ΥΠΟΣΜΗΝΑΓΟΣ (Ι) Ν. ΣΙΑΛΜΑΣ ΕΤΩΝ 27!

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ (18/6/1992)

ΥΠΟΣΜΗΝΑΓΟΣ Ν. ΣΙΑΛΜΑΣ ΕΤΩΝ 27!

«Τιμής ένεκεν εις μνήμη γενναίου, ξέχωρου πεπρωμένου

και χρέους ξοφλημένου σε τάμα του Αιγαίου!»

   Έπεσε υπέρ Πατρίδος μαχόμενος αγώνα άνισο, χειριζόμενος Αεροσκάφος (Α/Φ) mirage F1CG της 342 Μοίρας, έναντι μακράν, Α/Φ άλλης γενιάς (F-16), υπερασπιζόμενος των απαράγραπτων δικαιωμάτων μας στο Αιγαίο!

   Έπεσε ακολουθώντας το τούρκικο Α/Φ, έχοντας ανακτήσει πανηγυρικά το πλεονέκτημα της σκληρής εμπλοκής, μη δυνάμενος να εξέλθει από την ακραία βύθιση, στην οποία είχε καταφύγει ο τούρκος χειριστής προς διαφυγή, μ’αποτέλεσμα τη μοιραία συντριβή του!

   Μια συντριβή, λόγω αδράνειας, στην θαλάσσια περιοχή του Αγίου Ευστρατίου, μ’αποτέλεσμα την ακαριαία εξαΰλωσή του, ανάληψή του καθώς τη στέψη του και την ονομασία του δικαιωματικά θεόθεν, σαν Ήρωας και Αρχάγγελος!

   Μεταλλαγμένος εκείθεν σε φάρο φωτοδότη των γενναίων μαχητών, εκεί στις ακτές του Άη Στράτη που δόξα αιώνια έμελλε

ν’αναπέμπει και μνήμη αιωνία να έχει! Μνήμη Γενναίου και δαφνοστολισμένου ξέχωρου πεπρωμένου και χρέους ξοφλημένου, σε τάμα του Αιγαίου!

   Το αίμα σου το πήραν πίσω Νίκο!

   Το αίμα σου Νίκο Σιαλμά, το πήραν πίσω και με το παραπάνω, τ’αδέλφια σου Νίκο, από την ίδια σου τη Μοίρα, την 342, που ρίγη συγκινήσεως, το κορμί μου διαπερνούν, μια και στην ίδια Μοίρα, με άλλο τύπο (F-84F) και άλλο ρόλο (Διώξεως Βομβαρδισμού), έτυχε το 1969 να εκπαιδευτώ κι’ετοιμοπόλεμος να ονομαστώ!

   Το πήραν το αίμα σου πίσω στις 8/2/1995, όταν δύο δικά μας F-1, της Μοίρας σου (342 ΜΠΚ) απογειώθηκαν από την 126 Σμηναρχία Μάχης (Ηράκλειο Κρήτης) και ενεπλάκησαν σε άγρια αερομαχία, με τέσσερα (4) τούρκικα F-16, που είχαν παραβιάσει ασύστολα, όπως πάντα, το Ελληνικό FIR και τον Εθνικό εναέριο χώρο, στη θαλάσσια περιοχή της Καρπάθου (6 ΝΜ Δυτικά Καρπάθου!)

   Είχαν ξεθαρρέψει τα μεμέτια, γιατί, εσείς τους είχατε εκπαιδεύσει, ήδη, από μια λάθος μακροχρόνια πολιτική, ανόητων έως αδαών πολιτικών!

   Το ένα από τα τούρκικα F-16 με χειριστή το Σμηναγό Μουσταφά,

στην προσπάθειά του ν’αποφύγει τον εγκλωβισμό, κάρφωσε στο Αιγαίο μ’εκείνον να εκτινάσσεται, πριν τη Μοιραία πρόσκρουση!

   Εκείθεν, η «γενναιότητα» και «μεγαλοκαρδία» των Ελλήνων Πολιτικών, που θα την ονόμαζα «Ηλιθιότητα!» Ηλιθιότητα ολκής και ντροπής!

   Ο Τούρκος Σμηναγός περισυλλέγει από ελληνικό ελικόπτερο (Ε/Π) ΑΒ-205, μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο της Ρόδου, του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και στη συνέχεια προωθήθηκε, στη βάρβαρη Πατρίδα του (Nτάλαμαν), με δικό μας C-130, κυβερνήτης του οποίου ήταν ο αξιότιμος συνάδελφος και φίλος Κος Ι. Σφήκας!

   Ακολούθησαν κι’άλλοι Ήρωα Νίκο Σιαλμά!

   Ναι ακολούθησαν κι’άλλοι Ήρωά μου, όχι δεν σ’άφησαν έτσι τ’αδέλφια σου, το αίμα σου το πήραν πίσω, το πήραν και με το παραπάνω! Συνοπτικά θα κάνω μία αναφορά!

   Στις 27/12/1995 – έλεος, δύο μέρες μετά τα Χριστούγεννα – δύο τουρκικά F-4, εμπλέκονται με δύο δικά μας F-16 της 330 Μοίρας, που απογειώθηκαν από την 130 ΣΜ (Λήμνο), μονάδα στην οποία είχα την τιμή να υπηρετήσω σαν Υποδιοικητής το έτος 1987!

Image

   Η εμπλοκή γίνεται Δυτικά της Λέσβου. Κατ’αυτήν το ένα F-4 καταλήγει αγρίως στη θάλασσα, ομού μετά του κυβερνήτη του! Ο

συγκυβερνήτης Μεχμέτ Κιράλ καταφέρνει να εκτιναχθεί με επιτυχία και διασώζεται από ελληνικό ελικόπτερο ΑΒ-205, το οποίο τον μεταφέρει στο νοσοκομείο της Λέσβου.

   Εκεί αφού του δόθηκε κλάδος ελαίας, μεταφέρεται πίσω στην Τουρκία με ελικόπτερο της Αεροπορίας Στρατού.

Image

   Στις 8/10/1996 δύο τουρκικά F-16 (ένα μονοθέσιο –C και ένα διθέσιο –D) και τέσσερα F-4, παραβίασαν το FIR Αθηνών κατευθυνόμενα προς τη Σκύρο (135 ΣΜ), Μονάδα στην οποία είχα την τιμή να υπηρετήσω σαν Διοικητής επί διάστημα δύο ετών (1988 -1989).

   Η ελληνική αντίδραση ήταν άμεση. Δυο ελληνικά Mirage 2000 της 332 ΜΠΚ απογειώνονται από την 135 ΣΜ της Σκύρου για να αντιμετωπίσουν μια ακόμα πρόκληση! Σε λίγο η εμπλοκή ήταν αναπόφευκτη, γι’αυτό και σφοδρή!

   Πάνω στην άγρια εμπλοκή είχαμε έκρηξη στο τουρκικό διθέσιο F-16D! Ο χειριστής Osman Cicekli, του πίσω καθίσματος, προλαβαίνει να εκτιναχθεί ενώ ο συνάδελφός του Nail Erdogan – τι σύμπτωση, να’χει το όνομα του Σουλτάνου -  χάνεται μαζί με το αεροσκάφος του!

   Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι αιτία της έκρηξης ήταν ένας ελληνικός πύραυλος Magic ΙΙ που εκτοξεύτηκε από το ένα Mirage-2000! 

   Πάλι δικό μας Ε/Π ΑΒ-205, διέσωσε τον Τούρκο χειριστή και μέσω του Νοσοκομείου Χίου, για μια ακόμα φορά, προωθήθηκε με ελληνικά μέσα στην απαράδεκτη χώρα του!

   Το Πνεύμα Καλής Θελήσεως!

   Δυστυχώς το πνεύμα καλής θελήσεως, όχι μόνον δεν είχε, ούτε κατ’ελάχιστον θετική απήχηση στους βάρβαρους, αλλά αντίθετα συνέβαλε αμείωτα, στην επαύξηση της επιθετικότητας αυτών και την απόλυτη αποθράσυνσή τους! 

   Όλα αυτά τα Τουρκάκια αν αντιμετωπίζονταν, όπως έπρεπε, για λόγους δικαίου και μόνον, δηλαδή, αν συλλαμβάνονταν και δικάζονταν για ότι διέπραξαν βάσει των Εθνικών και των Διεθνών κρατούντων και ισχυόντων τότε, κατά την ταπεινή μου άποψη, το θέμα του Αιγαίου, δεν θα είχε φτάσει εκεί που έφτασε σήμερα – στο απροχώρητο - !

   Ούτε και θα φτάναμε στο σημείο της απόλυτης αποθράσυνσης, με την τραβηγμένη από τα μαλλιά, περίπτωση του Κώστα Ηλιάκη, όπου παραδώσαμε με τα χέρια ψηλά, του Μεγαλοήρωα το φονιά, μετά την εγκατάλειψη του Α/Φ, την περισυλλογή του και τη βί

αια απαίτηση παράδοσής του, από το πλήρωμα του τουρκικού ελικοπτέρου έρευνας διάσωσης!

   Μα ούτε και το χειρότερο, θα φτάναμε στο σημείο, δυο νεαροί Έλληνες στρατιωτικοί, να συλληφθούν γι’αστείο λόγο και να παραμένουν έγκλειστοι σε φυλακές υψίστης ασφαλείας, άνευ κατηγορητηρίου, από την 1η/3/2018 έως 15/8/2018 ήτοι για διάστημα, πεντέμισι μηνών – 167 ημερών -! 

   Κάποιοι από το 1974!

   Κάποιοι από το 1974, Αρχάγγελοι Σιαλμά, Ηλιάκη και σία, βρυχώνται διαμαρτυρόμενοι, για τον κίνδυνο, που συνεπάγεται η ακολουθούμενη παγίως λάθος πολιτική.

   Βρυχώνται από την Περίπτωση του συμμαθητή μου Ήρωα Γιάννη Δινόπουλου, που όχι μόνο πρόλαβε την μη εισβολή των Τούρκων στη Χώρα μας, πέραν της Κύπρου το 1974, αλλά συντέλεσε και στη μη αποτόλμηση εισόδου τούρκικου φτερού στο FIR της Χώρας μας, επί μία δεκαετία!

   Όμως προσέξτε, εσείς, που στα ανίκανα χέρια σας κρατάτε τις τύχες των Ελλήνων και τη Μοίρα της Ελλάδας, προσέξτε ιδιαίτερα, γιατί αν επαναληφθεί, παρόμοιο περιστατικό, συλληφθεί δηλαδή τούρκος πιλότος στην Ελληνική επικράτεια και τον παραδώσετε με χαρές, τιμές και πανηγύρια, εκτιμώ ότι στη χώρα μας δεν πρόκειται να γίνει ανεκτό, γιατί ο κόμπος δεν έχει φτάσει στο χτένι, αλλά το’χει προ πολλού σπάσει!

   Αρχάγγελοί μου Νίκο Σιαλμά και λοιποί, όσο κι’αν με λυπεί η

γραφή και ο τρόπος αυτής για συναφή, υπόσχομαι πως στη δική μου ψυχή δε χωρά η σιωπή κι’αν το μελάνι μου σωθεί, το δάκρυ μου θ’αρκεί στον ίδιο ρυθμό αυτή να συνεχιστεί!

    Αθάνατοι Ήρωές μας, Αθάνατοι νυν και αεί, νυν και αεί, νυν και αει και εις τους

Αιώνας των Αιώνων Αμήν! 
   Κλείνω με ένα ιερό κειμήλιο, απ'ότι απέμεινε από τη φόρμα του Ήρωα Νίκου Σιαλμά, να μας θυμίζει πως οι Ήρωες Πέφτουν και στον Ουρανό Ανεβαίνουν!

                                                                     

                                                              Με Τιμή και Υπερηφάνεια

                                                                     Σπύρος Κίκερης.

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ!

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ!

«Η μεγαλύτερη Εορτή απασών των Εορτών

Αγίων τε και Προφητών απασών των Θρησκειών!»

   Ούτε «βουτυρόπαιδο» υπήρξα, ούτε και «μαμόθρεφτο», αντίθετα υπήρξα ένα παιδάκι γεννημένο μέσα στα δράματα της δεκαετίας του ’40, με κυριότερα την πείνα, τη γύμνια και την ανέχεια εν γένει, όπως τα περισσότερά μας!

   Ένα και μόνο στήριγμα είχαμε κι’αυτό στο τίποτα, στο πουθενά, αυτό ήταν η «Μάνα μας»! Στην Ιταλία τη λένε «Σάντα», δηλαδή «Αγία», εδώ εγώ λέξη ή προσδιορισμό ν’αποδώσω την αξία και τη σημασία, που της αναλογεί, ειλικρινά δε βρίσκω!

   Όxι δε βρίσκω γι’αυτό θα εμμείνω σ’αυτό και μόνο μ’ότι στον καθένα μας αντανακλά, στο «Μάνα» δηλαδή, που κατά ένα «ν» υπολείπεται από το «Μάννα εξ’ουρανού», αλλά που τηρουμένων των αναλογιών, θα’πρεπε να γράφεται πάντα με «Μ» κεφαλαίο και τρία «Ν» τουλάχιστον!

   Ξύπνησα στις 10/5/2020 πολύ πρωί, δηλαδή βράδυ, περίπου 05:00, ως συνήθως! Πρόθεση να γράψω τίποτα σχετικό δεν είχα! Όμως δεν πέρασε και πολύ ώρα, που άκουσα σειρήνες έκκωφαντικά μέσα μου να χτυπούν κι’ερινύες θυμωμένα να μου μιλούν, κάνοντας εκκλήσεις, νιώθοντας συνειδητά πως με απειλούν!

   Η συνείδησή μου στροβιλίστηκε έντονα φέρνοντας χιλιάδες αναμνήσεις να με πολιορκούν, σήκωσα τα χέρια ψηλά, παραδόθηκα! Τρία παιδιά η δόλια μόνη της έκανε με τον άντρα της φαντάρο και στα τρία!

   Μετά σκέφτηκα τα «μαγικά» της, πως μαγείρευε, πως μας έθρεψε, πως μας παρηγορούσε, πως μας ανέθρεψε, πως μας έπλυνε, πως ασβέστωνε, πως μας γαλούχησε, πως στο τίποτα μεγαλούργησε!

   Μ’έπιασαν τα δάκρυα στον αναλογισμό του ακροβατικού παιδεμού της, κι’είπα στα χρέη τουλάχιστον να προσπαθήσω ν’ανταποκριθώ, με μια διέξοδο, απ’το ασφυκτικό αδιέξοδο του χρέους να βγω!

   Έπιασα στα χέρια το στυλό κι’άρχισα να γράφω τον καημό, που ένιωθα συνειδητά, από ένα σημείο και μετά πανηγυρικό!

   Ήταν η ώρα 09:34 και’γω έγραφα:

Της Μάνας η Γιορτή!

«Πολλές του Κόσμου οι Γιορτές μα σαν εσέ καμία

συχώρα με Παρθένα μου, γλυκιά μου Παναγία

μόνο σαν Μάνα αν σε δω, έστω κι’αν είσαι Θεία

τότε μ’εκείνη θα σε δω στην ίδια την ευθεία!»

   Πρόσθεσα και δύο φωτογραφίες μία μανούλα που με φόντο μια Ανατολή κράταγε στα χέρια της ένα μωρό και μια Παναγία, που

κράταγε στοργικά στ’άγια της χέρια το Χριστό Μωρό!

   Νόμιζα πως ηρέμησα, όμως δεν πέρασαν κάποιες ώρες, που η ανάγκη, απειλητικά μπροστά μου πρόβαλε!

   Ξανά στη διέξοδο λοιπόν ν’αλαφρώσω απ’το βάρος του χρέους τη ψυχή μου:

   Πήρα μια φωτογραφία της, που έχω στο τζάκι μου, ανάμεσα από τις δυο μου κόρες, την κοίταξα, τη σκούπισα κι’έγραψα:

ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΚΙΚΕΡΗ

«Δε ξέρω που είσαι! Δε ξέρω πως είσαι! Δε ξέρω αν είσαι!

Ένα ξέρω κι'αυτό μου φτάνει, "πως μέσα μου είσαι!»

   Κατακλύσθηκα από μηνύματα συμπάθειας και συμπαράστασης, από τη δημοσίευση που έκανα στο διαδίκτυο!

   Κι’ύστερα πάλι στο χρέος που ένιωθα πως με τίποτα δεν έβγαινε!

Θυμήθηκα ένα ευαίσθητο και μελαγχολικό τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι, που το’πε ο Λάκης Παππάς σε πρώτη εκτέλεση, τόσο ευαίσθητα και μοναδικά, που και’γω δε ξέρω πόσες φορές γι’αυτό έκλαψα! 

   Ήταν το «Μανούλα μου» από το άλμπουμ «Οδός Ονείρων» σε στίχους Ιάκωβου Καμπανέλλη και Μουσική Μάνου Χατζιδάκι, πρώτης κυκλοφορίας 1962! Το’βαλα, τα’κουσα και με το δάκρυ έγραψα, επισυνάπτοντας και το τραγούδι:

«Σήμερα που γιορτάζεις, στο χαρίζω Μανούλα μου!

Ο Λάκης ήταν φίλος μου, ο αδελφός του σκοτώθηκε πρωτοετής Ίκαρος!

Κοινό μας γνώρισμα η μελαγχολία, η Πρέβεζα και η αλληλοεκτίμηση! Όταν άκουσα το θάνατο του αδελφού του ήμουν 5 ετών, με πήγαν στην κηδεία στην Εκκλησία της Παναγίας κι’από το κλάμα σπάραξα! 

Στο μπαμ τιμής των όπλων για το εικοσάχρονο παλικάρι στο Νεκροταφείο τρόμαξα! Το ίδιο και το βράδυ στ’όνειρό μου!

Ήρθα στο κρεβάτι σου τρέχοντας, Μανούλα μου

 μ’αγκάλιασες σφιχτά, με φίλησες αγγελικά, με παρηγόρησες στοργικά!

Όταν το τραγούδι πρωτάκουσα ήμουνα στα 17 εκείνος στα 24, πάλι στο κλάμα σπάραξα, καθώς κάθε φορά που τ’άκουγα!

 Ίσως από τη λέξη ίσως κι’απ το παράπονο της χροιάς του ανυπέρβλητου στο είδος Λάκη, ίσως απ’τους στίχους του:

«Τι να μου κάνουν δάκρυα δυο και στεναγμοί σαρανταδυό

Μανούλα μου!

Τι κι αν το δάκρυ μου νωπό βουβό το στόμα και πικρό

 Μανούλα μου!

Και τρέχω κάποιον για να βρω να με ρωτάει και τον ρωτώ τι θα γενεί, τι θα γενεί ποιος θα πονεί, ποιος θα πονεί

Μανούλα μου, Μανούλα μου!»

   Μετά από λίγο επισύναψα και μία φωτογραφία, όταν εκείνος είχε έλθει στη Λάρισα να με δει, τότε που ήμουν σε πολεμική Μοίρα στην 110 Πτέρυγα Μάχης στη Λάρισα, φθινόπωρο θαρρώ του 1973

και μας έκανε τραπέζι ένας συνάδελφος, μέσα στο αεροδρόμιο!

   Μια συγκινητική φωτογραφία, που στη μία άκρη ήμουν εγώ, πλάι μου ο Λάκης και πλάι του ο Αδελφικός μου φίλος και θαυμαστής εκείνου συνάδελφος Τάσος Σεγδίτσας! 

   Κι’οι δυο έμμελλε να φύγουν πρόωρα από τη ζωή κι’οι δυο απ’την επάρατη ο Τάσος στα πενήντα του, ο Λάκης στην αρχή της δεκαετίας των εβδομήντα του!

   Αργά το βράδυ γράφτηκε ο επίλογος, ας πούμε σαν πανηγυρικός επικήδειος:

«Πολλοί Αναρωτιούνται για της Ημέρας την ιδιαιτερότητα στην Αδυναμία, λες και δε ξέρουν ότι Μάνα είναι μόνο μία!

Η πρώτη επαφή μας με τον κόσμο, η πρώτη μας σχέση! 

Σχέση σημαντική, συναισθηματικά πολυδιάστατη, ερωτική, μοναδική!

   Μια και για σένα ήρθαν στιγμές, χωρίς να γίνεται κι’αλλιώς, πουαπορούσε κι' ο Θεός!

«Στεγνώσανε τα στήθια σου Μανούλα να θηλάζεις

και απορούσε κι’ο Θεός, Μαν’από πού το βγάζεις;»

Η Αγάπη της Μάνας είναι ασυδοσία, λέει η Ψυχολογία κι'αυτό τα λέει όλα, τα πάντα όλα!»

   Αν σας λύπησα, λυπάμαι, δεν το’θελα, ένα χρέος ήθελα να βγάλω, χωρίς να ξέρω κι’αν το’βγαλα, γι’αυτό ας με συγχωρέσετε, όσοι τουλάχιστον μπορέσετε!

                                               Με Τιμή και Συγκίνηση

                                                    Σπύρος Κίκερης.

ΜΝΗΜΗ ΓΕΝΝΑΙΟΥ (Ν.ΣΙΑΛΜΑΣ!)

ΣΠΥΡΟΥ ΚΙΚΕΡΗ

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ

ΥΠΟΣΜΗΝΑΓΟΣ Ν. ΣΙΑΛΜΑΣ ΕΤΩΝ 27

18/6/1992!

Τιμής ένεκεν, εις

Η ΚΑΣΚΑ  Ν.ΣΙΑΛΜΑ
ΜΟΥΣΕΙΟ Π.Α!

«Μνήμη Γενναίου, εξ’ήρωος Πεπρωμένου

και χρέους ξοφλημένου, σε τάμα του Αιγαίου!»

   Μαχόμενος Αγώνα Άνισο!   

 Μαχόμενος αγώνα άνισο, χειριζόμενος Αεροσκάφος (Α/Φ)

mirage F1CG της 342 Μοίρας παντός καιρού (342 ΜΠΚ) έναντι μακράν, Α/Φ άλλης γεννιάς (F-16), υπερασπιζόμενος των απαράγραπτων δικαιωμάτων μας στο Αιγαίο!

   Κατέπεσε ηρωικά μαχόμενος, ακολουθώντας το τούρκικο Α/Φ, έχοντας ανακτήσει πανηγυρικά το πλεονέκτημα της σκληρής εμπλοκής,

ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ ΦΟΡΜΑΣ Ν. ΣΙΑΛΜΑ!

μη δυνάμενος ν’απαγκιστρωθεί, από την ακραία βύθιση, στην οποία είχε καταφύγει ο τούρκος χειριστής, προς διαφυγή, μ’αποτέλεσμα τη μοιραία συντριβή!

   Μια συντριβή, λόγω αδράνειας, στην θαλάσσια περιοχή του

Αγίου Ευστρατίου, εξαϋλωμένος, αναληφθείς, στεφθείς και ονομασθείς δικαιωματικά, θεόθεν, πάραυτα Αρχάγγελος! 

   Ναι Αρχάγγελος, καθόσον ήδη είχε προηγηθεί, ακαριαία, η Θεία του μετάλλαξη, σε πνεύμα Ουράνιο και μεταφυσικό, τουτέστιν Αγγελικό! 

   Πνεύμα Αρχάγγελου και φάρου φωτοδότη των γενναίων μαχητών, εκεί στις ακτές του Άη Στράτη που δόξα αιώνια

έμελλε ν’αναπέμπει και μνήμη αιωνία, εσαεί να έχει! 

   Μνήμη Γενναίου και δαφνοστολισμένου, φάρου φωτοστεφάνου, εξ’ Ήρωος πεπρωμένου και χρέους ξοφλημένου, σε τάμα του Αιγαίου!

     Το Αίμα το Πήραν Πίσω!

  Το αίμα σου Νίκο Σιαλμά, το πήραν πίσω και με το παραπάνω, τ’αδέλφια σου Νικόλα, από την ίδια σου τη Μοίρα, την 342, που ρίγη συγκινήσεως, το κορμί μου διαπερνούν, μια και στην ίδια Μοίρα, με άλλο τύπο (F-84F) και άλλο ρόλο (Διώξεως Βομβαρδισμού), έτυχε το 1969 να εκπαιδευτώ κι’ετοιμοπόλεμος να ονομαστώ!

   Το πήραν το αίμα σου πίσω στις 8/2/1995, όταν δύο δικά μας F-1, της Μοίρας σου (342 ΜΠΚ) απογειώθηκαν από την 126 Σμηναρχία Μάχης (Ηράκλειο Κρήτης) και ενεπλάκησαν σε άγρια αερομαχία, με τέσσερα (4) τούρκικα F-16, που είχαν παραβιάσει ασύστολα, όπως πάντα, το Ελληνικό FIR και τον Εθνικό εναέριο χώρο, στη θαλάσσια περιοχή της Καρπάθου( 6ΝΜ Δυτικά Καρπάθου!)

   Είχαν ξεθαρρέψει τα μεμέτια, γιατί, εσείς τους είχατε εκπαιδεύσει, ήδη, από μια λάθος μακροχρόνια πολιτική, ανόητων έως αδαών πολιτικών!

   Το ένα από τα τούρκικα F-16, στην προσπάθειά του ν’αποφύγει τον εγκλωβισμό, κάρφωσε στο Αιγαίο, με τον Σμηναγό Μουσταφά Γιλντιρίμ, - τί ειρωνεία, να’χει το ίδιο

όνομα με το σημερινό Πρωθυπουργό - να εκτινάσσεται, πριν τη Μοιραία πρόσκρουση!

   Εκείθεν, η «γενναιότητα» και «μεγαλοκαρδία» των Ελλήνων Πολιτικών, που θα την ονόμαζα «Ηλιθιότητα!» Ηλιθιότητα ολκής και ντροπής!

   Περισυνελλέγει από ελληνικό ελικόπτερο (Ε/Π) ΑΒ-205! Μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο της Ρόδου, του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και στη συνέχεια προωθήθηκε, στη βάρβαρη Πατρίδα του (Nτάλαμαν), με δικό μας C-130, κυβερνήτης του οποίου ήταν ο αξιότιμος συνάδελφος και φίλος Κος Ι. Σφήκας!

   Ακολούθησαν κι’άλλοι Ήρωα Νίκο Σιαλμά!

   Ναι ακολούθησαν κι’άλλοι Ήρωά μου, όχι δεν σ’άφησαν έτσι τ’αδέλφια σου, το αίμα σου, το πήραν πίσω, το πήραν και με το παραπάνω! Συνοπτικά θα κάνω μία αναφορά!

   Στις 27/12/1995 – έλεος, δύο μέρες μετά τα Χριστούγεννα – δύο τουρκικά F-4, εμπλέκονται με δύο δικά μας F-16 της 330 Μοίρας, που απογειώθηκαν από την 135 ΣΜ (Λήμνο), μονάδα στην οποία είχα την τιμή να υπηρετήσω σαν Υποδιοικητής το έτος 1987!

   Η εμπλοκή γίνεται Δυτικά της Λέσβου. Κατ’αυτήν το ένα F-4 καταλήγει αγρίως στη θάλασσα, ομού μετά του κυβερνήτη του! Ο συγκυβερνήτης Μεχμέτ Κιράλ καταφέρνει να εκτιναχθεί με

επιτυχία και διασώζεται από ελληνικό ελικόπτερο ΑΒ-205, το οποίο τον μεταφέρει στο νοσοκομείο της Λέσβου.

   Εκεί αφού του δόθηκε κλάδος ελαίας, μεταφέρεται πίσω στην Τουρκία με ελικόπτερο της Αεροπορίας Στρατού.

   Στις 8/10/1996 δύο τουρκικά F-16 (ένα μονοθέσιο –C και ένα διθέσιο –D) και τέσσερα F-4, παραβίασαν το FIR Αθηνών κατευθυνόμενα προς τη Σκύρο (135 ΣΜ), Μονάδα στην οποία είχα την τιμή να υπηρετήσω σαν Διοικητής επί διάστημα δύο ετών (1988 -1989).

   Η ελληνική αντίδραση ήταν άμεση. Δυο ελληνικά Mirage 2000 της 332 ΜΠΚ απογειώνονται από την 135 ΣΜ της Σκύρου για να αντιμετωπίσουν μια ακόμα πρόκληση! Σε λίγο η εμπλοκή ήταν αναπόφευκτη, γι’αυτό και σφοδρή!

   Πάνω στην άγρια εμπλοκή είχαμε έκρηξη στο τουρκικό

διθέσιο F-16D! Ο χειριστής Osman Cicekli, του πίσω καθίσματος, προλαβαίνει να εκτιναχθεί ενώ ο συνάδελφός του Nail Erdogan – τι σύμπτωση πάλι, να’χει το όνομα του σημερινού Σουλτάνου -  χάνεται μαζί με το αεροσκάφος του!

   Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι αιτία της έκρηξης ήταν ένας ελληνικός πύραυλος Magic ΙΙ που εκτοξεύτηκε από το ένα Mirage-2000! 

   Πάλι δικό μας Ε/Π ΑΒ-205, διέσωσε τον Τούρκο χειριστή και μέσω του Νοσοκομείου Χίου, για μια ακόμα φορά, προωθήθηκε με ελληνικά μέσα στην απαράδεκτη χώρα του!

   Το Πνεύμα Καλής Θελήσεως!

   Δυστυχώς το πνεύμα καλής θελήσεως, όχι μόνον δεν είχε, ούτε κατ’ελάχιστον θετική απήχηση στους βάρβαρους, αλλά αντίθετα συνέβαλε αμείωτα, στην επαύξηση της επιθετικότητας αυτών και την απόλυτη αποθράσυνσή τους! Για να φτάσουμε σήμερα στο σημείο να έχουν αναίτια, φυλακισμένους σε φυλακές υψίστης ασφαλείας, αναιτίως και άνευ κατηγορητηρίου, δυο Ελληνόπαιδες Στρατιωτικούς, για διάστημα 100 και ημερών!

   Όλα αυτά τα Τουρκάκια αν αντιμετωπίζονταν, όπως έπρεπε, για λόγους δικαίου και μόνον, δηλαδή, αν συλλαμβάνονταν και δικάζονταν για ότι διέπραξαν βάσει των Εθνικών και των Διεθνών κρατούντων και ισχυόντων τότε, κατά την ταπεινή μου άποψη, το θέμα του Αιγαίου, δεν θα είχε φτάσει εκεί που έφτασε σήμερα – στο απροχώρητο - !

   Ούτε και θα φτάναμε στο σημείο της απόλυτης αποθράσυνσης, με την τραβηγμένη από τα μαλλιά, περίπτωση του Κώστα Ηλιάκη, όπου παραδώσαμε με τα χέρια ψηλά, του Μεγαλοήρωα, τον Φονιά!

   Κάποιοι από το 1974, Αρχάγγελοι Σιαλμά, Ηλιάκη και σία, αλυχτούν σαν σκυλιά, μπρος τον κίνδυνο, από την λάθος πολιτική, πανάσχετων ταγίσκων κι’απαράδεκτων ταγών!

   Τα λόγια τους όμως πάντα έπεφταν στο κενό, ακόμα και τότε, που ωρύονταν για τον υπηρεσιακό κατατρεγμό του

Υποσμηναγού Γιάννη Δινόπουλου, που όχι μόνο πρόλαβε την μη εισβολή των Τούρκων στη Χώρα μας, πέραν της Κύπρου το 1974, αλλά συντέλεσε και στη μη αποτόλμηση εισόδου τούρκικου φτερού, στο FIR της Χώρας μας, επί μία δεκαετία!

   Αρχάγγελοί μου Νίκο Σιαλμά και λοιποί, όσο κι’αν με λυπεί η

γραφή, για συναφή, υπόσχομαι πως στη δική μου ψυχή, δε χωρά η σιωπή κι’αν το μελάνι μου σωθεί, το δάκρυ μου, θ’αρκεί, στον ίδιο ρυθμό αυτή να συνεχιστεί!

                   Αθάνατοι Ήρωές μου!

                   Αθάνατοι! Αθάνατοι!

                                                              Νυν και Αεί!

                                               Με Τιμή και Υπερηφάνεια

                                                           Σπύρος Κίκερης.

ΣΠΥΡΟΥ ΚΙΚΕΡΗ

Η ΨΥΧΗ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ!

Σγος (Ι) Γ. Μπαλταδώρος!

*Μ’αφορμή το Ατύχημα

Του Mirage 2000 -5 

της 12ης Απριλίου 2018!

Ναι, Βιάζομαι  να το πω

η Ψυχή δεν Αρκεί

όσο Γενναία να’ναι

όσο Ηρωϊκή!

Και κανείς μη διανοηθεί
ούτε προς στιγμή

κάτι εις βάρος 

του Ήρωα Πιλότου να πει!

   Το Δάκρυ των Ελλήνων Πολύ!
   Το δάκρυ των Ελλήνων είναι πολύ γι’αυτό το παιδί και σίγουρα, κάποιων γνωριζόντων καλύτερα, ανάκατο με οργή! Όμως ας πάρουμε τα πράγματα με κάποια σειρά και ότι βγει, τουλάχιστον απ’τη δική μου μαυρισμένη ψυχή!

   Ο Αρνητής, της Επίγνωσης Αρνητής!
   Μου ζήτησαν από τηλεοράσεις και ραδιόφωνα, να πάω σε πάνελ να συμμετάσχω, τις απόψεις μου να εκφράσω!

Αρνήθηκα, πάει καιρός που παγίως αρνούμαι, δεν έχει νόημα! 
   Ο δικός μου ο λόγος είναι Παρθένος και χωρίς να έχω τίποτα με κανένα και η πένα μου «Παρθένα!» Πάλι κάποιοι θα βρεθούν!    Άλλωστε ποτέ δεν υπολείφτηκε η Χώρα σε «ειδικούς!» Ειδήμονες που συνήθως κάτι πίσω από το λόγο τους έκρυβαν, χωρίς πολλές φορές και να μπορούν να το αποφύγουν κι'ακόμα να το κρύψουν!
   Προσωπικά δεν θέλω τίποτα, ποτέ δεν θέλησα, πάντα με πίστη και αφοσίωση τις αρχές μου και τις αξίες υπηρέτησα και ποτέ, μα ποτέ, σε καμία είδους πίεση δεν υπέκυψα! Με το λόγο της Τιμής μου και της υπόληψής μου άρρηκτα δέθηκα και’δω που είμαι με υπερηφάνεια  κατέληξα!
   Νώε του 2018, ετών 73, με κάτι ζωάκια, προσμένοντας το «μέγα κατακλυσμό» και πάλι δοξάζοντας τω Θεώ!
   Στην πορεία μου δίδαξα πολλούς, με τη θεωρία μου και τις πράξεις μου, νιώθω αίγλη στη ψυχή μου γι’αυτό! Μαθητές είχα τους σημερινούς Αρχηγούς, ελπίζω κάτι να θυμούνται από τις κατηχήσεις μου τις ιερές, που ήταν συνήθως καινοτομικές!

   Δικαίωμα να Μιλήσω Έχω.
   Τούτο το δικαίωμα πάντα χρέος αισθάνθηκα, χρέος προς το

όπλο, τους συναδέλφους, τους διαχειριστές των τυχών μας, το Έθνος, τους Έλληνες, την Πατρίδα!
   Δεν σας κρύβω ότι τέτοια θέματα σαν θίγω, πάντα συγκλονίζομαι, πάντα ριγώ, πάντα δακρύζω, σε κλάματα ξεσπώ, όμως παρά τις οδύνες, το χρέος της θέσης των χειρών μου επί των τύπων των ήλων, ποτέ δεν θ’αποποιηθώ, όσο και να πονώ!

   Μαύρη η Μέρα Χτες!
   Μαύρη η μέρα χτες, μαύρη και ζοφερή, ημέρα αποφράδα! Πιο μαύρη και η νύχτα χτες, κατάμαυρη απ’τη λαχτάρα και το κλάμα!
   Οι σκέψεις θέριεψαν και ήταν πολλές, οι θύμησες όρμησαν

και ήταν κακές! Πάμπολλες οι ευθύνες , οι ερινύες άγριες και ίσως φριχτές και οι κραυγές στ’αφτιά μου σπαρακτικές!
   Αρκετοί με πήραν τηλέφωνο, ν’ακούσουν ένα λόγο παρήγορο, από την πρώτη στιγμή! Το παλικάρι έφυγε ώρα του καλή, όμως τί έγινε, πώς έγινε, τί έφταιξε, ποιος Χριστιανός θα μας πει;

   Αμείλικτα τα Ερωτήματα!
   Στο πόρισμα τι θα γραφτεί; Πόσος χρόνος θ’απαιτηθεί; Θα Δημοσιοποιηθεί; Τη Χήρα ποιος θα τη νοιαστεί; Τα δυο του Ήρωα παιδιά; Του Ήρωα την αμοιβή, την μεταθανάτια και την εν ζωή;
   Τα Αεροσκάφη μας, τα εξοπλιστικά τα ηλεκτρονικά, τα

εναέρια, τα εδαφικά, τα εκσυγχρονιστικά, τ’αναχρονιστικά;
   Κτλ Κτλ, αμείλικτα ερωτήματα με πολλά ερωτηματικά και θαυμαστικά, αμφότερα φριχτά, στεγνά, στυγνά!
   Αεροσκάφη 3ης και 4ης γενιάς μ’εγκαταστάσεις εδάφους, για την εξυπηρέτησή τους κατά τις προσεγγίσεις τους, παλαιολιθικής εποχής ή κατοχικής, για να μην υπερβάλλουμε!
  Και κάτι υπόκωφα εκρηκτικό, οι κατ'επίφαση υπερβολές! Τα "All Weather" Αεροσκάφη! Μα ένα πραγματικά, παντός καιρού, Αεροσκάφος για να συντριβεί, θα πρέπει ο γρουσούζης νόμος του Murphy (Μέρφυ) να ξεσκιστεί, όπως συνέβη με το 
B-2!

   Η Τεχνολογία Τρέχει με Ιλιγγιώδη Ταχύτητα!
   Η τεχνολογία τρέχει με ξέφρενη ταχύτητα και δεν έχει δυστυχώς κανείς άλλη επιλογή, απ'το ν’ακολουθεί και το δόγμα σκληρό κι'αμείλικτο ή ακολουθείς ή σε τρώει το σκοτάδι! 

  Υπάρχουν χώρες πρώτης βαθμίδας, που πηδούν ολόκληρες γενιές αεροσκαφών, για να προλάβουν άλλες! Όπως η Ρωσία για παράδειγμα, που πήδηξε την 5η, για να προλάβει τις ΗΠΑ στην 6η!
   Το χειρότερο είναι ότι από πολλούς δεν έχει κατανοηθεί, ότι η τεχνολογία είναι πακέτο! Τι να το κάνω το Αεροσκάφος 5ης ή έκτης γενιάς και οι εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης να είναι 25 και 50 γενιές πίσω;

   Το Πιο Τραγικό μ’εμάς τους Έλληνες!
   Το πιο τραγικό μ’εμάς τους Έλληνες είναι, η έλλειψη ενστερνισμού της υπευθυνότητας άσκησης καθηκόντων των

Λειτουργών! Ποιος πολιτικός, ποιος ταγός έπεισε σήμερα και τον πιο βλάκα Έλληνα, ότι έστω ένα μεταπολιτευτικός Υπουργός Εθνικής Αμύνης, ήταν καθαρός;
   Ποιος «ταγός» θα τολμούσε με επιχειρήματα και ευθαρσώς ν’αποδείξει, ότι η Ελλάδα μας δεν θα μπορούσε να είναι Ισραήλ; Ναι Ισραήλ των 1.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων μικρότερο της Πελοποννήσου! Σε λίγο προτίθεμαι να γράψω γιατί η Ελλάδα δε μπορεί να γίνει Ισραήλ και τότε φρονώ ότι και ο Νεκρός Έλληνας πατριώτης απ’τον τάφο του θα εγερθεί!

   Και το Στερνό Ερώτημα Βαρύ!
   Θα μπορούσε το ατύχημα να προληφθεί και ν’αποφευχθεί; Φυσικά και θα μπορούσε, σπάνια ατύχημα δεν είναι προλήψιμο, το’χω χίλιες φορές πει!

   Θυμάμαι εφιαλτικά τα χρόνια που έκανα στη Λήμνο και στη Σκύρο! Χρόνια χαμένα απ’τη ζωή, ταμένα όμως εκεί, στην ύψιστη επιλογή και την Ιεραποστολή! Μακάρι να’χε μετρητή η ψυχή να τον βγάλει, ο κάθε άπιστος Θωμάς να δει, τι σ’εκείνον έχει καταγραφεί, για να πεισθεί!
   Πέρασαν τριάντα και χρόνια από τότε τ’αεροπλάνα ετοιμότητας έχουν αρκούντως εκσυγχρονιστεί, οι εγκαταστάσεις και οι μηχανισμοί εξυπηρέτησης των πτήσεων, λόγω γήρατος, όμως εισέτι υποβαθμιστεί!
   Θυμάμαι με πόνο ψυχής τι τράβηξα να προσγειώσω ένα Phantom 
(F-4), με καιρικές συνθήκες παρόμοιες των χθεσινών! Με low Level στάθμη καυσίμου με τρεις προσεγγίσεις αποτυχημένες, λόγω του ότι το GCA, το’βγαζε δεξιότερα περίπου 75 - 100 μέτρα και το Θεό βοηθό!
   Και το θεό βοηθό, με οδηγία απελπισίας να καταφέρω στο διάδρομο ασφαλές να το δω, κάνοντας χίλιες φορές το Σταυρό μου και δοξάζοντας τω Θεώ! Δεν θυμάμαι τα ονόματα χειριστών, εκείνοι θα θυμούνται το περιστατικό, γι’αυτό θερμά τους παρακαλώ, αν τούτη τη γραφή διαβάσουν στο messenger, να μου το πουν, για το αρχείο της ψυχής μου το ζητώ! 

   Το Αεροδρόμιο Σκύρου μοιάζει με Αεροπλανοφόρο!
   Ναι από τη Νότια πλευρά το κουρεμένο Βουνό, θάνατος στην

προσέγγιση! Από τη βόρεια πλευρά Θάνατος η Θάλασσα με ομίχλες του κερατά κι’ακόμα σ’έναστρη βραδιά, με πυροφάνια χαμηλά και φώτα προσεγγίσεως πουθενά! 
   Χειριστές αεροπλανοφόρων να στρατολογήσεις, θα τρομάξουν γιατί εκείνοι έμαθαν να προσεγγίζουν με Auto

Approach procedures και σούπερ ILS, καλύτερα των πολιτικών Εταιρειών!
   Δεν θέλω να συνεχίσω άλλο, δεν θέλω άλλο να γκρινιάξω κι’άλλο να κλάψω, δεν θέλω άλλο να περιγράψω στα 9 μίλια έπεσε το παλικάρι, εκεί στη διαδικασία προσέγγισης για προσγείωση, μέσα στα χίλια κακά! 
   Το παρήγορο για μένα είναι, ότι στις περιπτώσεις αυτές όταν την πραγματικότητα συνειδητοποιείς, συνήθως είναι αργά και ίσως να μην προλαβαίνεις του χάρου τα άγρια χέρια να δεις ανοιχτά!
  Το παρήγορο για μένα είναι ότι ο Θεός φύλαξε και γλύτωσε ο Νο2, που σημειωτέον πιο ευάλωτος είναι σε παραισθήσεις και Vertigo!
   Εκείθεν να μιλήσω για ψυχοσωματική κατάσταση χειριστών για συνθήκες διαβίωσης αυτών και προβλημάτων κοινωνικών και βιοποριστικών, νόημα δεν έχει!
   Παραμονές του Πάσχα, έκανα μία διαδρομή στα δικά μου Πάσχα κι’έγινε χαμός στο διαδίκτυο, απ’τη γυμνή τραγική αλήθεια! Όμως η αλήθεια, είναι αλήθεια και όταν νιώθεις ότι την Πατρίδα υπηρετείς μεταλλάσσεται ακόμα και η τραγικότητα, μπρος στην αμείλικτη Εθνική πραγματικότητα!

   Ρώτησε Κανείς το Παιδί Αυτό;
   Ρώτησε κανείς το παιδί αυτό πως ένιωθε μεγάλη βδομάδα,

Πάσχα πως ένιωθε, μακριά από τα παιδιά του και τη γυναίκα

του; Ρώτησε ποτέ κανείς το παιδί αυτό πόσες φορές πέταξε, το Αιγαίο Άγιες μέρες να υπερασπιστεί; 
   Ρώτησε ποτέ κανείς αυτό το παιδί, τί εφιάλτη την προηγούμενη βραδιά είδε; Αν μπόρεσε να κοιμηθεί ή δυνατότητα είχε την επόμενη μέρα στην πτήση του ν’αναπληρωθεί;
   Ρώτησε ποτέ κανείς τέλος έναν εγκέφαλο, πόσο αντέχει, πόσο μπορεί κι’αν χειρόφρενο τραβήξει κάποια στιγμή, τι μέλλει συμβεί, σε κρίσιμη στιγμή;
   Εκείθεν πως για Vertigo και παραισθήσεις ή ευθύνες Ηρώων να μιλήσω ή αναγγελία θανάτου Ήρωα με τουίτ να  σχολιάσω και να στιγματίσω!  Ναι αναγγελία θανάτου Ήρωα με "τουίτ!" Απίστευτο και όμως αληθινό, πλήγμα και σχίσμα για των Ελλήνων το συναισθηματισμό! Αυτό ίσως και να λέγεται συμμερισμός, σεβασμός ή δε ξέρω πως, στο μυαλό των συγχρόνων "Ηγετών!"
  Όσο για την απουσία του αξιότιμου Κυρίου Πρωθυπουργού μας, από την τελευταία πράξη του δράματος ενός υπέρ ήρωα,

το αφήνω στην κρίση του καθενός, θυμίζοντας τη στάση του Προέδρου Μακρόν, στην πρόσφατη ταφή του Ήρωα Αστυνομικού!
  Το ξέρω ότι πρέπει να σταματήσω, γιατί δεν θέλω ν’αμαρτήσω, ούτε ν’ασελγήσω! Θέλω εδώ να σταματήσω, το γόνυ μου να κλίνω κι’ένα με την προσευχή μου και την ευχή μου να γίνω!

   Προσέξτε Ευσυγκίνητοι Αχρείοι!
   Προσέξτε ευσυγκίνητοι αχρείοι τούτα τα Παιδιά! Τούτους τους Ήρωες! Γιατί πάντα στους, εκ προοιμίου Ήρωες, ιδιαίτερη προσοχή και μέριμνα πρέπει!
 Γιατί; 
   Γιατί οι Ήρωες για τον Ηρωισμό τους και το θάνατό τους, ποτέ δεν ευθύνονται ούτε και μέμφονται, γιατί αλλιώς κινδυνεύουμε, τους Ήρωες να εκλείψουμε κι’αν τους Ήρωες εκλείψουμε, πάμε ολότελα χαμένοι σε τούτο τον άμοιρο τόπο!

                                                    Με Τιμή και Υπερηφάνεια!
                                                             Σπύρος Κίκερης.

ΕΦΤΑ ΜΕΡΕΣ ΝΩΡΙΤΕΡΑ

Σπύρου Κίκερη

ΕΦΤΑ ΜΕΡΕΣ ΝΩΡΙΤΕΡΑ!

(Δημοψήφισμα – Δημολίσθημα)

«Εφτά μέρες Νωρίτερα

έκανα λόγο για Δημολίσθημα

και  με περίσκεψη Προφήτευα!»

  Ναι, δεν πέρασαν παρά εφτά μόνον ημέρες, που έγραφα με απόλυτη έμφαση ρεαλισμού και βεβαιότητας, επί λέξει: « Πάντως όπως και να’χει, το αποτέλεσμα θα είναι θετικό, για το καπρίτσιο του Μεγάλου Αφέντη, εκ των προτέρων γνωστό, με σύμφωνη γνώμη και του ιδίου!

  Άλλη περίπτωση δεν υφίσταται, ούτε ένα στο εκατομμύριο! Γιατί; Γιατί στις Καραμπινάτες Χουντοκρατορίες, τούτοι οι κανόνες, δεν έχουν εξαιρέσεις!»

  Τυχαίο; Δε νομίζω! Για μένα αποτελούσε πίστη ακλόνητη, επικαλούμενος τη μαρτυρία της Ιστορίας, σε συνδυασμό με τα επιχειρήματά μου, που όποιος δεν τα διάβασε ας τα διαβάσει κατόπιν, έστω, εορτής!

  Για μένα δεν υφίστανται τυχαία περιστατικά και αν υφίστανται, αυτά ανάγονται στη σφαίρα των εξαιρέσεων! Ωστόσο οφείλω να πω, ότι η ενασχόληση ατόμου με εξαιρέσεις, δεν συνιστά κατά την ταπεινή μου άποψη και ενδεδειγμένη μέθοδο έρευνας, προς εξαγωγή συμπερασμάτων, κατά περίπτωση!

  Τώρα ως προς τα διαδικαστικά, οφείλουμε να επισημάνουμε, πολλά και διάφορα όπως: Η κατακύρωση μη σφραγισμένων ψηφοδελτίων – σε Δυτική Χώρα συνιστά απαραιτήτως, λόγο ακύρωσης - . Η επέμβαση Στρατού σε κάποιες περιπτώσεις, οι βιαιοπραγίες σε συγκεντρώσεις υποστηριχτών του «όχι!» Οι τρεις θάνατοι Κούρδων στη ΝΑ Τουρκία! Τα μαχαιρώματα στο Βέλγιο και πάλι Κούρδων κτλ, κτλ….!

  Δεν είναι λίγοι εκείνοι που περιμένουν την έκθεση των παρατηρητών του ΟΑΣΕ του Οργανισμού για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη, δηλαδή, σχετικά με τη διεξαγωγή του Δημοψηφίσματος! Προσωπικά δεν την περιμένω και δεν την περιμένω, γιατί τα περισσότερα, αν όχι όλα, σε παρόμοιες περιπτώσεις, γίνονται, πριν και μετά, όχι κατά…..!

  Τρανό παράδειγμα το μεσοδιάστημα των δύο εκλογικών αναμετρήσεων του 2015 και φυσικά τα όσα απαράδεκτα, αντιδημοκρατικά, βίαια και αποκρουστικά, έχουν λάβει χώρα από του υποτιθέμενου «πραξικοπήματος, μέχρι του Δημοψηφίσματος!

  Απλά για την Ιστορία του θέματος οι παρατηρητές ΟΑΣΕ ήδη μίλησαν «για συντονισμένη απόπειρα φίμωσης των αντιτιθεμένων φωνών στη Συνταγματική μεταρρύθμιση, περί άνισων δικαιωμάτων των δύο πλευρών και όχι μόνο!

  Ήδη ο επικεφαλής των διεθνών παρατηρητών Σέζα Φλορίν Πρέδα δήλωσε ότι «Το δημοψήφισμα δεν στάθηκε επάξια στα στάνταρ του Συμβουλίου της Ευρώπης! Το νομικό πλαίσιο ήταν ανεπαρκές για μία αυθεντική Δημοκρατική Διαδικασία…….!

  Και ο Δημοκρατικός περίγελος, προαισθανόμενος τον κόλαφο, και προφανώς ενοχλημένος, από τις προ της διεξαγωγής δηλώσεις, έσπευσε προκαταβολικά να δηλώσει από το Ικόνιο, προειδοποιώντας τους Ευρωπαίους: «Μην επιχειρήσετε να επέμβετε στη διαδικασία! Ποιοι είστε εσείς; Πρώτα απ’όλα να μάθετε τη θέση σας! Δεν είναι αυτό το καθήκον σας!»

  Όσο για το «Χρύσωμα του Χαπιού» επινοήθηκε, προφανώς, από το εκκολαπτόμενο «Αυγό του Φιδιού», αυτό που ονομάζουν «Αντ’Αυτού» και ακούει στο όνομα «Τοπτσού» - έχω σχετικά αναφερθεί στην προηγούμενη δημοσίευσή μου, περί αυτού - !

  Ναι το «χρύσωμα» πλασαρίστηκε έντεχνα από το πρακτορείο ειδήσεων Anadolou και τo τηλεοπτικό κανάλι CNN TURK, που έδιναν τα αποτελέσματα με την εξής κατιούσα φορά:

  Στο 24% του εκλογικού σώματος το «ΝΑΙ» ήταν στο 63%! Στο 50% ,ήταν στο 57%!! Στο 55.4%, στο 56.8!!! Στο 75%, στο 54%!!!! Στο 98%, στο 52.7%!!!!!

  Και το τελικό αποτέλεσμα στο 100% του εκλογικού σώματος ήταν αυτό που φαίνεται, γεωγραφικά και αριθμητικά στον παραπάνω χάρτη της σιχαμένης αυτής Χώρας, ήτοι 51.4% υπέρ του «Ναι» έναντι 48.6% υπέρ του «Όχι!»

  Και’γω είχα την απόλυτη πίστη, από τη μέχρι τώρα σχετική εμπειρία μιας ζωής, που στο τελευταίο στάδιό της βρίσκεται, ότι στο 5% των αποτελεσμάτων έχουμε σαφή γνώμη περί του τελικού αποτελέσματος! Τουλάχιστον οι μελετητές και ειδικοί επί του θέματος, αυτό λένε!

  Να μου το θυμηθείτε, παρά τις απαγορεύσεις και τη δαμόκλεια σπάθη, των συλλήψεων, των φυλακίσεων, των απολύσεων, των δικών και των απειλών περί επιβολής της θανατικής ποινής, έχουν να βγουν, όπως και να’χει «Σημεία και Τέρατα» γι’αυτό το Δημολίσθημα!

  Κυκλοφορούν ήδη βίντεο, που δείχνουν ανθρώπους να ψηφίζουν σε διαδρόμους, εκτός παραβάν κτλ, κτλ, κτλ… Όσον αφορά τις απαγορεύσεις, για πρώτη φορά απαγορεύτηκε η μετάδοση οποιουδήποτε αποτελέσματος πριν της 21:00! Χώρια που EXIT POL και συναφή, είναι άγνωστα πράγματα για την «Ερντογανική Δημοκρατία! Αιτία; Το «καλό μαγείρεμα» κατά την ταπεινή μου άποψη, απαιτεί χρόνο πολύ και ιδιαίτερη προσοχή!

  Όσο για τα επινίκια, προσωπικά τα είδα πολύ χαλαρά, ίσως γιατί οι αισθήσεις τις περισσότερες φορές ολιγωρούν έναντι των διαισθήσεων και των προαισθήσεων!

  Όσο δε για τις δημόσιες διαμαρτυρίες, εκτιμωμένων των παραμέτρων, τις είδα αρκετά μεγάλες και έντονες, διότι το να βλέπεις αυτό το αντιδημοκρατικό τέρας, δημόσια σε πανό, με το όπλο, σ’απόσταση αναπνοής από τον κρόταφό του, δεν είναι και λίγο!

  Εκεί που πρέπει να σταθούμε, είναι σίγουρα οι λόγοι του «Μέθυσου», που απέδειξαν για μια ακόμα φορά το μέγεθος της μέθης του! Προσωπικά είναι από τις ελάχιστες φορές, που μετά από πολιτικές νίκες, είδα Ηγέτη Νικητή, να μην είναι ενωτικός, αλλά διασπαστικός και απειλητικός, δηλώνοντας ευθέως το απολυταρχικό του και άκρως χουντικό του ποιόν! Από τα λόγια του στα μεθεόρτια σταχυολογώ:

  «Μέχρι τώρα προσπάθησαν να μας σταματήσουν, τώρα τέλειωσε….! Είκοσι πέντε (25) εκατομμύρια Τούρκοι, ψήφισαν υπέρ του ΝΑΙ, 1.5 εκατ. περισσότεροι από αυτούς του «ΟΧΙ!» Το να κάνει κάποιος μια αλλαγή  είναι δύσκολο, εμείς θα πετύχουμε….! Θα ξεκινήσουμε αμέσως διαβουλεύσεις με το Εθνικιστικό κόμμα για την επαναφορά της Θανατικής Ποινής….! Ευχαριστώ ιδιαίτερα τους Τούρκους του Εξωτερικού! Έ δωσαν μια μάχη Δημοκρατίας ενάντια στην καταπίεση……»

  Και για να κλείσουμε η Τουρκία και μετά το χθεσινό «Τραγέλαφο», πάει βαθύτερα στον σκοταδισμό, στον αναχρονισμό και στον «Ουτοπισμό», επιταχύνοντας τα βήματά της προς τον διαμελισμό! Σε μια επαλήθευση των όσων έχω προβλέψει σε ανάρτηση στο Blog μου (spyrkikeris.blogspot.gr με θέμα «Μελλούμενα στην Τουρκία» και ημερομηνία 16/7/2016!

  Ήδη ας πούμε ότι οι συσχετισμοί των αποτελεσμάτων του Δημοψηφίσματος σε συνδυασμό με τον πολιτικό χάρτη της Τουρκίας, υποδηλώνουν σαφέστατα, κατά την ταπεινή μου άποψη, ανεξαρτήτως λόγων, τις νέες Πρωτεύουσες των εκκολαπτόμενων Κρατών! Αυτές θα είναι:

  Η Κωνσταντινούπολη, Πρωτεύουσα του Δυτικού Προηγμένου Κράτους, των Κεμαλιστών, που θα περιλαμβάνει όλες τις περιοχές της άλλοτε Ελληνικής παροικίας της Μικράς Ασίας των τριών εκατ. Ελλήνων, που πληθυσμιακά θα υπερβαίνει τα 35 με 40 εκατομμύρια, δεδομένου ότι η Κωνσταντινούπολη έχει σήμερα πληθυσμό 17 εκατομμυρίων!

  Η Άγκυρα με πολύ πιθανή την επιλογή άλλου μέρους ανατολικότερά αυτής, σαν πρωτεύουσα των χαχόλων και του κύριου όγκου των αμόρφωτων φύλων της Ανατολίας και των τυφλών Ισλαμιστών!

  Και φυσικά το πολύπαθο DiyarBakir, σαν πρωτεύουσα του Κράτους των Κούρδων στη ΝΑ Τουρκία! Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι οι Κούρδοι θα συνταχθούν σε δύο κράτη, σε εφαρμογή του διαίρει και βασίλευε! Μια εφαρμογή, που συνήθως βολεύει και τις μεγάλες δυνάμεις!

  Ναι όλα αυτά σε μια μέρα και μια νύχτα που ο ερχομός τους επιταχύνεται ραγδαία με ένα Εξπρές του Μεσονυχτίου κι’ένα χαμό, που θα χάνει η Μάνα το παιδί και το παιδί τη Μάνα, σε μια δικαίωση

Ιστορική και Νομοτελειακή, για ότι από αυτή τη Χώρα έχει διαπραχθεί!

  Ναι δεν έχω καμία αμφιβολία, ότι αυτό που θα συντελεσθεί στη Χώρα αυτή, σαν επίλογος και τελευταία πράξη, δεν θα έχει προηγούμενο!

  Γνώρισα τους Τούρκους Αξιωματικούς στο ΝΑΤΟ, πριν 30 χρόνια! Ήταν όλοι τους άνθρωποι μορφωμένοι, ξεχωριστοί και ιδιαίτεροι, με έκδηλη πάνω τους τη Δυτική Κουλτούρα, σε απαρέγκλιτη εφαρμογή του δόγματος Κεμάλ!

  Εγώ δεν μπορώ, ούτε γι’αστείο, να διανοηθώ, ότι αυτοί οι άνθρωποι και οι νεότεροί τους, είναι δυνατόν ν’αποδεχθούν ένα οπισθοδρομικό, θρησκόληπτο και αντιδημοκρατικό τέρας, να ασελγεί ασύστολα εις βάρος της Πατρίδας τους!

  Της Πατρίδας τους, που αυτοί και οι προγενέστεροί τους, με κόπο και θυσίες, κατάφεραν ν’αποσπάσουν από τα δεσμά του αναχρονισμού και του θρησκευτικού σκοταδισμού, για να τη φέρουν σε ανεκτά Ευρωπαϊκά Πολιτιστικά και κοινωνικά επίπεδα!

  Επίπεδα, που χάριν ενός μέθυσου της εξουσίας και πρωτόγνωρου «Ουτοπιστή» ήδη ραγδαία επανέρχονται!

  Πιστεύω, λοιπόν, ακράδαντα, ότι τουλάχιστον ένας απ’αυτούς θα βρεθεί, να κάνει την αρχή! Και τότε, ναι τότε, ένα ποτάμι μίσους και πάθους, σε χρόνο μηδέν, σε αιμοβόρο τσουνάμι, θα μεταλλαχθεί, ξεπληρώνοντας το χρέος, για όσα, η απαίσια αυτή Χώρα, έχει ως τώρα χρεωθεί!

                                                                                        Με Τιμή

                                                                                  Σπύρος Κίκερης