ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΜΕ Τ'ΆΣΠΡΑ!

ΣΠΥΡΟΥ ΚΙΚΕΡΗ.

ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΜΕ Τ’ΆΣΠΡΑ

ΣΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΤΑ ΚΡΕΒΑΤΙΑ!

251 ΓΝΑ

ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ!

*Μ’αφορμή μια Νοσηλεία μου

από 10/11/2019 έως 19/11/2019

ένεκα μιας χειρουργικής επέμβασης!

Ποιος είπε πως δεν είμαστε

εξόχως τυχεροί

που τούτο το συγκρότημα

εμάς υπηρετεί!

Ποιος είπε ότι άνθρωποι

δεν είναι οι Γιατροί

πως δεν ασκούν λειτούργημα

κι’ιέραποστολή!

Επίγειους θαρρώ Θεούς

ετούτους τους Γιατρούς

Αρχάγγελους τους βοηθούς

κι’ αγγέλους  τους λοιπούς!

   Επί του θέματος, γιατί καλοί οι Θρίαμβοι και οι διθύραμβοι, χωρίς όμως αιτιολόγηση ίσως να μοιάζουν δογματικά πομπώδεις και γιατί όχι εμφαντικά γλοιώδεις! Αν και όσοι με ξέρουν κάτι τέτοια, τυγχάνουν απορριπτέα, εκ προοιμίου, για μένα!

   Η όλη διαδικασία ήταν προγραμματισμένη να τερματισθεί σε τέσσερες με πέντε ημέρες συμπεριλαμβανομένης της εξόδου μου! Ατυχώς για μένα η διαδικασία διήρκεσε διπλάσιο χρόνο, ένεκα μιας επιπλοκής, που είχα την παραμονή εξόδου μου! 

   Επιπλοκή, εντός των προβλεπόμενων πιθανοτήτων, που είναι της τάξεως του 20% έως 25%! Αργά το βράδυ της υπόψη ημέρας ειδοποίησα σχετικά το Νοσηλευτικό προσωπικό, που άμεσα έτρεξε για παροχή βοήθειας! Όμως δυστυχώς οι απαιτήσεις ήταν πέραν των δυνατοτήτων του! Θα ειδοποιήσουμε τον Γιατρό σας, μου είπαν!

   Έκπληκτος είδα σ’ελάχιστο χρόνο το Σμήναρχο ουρολόγο Ιωάννη Σιαφάκα να καταφθάνει από την οικία του - βρίσκεται

στα Νότια Προάστια της Αττικής - ο οποίος και χωρίς καθυστέρηση, άρχισε να επεμβαίνει πάνω μου ταχυδακτυλουργικά, η ώρα ήταν 02:00 νυχτερινή!

   Παρά τους πόνους, συγκινημένος από τη συνέπεια τόσο του Ανθρώπου αυτού, όσο και των εν υπηρεσία Νοσηλευτών, που συνέχισαν την φροντίδα μου και μετά την αποχώρηση του,  άρχισαν να’ρχονται ραγδαία στο νου μου σκηνές και στιγμές από την πολυετή μου υπηρέτηση, σε δύσκολες θέσεις και ρόλους στην Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ)!
   Οι ίδιες σκηνές και στιγμές άρχισαν εντονότερα να'ρχονται στο μυαλό μου την επομένη, όταν επαναλήφθηκε η ίδια διαδικασία, από την βοηθό Ιατρό του Κου Σιαφάκα, όσο και τη Νοσηλεύτρια Υπηρεσίας, παρά του ότι έγκαιρα ρώτησα, μήπως ήταν αναγκαία η κλήση αποκλειστικής! Ιδιαίτερα συγκινήθηκα από τη στενή ολονύκτια στενή επίβλεψη και φροντίδα μέχρι πρωίας από τη Νοσηλεύτρια Υπηρεσίας!

   Παράλληλοι Ρόλοι αναλογίστηκα! Παράλληλοι Ρόλοι και Δρόμοι, Ιπτάμενοι, Τεχνικοί, λοιποί, Γιατροί, Νοσηλευτές, Βοηθοί! Ποιος να το φανταστεί;

   Βαριές αποστολές, μ’αγωνίες, κρίσεις, ετοιμότητες (QRA – READINESS – STAND BY), επεμβάσεις, συγκινήσεις, είκοσι

τέσσερες ώρες το 24ωρο σ’αποστολές, που μόνο μία λέξη, αδιαμφισβήτητα ταιριάζει, αυτή των Ιεραποστολών και δισυπόστατο χαρακτηρισμό, των μεν ως «Φρουρών της Πατρίδας» των δε ως «Φρουρών της Υγείας!»

   Και για να μην αδικήσω κανέναν, ολόκληρο το team – αλυσίδα - μιας Μοίρας ή μιας Πτέρυγας Μάχης, μ’ολες τις ειδικότητες και κάποια αναπόφευκτη ιεράρχηση υποχρεώσεων – καθηκόντων, ίδια κι’απαράλλακτη σε μεταφορά, με την αντίστοιχη του ξέχωρου συγκροτήματος, που 251 ΓΝΑ ονομάζεται!

   Εμένα, για να είμαι απόλυτα ειλικρινής η ευρυθμία και η συνέπεια του Προσωπικού του 251 ΓΝΑ, μου θύμισε τη ξενάγηση και επεξήγηση ρόλων, που είχα κάποτε σε μία επίσκεψή μου σε

Αεροπλανοφόρο, τον καιρό Υπηρέτησής μου στο ΝΑΤΟ! Αυτό το λέω γιατί οι απασχολούμενοι σ’αυτό, αριθμητικά, από έναν πρόχειρο υπολογισμό, πρέπει αρκούντως να προσεγγίζουν ο ένας τον άλλον!

   Η συνταγή ευρυθμίας του 251 ΓΝΑ είναι μία, κι’αυτή λέγεται απλά «Υγιής Νοοτροπία», που πιθανότητα οφείλεται στους πρώτους υπεύθυνους, οργάνωσης και λειτουργίας του, που σαν παρακαταθήκη μεταβιβάστηκε, συνεχώς βελτιούμενη, ξεπερνώντας την τελειότητα, επί των ημερών μας, που δεν έτυχε να βρίσκονται και στην υγιέστερη και καθαρότερη των περιόδων τους!

   Θυμάμαι με συγκίνηση κάποιους από τους Διοικητές του και όχι μόνο, από τη Σχολή Ικάρων, που έρχονταν να μας διδάξουν Φυσιολογία Πτήσεως και Ψυχολογία! 
  Ναι, με δέος και απόλυτο Σεβασμό θυμάμαι τους κκ Ηλιόπουλο, Δαγκλή, Γκίλα, Σιομόπουλο, καθώς τους Κους Νταλάκο, Δασκαλόπουλο, όταν πλέον ήμουν Διοικητής της Σμηναρχίας Ακαδημαϊκής Εκπαίδευσης της Σχολής Ικάρων κι'ακόμα τους εξαίρετους Χειρούργους και νυν Σμηνάρχους Κωσταντίνο Σιαφάκα και Ιωάννη Καπίρη, για τους οποίους εκτιμώ, ότι αποτέλεσα πρότυπο επιρροής τους εκεί, που σα νεαροί γιατροί υπηρέτησαν σε κάποιο προμαχώνα του Αιγαίου, που υπήρξα Διοικητής του! Ήταν όλοι τους άψογοι, πανομοιότυποι και δύσκολα θα ξεχώριζα κάποιον από αυτόυς! Γιατί η υγιής νοοτροπία βγάζει κλωνοποιημένα παράγωγα!

   Η ηλικία μου, μ'αυτή της πρώτης  λειτουργίας του Νοσοκομείου στην Ελλάδα είναι ίδια με αρχή το 1945 στην περιοχή της Κυψέλης .  Η πρώτη γνωριμία μαζί του, ήταν το 1970, με εγχείρηση αμυγδαλών, μετά από μία σκληρή εκπαίδευση επιβίωσης στα χιόνια, στο σχολείο ΚΕΟΑ (Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ορεινού Αγώνα) των ΛΟΚ, στον Όλυμπο!

   Τώρα οι μνήμες μου από τις προσφορές αυτού του απαράμιλλου συγκροτήματος, σε βαρέως τραυματισμένους συναδέλφους, συνεπεία τραγικών Αεροπορικών Ατυχημάτων πολλές, πάρα πολλές! 
  Τί να πρωτοθυμηθώ, τις επίμονες και επίπονες προσπάθειες  του προσωπικού, ν'αναστήσει κυριολεκτικά από τον θάνατο, το συμμαθητή  και φίλο μου Λεωνίδα Καζολέα, μετά από πεντάμηνο και πλέον σε κωματώδη κατάσταση, συνεπεία μείζονος ατυχήματος με  Α/Φ Noratlas; 
  Τις άοκνες προσπάθειες, που καταβλήθηκαν από τους Άγιους Λειτουργούς, προς αποκατάσταση των πολλαπλών εγκαυμάτων δευτέρου και τρίτου βαθμού στους συμμαθητές μου και αδελφικούς μου φίλους Ανδρέα Πολυράκη και Αναστάσιο Σεγδίτσα, συνεπεία αεροπορικών ατυχημάτων με Α/Φ F-84F;
  Παραλείπω, για ευνόητους λόγους, ν’αναφέρω τους συναδέλφους, που ατύχησαν πρόωρα στην υγεία τους κι’αναλήφθηκαν στα κάθιδρα χέρια αυτών των Ιεραποστόλων!

   Όμως θεωρώ χρέος μου ν’αναφέρω το σχετικά πρόσφατο περιστατικό, με την τραγική κατάληξη του Ιπταμένου Σμηνάρχου και πολυαγαπημένου μου τέως μαθητή μου Νεκτάριου Σαμάρα, που από κοντά βίωσα, συμπαραστεκόμενος στον Ιερέα Πατέρα του και την αξιολογότατη Μητέρα του! 

  Ο Νεκτάριος ήταν ο μόνος Ιπτάμενος, που υπηρετούσε στο 251 ΓΝΑ - πάντα υφίσταται μία θέση Ιπταμένου στο Νοσοκομείο μας, για ευνόητους λόγους - χτύπησε στο κεφάλι του με φοβερό αιμάτωμα στον εγκέφαλο, σε ένα τροχαίο ατύχημα την ημέρα των Ευρωεκλογών (26/5/2019)! 
   Ήταν συγκινητικές οι υπερπρόσπαθειες τόσο του Διευθυντού της ΜΕΘ  Σμηνάρχου Κου Ανθόπουλου, όσο και του θεράποντος Ιατρού Επισμηναγού Κου Σπύρου Σφήκα, υιού του αξιολογότατου Ιπτάμενου Συναδέλφου Ιωάννη Σφήκα, να τον κρατήσουν στη ζωή και να τον επαναφέρουν σ'αυτή! Δεν προβαίνω στην ανάλυση των χειρουργικών ενεργειών τους, λόγω της τραγικότητας αυτών!   Ήξερα από διαίσθηση ότι οι υπέρπροσπάθειες των Ιεραποστόλων ήταν μάταιες, όμως με εξέπληξε η αισιοδοξία τους, που ήταν απόλυτα εναρμονισμένη με την επιθυμία τους! Ο Νεκτάριος ποτέ δεν ανέκτησε τις αισθήσεις του και αναλήφθηκε παραμονές της Μεγάλης Εορτής της Θεοτόκου!
   Πριν φτάσω στο επιμύθιο, θα ήθελα να υπογραμμίσω, ότι στη Νοτροπία Προσωπικού του 251 ΓΝΑ, δεν χωρά βαθμολογική ιεράρχηση, γιατί όλοι οι εισαγόμενοι σ'αυτό, εισάγονται και εξάγονται με το βαθμό του "Ασθενούς" και του "Χρήζοντος Βοήθεια!"
   Πριν το επιμύθιο και μια στερνή μου έκκληση - παράκληση προς το Διοικητή του 251 ΓΝΑ, αισθάνομαι αδήριτη την ανάγκη της εξής αναφοράς: Σ'αυτό το Θεραπευτήριο Τερμάτισαν τη ζωή τους, τόσο ο Πατέρας μου, όσο και ο Πεθερός, με μία απίστευτη περιποίηση νεκρών, που μου ήταν αδύνατον να φανταστώ!
  Σ'αυτόν τον Ιερό Χώρο, διασώθηκε η ζωή μου την ύστατη ώρα, από έντονη, πολύωρη γαστρορραγία στις 19/9/2004, χάριν των προσπαθειών των γαστρεντερολόγων, παρά του ότι μεταφέρθηκα με το 166 περί της 06:00 ημέρα  Κυριακή, σε κωματώδη κατάσταση!
   Σ'αυτό το Σωτήριο κτίριο είναι πολύ πιθανόν να τερματισθεί, η ζωή μου, καθώς και οι ζωές των περισσότερων συναδέλφων!

   Το Επιμύθιο!

   Σαν επιμύθιο θα ήθελα ν’αφήσω ένα από τα πιο ειλικρινή μου

Ευχαριστώ κι’ένα μεγάλο Εύγε, σε όλο το Προσωπικό του 251 ΓΝΑ, κάνοντας μία έκκληση στη Νομοθετική και προπαντός στην Εκτελεστική Εξουσία: «Προσέξτε σαν κόρη οφθαλμού, το υπόψη Νοσοκομείο, που εξυπηρετεί εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, πλείονες των 300.000 - δεδομένου ότι πέραν ολόκληρου του εν ενεργεία και εν αποστρατεία προσωπικού της ΠΑ και των μελών τους, όλη τη δύναμη του Πυροσβεστικού Σώματος της Χώρας μας 
     Προσέξτε το, ναι, σαν κόρη οφθαλμού γιατί αυτό συνιστά πρότυπο λειτουργίας και εξαίρετο παράδειγμα προς μίμηση, των άλλων Δημόσιων συγκροτημάτων Υγείας! Ξέχωρα απ’το ότι συνιστά θετικό κίνητρο για την προσέλκυση Νέων Κρίσιμων Ειδικοτήτων! 

     Την έκκληση κάνω, καθόσον φρονώ ότι δεν υφίστανται μισθολογικές διαφορές μεταξύ του εν γένει προσωπικού του 251 ΓΝΑ και του αντίστοιχου άλλων Δημόσιων Νοσοκομείων! Με μία διαφορά, ότι το 251 ΓΝΑ παραμένει σε εφημερία ολόκληρο το 24ωρο καθ’εκάστην σε όλους τους τομείς!

   Τα παραπάνω υπογραμμίζω καθόσον στην παράξενη Χώρα που βιώνουμε, έχουμε μια κυρίαρχη, αλλά βαρέως ασθενούσα τάση, αυτήν της χειροτέρευσης των προτύπων και της εξομοίωσής τους, με το χείριστο!

      Και μια παράκληση Ηθικής Διάστασης: Αξιότιμοι κκ Αρχηγέ ΓΕΑ, Διευθυντά ΓΕΑ/ΔΥΓ και Διοικητά του 251 ΓΝΑ, παρακαλώ όπως εκδηλώσετε το ενδιαφέρον σας, για την άμεση μεταφορά και

τοποθέτηση ενός Α/Φ, από τα υπάρχοντα παροπλισμένα που υφίστανται στην ΠΑ, στον χώρο έμπροσθεν του Διοικητηρίου του Νοσοκομείου!

   Την υπόψη παράκληση διατυπώνω, ομού με την εκτίμηση ότι μια τέτοια ενέργεια θα προσφέρει πολλά τόσο στην καλαισθησία του Χώρου, όσο ακόμα περισσότερα στον χώρο των αυτονόητων, ηθικής διάστασης!

   Τούτο συνιστά και έντονη επιθυμία ενίων Ιατρών του Νοσοκομείου, είτε γιατί υφίστανται συνάδελφοί τους, αυτή τη στιγμή στο 251 ΓΝΑ, που βίωσαν την τραγικότητα μετάλλαξης των ατσάλινων φτερών του πατρός τους, με τα φτερά του Αγγέλου, εντός Α/Φ!

   Είτε γιατί υπάρχουν Ιπτάμενοι Γιατροί στο 251 ΓΝΑ, που πετούν με υπερσύγχρονα Α/Φ και όχι μόνο! Είτε ακόμα γιατί υπάρχουν Γιατροί, που βίωσαν από παιδάκια τις αγωνίες και συγκινήσεις, από την Ιεραποστολή των γονέων τους, εντός των Μάχιμων Μονάδων της ΠΑ!

   Κλείνω με την εξής εκτίμηση! «Εκτιμώ πως δεν είμαι ο μόνος, που στη σκέψη μου αποτόλμησα, αυτό τον παραλληλισμό, που μου προέκυψε συνειδησιακά, από αυτά που βίωσα στο σχετικά σύντομο διάστημα της Νοσηλείας μου!»

   Και κάτι ακόμα, προσωπικά σαν τύπο Α/Φ εισηγούμαι το F-104, λόγω της μοναδικότητας του σχήματός του και της διαχρονικότητας των επιδόσεών του!

                                                                         Με Τιμή

                                                                    Σπύρος Κίκερης.

ΣΧΟΛΙΑστο:https://twitter.com/Spyros_Kikeris/status/1199005676653236224

                                                                           

ΣΠΥΡΟΥ ΚΙΚΕΡΗ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΚΡΑΙΑ ΑΓΩΝΙΑ

ΣΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΥΤΥΧΙΑ!

*Η Ανάγνωση του παρόντος συνιστάται

στους θερμά Φιλόζωους, στους Ημιφιλόζωους

καθώς στον όποιον ενδιαφέρεται να διευρύνει τις γνώσεις του

πάνω σε καταστάσεις και γεγονότα, που δύσκολα θα πίστευε,

πάντα σε σχέση με τα πολύ κοντινά και υποτιμημένα, αρκετές φορές, ζωάκια, που λέγονται Γάτες !!!

«Η περιπέτεια πτώσης της Γατούλας μου, από τον 4ο  Όροφο

μέχρι την ανεύρεσή της και την επιστροφή της!»

Από την επομένη, αφού έφαγα τον κόσμο να την εντοπίσω, χωρίς ίχνος της να βρω, έκανα τις εξής αναρτήσεις στο διαδίκτυο, οι οποίες και με βοήθησαν σημαντικά!

   Η 1η  Ανάρτηση!

   Ο Σπύρος λυπημένος με τη Γατούλα του Tidy 27 Σεπτεμβρίου

   «Αν μ'αγαπάς, όσο σ'αγαπώ, το ξέρεις θα με βρεις, το ξέρω θα σε βρω! 

   Την έχασα χθες βράδυ 26/9.2019/ 21:00, προφανώς έπεσε άθελα από το μπαλκόνι (4ος όροφος)!

   Μαύρη η Νύχτα, Μαύρη κι’η μέρα, μέχρι στιγμής ουδέν ίχνος! Ευχή κάνω να'ναι καλά και να τη βρω, αλλιώς το Θεό εκλιπαρώ, γιατί είναι εκπληκτική, να της φυλάει μια τύχη καλή! (Άνω Πεύκη, Βασιλέως Αλεξάνδρου 30)»

   Η 2η Ανάρτηση!

   Spyros Kikeris 29 Σεπτεμβρίου στις 6:05 μ.μ.

   «Όλοι μου Λένε θα σε Βρω! Μα'γω Ανησυχώ! Τρεις Μέρες έχω να σε Δω και κάνω το Σταυρό!

   Έρχονται κάτι στιγμές, που είναι τρομερές, σαν λες: "Πως δεν θα'θελες τίποτ'άλλο, απ'όλο τον κόσμο, εκτός απ'αυτό! Κι'αυτό να'ναι Θεέ μου τόσο απέριττο, τόσο κοινό! "

   Το ξέρω πως δύσκολο είναι να σε πιστέψουν πολλοί, όμως σε όλους δεν είναι ίδια η ψυχή! Δεν είναι όλοι του κόσμου τούτου, είναι αλλουνού, όσο και δύσκολο να'ναι τούτο, για τον κοινό νου!»

   Η 3η Ανάρτηση!

   Αφού μάλωσα με κάποιους για το άσχετο των παρήγορων λόγων τους!

   Spyros Kikeris 30 Σεπτεμβρίου στις 6:31 μ.μ.

   «Αν δεν είσαι Φιλόζωος! Μην προσπαθήσεις Άνθρωπο να παρηγορήσεις, που βιώνει το δράμα απώλειας οικόσιτου, γιατί θ'αστοχήσεις!»

   Η 4η Ανάρτηση!

   Spyros Kikeris 2/10/2019/ 13:15

   Αγωνία και Λύπη Τέλος!

   «Δύσκολο να καταλάβουν πολλοί, αυτό που βίωσα εδώ και πέντε (5) ημέρες! Δεν πειράζει, αυτό που αισθάνομαι θα πω!

   Η γατούλα μου Τίντυ, έπεσε την Πέμπτη (26/9/2019/21:15 περίπου) απ’τον τέταρτο όροφο! Με βρήκε μόνη της χθες το βράδυ ημέρα Τρίτη (1/10/2019), αφού τράβηξε απανωτούς πανικούς!

   Θεωρώ χρέος μου να ευχαριστήσω από τα έγκατα της ψυχής μου την Κα Άλα εξ Ουκρανίας, που διατηρεί ένα μικρό Pet Shop στην οδό Πίνδου της Άνω Πεύκης, για τις χρήσιμες πληροφορίες της!

   Ιδιαιτέρως θέλω να ευχαριστήσω την Κα Σοφία Τριπαμπούκη και την Κα Φένια του Φιλοζωικού Σωματείου Λυκόβρυσης – Πεύκης (Φ.Ε.ΛΥ.ΠΕ)

για την ηθική συμπαράσταση και τη συνδρομή τους!

   Ιδιαίτερα επιβάλλεται να υπογραμμίσω, ότι την ανιδιοτέλεια και την φιλοτιμία που διαπίστωσα, στις υπόψη κυρίες, ήταν κάτι πρωτόγνωρο σε μένα, έναν άνθρωπο με τεράστια και πολυδιάστατη εμπειρία, που βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο του βιολογικού του Κύκλου! Αφού ευχαριστήσω όσους - ες μου συμπαραστάθηκαν με τις ευχές τους και τις συμβουλές τους, οφείλω να τους πληροφορήσω ότι Θ’ακολουθήσει λεπτομερής περιγραφή, για όσους ενδιαφέρονται, καθόσον θεωρώ τη Γάτα, ιδιαίτερα αδικημένο οικόσιτο!

   Ναι, πληρέστατο στο συναισθηματικό του κόσμο, σε τέτοιο βαθμό, που ξεπερνά την τελειότητα, σύμφωνα με τα κριτήρια των Ανθρώπων!

Των ανθρώπων που δυστυχώς σ’ένα μεγάλο ποσοστό συγκαταλέγονται, κατά την ταπεινή μου άποψη, στα πλέον ατελή όντα του πλανήτη μας!»

   Και τώρα το χεράκι μας επί των τύπων των ήλων!

   Είναι αμαρτία ν’αδικείς, κι’εμείς τα περιούσια του Θεού «πλάσματα», αν δεν έχουμε αδικήσει το χαρισματικότατο αυτό ζωάκι, που μόνο καλό έχει κάνει στην Ανθρωπότητα!

   Θα προσπαθήσω να μη γράψω πολλά, αλλά το μόνο που υπόσχομαι για να μην κουράσω είναι ότι θα προσπαθήσω!

   Η πρόσφατη επιστημονική μελέτη, για τη Γάτα, Αμερικανών Επιστημόνων!

   Όχι δεν είναι η Γάτα, αυτό που πολλοί νομίζουν, είναι το ακριβώς

αντίθετο! Η γάτα δένεται άρρηκτα με τα αφεντικά της, υπό μία βασική προϋπόθεση, να της φέρονται καλά!

   Ιδού λοιπό τ’αποτελέσματα επιστημόνων ερευνητών του Πανεπιστημίου ΄Ορεγκον, όπως αυτά δημοσιεύτηκαν, σε δημοσίευση του έγκριτου και διεθνούς κύρους περιοδικού Επιστημονική Επιθεώρηση (Current Biology) στις 23/9/2019!

   Η κοινωνικοποίηση και ο δεσμός των Γατών, με τους φροντιστές τους, απεδείχθη ότι σε ποσοστά είναι ίδιος (65%) με τα αντίστοιχα μεταξύ βρεφών και γονιών! Αντίστοιχη είναι και των σκύλων!

   Παλαιότερες μελέτες των Πανεπιστημίων Βιέννης (Konrad Lorenz), Μπρίστολ ΗΠΑ (Behavioral Processes) και Ερευνητικής ομάδας Discovery News απέδειξαν ότι η σχέση της ΓΑΤΑΣ με το σύντροφό της δεν έχει κίνητρα επιβίωσης, αλλά συντροφικότητας! Ακόμη ότι η παροχή τροφής εκλαμβάνεται, αδιαμφισβήτητα, σαν εκδήλωση στοργής!

   *Πολλοί ψυχολόγοι συνιστούν τη ΓΑΤΑ, σα βασικό συστατικό ψυχοθεραπείας, λόγω του ανυπέρβλητου γουργουρητού της, της εν γένει στάσης της και της συμπεριφοράς της!

   Η διαφορά της με τους σκύλους είναι ότι δεν θέλει ζόρι, φοβέρα και συναφή! Είναι ιδιαίτερα υπάκουη, αν και δείχνει διστακτική στην άμεση εκτέλεση εντολών, κατά τα άλλα είναι απόλυτα συνεργάσιμη και υπάκουη! Αν της φέρεσαι άσχημα, δεν θα το ανεχθεί, θα βρει τρόπο να φύγει! Η υπερηφάνεια της δεν της επιτρέπει τέτοια ανοχή!

   Δεν επιθυμώ να προχωρήσω σε βαθύτερη ανάλυση, ούτε να πω δηλαδή ότι είναι από τα ελάχιστα ζώα, που λατρεύτηκαν σαν Θεότητες, ούτε ότι αποτέλεσαν σύμβολα Σημαιών και τόσα άλλα φοβερά παραδείγματα!

   Απλά οφείλω να δείξω τη ρίζα μιας αρνητικής προκατάληψης, που ακόμα υφίσταται επί των ημερών μας, παρά του ότι έχουν παρέλθει έκτοτε οχτώ (8) Αιώνες!

   Ορίστε η ρίζα μιας έντονης προκατάληψης, γι’αυτή! «Πάπας Vs Γάτας!!!»

   Αν μισήθηκε, μισήθηκε από κάποιους απόλυτους αναχρονιστές, όπως ο Πάπας Γρηγόριος ο 9ος το 1233! Τη θεώρησε όργανο του

Διαβόλου, διατάσσοντας τη βασανιστική εξολόθρευσή της, ομού με τις Μάγισσες!

   Ήταν τόσο το μίσος των πιστών, που τις περισσότερες τις θανάτωναν με καυτό σίδερο, που είχε το σχήμα Σταυρού!

   Το Παπικό αλάθητο συνιστά έναν των ακρογωνιαίων λίθων του Καθολικού Δόγματος, «εκπορευόμενο» από την υπεροχή του Πέτρου, που κληρονομεί ο εκάστοτε Πάπας! Η επίσημη διακήρυξη του «αλάθητου» έγινε από την πρώτη Σύνοδο του Βατικανού στις 18/7/1870, όμως ατύπως ίσχυε, Αιώνες πριν! Τώρα από πού και ως πού, παραβλέπουμε την Ιερή του Χριστού ρήση «Του ουδείς αναμάρτητος» τοποθετώντας τον Πέτρο και εκείθεν τον Πάπα, υπεράνω του Χριστού, μόνο ειδικοί Μύστες, θα μπορούσαν να μας εξηγήσουν! Όμως αυτοί ίσως να βρίσκονται εις Ουρανούς!

   Ο Κος αυτός - για σκεφτείτε και μόνο την αστειότητα Πάπας Vs Γάτας- στάθηκε αφορμή για το θάνατο εκατό εκατομμυρίων ανθρώπων (100.000.000) ήτοι των 2/3 του συνολικού αριθμού, συνεπεία της Βουβωνικής πανώλης, που προέκυψε στην Ευρώπη, μετά την απόλυτη εξολόθρευση των Γατών, λόγω των ποντικών και κράτησε μέχρι και το 14ο Αιώνα!

   Πολλά δεν ήξερα!

   Ναι με βρήκε μόνη της, ήρθε γιατί ήθελε! Ήρθε για να επαληθευθεί η πρώτη μου ανάρτηση: «Αν μ’αγαπάς όσο σ’αγαπώ το ξέρεις θα με βρεις, το ξέρω θα σε βρω!»

   Ας τα πάρουμε με τη σειρά, έπεσε την Πέμπτη το βράδυ! Κυριακή ήρθε μία κυρία της φιλοζωικής, κουβαλώντας μια παγίδα! Μπήκαμε στο διπλανό έρημο οικόπεδο. Την εντοπίσαμε να κάθεται πάνω σ’ένα τοίχο 1,5 μέτρου! Έδειχνε ήσυχη, βάλαμε τροφές στην παγίδα, τη βλέπαμε μισή ώρα περίπου, μετά τη χάσαμε! Περιμέναμε πάνω από δύο ώρες, όμως δυστυχώς τίποτα!

   Μετέφερα την κυρία στο σπίτι της, γυρίζοντας είδα στην παγίδα μια γκρίζα γατούλα, την ελευθέρωσα και ξαναέστησα την παγίδα. Λίγο αργότερα με πήρε ένας νεαρός, από διπλανή μονοκατοικία και μου είπε: «Κύριε Κίκερη τη βρήκαμε τη γάτα, ελάτε από δω»

   Ήταν πάνω σ’ένα δέντρο, σε ένα ύψος τεσσάρων μέτρων! Κατάλαβα ότι είχε ανέβει επειδή στο σπίτι υπήρχε ένα Ντόπερμαν, που προφανώς την κυνήγησε! Εδώ υπήρξε σοβαρό λάθος, από μένα! Θα τη πιάσουμε μου είπαν με χαρά, ο νεαρός και η μητέρα του, από τη λαχτάρα που την έβλεπα τους άφησα, ενώ δεν έπρεπε!

   Βάλαμε μία σκάλα, ο νεαρός ανέβηκε, όταν όμως έφτασε στο ύψος της εκείνη εξαφανίστηκε σαν φάντασμα!

   Τις επόμενες δύο μέρες, έφαγα τον κόσμο μήπως και τη βρω, βάζοντας την παγίδα! Τελικά έπιασα μια άλλη άμοιρη ασπρόμαυρη γατούλα!

   Το βράδυ της τρίτης (1/10/2019) αφού έβαλα την παγίδα στο διπλανό οικόπεδο, γύρισα στην πυλωτή του σπιτιού μου, προκειμένου να συγκρατήσω μια άλλη γατούλα, που χρόνια φροντίζω!

   Πηγαίνοντας εκεί άκουσα ένα γλυκό γνώριμο νιαούρισμα, ήταν η Τίντυ μου, που ποτέ δεν είχε πατήσει εκεί! Περιφέρονταν νιαουρίζοντας ήπια σε μια απόσταση 7 – 8 μέτρων! Έτρεξα δίπλα πήρα την παγίδα και την τοποθέτησα κοντά της! Τέσσερις φορές έκανε το γύρω της παγίδας χωρίς καμιά διάθεση να μπει! Το συμπέρασμα; Την ήξερε γιατί έτσι την είχαν πιάσει στη Φιλοζωική του Αλίμου και τη στείρωσαν!

   Πήρα μία κονσερβούλα κι’άρχισα γλυκά να την καλώ με τ’όνομά της, δεν άργησε με πλησίασε, με άφησε να τη χαϊδέψω, μη

φέρνοντας αντίρρηση να την πιάσω, να τη βάλω στο κλουβάκι της και να πάμε σπίτι μας!

   Όταν ανεβήκαμε πάνω, καμία διαφορά σα να μην είχε περάσει ένα λεπτό κι’ας είχαν περάσει πέντε (5) ημέρες, με τόσες δοκιμασίες! Κάθισα δυόμιση ώρες μαζί της, αφού την τάισα και τη δρόσισα. Δεν έφυγε λεπτό απ’την αγκαλιά μου, περιττό να πω, ράγισε η ψυχή μου απ’τη συγκίνηση, μ’όλα της τα παρελκόμενα!

   Όλο το βράδυ νιαούριζε με παράπονο! Το πρωί αφού συνεννοήθηκα με αδελφικό φίλο κτηνίατρο, της πήρα την ενδεδειγμένη αγωγή, την οποία θ’ακολουθήσουμε για μία εβδομάδα!

   Τα συμπεράσματα, ας τα δώσουμε όλα μαζί στο τέλος της γραφής, ίσως κάποιους τους βοηθήσουμε σε ανάλογες περιπτώσεις!

   Πολλά δεν ήξερα, ότι ήμασταν και συνάδελφοι όμως, επουδενί

θα πίστευα!

   Αν δει κανείς το ύψος, θα τρομάξει και δύσκολα θα πιστέψει αυτό που συνέβη! 

   Ανήκει στην οικογένεια των αιλουροειδών το διεθνές της όνομα είναι Felis Catus, Αίλουρος ή Γαλή και είναι το μοναδικό οικόσιτο αιλουροειδές!

   Είχα διαβάσει αρκετά για το είδος τους, τώρα όμως ομολογώ πως ξέρω πολύ περισσότερα κι’αυτό ενίσχυσε τα αισθήματα που τρέφω γι’αυτά!

   Αρέσκεται στα ύψη, διότι της εξασφαλίζουν καλύτερη εποπτεία, καθώς αίσθηση Ασφαλείας και Γοήτρου! Κάνουν πασαρέλα στις κουπαστές των μπαλκονιών και δύσκολα πέφτουν! Αν όμως δεν είναι στειρωμένα στον οίστρο τους θα φύγουν, αδιαφορώντας από το ύψος και τις ενδεχόμενες συνέπειες!

Περιγραφή: 

   Εγώ για να μάθω να προσγειώνομαι σωστά με το αλεξίπτωτο στη Σχολή Αλεξιπτωτιστών το 1972, όταν ήμουν υποσμηναγός έφτυσα

αίμα! Παρ’όλ’αυτά σε μία πτώση μας στα πενήντα (50) άτομα είχαμε 16 κατάγματα και’γω μηνίσκο στο αριστερό γόνατο και στρέβλωση λεκάνης! Εσύ αγαπούλα μου έπεσες απ’τον τέταρτο όροφο βράδυ χωρίς να υποστείς ούτε αμυχή!

   Η δική μου έπεσε από ατύχημα, είμαι σίγουρος ότι προσπάθησε να πιάσει κάποια νυχτερίδα και έφυγε!

   Τώρα τα υπόλοιπα ανήκουν στα απίστευτα και όμως αληθινά!

   Κατ’αρχάς η Γάτα το βράδυ βλέπει, γιατί μπορεί να αυξομειώνει την κόρη του ματιού της κατά 135 φορές πάνω απ’ότι ο άνθρωπος! Αυτό της εξασφαλίζει μια ισχυρή αίσθηση κατεύθυνσης στο χώρο!

   Όποτε βρεθεί στο κενό είναι βέβαιο ότι θα πάρει τη σωστή θέση προσγείωσης, αρκεί να της επαρκεί το ύψος! Η σωστή θέση βάσει ενστίκτου και DNA, θα είναι άνοιγμα του σώματος, κύρτωμα της σπονδυλικής στήλης, όπως όταν αγριεύει, προς απόσβεση των ισχυρών κραδασμών στην επαφή με το έδαφος, σύσφιξη των ποδιών της με τα πλευρά της στην τελευταία φάση προσγείωσης (Π/Γ), προς προστασία των σπλάχνων της!

   Το πλέον αξιοθαύμαστο είναι ότι η ουρά της κατά τη διάρκεια

της πτώσης της περιστρέφεται δίκην έλικας αεροπλάνου - ίσως εδώ να βρίσκεται το μεγάλο της μυστικό - δίνοντάς την δυνατότητα καλύτερου ελέγχου, λειτουργώντας και σαν πηδάλιο! Η Γάτα είναι βέβαιον ότι όλα αυτά θα τα κάνει, πνίγοντας ολόκληρο το σώμα της στην αδρεναλίνη!

   Είναι πολύ πιθανότερο η γάτα σε πτώση να γλυτώσει χωρίς τραυματισμούς, πέφτοντας από εφτά και εννιά ορόφους, παρά από πρώτο και δεύτερο, γιατί δεν προλαβαίνει να προετοιμαστεί για τη μάχη επιβίωσης! Όσο κι’αν φαίνεται απίστευτο έχει καταγραφεί στις ΗΠΑ, περιστατικό γάτας, που έπεσε από τον τριακοστό δεύτερο (32ο ) όροφο, χωρίς να τραυματιστεί!

   Όσο για την φωτογραφία που είναι από Βίντεο, δείχνει μια ηλίθια δεκαεννιάχρονη στο  New Jersey των ΗΠΑ, που ρίχνει μια γάτα

από το μπαλκόνι του τρίτου ορόφου, ονομάζεται Likeeman J. Lassiter σύμφωνα με ρεπορτάζ της Daily Mail, που λίγο αργότερα συνελήφθη!

   Με δέος θυμάμαι πιτσιρικάς  7 – 8 ετών, ότι κλείσαμε κατά λάθος μία γάτα Σάββατο βράδυ 12 η ώρα, στο Κουρείο! Όταν εκείνη αντιλήφθηκε ότι είναι κλεισμένη, έπαθε σοκ και άρχισε να κάνει γύρους στους κάθετους τοίχους του μαγαζιού μουγκρίζοντας, όπως ακριβώς στο γύρο του θανάτου του μοτοσικλετιστή!

   Εν πάση περιπτώσει, η Τίντυ, είναι μια χαρά, γύρισε την 5η ημέρα κατά τας γραφάς, την άκουσα να νιαουρίζει γλυκά, όμως τα είπαμε αυτά! Ορίστε και η φωτογραφία της, μετά την περιπέτειά της!

   Σήμερα 4/10/2019 είναι η παγκόσμια ημέρα των ζώων! Έχω μια πρόσκληση από τη Φιλοζωική Πεύκης – Λυκόβρυσης, φυσικά και θα πάω γιατί τόσα τους χρωστάω! 

   Δυο βασικές συμβουλές.

   Όταν αντιμετωπίσετε παρόμοια περίπτωση, ψάξτε αμέσως για το ζωάκι, αν είναι τραυματισμένο, τρέξτε αμέσως στο γιατρό, αφού το τυλίξετε με μία κουβερτούλα και το σκουπίσετε από τα αίματα!

   Εάν δεν το βρίσκετε, σημαίνει ότι κάπου είναι κρυμμένο από το Σοκ, όμως όχι πολύ μακριά! Σπανιότατα απομακρύνονται πάνω από 100 – 150 μέτρα! Αν το εντοπίσετε μην το εκβιάσετε να’ρθεί, εφόσον δεν επιθυμεί! Όταν η γάτα έχει ενεργοποιήσει το μηχανισμό αμύνης της, βλέπει τα πάντα εχθρικά, ακόμα και σας που σας λατρεύει! Αφήστε της λίγο νεράκι και λίγο φαγάκι κοντά της, αν και δεν πρόκειται να φάει για διάστημα 2 – 3 ημερών!

   Εκείθεν είναι θέμα χρόνου να ημερέψει και να επανέλθει! Ποτέ βία! Σίγουρα μια παγίδα από φιλοζωική ίσως βοηθήσει, αν δεν είχε επαφή  μ’αυτή στο παρελθόν! Όλα αυτά υπό την προϋπόθεση ότι η Γάτα είναι στειρωμένη! 

   Σαν επιμύθιο, απ’όλη αυτή την τραγική και αγωνιώδη περιπέτεια με τη θετική κατάληξη (Happy End), έχω τούτο να πω: «Αν την

ευτυχία πάσχισες με τους ανθρώπους να βρεις και ….. πάρε ένα οικόσιτο και θα με θυμηθείς! Δεν είναι ότι προσεγγίζουν την τελειότητα, είναι ότι την ξεπερνούν! Η Φώτο είναι από το Μουσείο Λούβρου και αναπαριστά Αιγυπτιακή Γάτα, που λατρεύτηκε σαν Θεά!
   Και επειδή γνωρίζω ότι κάποιοι τη σιχαίνονται έχω τούτο να πω, δεν υπάρχει ον στον πλανήτη αυτό, που να διαθέτει το 50% του ελεύθερου χρόνου της για την καθαριότητά της (4 περίπου ώρες)! Επί του προκειμένου, διευκρινίζω επιπρόσθετα, ότι η γλώσσα της Γάτας συνιστά την καλύτερη χτένα στον κόσμο, το δε σάλιο της τυγχάνει συγχρόνως απολυμαντικό και αρωματικό! Το ιδιαιτέρως αξιοσημείωτο είναι ότι και σε λαβύρινθο να την αφήσεις, εκείνη θα βρει την τουαλέτα της, με τη λιγοστή άμμο, να κάνει την ανάγκη της, μην αφήνοντας σε οπτικό πεδίο, κανένα ίχνος αυτής! 
   Το συμπέρασμα, δίνει πολλά, σωματικά και ψυχικά, με το γουργούρισμά της, με τη στοργή της, με τη συντροφικότητά της, με τα χαϊδέματά της ..... και δε ζητά παρά μια χουφτίτσα ξερή τροφή, λίγο νεράκι και τρόπο καλό! Γιατί γεννιέται κυρία και πεθαίνει κυρία! Σε αντίθεση με τα σκυλάκια, που γεννιούνται μωρά και πεθαίνουν μωρά, με ότι αυτό συνεπάγεται!

   Και κάτι ακόμα, η μη ζωοφιλία, αν μη τι άλλο, είναι Αχαριστία, γιατί αυτά φτιάχτηκαν για σένα "ατελή", για να σε υπηρετούν, να σε εξυπηρετούν και να σε ομαλοποιούν!
  Γιατί εσύ είσαι το "ανήμερο θεριό", που σκοτώνεις για το τίποτα, ακόμα και για ψυχαγωγική πλάκα! Τη στιγμή που δεν αντιλαμβάνεσαι ότι ακόμα και στη ζούγκλα, το κυνήγι των θηρευτών συνιστά κατά κανόνα, μια εύλογη διαδικασία "ευθανασίας" γιατί το λιοντάρι και η τίγρης, το τελευταίο θήραμα θα πιάσουν, που είναι και το πιο γέρικο ή το πιο ασθενικό!

   Γι'αυτό σήμερα που είναι η Γιορτή τους, ας ευχηθούμε στα συντροφάκια μας, που υπάρχουν για να μας διδάσκουν, να’ναι πάντα καλά!

                                                                                                
              ΣΧΟΛΙΑ στο   https://www.facebook.com/sryros.kikeris/posts/2600403626693619                

                                                                                                                        Με Τιμή
                                                                                                                 Σπύρος Κίκερης

ΤΟ ΣΟΚ ΑΠ'ΤΗ ΣΥΜΦΟΡΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ!

Σπύρου Κίκερη.

ΤΟ ΣΟΚ ΑΠ’ΤΗ ΣΥΜΦΟΡΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ!

23 Ιουλίου 2018!

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ!

Με αφορμή τη συμπλήρωση έτους

από την επαίσχυντη εκείνη του δράματος μέρα

όπου το θέμα σ’ενα όργιο αίσχους

ενός επονείδιστου ψεύδους, έδωσε ρέστα

να πλασαριστεί μέρα η νύχτα και η αλήθεια ψέμα

σε κορμάκια καμένα και σωρούς από τέφρα!

Η ημέρα αυτή θα πρέπει ανυπερθέτως

να μείνει στη μνήμη μας σαν σύμβολο ασυνέπειας 

προχειρότητας, απρέπειας και ασέλγειας 

έναντι των στοιχειωδών εννοούμενων χρεών

δημοσίων ανδρών κι’ασυστόλων Ψευτών!

Το Σοκ!

«Το σοκ από τη συμφορά στο μάτι

εύκολα, η ψυχή μας

ίσως ποτέ να μην το ξεπεράσει!»

Απολογισμός!
*102 Νεκροί, με φριχτό τέλος!
*150 Εγκαυματίες - το 1/4 με βαριά εγκαύματα!
*500 + Άνθρωποι ξεσπιτώθηκαν!
*1500 + σπίτια αποτεφρώθηκαν ή υπέστησαν σοβαρές ζημιές! Δηλωμένα προς αποζημίωση σε ασφαλιστικές 835 με κόστος περίπου 35 εκ. ευρώ!
* 350 +  οχήματα αποτεφρωμένα,  250 δηλωμένα σε ασφαλιστικές εταιρείες, προς αποζημίωση συνολικού κόστους  1.53 εκ. ευρώ!

   Η Αποφράδα Ημέρα!

   Ήταν η 23η Ιουλίου του 2018! Η φωτιά άσπλαχνα καίει το μάτι! Οι τραγικές εικόνες, παίζουν στων ματιών μας τις οθόνες, τα δάκρυά μας καίνε τις κόρες!

   Σκηνές αποκάλυψης, ψυχές συγκλονίζουν, προσπάθειες συγκάλυψης στο μυαλό μας τη δίνουν!

   Συγκινηθήκαμε όσο ίσως ποτέ, ταραχθήκαμε όσο λίγες φορές, αγανακτήσαμε, μεταλλαχτήκαμε, εξοργιστήκαμε κι’αναθεματίσαμε όλοι μας, πλην ελάχιστων ανόητων εξαιρέσεων!

    Προσωπικά, πάντα είχα πρόβλημα ύπνου, το θέμα ήταν γονιδιακό - το’χε και η Μητέρα μου- προστέθηκε και το σκληρό υπηρεσιακό μου οδοιπορικό και το θέμα έγινε πιο σοβαρό!

   Όμως πεντέμισι ώρες, μέχρι την αποφράδα εκείνη ημέρα, κοιμόμουνα με τη βοήθεια ενός χαπιού Xanax των 0,25 mgr! 

   Eκείνη τη βραδιά έμεινα ολότελα άυπνος, το ίδιο και την επομένη, παρά το διπλασιασμό της δόσης του επιβοηθητικού χαπιού!

   Έκτοτε οι πεντέμισι ώρες, έγιναν τέσσερις, τρεισήμισι! Συμπληρώθηκαν ήδη, δώδεκα μήνες και η κατάσταση παραμένει σταθερά αμετάβλητη. Αλίμονο, σ’αυτό τον χάρτινο κόσμο, αν με ευαισθησίες γεννηθείς, στο τι θα βιώσεις και τι θα υποστείς!

   Από κείνη τη νύχτα, νιώθω η ψυχή μου πως βάρυνε, βάρυνε πολύ! Θέλοντας να ξαλαφρώσω, έγραψα, ξανάγραψα, μπας και το κατορθώσω.

   Στην πορεία με πόνο συνέταξα και με δάκρυ έγραψα, κάποιες στιγμές, το παρακάτω ποίημα κι’ορκίζομαι, πως στον ύπνο έκτοτε κάπως καλύτερα πάω, νιώθοντας τα βάρη και τα πάθη στη ψυχή μου, πως απάλυνα!

ΑΚΟΜΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ

ΜΥΡΙΖΕΙ ΛΙΒΑΝΙ!

Ακόμα στο μάτι, μυρίζει λιβάνι! 

Το κρίμα χαρμάνι, με στάχτη και άχτι!

Ο χάρος ακόμα θαρρείς πως υπάρχει

κι’η μπόχα ευθύνης, ακόμα Βρωμάει!

Όμως ας θυμηθούμε, να βρούμε μια άκρη!

Η άσφαλτος βράζει, η αύρα κοχλάζει

στη θάλασσα πλέον, το πλήθος ορμάει

ο χάρος ξοπίσω και όσους προλάβει!

Ο άμοιρος σκύλος, σε βράχο λουφάζει

Βουβά αλυχτάει, κακά προμηνάει

σ’εκείνο που νιώθει, σ’αυτό που θωράει

στις σάρκες, που καίνε, στους φίλους που χάνει!

Μια Μάνα κραυγάζει, καρδούλες σπαράζει!

Στο άμοιρο μάτι, ο Χάρος γλεντάει

κρατώντας στα χέρια φωτιά και δρεπάνι

Θερίζει και καίει, φαρμάκι κερνάει!

Η λύπη παλεύει να σβήσει με δάκρυ

που όμως δεν φτάνει κι’ας είναι ποτάμι!

Σαν Σάβανο πέφτει, βαρύ το σκοτάδι

το μάτι πια μοιάζει, με κόλαση Δάντη!

Μονίμως σκοτάδι, πια θα’ναι στο μάτι

κι’η νύχτα σκοτάδι, σκοτάδι του Άδη!

Ο Ήλιος θ’αρνείται, μαζί το φεγγάρι

πια θέση δεν έχουν σε κόλαση Δάντη!

Το δάκρυ στη στάχτη οργή και γινάτι!

Το στόμα ουρλιάζει, Θεούλη μου φτάνει!

Νεκρών εκατόμβη, το δάκρυ φαρμάκι

φαρμάκι τσουνάμι, οργή και φιρμάνι!

Η ώρα πλέον δώδεκα, δώδεκα παρά κάτι

ο χάρος έχει βαρεθεί, νεκρούς να κουβαλάει!

Στοιβάζουν τώρα οι σοροί, σε μάτι και λιμάνι

μα οι «Ταγοί» ανήξεροι, στο μαύρο τούτο χάλι!

Ο κόσμος το’χει τούμπανο κι’αυτοί κρυφό καμάρι

που να τους πάρει η οργή κι’ο διάολος να τους πάρει! 

Μικροί σαν είναι οι «Ταγοί», μεγάλη τους η χάρη 

κι’ακόμα μεγαλύτερη, σαν είναι Λαοπλάνοι!

Ο Λαός όλα τα ξέρει και  αφόρητα πονάει

κλαίει και αναστενάζει και με τους «Ταγούς» τα βάζει!

Μα αυτών ο Αρχιψεύτης, προσποιείται πως ρωτάει

και στο τέλος καταλήγει, όλους λάδι να τους βγάζει!

Το χεράκι του αρνείται στις πληγές πάνω να βάλει

και πουλά και αγοράζει κι’όλο εύσημα μοιράζει!

Σε μια σύναξη στημένη, σύσκεψη που ονομάζει

μπράβο άφθονα μοιράζει, κατά συρροή βιάζει! 

Και ο θίασος, τριγύρω, που στις ενοχές λουφάζει

τη δουλειά του λέει κάνει στη μεγάλη τούτη μάχη!

Μα ο στοχαστής, που ξέρει τη μιλιά του τώρα χάνει

και την πένα του αρπάζει κι’απ’τον πόνο αλαλάζει!

Έτσι διδάσκουν τους Ρωμιούς, Νεκρούς να ξεπερνάνε

κι’από ανύπαρκτα κενά, μέσα να τους περνάνε!

Έτσι μαθαίνουν κι’οι Ρωμιοί, ποτέ να μη ξεχνάνε

και τους επίορκους Ταγούς σκληρά να τιμωράνε!

Ναι, σαν ψεύδονται ζώντες, σε αλήθειες μεγάλες

οι Νεκροί ζωντανεύουν, σε οργής εφιάλτες!

Τύψεις τότε ιππεύουν στων ονείρων τις ράχες

κυνηγώντας τις νύχτες, των χρεών παραβάτες!

Το Επιμύθιο

σαν Ηθικό Δίδαγμα!

«Η κατοχύρωση των Νικών, των Μεγάλων Ταγών

εξασφαλίζεται πριν την κατάρρευση των τειχών

και τις τελικές εκβάσεις, των Κρισίμων μαχών!»

Με Συγκίνηση και Τιμή

Σπύρος Κίκερης.

ΟΡΙΑΚΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΧΕΙΡΙΣΤΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΙΔΑΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΩΝ!

 

Σπύρου Κίκερη

ΟΡΙΑΚΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΧΕΙΡΙΣΤΩΝ

ΜΕΤΑΞΥ

ΙΔΑΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΩΝ!

“ SURVIVAL!”

«Ρίχτερ στις Επάλξεις, Τειχών

των Oυρaνίων Γητευτών!»

Μ’αφορμή τη διατύπωση

έκπληξης και παράπονου μαζί

ενός Ουρανίου Γητευτή!

  *Απόλυτη Διευκρίνιση.

  Επειδή αρκετές φορές, στη σύνταξη των άρθρων μου, επικαλούμαι τον όρο «Μ’αφορμή……» διευκρινίζω απολύτως, ότι ουδέποτε είναι φανταστικός, αλλά πάντοτε ρεαλιστικός, δηλαδή υπαρκτός! Πάμε λοιπόν.

  Σκοπός αυτής της γραφής, δεν είναι να κλονίσει, διοικούντες και Διοικουμένους, στις τάξεις των μελών της Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ)! Σκοπός είναι να αφυπνίσει, να συνεγείρει και να πείσει τους έχοντες τις ευθύνες του Ουράνιου όπλου μας, στον ύψιστο βαθμό, μεριμνώντας εν τέλει, αν μη τι άλλο για των Ουρανίων γητευτών μας το ηθικό!

  Πολύ πρόσφατα, σε συζήτηση, που είχα με σχετικά νεαρό Ιπτάμενο Αξιωματικό, πιλότο μας, μου είπε έκπληκτος και θορυβημένος τα εξής: «Μου κάνει τρομερή εντύπωση Κύριε Κίκερη, που βλέπω τη διαφοροποίηση συμπεριφοράς, των χειριστών της Μοίρας μου, σε διάφορες προσελεύσεις, πρώην συναδέλφων, επισκεπτών….» Τι εννοείς; Τον ρώτησα, κι’εκείνος με έκδηλα αυξανόμενη δόση παράπονου συνέχισε:

  «…Να Κύριε Κίκερη, βλέπω τους πιλότους της Μοίρας μου, δύσκολα να πλησιάζουν, διατελέσαντες, πρώην Αρχηγούς και Ανωτάτους Αξιωματικούς, παρά την καλοπροαίρετη διάθεση αυτών και τα χαμόγελα, στις επισκέψεις τους! Επίσης έχω προσέξει ότι κατά κανόνα, ελάχιστα, κάθονται κοντά τους και προσχηματικά απομακρύνονται σ’ελάχιστο χρόνο, παρά του ότι, οι προηγούμενοι αρκετές φορές, προσπαθούν κάτι από την εμπειρία τους να τους πουν…»

  «…Αντιθέτως Κύριε Κίκερη, βλέπω τους ίδιους, συνυπηρετούντες συναδέλφους μου, να περιβάλλουν σαν Μέλισσες τη Βασίλισσά» τους, παλαιότερους συναδέλφους, που προσέρχονται σαν επισκέπτες πλέον στη Μοίρα! Ναι, τους πρώην μεγαλύτερους συναδέλφους, που πλέον ίπτανται σαν πιλότοι Πολιτικών Εταιρειών Δημόσιων και Ιδιωτικών Μεταφορών! Σας διαβεβαιώνω ότι οι νυν συνάδελφοί μου είναι ικανοί να γίνουν αυτοκόλλητοι, με τους πρώην, αντλώντας κάτι από την αίγλη τους, την ηρεμία, τον εφησυχασμό τους, και την πολύπλευρα κατοχυρωμένη σιγουριά τους….!.»

  Τον διέκοψα αίφνης! Μη συνεχίζεις, του είπα, μη σε παρακαλώ, μη και με προκαλείς να πω πολλά. Το ξέρω όμως ότι πρέπει να συγκρατηθώ και με μέτρο να κρίνω, τούτο το κακό, που δεν είναι ειδικό, αλλά γενικό! Όμως θα το κάνω, γιατί το μήνυμα, που από μέσα μου παίρνω είναι συνειδησιακό!

  Το θέμα το ξέρω, δεν είναι νέο είναι παλιό, όμως έχει παραγίνει το κακό και φοβάμαι πως ραγδαία εξελίσσεται σε καταλυτικό και μάλιστα σ’ένα κλάδο που με δόντια και με νύχια πρέπει ψηλά να κρατηθεί, γιατί δεν είναι μόνον ντροπή, είναι και λίαν επικίνδυνο για ανατροπή σ’ένα Status Kuo, κυρίως στο Αιγαίο, που κλονίζεται συθέμελα!

  Ναι κλονίζεται συθέμελα κι’ανησυχώ, γιατί έχω την αίσθηση ότι οι καλοί μας οι «Ταγοί» προεξαρχόντων των «Υψίστων» στον τομέα σφυρίζουν «Ανέμελα» με δήθεν ενδιαφέροντα μυθεύματα!

  Έλεος «Κύριοι» έλεος, συνέλθετε, συνέλθετε, γιατί ήδη είναι πολύ αργά! Δεν είναι δυνατόν με καμιά λογική να υπάρχει αυτή η χαώδης διαφορά!

  Υπάρχουν Ζητήματα στους πιλότους μας βιοποριστικά! Ναι όπως τ’ακούτε «Κύριοι» «Βιοποριστικά» να τα βάλλω σε εισαγωγικά, όχι μόνο για να τα δείτε πιο καλά, αλλά γιατί είναι πάρα πολλά και σοβαρά! Υπάρχουν προβλήματα «Αξιοκρατικά!» Με τις επετηρίδες ντροπής κι’ανατροπής της λογικής, του εύλογου και του δικαίου! Υπάρχουν τέλος «ατοπήματα» πολλά, τραγικά, ανατριχιαστικά και τραγελαφικά!

  Την εξελικτική κατάσταση των Ιπταμένων αξιωματικών της Τουρκίας, δεν τη γνωρίζω, σήμερα πολύ καλά! Όμως όταν ήμουν στο ΝΑΤΟ, συνυπηρετώντας με Τούρκους Ιπταμένους, ήξερα, ότι οι Αξιωματικοί και των τριών όπλων από το βαθμό του Επισμηναγού και άνω, χωρίζονταν σε Αξιωματικούς καριέρας και μη!

  Είχαν δε αναλόγως της κατηγορίας τους, δύο διακριτικά στη στολή τους, χρώματος κόκκινου και μπλε, όμοια των άσπρων της Σχολής των Ικάρων μας! Κόκκινο μεν για τους Αξιωματικούς καριέρας, μπλε για τους Λοιπούς!

  Το αξιοπερίεργο, που αν το καλοσκεφτείς, κάθε άλλο παρά περίεργο είναι, ότι στις Εταιρείες των Τούρκικων Αερογραμμών, προωθούντο απόστρατοι Ιπτάμενοι Αξιωματικοί, μη καριέρας, δηλαδή με μπλε διακριτικά! Ουδέποτε όμως, Ιπτάμενος καριέρας θα έφτανε, λόγω κινήτρων, στο σημείο να ζηλέψει, αυτούς τους Ιπταμένους!

  Όμως ποτέ δεν καταλάβαμε, στην άτυχη χώρα που ζούμε, ότι μερικά πράγματα χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής και σημασίας και δεν καταλάβαμε «Ταγίσκοι» πέραν του ότι είναι ντροπή μια καθαρίστρια ή ένας σηματορός της Ολυμπιακής, ν’αμείβονται δύο και τρεις φορές πάνω από έναν Ιπτάμενο Σμηναγό της Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ) κι’ακόμα το πιο απλό!

  «Ότι οι δικές μας Ένοπλες Δυνάμεις το βασικότερο όπλο, που διαθέτουν είναι η Φιλοτιμία! Η φιλοτιμία, που είναι η μαγιά ζύμωσης της όποιας ποιότητας και ποσότητας ηθικού!»

  Αυτό δε τη στιγμή που οι Σχολές Πολέμου ακόμα σήμερα διδάσκουν Αχρείοι, ότι η Πολεμική Ισχύς ενός Έθνους ισούται με το γινόμενο των πάντων, που υπάρχουν σ’ένα Έθνος και μπορούν να συνεισφέρουν στις διαθέσιμες δυνάμεις, επί ενός συντελεστού, που λέγεται ηθικό! Πολ.Ισχύς = Ηθικό Χ Διαθέσιμες Δυνάμεις!!!!

  Τα παραπάνω, ισχύουν στη χώρα μας, κατά μείζονα λόγο, καθόσον ο Στρατός μας δεν είναι ούτε Σοβινιστικός, ούτε Ιμπεριαλιστικός, αλλά καθαρόαιμα Εθνικός και Αμυντικός θα πρόσθετα!

  Και ακριβώς στο σημείο αυτό, έρχεται στο νου μου ένα άλλο κακό μείωσης του Ηθικού, πάνω στην υποτιθέμενη αναβάθμιση των Σχολών Υπαξιωματικών! Συνέλθετε Κύριοι! Συνέλθετε! Στα Συγκαλά σας έλθετε!

  Προσωπικά, αν ήμουν χειριστής αναβάθμισης των σχετικών Σχολών, σε Αμερικάνικο επίπεδο, κάθε άλλο παρά θα με απασχολούσε το θέμα των Officers και Non –Commissioned Officers, γιατί πάει γάντι στη νοοτροπία και το γίγνεσθαι των Ιμπεριαλιστικών, Σοβινιστικών και Στρατοκρατικών Εθνών!

  Οι όροι “Officers”και “Non Officers” εκεί δεν αρκούν κι’απαιτούν πρόσθετους προσδιορισμούς, προς πλήρη συνειδητοποίηση των διαφορών! To Non Commissioned είναι τόσο θολό, τόσο σκοτεινό, τόσο νεφελώδες και τόσο ασαφές, που στα νοήματά του χάνεσαι και για να βρεις το στίγμα σου, πρέπει ν’απευθυνθείς, με τον καθωσπρεπισμό, που η επαιτεία επιβάλλει, σ’έναν ανώτερό σου!

  Όταν υπηρετούσα στο ΝΑΤΟ εκείνο το “YES SIR”τσάκιζε, ειλικρινά νεύρα και κόκαλα, προσωπικά θα το χαρακτήριζα, ειλικρινά, σαν το άκρον άωτον της αναξιοπρέπειας! Ας αφήσουμε όμως τους Αμερικάνους, ας τα βρουν μόνοι τους κι’αν τα’χουν βρει ποσώς μ’ενδιαφέρει! Εδώ τι κάνουμε, εδώ που ψαχνόμαστε λες κι’είμαστε στην απαρχή δημιουργία του Έθνους μας;

  Ναι, αν εδώ ήμουν αντιστοίχως υπεύθυνος μελέτης, του θέματος των Σχολών Υπαξιωματικών στη Χώρα μας, το μόνο σίγουρα, που θα’κανα, ήταν να βγάλω το υποτιμητικό πρόθεμα του «ΥΠΟ» που τρώει ψυχές! Και για να μην αφήσουμε κενά και για να συνεννοηθούμε απόλυτα, τη ΣΤΥΑ ναι θα την ονόμαζα ΣΤΑ (Σχολή Τεχνικών Αεροπορίας!) Έτσι και’γω θα ήμουν μία φορά ευχαριστημένος, γιατί θα έβγαζα ένα δηλητηριώδες αγκάθι, από τις ψυχές σκληρών δουλευτών και πολεμιστών, εκείνοι δε χίλιες με το ηθικό τους ακμαιότατο στο διηνεκές!

  Όσο για τις μεταξύ τους διαφορές, δε ξέρω σήμερα πως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση στις Μοίρες, εκείνο που ξέρω είναι ότι όσους Αρχιμηχανικούς γνώρισα στη ζωή μου, προέρχονταν όλοι από την ίδια Μάνα, την ίδια Ε «ΣΤΥΑ» την ίδια Μήτρα και ήταν απαράμιλλοι στο έργο τους, την καθηκοντολογία τους και την πειθαρχία στο χώρο τους!

  Δεν ήταν λίγες οι φορές, που παρακολούθησα πρωινή ενημέρωση τεχνικών σε Μοίρα και ομολογώ πως η «Ιεροτελεστία» ήταν, αντίστοιχη μ’αυτή των χειριστών! Ήταν δε ιδιαίτερα συγκινητικό ν’ακούς, προγραμματισμό για «ολονυκτία» και μάλιστα χωρίς πόλεμο!

   Θέλω να κλείσω την παρένθεση αυτή, με το εξής επιμύθιο «όταν κάτι πάει καλά, ποτέ δεν το υποβαθμίζεις, πάντα το αναβαθμίζεις, ανόητοι!»

  Όσο για τη διαφορές των πιλότων για να επανέλθουμε, σ’αυτό, καθαυτό το θέμα μας, μεταξύ Πολεμικής και Πολιτικής Αεροπορίας, που αυξάνουν ραγδαία τελευταία και γίνονται χασματώδεις, θα πρέπει να προσεχθούν ιδιαίτερα!

  Το γιατί είναι ευρύ και πολυδιάστατο! Θα το θίξω όσο ελαφρότερα η συνείδηση, μου επιτρέπει: Γιατί δεν είναι αμαρτία άλλοι να βλέπουν τη Γη ανάσκελα και μπρούμυτα και κάθετα, τον Ουρανό ανάποδα και τ’άστρα ποικιλότροπα; Γιατί δεν είναι σκληρό να παίζουν με το Χάρο κυνηγητό, παλεύοντας απεγνωσμένα ενίοτε να του ξεφύγουν χωρίς κι’εν’τέλει να το κατορθώνουν;

  Ή μήπως δεν είναι άδικο και άνισο, άλλοι να παρακολουθούν την ευρυθμία λειτουργίας των αυτοματοποιημένων ηλεκτρονικών μηχανισμών, σε όλες τις φάσεις της πτήσεως, με τους πιο επίπονους ελιγμούς να είναι οι άνοδοι της τάξεως των 15ο και 20ο Μοιρών, οι στροφές μικρής κλίσεως και οι κάθοδοι των 80 και 100 Ναυτικών μιλίων, πάντα σ’ένα περιβάλλον εξόχως ελκτικό και ζηλοφόρο και άλλοι……;;;;

  Αλί, αλί και τρις αλί, τί ν’αφήσεις και τί να γράψεις και πως Θεέ μου στ’άδικο μην κλάψεις; Ποιος σας είπε μωρέ ότι τα Ιδανικά, ξεχνούν των οφειλών τα δανεικά; Ποιος σας είπε μωρέ πως τα ιδεώδη, η αχαριστία δεν τα πληγώνει;

  Και ποιος σας είπε, σαν βλέπεις ότι βιοποριστικά ζορίζεσαι, συνειδητοποιώντας εφιαλτικά τη μη δυνατότητα ν’ανταποκριθείς στις βασικές υποχρεώσεις των παιδιών σου, ότι δεν θα ενδώσεις στο δέλεαρ απόλυτης κάλυψης, όλων σου των αναγκών;

Έλληνας Πιλότος στη Δοκιμασία Επιταχύνσεων

8.1 G’s, Σφυγμοί 177!

  Σε τέτοιες σκέψεις σωτηρίας, σκεφτείτε να προστεθούν και άλλα εύλογα ερωτήματα όπως: Γιατί Θεέ μου το δικό μου κορμάκι να γίνεται, για πλάκα, 500, 600, 700 κιλά plus; - Παράκληση θερμή, γι’αυτούς που δε γνωρίζουν, δεν είναι εμφαντικό ετούτο, είναι εξόχως πραγματικό -! Στην παραπάνω φώτο αν υποθέσουμε ότι ο πιλότος είναι 80 κιλά, το βάρος του είναι 80 Χ 8.1= 648 κιλά!

  Κι’εκείθεν άλλα φρικιαστικά ερωτήματα όπως: Γιατί εγώ να φοράω «φίμωτρο» σα λαίμαργος σκύλος, προκειμένου να προστατευθώ από τη φόλα!

ΣΠΥΡΟΣ ΚΙΚΕΡΗΣ 110ΠΜ/349ΜΔ/Β 14/5/1969

  Και παραπέρα, γιατί να φορτώνομαι σαν αχθοφόρος,, με σωσίβιο, βάρκα, Survival Kit, για να προστατευθώ πάλι; Γιατί να΄χω μαζί μου μορφίνες, ατροπίνες, φωτοβολίδες….; Γιατί να δένομαι, σαν τρελός, πάνω σε «Ηλεκτρική Καρέκλα» με τις ασφάλειες ενεργοποίησης βγαλμένες; Γιατί να σπάσω και να γεράσω παράκαιρα; Γιατί τη σπονδυλική μου στήλη, να κάνω τεθλασμένη, μην ορίζοντας τους πόνους απ’τις κήλες; Γιατί; Γιατί; Γιατί…;Γιατί….; Γιατίιιιιιιιιιιιι;

  Ή μήπως έχουν κάποιοι την εντύπωση ότι οι Πιλότοι της ΠΑ στερούνται, λόγω ιδανικών, βασικών Ανθρωπίνων Αδυναμιών, όπως της ζήλειας και των ονείρων, για παράδειγμα, που τους θέλει άλλοτε «Αιχμάλωτους» σ’ένα Έθνος με ιδιαίτερη βαρβαρότητα καταγεγραμμένη στην Ιστορία, και άλλοτε περιπλανώμενους νύχτα σε άγρια βουνά κι’αφιλόξενες λαγκαδιές προς επιβίωση και δραπέτευση!

  Όλα δε αυτά και άλλα περισσότερα γιατί; Για ν’ακούσουν ίσως στο Υπηρεσιακό τους διάβα, ταπεινωτικούς και εξευτελιστικούς χαρακτηρισμούς, από υποτιθέμενους πρώτιστους ταγούς, όπως «Αντιστασιακοί» και «Αντιπαραγωγικοί;» Έλεος! Έλεος! Έλεος στο έρεβος!

  Προσωπικά το’χω γράψει και το’χω στοιχειοθετήσει πολλές φορές σε κάποιες ειδικότητες απαιτείται ειδικός χειρισμός, σε όλες τις περιπτώσεις, αν «Κύριοι» δεν το καταλαβαίνετε, όχι απλά λαθεύετε, αλλά εγκληματείτε!

  Και΄δω είμαι συνειδησιακά αναγκασμένος ν’απευθυνθώ για μια εισέτι φορά στους Αξιότιμους Αρχηγούς μας, κατά περίπτωση και να τους υπενθυμίσω, ότι Αρχηγοί του Στρατού και του Ναυτικού έχουν παραιτηθεί, από σας ουδείς!

  Και κρατείστε σαν επιμύθιο ετούτο: «Ας βρεθεί έστω και ένας, σαν οι συνθήκες το επιβάλλουν, ένας, επαναλαμβάνω προς περίσωση του γοήτρου της Υπερηφάνειας μας, που τα Γαλόνια του να τα’χει χαμηλά, εκεί στα αντιπροσωπευτικά πειστήρια, της ανδροπρέπειας της αξιοπρέπειας και της ανιδιοτέλειας!

  Κι’αυτό γιατί όταν η αδικία και η ατίμωση σε σφίγγουν και το δίκιο και ταπείνωση σε πνίγουν, τότε μία πράξη υπάρχει, στο λογαριασμό ΈΝΑ ΚΙ’ΈΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΔΥΟ, πριν το ΑΝΤΙΟ στο στερνό ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΌ!

  Θα κλείσω με μία επίκληση, συνέλθετε Κύριοι, Συνεγερθείτε, Γρηγορείτε και διόλου μην αργείτε γιατί αφενός κρίσιμοι οι καιροί και επιπρόσθετα οι καιροί ου μενετοί! Συνεγερθείτε γιατί ίσως σε λίγο να μη βρίσκεται ανθρώπους για την επάνδρωση θέσεων από το βαθμό του Επισμηναγού και άνω!

  Συνεγερθείτε γιατί έχετε εξαναγκάσει πωρωμένους Ιδεολόγους και εκ προοιμίου Ήρωες, να κλονίζονται ανάμεσα στις συμπληγάδες των Ιδανικών τους και των αναγκών τους!

  Eξαναγκάζοντας αυτούς σε πρόωρη φυγή, με πρώτη επιλογή κατευθείαν από τη Σχολή, τη Μοίρα των C-130 και δεύτερη την υπηρέτηση στο Σμήνος VIP, προς κατοχύρωση εκπλήρωσης των υποχρεώσεών τους και των εν γένει αναγκών τους!

  Ευχαριστώ το σχετικά Νεαρό συνάδελφο, που μου έδωσε την αφορμή για τούτη τη γραφή!

                                                                                       Με Τιμή

                                                                                  Σπύρος Κίκερης