ΘΥΣΙΑ!

 * Θυσία – Όνομα Έργου - σε Μια Ταινία των εκ Πρεβέζης Μπάμπη Τσόκα και Απόστολου Τάσση!

     *Γιατί μας συνταράξατε το Ψυχισμό και μας Ανατινάξατε  Μυαλό και  Λογισμό;

   Τί σας κάναμε Αλήθεια; Γιατί δε σκεφτήκατε ούτε λεπτό ότι με τη Θυσία κι’εμάς Θυσιάσατε!

    Ναι μας θυσιάσατε, αφού στου Πόνου τη Θάλασσ στα Βάθη μας φτάσατε, στης δε Λύπης το Ποοτάμι το Δάκρυ μας Τάξατε!

*Της Πρέβεζας ο Μπάμπης 

και ο Απόστολος ο Τάσσης!

Συντελεστές μίας θυσίας

των Αισθημάτων Πανδαισίας!

Σε έργο μιας Υπεραξίας

και Ξέχωρης Ευαισθησίας!

Του μεν Μπάμπη ένας Φακός όλ’η Ζωή του

κι’η ξέχωρη διαδρομή του στη Γήινη Αποστολή του!

Του δε Κου Τάσση, μακράν θαρρώ η Συγγραφή του

και η ευαίσθητη  Ψυχή του σαν ανεξάντλητη Πηγή του!

Κι’οι δυο θαρρώ διακριθέντες και της Θυσίας οι Αφέντες

ευαισθησίας οι Λεβέντες και της Πρεβέζης  Ευεργέτες!

Προσωπικά σας Ευχαριστώ, απ’αυτό που είδα κι’ομολογώ

πως ήταν ναι Εκπληκτικό, παρά το Δάκρυ στο Κοινό!

Και νιώθω πως  η Αμοιβή σας, βαθιά θαρρώ στην Ηθική σας

στη δε αμόλυντη Ψυχή σας, η ξέχωρη διάκρισή σας!

Που όποιος μπορεί να τις γευτεί, στ’αστέρια μέλλει ν’ανεβεί

όταν η ώρα του θα΄ρθεί, που εύχομαι να'ναι αργή!

Σας Εύχομαι ολόψυχα κι’ειλικρινώς Υγεία κι’ευτυχία

στις τέχνες σας Μεγαλουργία με Ξέχωρη Επιτυχία

απόμακρα απ’την Εμπορία της Ύλης την Πλεονεξία

σε μία χάλια Κοινωνία, με μια Θυσία για Σωτηρία!

 Η Υπόψη Ταινία, συνιστά Τόλμημα με Χίλια Ρίσκα και Κόσμημα συγχρόνως, δεδομένων των ουκ άνευ Δεδομένων, που λόγω του Άγριου Χορού των Συναισθημάτων μου με εξαναγκάζει αποτολμώντας να πω μια και την ίδια μέρα ήταν η Απονομή των Βραβείων Όσκαρ, ότι: 

 " Αν ήμουν Διευθυντής της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και Τεχνών,  θα έκανα προσύσκεψη στα μέλη και σε Πειστική Ομιλία θα πρότεινα την Ομοφωνία των 6.500 Μελών για την επιλογή της Θυσίας των Μπάμπη Τσόκα και Απόστολου Τάσση σαν Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Ερμηνείας και Σεναρίου!!!"

Και να σκεφτεί κανείς ότι εκτός του Σκηνοθέτη κανείς από τους Λοιπούς δεν ήταν Επαγγελματίας Τέχνης Υποκριτικής ή απόφοιτος σχετικής Σχολής!

   Όσο για το τί μου άγγιξε περισσότερο τη Ψυχή, ασφαλώς η Φράση του Θεόφιλου "Ότι Εγώ Διδάσκω Ιστορία" που σφράγισε στην Πράξη με τον Θάνατό του για την Πατρίδα! Καθώς Επίσης το Μότο αυτής που θέλει : "Να βλέπουν Καθαρά μόνον τα Μάτια που έχουν Κλάψει" και'γω Μπάμπη μου κι'απόστολέ μου αντιλαμβάνεστε πόσο έχω κλάψει, απ'τη δουλειά που έχω κάνει! 

   *Συγνώμη Καλά μου Παιδιά, Άστρα Λαμπερά που άργησα να καταχωρήσω τούτη την Άγια Γραφή, στα άσβηστα που έχω ανεξίτηλα γραμμένα στην Άδολη κι'ευαίσθητή μου Ψυχή!