ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ 17/7/2026/20:30.

 

Σε μια Συναυλία και μια Ευγενική Χειρονομία

στο Εμβληματικό Δημοτικό Θέατρο Πειραιά! Κατασκευής 1895!

    Πράγματι εξεπλάγην κυριολεκτικά όταν πληροφορήθηκα το έτος κατασκευής και εγκαινίων του υπόψη θεάτρου - 1895 – σε στυλ Μπαρόκ και ακόμα περισσότερο όταν ιδίοις όμμασι  διαπίστωσα την υπέρ άριστη κατάσταση, στην οποία σήμερα βρίσκεται!

    Η Συναυλία τελούσε υπό την Αιγίδα το Δήμου Πειραιά και της Αρχιεπισκοπής αυτού! Η εκτέλεση του Δίωρου Έργου περιείχε Ποιήματα των Λογοτεχνών: Νομπελίστα Γεωργίου Σεφέρη, Καθηγητή Ιατρικής Πανεπιστημίου USA/Stanford Ιωάννη Ιωαννίδη, του Επίτιμου Καθηγητή ΕΚΠΑ  Κυρίου Ιωάννη Μάζη και του Ανώτατου Αξιωματικού ΠΑ ε.Α Σπύρου Κίκερη!

     Το Έργο εκτελέστηκε στις 17/7/2026/20:30 με απόλυτη Επιτυχία, αν κρίνουμε από την προσέλευση του Κοινού και τις εκδηλώσεις αυτού, από την  Ανυπέρβλητη  Διεύθυνση  του Διεθνούς Διεθνούς Φήμης Συνθέτη Μιράν Τσαλικιάν  και την Ορχήστρα του Nostalgia Orchestra!

   Ιδού λοιπόν και η Ηδιαίτερη Χειρονομία ενός Εξαίρετου Επιστήμονα προς έκφραση των Ευχαριστιών του προς το Πρόσωπό μου, άμεσα με το πέρας της Συναυλίας!

  Κάτω από την παραπάνω Φωτογραφία, που μου αποστάλθηκε, υπήρχε  ένας  θετικότατος συνοπτικός σχολιασμός, η γλώσσα του οποίου με εξέπληξε, εξαναγκάζοντάς με να τον κατατάξω στις καλύτερες βραβεύσεις που έχω ποτέ δεχθεί!

  Αποστολέας ο Εξαίρετος Φίλος και Αξιολογότατος Γιατρός του 251 ΓΝΑ Αντισμήναρχος (ΥΙ) - Υγειονομικού, Νευροχειρούργος Επιμελητής Κύριος Σπύρος Σφήκας - ακολουθούμενη από το εξής σχόλιο, για το οποίο και θερμά τον Ευχαριστώ!

    Προτού όμως προχωρήσω στην παράθεση του Σχολίου οφείλω να υπογραμμίσω ότι ο υπόψη επιστήμονας τυγχάνει γιος του Εξαίρετου Ιπτάμενου Συναδέλφου μου Πτεράρχου Κυρίου Ιωάννη Σφήκα! Το λέω αυτό γιατί  πιθανότατα στο σχολιασμό του  ήταν και επηρεασμένος από τα χρόνια που έζησε και τις αγωνίες που πέρασε πλάι στον Πατέρα του στα Πολεμικά μας Αεροδρόμια:

    « - Η ποίησή σας δεν είναι απλώς λόγος. Είναι χέρι μητέρας που αγγίζει το μέτωπο του παιδιού, είναι χώμα πατρίδας που θυμάται τα βήματα των προγόνων, είναι βλέμμα γυναίκας που αντέχει, όταν όλα γύρω σωπαίνουν!

     - Θυμίζει πως η Ελλάδα δεν κατοικεί μόνο στους χάρτες, μα στις μνήμες, στις θυσίες, στις αγκαλιές, στη γλώσσα που επιμένει να γεννά ελπίδα!

    - Εμψυχώνει εκείνον που λύγισε, γιατί του ψιθυρίζει πως οι ρίζες δεν ξεριζώνονται, όσο υπάρχει καρδιά να τις ποτίζει!

    - Λυτρώνει από τη λήθη, γιατί κάνει τον πόνο τραγούδι και το δάκρυ προσευχή!

    - Και υπόσχεται, πως όσο υπάρχει μητέρα να νανουρίζει, γυναίκα να αγαπά, και άνθρωπος να θυμάται, η Ελλάδα δεν θα είναι μόνο τόπος, αλλά φως που περνά από γενιά σε γενιά, νικώντας τον χρόνο και τη σιωπή!»

 *Στη Φώτο  διακρίνονται ο Γνωστός Πολυτάλαντος Επίτιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ Κος Ιωάννης Μάζης! Ο Εξαίρετος Βαρύτονος Κος Χρήστος Δεληζώνας και ο Διεθνούς Φήμης Συνθέτης και Μαέστρος της Ανυπέρβλητης Nostalgia Orchestra Κο Μιράν Τσαλικιάν!

* Το ξέρω ότι ίσως θα’πρεπε να παραθέσω δυο λόγια απ’όσα είπα στη σύντομη ομιλία μου, όμως ζητώ συγνώμη  γιατί ακόμα πονώ από την επέμβαση του Συνδρόμου Καρπιαίου Σωλήνα που υποβλήθηκα, τα ράμματα της οποίας θα αφαιρεθούν στις 28/7/2026 προσδοκώντας την ίαση από το κακό που έπληξε το δεξί μου χέρι και φυσικά χέρι των συγγραφών μου!

ΘΥΣΙΑ!

 * Θυσία – Όνομα Έργου - σε Μια Ταινία των εκ Πρεβέζης Μπάμπη Τσόκα και Απόστολου Τάσση!

     *Γιατί μας συνταράξατε το Ψυχισμό και μας Ανατινάξατε  Μυαλό και  Λογισμό;

   Τί σας κάναμε Αλήθεια; Γιατί δε σκεφτήκατε ούτε λεπτό ότι με τη Θυσία κι’εμάς Θυσιάσατε!

    Ναι μας θυσιάσατε, αφού στου Πόνου τη Θάλασσ στα Βάθη μας φτάσατε, στης δε Λύπης το Ποοτάμι το Δάκρυ μας Τάξατε!

*Της Πρέβεζας ο Μπάμπης 

και ο Απόστολος ο Τάσσης!

Συντελεστές μίας θυσίας

των Αισθημάτων Πανδαισίας!

Σε έργο μιας Υπεραξίας

και Ξέχωρης Ευαισθησίας!

Του μεν Μπάμπη ένας Φακός όλ’η Ζωή του

κι’η ξέχωρη διαδρομή του στη Γήινη Αποστολή του!

Του δε Κου Τάσση, μακράν θαρρώ η Συγγραφή του

και η ευαίσθητη  Ψυχή του σαν ανεξάντλητη Πηγή του!

Κι’οι δυο θαρρώ διακριθέντες και της Θυσίας οι Αφέντες

ευαισθησίας οι Λεβέντες και της Πρεβέζης  Ευεργέτες!

Προσωπικά σας Ευχαριστώ, απ’αυτό που είδα κι’ομολογώ

πως ήταν ναι Εκπληκτικό, παρά το Δάκρυ στο Κοινό!

Και νιώθω πως  η Αμοιβή σας, βαθιά θαρρώ στην Ηθική σας

στη δε αμόλυντη Ψυχή σας, η ξέχωρη διάκρισή σας!

Που όποιος μπορεί να τις γευτεί, στ’αστέρια μέλλει ν’ανεβεί

όταν η ώρα του θα΄ρθεί, που εύχομαι να'ναι αργή!

Σας Εύχομαι ολόψυχα κι’ειλικρινώς Υγεία κι’ευτυχία

στις τέχνες σας Μεγαλουργία με Ξέχωρη Επιτυχία

απόμακρα απ’την Εμπορία της Ύλης την Πλεονεξία

σε μία χάλια Κοινωνία, με μια Θυσία για Σωτηρία!

 Η Υπόψη Ταινία, συνιστά Τόλμημα με Χίλια Ρίσκα και Κόσμημα συγχρόνως, δεδομένων των ουκ άνευ Δεδομένων, που λόγω του Άγριου Χορού των Συναισθημάτων μου με εξαναγκάζει αποτολμώντας να πω μια και την ίδια μέρα ήταν η Απονομή των Βραβείων Όσκαρ, ότι: 

 " Αν ήμουν Διευθυντής της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και Τεχνών,  θα έκανα προσύσκεψη στα μέλη και σε Πειστική Ομιλία θα πρότεινα την Ομοφωνία των 6.500 Μελών για την επιλογή της Θυσίας των Μπάμπη Τσόκα και Απόστολου Τάσση σαν Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Ερμηνείας και Σεναρίου!!!"

Και να σκεφτεί κανείς ότι εκτός του Σκηνοθέτη κανείς από τους Λοιπούς δεν ήταν Επαγγελματίας Τέχνης Υποκριτικής ή απόφοιτος σχετικής Σχολής!

   Όσο για το τί μου άγγιξε περισσότερο τη Ψυχή, ασφαλώς η Φράση του Θεόφιλου "Ότι Εγώ Διδάσκω Ιστορία" που σφράγισε στην Πράξη με τον Θάνατό του για την Πατρίδα! Καθώς Επίσης το Μότο αυτής που θέλει : "Να βλέπουν Καθαρά μόνον τα Μάτια που έχουν Κλάψει" και'γω Μπάμπη μου κι'απόστολέ μου αντιλαμβάνεστε πόσο έχω κλάψει, απ'τη δουλειά που έχω κάνει! 

   *Συγνώμη Καλά μου Παιδιά, Άστρα Λαμπερά που άργησα να καταχωρήσω τούτη την Άγια Γραφή, στα άσβηστα που έχω ανεξίτηλα γραμμένα στην Άδολη κι'ευαίσθητή μου Ψυχή!