ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ 17/7/2026/20:30.

 

Σε μια Συναυλία και μια Ευγενική Χειρονομία

στο Εμβληματικό Δημοτικό Θέατρο Πειραιά! Κατασκευής 1895!

    Πράγματι εξεπλάγην κυριολεκτικά όταν πληροφορήθηκα το έτος κατασκευής και εγκαινίων του υπόψη θεάτρου - 1895 – σε στυλ Μπαρόκ και ακόμα περισσότερο όταν ιδίοις όμμασι  διαπίστωσα την υπέρ άριστη κατάσταση, στην οποία σήμερα βρίσκεται!

    Η Συναυλία τελούσε υπό την Αιγίδα το Δήμου Πειραιά και της Αρχιεπισκοπής αυτού! Η εκτέλεση του Δίωρου Έργου περιείχε Ποιήματα των Λογοτεχνών: Νομπελίστα Γεωργίου Σεφέρη, Καθηγητή Ιατρικής Πανεπιστημίου USA/Stanford Ιωάννη Ιωαννίδη, του Επίτιμου Καθηγητή ΕΚΠΑ  Κυρίου Ιωάννη Μάζη και του Ανώτατου Αξιωματικού ΠΑ ε.Α Σπύρου Κίκερη!

     Το Έργο εκτελέστηκε στις 17/7/2026/20:30 με απόλυτη Επιτυχία, αν κρίνουμε από την προσέλευση του Κοινού και τις εκδηλώσεις αυτού, από την  Ανυπέρβλητη  Διεύθυνση  του Διεθνούς Διεθνούς Φήμης Συνθέτη Μιράν Τσαλικιάν  και την Ορχήστρα του Nostalgia Orchestra!

   Ιδού λοιπόν και η Ηδιαίτερη Χειρονομία ενός Εξαίρετου Επιστήμονα προς έκφραση των Ευχαριστιών του προς το Πρόσωπό μου, άμεσα με το πέρας της Συναυλίας!

  Κάτω από την παραπάνω Φωτογραφία, που μου αποστάλθηκε, υπήρχε  ένας  θετικότατος συνοπτικός σχολιασμός, η γλώσσα του οποίου με εξέπληξε, εξαναγκάζοντάς με να τον κατατάξω στις καλύτερες βραβεύσεις που έχω ποτέ δεχθεί!

  Αποστολέας ο Εξαίρετος Φίλος και Αξιολογότατος Γιατρός του 251 ΓΝΑ Αντισμήναρχος (ΥΙ) - Υγειονομικού, Νευροχειρούργος Επιμελητής Κύριος Σπύρος Σφήκας - ακολουθούμενη από το εξής σχόλιο, για το οποίο και θερμά τον Ευχαριστώ!

    Προτού όμως προχωρήσω στην παράθεση του Σχολίου οφείλω να υπογραμμίσω ότι ο υπόψη επιστήμονας τυγχάνει γιος του Εξαίρετου Ιπτάμενου Συναδέλφου μου Πτεράρχου Κυρίου Ιωάννη Σφήκα! Το λέω αυτό γιατί  πιθανότατα στο σχολιασμό του  ήταν και επηρεασμένος από τα χρόνια που έζησε και τις αγωνίες που πέρασε πλάι στον Πατέρα του στα Πολεμικά μας Αεροδρόμια:

    « - Η ποίησή σας δεν είναι απλώς λόγος. Είναι χέρι μητέρας που αγγίζει το μέτωπο του παιδιού, είναι χώμα πατρίδας που θυμάται τα βήματα των προγόνων, είναι βλέμμα γυναίκας που αντέχει, όταν όλα γύρω σωπαίνουν!

     - Θυμίζει πως η Ελλάδα δεν κατοικεί μόνο στους χάρτες, μα στις μνήμες, στις θυσίες, στις αγκαλιές, στη γλώσσα που επιμένει να γεννά ελπίδα!

    - Εμψυχώνει εκείνον που λύγισε, γιατί του ψιθυρίζει πως οι ρίζες δεν ξεριζώνονται, όσο υπάρχει καρδιά να τις ποτίζει!

    - Λυτρώνει από τη λήθη, γιατί κάνει τον πόνο τραγούδι και το δάκρυ προσευχή!

    - Και υπόσχεται, πως όσο υπάρχει μητέρα να νανουρίζει, γυναίκα να αγαπά, και άνθρωπος να θυμάται, η Ελλάδα δεν θα είναι μόνο τόπος, αλλά φως που περνά από γενιά σε γενιά, νικώντας τον χρόνο και τη σιωπή!»

 *Στη Φώτο  διακρίνονται ο Γνωστός Πολυτάλαντος Επίτιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ Κος Ιωάννης Μάζης! Ο Εξαίρετος Βαρύτονος Κος Χρήστος Δεληζώνας και ο Διεθνούς Φήμης Συνθέτης και Μαέστρος της Ανυπέρβλητης Nostalgia Orchestra Κο Μιράν Τσαλικιάν!

* Το ξέρω ότι ίσως θα’πρεπε να παραθέσω δυο λόγια απ’όσα είπα στη σύντομη ομιλία μου, όμως ζητώ συγνώμη  γιατί ακόμα πονώ από την επέμβαση του Συνδρόμου Καρπιαίου Σωλήνα που υποβλήθηκα, τα ράμματα της οποίας θα αφαιρεθούν στις 28/7/2026 προσδοκώντας την ίαση από το κακό που έπληξε το δεξί μου χέρι και φυσικά χέρι των συγγραφών μου!