ΟΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ
ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΕΣ ΜΝΗΣΙΚΑΚΙΕΣ!
*Μ’αφορμή των Ποντίων τη Γενοκτονία!
Οι Τούρκοι από Ζήλεια, Κακία και Φθόνο τους Έλληνες Μισούν!
Από Φόβο δε αναμφίβολα σφόδρα Επιθυμούν
από Προσώπου
Γης αυτοί να Εξαφανιστούν!
Μνησικακία είναι η εμμονική διατήρηση στη
μνήμη του κακού που μας έκανε κάποιος, συνοδευόμενη από Αέναη αντιπάθεια,
άρνηση παραδοχής και αποδοχής
ανεπίτρεπτων λαθών με μόνιμη επιθυμία για επανάληψη κι’εκδίκηση. Πρόκειται για
ένα αρνητικό συναίσθημα ψυχασθένειας, που "δηλητηριάζει" εσωτερικά
αυτόν που το βιώνει, λειτουργώντας ως ένας «ψυχικά Αθεράπευτος υιός!»
Δείτε τα Βασικά Χαρακτηριστικά της
Μνησικακίας: Αδυναμία Συγχώρεσης, το άτομο ή το Έθνος αρνείται να ξεπεράσει την
αδικία ή την προδοσία Αρχών και Αξιών! Η κακεντρέχεια και το κακόβουλο γεγονός
έρχεται διαρκώς στο μυαλό του με σφοδρή Εχθρότητα και Συχνή επιθυμία επανάληψης
του κακού!
Αν και στοχεύει τον άλλον, η μνησικακία
βλάπτει κυρίως την ψυχική υγεία αυτού που τη νιώθει, προκαλώντας μίσος και
εσωτερική ταραχή! Η Λέξη Προέρχεται από το μνήμων (αυτός που θυμάται) + κακία
(το κακό), δηλαδή η διατήρηση της κακίας στη μνήμη. Συνώνυμα: Μίσος, κακία,
εκδικητικότητα, πικρία, απωθημένο!
Ο Ποιητής έγραψε: «Μογγόλοι άλωσαν την
Πόλη! Θρηνεί η Οικουμένη Όλη, γιατ΄ήταν όλοι τους Χαχόλοι και εκ γενετής Διαβόλοι!
Ασεβείς όσο κανείς, Αχρείοι όσο ουδείς! Σπάνια
στο είδος Ανθρωποειδή, όντα χαιρέκακα, ζηλόφθονα, εκδικητικά, προδοτικά, μιασματικά, βρωμερά και το χειρότερο
εξελικτικά στάσιμα και προπαντός οπισθοδρομικά! Και για να κλείσουμε συνοπτικά
αυτό το Χείριστο για Λαό image, απόλυτα
θρασείς, ωμοί, σκληροί Αιμοσταγείς, όσο στη Γη Λαός κανείς!
Το αγαπημένο τους χρώμα Ένα, το Κόκκινο
γιατί το συνήθισαν από το αίμα άλλων καθώς τις ανελέητες σφαγές και Γενοκτονίες
που προκάλεσαν, εξολοθρεύοντας γενεές και γενεές φύλα και φυλές, με το μη «Δεδηλωμένο
Αιτιολογικό ότι ήταν μακράν καλύτερες από αυτές!»
Και εδώ τας Χείρας Επί των τύπων των Ήλων!
Ήξεραν το ποιόν και την οξυδέρκεια των Ελλήνων και ότι αυτοί επιβλήθηκαν
πανηγυρικά επί των κατακτητών τους, φτάνοντας στο σημείο να ρυθμίζουν αυτοί
γραμμές πολιτικής και διαχείρισης ! Τρανή απόδειξη η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είτε
Βυζαντινή λέγεται είτε αλλιώς πως!
Ήταν Καθολικοί και προσπάθησαν να επιβάλλουν
τον καθολικισμό και όχι μόνο εν τέλει ασπάσθηκαν τον Χριστιανισμό και την
Ορθοδοξία, αλλά καθιέρωσαν και την Ελληνική Γλώσσα σαν επίσημη γλώσσα σε μια
Αυτοκρατορία!
Αποσπώντας ετσιθελικά τελικά το όνομα Ρωμιοί!
Να γιατί μας μνησικακούν οι Τούρκοι και μας Φοβούνται! Να γιατί οι Μωαμεθανοί
σε κανένα από τα υπόδουλα Έθνη δε φέρθηκαν τόσο σκληρά και αποτρόπαια!
Αλλά για ποιο έθνος συζητάμε, για ποια
ομοιογένεια Τουρκικής φυλής! Για τα άτακτα φύλλα που συνενώθηκαν εκόντα άκοντα
για να καθαρίσουν δήθεν την κόπρο του Αυγεία και να συστήσουν μια «Πατρίδα» σαν
Ανθρωποφάγα αρπακτικά ξένων περιοχών και περιουσιών, που ήταν αποδεδειγμένα
άλλων;
Η τελευταία μελέτη Γερμανικού Πανεπιστημίου
απέδειξε ότι την Τουρκία συνιστούν σήμερα 55 τουλάχιστον διαφορετικά υποσύνολα
με βάσει το Θρησκευτικό, το Φυσιογνωμικό, το γλωσσικό, το θρησκευτικό και όχι
μόνο!
Ε λοιπόν τί φοβόντουσαν; Μήπως άραγε τα
πέντε (5) – Εφτά (7) εκατομμύρια των Ελλήνων και συναφών Φύλων αλλοίωναν τις
«Φυλές» των Εβδομήντα (70) – Εκατό (100) Εκατομμυρίων; Όχι δα, απλά φοβόντουσαν
την άτυπη αλλά ουσιαστική κυριαρχία
αυτών και φυσικά την Επικυριαρχία των Ιδίων εκ των Ελλήνων!
Στο σημείο αυτό οφείλουμε να επισημάνουμε
ότι όποιος μιλάει για μειονότητες στην Ελλάδα είναι Άπατρις ή Μισέλληνας! Μόνο
κάποιοι Ένθερμοι του πόθου ανάληψης εξουσίας κυρίως της τοπικής αυτοδιοίκησης
κόπτονται γι’αυτού του είδους τον Φατριασμό και Ακρωτηριασμό!
Προσωπικά στην ουσία μία μειονότητα βλέπω
κι’αυτή είναι η Μουσουλμανική, που παλεύουν κάποιοι με Νύχια και με δόντια να
μην πλήρως Εξελληνιστεί!
Δε προχωρώ το θέμα απλά σε μία φράση θα
σταθώ! Για να μη στις δύο Φάσεις της Ενετοκρατίας και το
τελικό αποτέλεσμα μεταβώ! Αντί γι’αυτές στην πασίγνωστη φράση θα πεταχτώ, τη
γνωστή ως : «Ούνα Φάτσα Ούνα Ράτσα» - "Una Faccia, Una Razza", που
καθιερώθηκε από τους Νεότερους Ιταλούς και Όχι τους Έλληνες, φράση που λέγεται
με υπερηφάνεια και κατά κόρον απ’αυτούς και όχι από μας, όπως προσωπικά
διαπίστωσα όταν υπηρετούσα στο Αεροπορικό Αρχηγείο της Νοτιοανατολικής Πτέρυγας
του ΝΑΤΟ, στη Νάπολη της Ιταλίας, τα έτη 1985 – 1987!
Να θίξουμε την άλωση ή στα βρωμερά των
βάρβαρων κατακτητών χέρια την εξάμβλωση στα μοναδικά ιερά κειμήλια της
Παγκόσμιας Κληρονομιάς και τα όργια των Καμμένων Εκκλησιών και Μοναστηριών;
Όχι, δεν έχει νόημα, τοις πάσι γνωστά γι’αυτό και τα δρώμενά τους μισητά σε
παγκόσμια τροχιά!
Το Επιμύθιο γιατί πρέπει πάντα να θυμόμαστε
και να μη ξεχνιόμαστε, μ’αφορμή τη Μεγάλη Προχθεσινή πολυδιάστατη Γιορτή των
Κωνσταντίνου και Ελένης:
«Κωνσταντίνου και Ελένης Άστοργης της Ειμαρμένης!
Υιού και Μητρός ο Πανηγυρικός, ο Πανθρησκευτικός και
Πανεθνικός!
Κωνσταντίνου και Ελένης Άστοργης την Ειμαρμένης
της Βαρέως Χρεωμένης και Δικαίου Αναμενομένης
των Ελλήνων Εορταζομένης κι’αενάως Προσδοκομένης!
Χρόνια Πολλά Κωνσταντίνε, Κώστα, Ντίνο, Κωστή, Ελένη,
Κωνσταντίνα, Έλενα, Ντίνα, Τίνα, Λένα, Μαριλένα, Ελεονώρα!
Που κάθε Τέτοια Άγια Μέρα μας Αναζωογονείτε Ανεξίτηλες
Θύμησες! Λύπες και Αξερίζωτες Ρίζες να
θυμόμαστε για να μη Ξεχνιόμαστε!!!»
