ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ
ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΑ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΑ!
«Επί των τύπων των ήλων για τελευταία φορά
έστω κι’αν συνειδητά φρονώ, πως ήδη είναι αργά!»
Εξομολόγηση!
Θεωρώ τούτη τη γραφή «εξομολόγηση», όσο κι’αν
αναμάρτητοςνιώθω και όσο κι’αν θα’πρεπε τούτη ανομολόγητη και μυστική να’ναι! Όμως
η συνείδησή μου, δε μου επιτρέπει πια τη σιωπή, όσο και αν σαν ακαταμάχητος
μαγνήτης με έλκει αυτή!
Νιώθω μέσα μου, πως η Ελλάδα βρυχάται βοήθεια
κι’ότι οι εκκλήσεις της με συγκλονίζουν συθέμελα, σ’όλες τις πτυχές της ψυχής
μου, ακόμα και τις πιο απόκρυφες και τις πλέον μυστικοπαθείς!
Μη διστάσεις λοιπόν να διαβάσεις τούτη τη
γραφή, όσο και αν στο διάβα της νιώσεις πόνους και οδύνες! Ίσως απ’αυτά κι’ακόμα
απ’το δάκρυ που ίσως χύσεις κι’απ’την προσευχή, που αναπόφευκτα στο τέλος θα
ψελίσσεις, κάτι να βγεί! Κάτι πριν τον τελευταίο της Ελπίδας σπασμό και της Ελλάδος
τον δεύτε τελευταίο ασπασμό!
Ο Κώδων της Εθνικής Συνέγερσης!
Σαν Έλλην Στρατιώτης, που υπηρέτησα την Πατρίδα μου πλείονα των πενήντα ετών και σαν ευσυνείδητος και συνεπής Έλλην Πολίτης, αισθάνομαι αδήριτη την ανάγκη κρούσης του Κώδωνα της Εθνικής Συνέγερσης, προς εφησυχασμό, τουλάχιστον της συνείδησής μου!
Ουαί τοις «Ηττημένοις!»(Vae Victis!)
Η μη προετοιμασία για μάχη
οδηγεί μέχρι την ήττα με άγχη και δίχως μάχη!
Η περίπτωση δεν λογίζεται σαν ολιγωρία
αλλά, αναπόφευκτα, σαν Εσχάτη Προδοσία!
Ουαί, λοιπόν, τοις ηττημένοις ,εν ειρήνη ολιγωρούντων Ταγών!
Ουαί, λοιπόν, τοις ηττημένοις, δίχως ήττα στο πεδίο των μαχών!
Κοντεύουμε να φτάσουμε τα δυόμιση χιλιάδες (2.500) χρόνια, που ελέχθη η βαρύτατη στο νόημα, μεταφορικά, πραγματικά και διδακτικά φράση του Ηγέτη των Γαλατών Βρέννου «Vae Victis -Ουαί τοις Ηττημένοις-» προς τους ηττημένους Ρωμαίους, κατά το ζύγισμα των λύτρων χρυσού, προς αποχώρησή του από τη Ρώμη, όταν και στη ζυγαριά έθεσε το ξίφος και τη ζώνη του!
Όμως ότι συνέβη, συνέβη μετά από μάχη και όχι αμαχητί, οπότε ευθύνες μπορεί να αιτηθούν μόνον για τη μη ετοιμότητα και την κατάλληλη προετοιμασία! Σε τέτοια θέματα όμως οι συζητήσεις απαιτούν καλές και ανιδιοτελείς προθέσεις καθώς υπευθυνότητα, προκειμένου ν’αποφευχθεί επανάληψη της περίπτωσης!
Τώρα, το πόσο εύκολο είναι κάτι τέτοιο, είναι συνάρτηση της νοοτροπίας κάθε Λαού ειδικότερα δε των ταγών του! Ακριβώς πάνω σ’αυτό, ο σοφός περί πολέμων Ιούλιος Καίσαρας, λίγο αργότερα όταν και κατανίκησε τους Γαλάτες είπε το διδακτικότατο: «Si Vis Pacem Para Bellum-Αν θες Ειρήνη, προετοίμαζε πόλεμο-!»
Όμως για να προσγειωθούμε στη δική μας πραγματικότητα, όταν εκ συστήματος «έπεσαι» στα θέματα Εξωτερικής, εν γένει, Πολιτικής και Ασφαλείας Εθνικής τότε μπλέκεσαι, εμπαίζεσαι και το χειρότερο εθίζεσαι στο να ανέχεσαι τις προσβολές που δέχεσαι!
Κι’ακόμα κόμπο μ’αυτές να δένεσαι, ανηλεώς να δέρνεσαι χωρίς να αντιστέκεσαι και το χειρότερο, να μην το παραδέχεσαι και χαμηλά να στέκεσαι σ’εκείνα, που επ’ ουδενί θα έπρεπε!
Όλα τα προηγούμενα και φυσικά τα επόμενα σε ένα δίδαγμα και αξίωμα συνοψίζονται: "Όταν τα τείχη στην τύχη αφήνονται, τότε τα τείχη εκδικούνται!" Μείζον παράδειγμα σχετικό η άμοιρη πόλη, που κάποτε έφερε το ανυπέρβλητο όνομα της Κωνσταντινούπολης, με τα ισχυρότερα τείχη στον κόσμο, αλλά αφέθηκε στην υποστήριξη 5.000 υπερασπιστών!
Κανένα Πρόβλημα δεν είναι Άλυτο!
Κανένα πρόβλημα δεν είναι άλυτο, εφόσον δεν το αφήσεις να
καταστεί άλυτο! Και όμως φτάσαμε στις ημέρες μας να έχουμε μείζονα προβλήματα Εθνικά, που αδιαμφισβήτητα δείχνουν και πείθουν ότι είναι άλυτα!
Ας Αρχίσουμε από την Τουρκική Θρασύτητα στην Ανατολική Μεσόγειο, που έφτασε στο σημείο να μην υπολογίζει όχι μόνον την Κύπρο και εμάς, αλλά ακόμα όλους τους Διεθνείς Οργανισμούς και φόρα, ομού με σύμπασα τη Διεθνή θεματολογία των ισχυόντων περί Δικαίου!
Πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί η θρασύτητα παραβίασης, όχι μόνον της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) ανεξάρτητου Κράτους ενταγμένου μάλιστα στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ), αλλά και των Εθνικών Χωρικών του Υδάτων, όπως στην περίπτωση της Κύπρου; Της Κύπρου με την οποία έχουμε κοινό «Αμυντικό Δόγμα!»
Πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί η θρασύτητα υπογραφής συμφωνίας μεταξύ Τουρκίας – και ετοιμόρροπης Κυβέρνησης της Λιβύης για τον καθορισμό των ΑΟΖ μεταξύ των δύο Κρατών, κατά παράβαση βασικών όρων και κανόνων του περί των θαλασσών Δικαίου και μάλιστα κατά συρροή;
Το θέμα όμως δεν είναι αυτό, το Κράτος – Πειρατή – το ξέρουμε, τους αλυχτώντες, δίκην λυσσασμένων σκύλων, ηγέτες τους ξέρουμε, προπαντός όμως ξέρουμε τον έχοντα το γενικό πρόσταγμα καθώς την αρρωστημένη νοοτροπία και ψυχολογία του! Το θέμα όμως δεν είναι εκείνοι και εκείνος, το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε;
Έπρεπε προ πολλού, να’χουμε καταστήσει τη Χώρα μας Ισραήλ!
Εμείς που έπρεπε να έχουμε καταστήσει τη Χώρα μας προ πολλού, οπλικά τουλάχιστον, ένα αντίστοιχο Ισραήλ! Ναι Ισραήλ
, γιατί όπως εκείνοι περιβάλλονται από ογδόντα και πλέον εκατομμύρια λύκους, που θέλουν να τους κατασπαράξουν, κάτι που δεν πρόκειται να συμβεί ούτε στον ύπνο τους, το ίδιο και χειρότερα εμείς!
Όμως εμείς έχουμε αξεπέραστες τάσεις, παραμέλησης της Πατρίδας μας, αυτοκαταστροφής και λεηλασίας της!
Πώς αλλιώς, αλήθεια, να εξηγήσουμε την αδηφαγία Υπουργών Εθνικής Αμύνης και ασύστολης αδυναμίας τους προς κατασπατάληση του Δημοσίου χρήματος, προς ίδιον όφελος;
Και να’ταν μόνον αυτοί; Αλίμονο στη σκέψη, που τολμά να αναλογιστεί χωρίς λέξη να βγει, απ’το φόβο μπας και διωχθεί. Κρίμα, λοιπόν, στη Χώρα μας, κρίμα στην Ιστορία της, κρίμα στις Γενναίες Πράξεις της και τους ελαχιστότατους άξιους λόγου Ταγούς, που έτυχε να γεννήσει!
Κρίμα γιατί ετούτοι οι Νεοέλληνες δεν έχουν το Θεό τους! Ετούτοι που συνιστούν έναν συρφετό διχαστικό, προσπαθώντας να βρουν αιτίες κι’αφορμές, απ’το πουθενά, προς σάρκωση των ανεπίτρεπτων Εθνοφάγων παθών τους!
Η Ουτοπία της Ομοεθνίας και Ομοψυχίας!
Όλοι σήμερα μιλούν για ομοψυχία και ομοεθνία και κάποιοι
στέκουν σε ετοιμότητα σκοπιάς με το τουφέκι οπλισμένο και μισοτραβηγμένη την κάννη εικοσιτετράωρα, αιτίες να βρουν για να εκβάλλουν τη χολή τους, δηλητηριάζοντας την όποια προσπάθεια!
Κάποιοι υποθάλπουν λόγω και έργω, το απαράδεκτο μέρους της παραστρατημένης Νεολαίας μας, ενθαρρύνοντας αυτό, στην κατάλυση κάθε Ιερού και Οσίου, καυτηριάζοντας τη στάση της Αστυνομίας σε καιρούς πολύπλευρα ανασφαλείς και χαλεπούς, προσφέροντας εν τέλει χείριστη υπηρεσία στο κοινωνικό σύνολο και το Έθνος γενικότερα.
Φτάνοντας στο σημείο ακόμα κι’αυτός ο ανεκδιήγητος πια Ραγκούσης, ο εκ των δεξιών χειρών του τέως Πρωθυπουργού, να παίζει τον ρόλο του σαν άλλος «Πήλιο Γούσης», βοηθώντας τους άναρχους Βάρβαρους, να καταστήσουν τη Χώρα μας, ένα άλλο «Κούγκι!»
Ένα άλλο «Κούγκι» προκειμένου να τη βρουν ερείπιο, οι επικείμενοι εισβολείς! Ασφαλώς με «Φέσι» το κεφαλάκι του δεν το έχει σκεφτεί και αρκείται στης γλώσσας του το «σπαθί», αδιαφορώντας για ποιον θα βρει!
Και να’ταν τάχα μόνον αυτός; Εδώ ο Μεγάλος άσχετος της Πολιτικής, Γεωπολιτικής, Αγγλικής, Οικονομίας, Γεωγραφίας, Ιστορίας ….. και νυν Αρχηγός του Κου Ραγκούση –Πήλιο Γούση- Αξιότιμος Κος Τσίπρας σαν υπεραμυνόμενος της Πατρίδας του Έλλην βρήκε την περίοδο να καταφερθεί κατά του Έλληνα Πρωθυπουργού, θέλοντας λέει να προσφέρει υπηρεσία στην Πατρίδα του!
Ακούστε και θαυμάστε τον τρίτο στην τάξη Ταγό μας, στους κατά συρροή ανεπίτρεπτους χαρακτηρισμούς του κατά του Πρωθυπουργού της Χώρας:
«Η κυβέρνηση βρίσκεται σε vertigo!»
«Η Ελληνική Κυβέρνηση είτε εξακολουθεί να βρίσκεται σε σύγχυση είτε, στην καλύτερη των περιπτώσεων, παρακολουθεί τις εξελίξεις!»
«Το ότι η Κυβέρνηση χειρίζεται με τόση ανευθυνότητα κρίσιμα εθνικά θέματα είναι κάτι που ξεπερνά τη δυνατότητα της ανοχής μας, η ανευθυνότητα αυτή γεννά ανασφάλεια και εγκυμονεί σοβαρούς εθνικούς κινδύνους …..»
Και το κερασάκι στην τούρτα, των προς την Πατρίδα του, κερασμάτων το’βαλε ένα πρόσφατο βράδυ στη Βουλή, λίγο πριν η ολομέλεια, ψηφίσει για πρώτη ίσως φορά σχεδόν σύσσωμη – εξαιρείται ο μόνιμος πια εξαίρετος Γιάνης με ένα μη και το συνονθύλευμά του –το νομοσχέδιο για τη ψήφο Ελλήνων του εξωτερικού!
Τι είπε; Άκουσον, άκουσον: «Εγώ στα θέματα εξωτερικής πολιτικής δεν πρόκειται να γίνω Μητσοτάκης!» Κι’ακόμα για να μην τον αδικήσουμε είπε ότι : «θα ασκήσει πολιτική με πατριωτική ευθύνη, εισηγούμενος έξι προτάσεις!»
Αυτό είναι το ύφος και το ήθος του πρώην Έλληνα Πρωθυπουργού, που άσκησε τα καθήκοντά του σαν ταύρος σε υαλοπωλείο, μην αφήνοντας τίποτα όρθιο σε κανένα τομέα! Συνεχίζοντας αμείωτα την Εθνική του προσφορά σαν αντιπολίτευση, συνοψισμένη παραφραστικά σε μία διδακτικότατη παροιμία μας: «Να σε κάψω Ελλάδα μου να σ’αλείψω μέλι!» Και σε ένα αναπόφευκτο συμπέρασμα: «ότι άμα έχεις τέτοιους Ταγούς, τι τους θέλεις τους εχθρούς;»
Ναι γιατί η στάση του στην παρούσα περίοδο διέπεται από φληναφήματα, πομφόλυγες και πυροτεχνήματα ψάχνοντας απεγνωσμένα, μέσω αυτής, να βρει αφηγήματα, αποδεικνύοντας δυστυχώς περίτρανα ότι είναι εστιασμένος απολύτως στην καρέκλα που έχασε και όχι στο χρέος που συνιστά η θέση του, σαν υψηλά ιστάμενος, ούτως ή άλλως, στην Ιεραρχία του τόπου!
Και πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρις για την απάρνηση της Μητέρας Πατρίδας, από μεγαλογιό της, ήρθε ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος
της πρώην κυβέρνησης Τζανακόπουλος με το «μούσι» να γεφυρώσει «Αλί – απ’το αλίμονο- και Πήλιο γούση – Ραγκούση –» με λόγια βόλια στο κορμί της Μάνας Ελλάδας: «Οι εικόνες που είδαν το φως της δημοσιότητας προκαλούν όχι μόνο ανησυχία αλλά και αγανάκτηση! Αν αυτά συμβαίνουν σε δημόσια θέα τί μπορεί να συμβαίνει πίσω από τις κλειστές πόρτες των κρατητηρίων; Είχαμε καταγγελίες για ουρλιαχτά στο αστυνομικό τμήμα Εξαρχείων. έχουμε βασανιστήρια στην Ελλάδα. Τα όσα δημοσιεύθηκαν με τη στενή έννοια του όρου συνιστούν βασανιστήρια. Η κυβέρνηση έχει δώσει σαφή εντολή για να προσεγγίσει ακροδεξιά ακροατήρια. Δεν μπορεί να υπάρξουν οι όροι για στοιχειώδη πολιτική συνεννόηση. Τορπιλίζετε το πολιτικό κλίμα σε μια περίοδο που χρειάζεται συνεννόηση για τα ελληνοτουρκικά!» Αν εγώ τώρα του αλλάξω το «ζ» με «σ» στ’όνομά και τον κάνω «Τσανακόπουλο», ασφαλώς και θα χαρακτηριστώ σαν «υβριστής!»
Η Αντικοινωνική και αντεθνική τούρτα φαίνεται πως τέλειωσε στη βασική της δομή από τον έγγραφο ανεπίτρεπτο χαρακτηρισμό των σκληρά εργαζόμενων Ελλήνων Αστυνομικών σαν «Μπάτσους, γουρούνια, δολοφόνους» από την πρώην Πασόκα και νυν Συριζαία «βουλευτή Κασιμάτη καθώς το ρεσιτάλ Μπαλάφα, με τρία άλφα, στην ιστορική ατάκα: «Υπάρχει ένα άλλο σύνθημα ότι τα τέτοια της Πάολα δεν είναι από σιλικόνη, μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι»!
Σ’ένα αντικοινωνικό και αντεθνικό ποτ πουρί, μ’έναν Λαό να μένει μεν άναυδος αλλά ακόμα ν’αναρωτιέται: «Υποθάλπει άραγε ο ΣΥΡΙΖΑ, την Ελληνική τρομοκρατία, που συνθλίβει ασύστολα την Ελληνική Κοινωνία και την Εθνική της συνοχή;»
Τί να πεις και τί να μολογήσεις, γι’αυτούς τους νεόκοπους «κατσαπλιάδες» αυτούς τους «υπερπατριώτες» που διδάχθηκαν πατριωτισμό κι’ελληνισμό, από ινστρούχτορες που ποτέ δεν είδαν, όπως για παράδειγμα το Ζαχαριάδη, τον άνθρωπο που εξορίστηκε, εξορκίστηκε, αφορίστηκε και εξαφανίσθηκε μέχρι και από το Σταλινισμό!
Κώστας Σημίτης ο Μέγας Δωρητής!
Θα θεωρούσα παράλειψη να μην αναφερθώ και στην πρόσφατη
συνέντευξη του Πρωθυπουργού των Υπερυπουργών της Ρεμούλας, αξιότιμο Κο Σημίτη, που είχε το θράσος να ξαναθυμίσει εκείνο το επαίσχυντο κοινό ανακοινωθέν της Μαδρίτης, μετά τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ της 8/7/1997, με τα δικαιώματα των Τούρκων στο Αιγαίο, κατηγορώντας και τον Κώστα Καραμανλή για ολιγωρία! Τουλάχιστον Χριστιανέ μου αδελφέ Σημίτη, σε κείνο το κοινό ανακοινωθέν, ας δήλωναν οι βάρβαροι την παύση τουλάχιστον του “Casus Belli!”
Αν μιλήσω για «μαλάκυνση» το ξέρω ασυζητητί, θα είμαι υβριστής το παραδέχομαι, αναλαμβάνοντας πλήρως τις ευθύνες μου! Όμως άλλο δεν αντέχω, ούτε τη μνήμη των Νεοελλήνων Ταγών έναντι των Αρχαίων Προγόνων ημών, που οι δύστυχοι μας άφηναν σαν παρακαταθήκη και το διδακτικότατο «Φιλοκαλούμεν τε γαρ μετ’ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας!»
Δηλαδή αν τους δώσουμε ότι σήμερα γυρεύουν, είμαστε εντάξει κύριε Σημίτη; Ήττα χωρίς μάχη Κύριε Σημίτη, λίαν επιεικώς, δυο φορές Ήττα ανεκδιήγητε! Ας μάθουν λοιπόν οι Νεοέλληνες ποιος είναι ο δωρητής του «Καζάν καζάν» του Ερντογάν και ότι είναι ο ίδιος με τον δωρητή των «Γκρίζων» του Αιγαίου «Ζωνών!» Όμως εκείνος αντί να πει το «Mea Culpa» τουλάχιστον δις όπως ο Μέγας προκάτοχός του, πουλάει πνεύμα διεθνιστού!
Όμως είναι αμαρτία το χρόνο σου να τρως με ανόητους και αμετανόητους, αντί δυο λόγια να πεις, για το καλό της μητέρας Ελλάδας, μπας και εισακουσθείς από εν γένει βαρήκοους!
Θα κλείσω το Εθνικό μας θέμα, με συνοπτική αναφορά σ’αυτό, γιατί κι’άλλες φορές έχω αναφερθεί λεπτομερώς σχετικά, έστω και αν δεν εισακούομαι ούτε κατ’ελάχιστον!
Ναι όχι μόνον δεν εισακούομαι, αλλά και αποκλείομαι ισοβίως από πλατφόρμες επικοινωνίας για ν’αποστομωθώ από τις πικρές αλήθειες που στοιχειοθετώ. Σε μια ιδιαιτέρως βλαπτική σχεδόν παγιωμένη άρνηση, όχι μόνον εμού, αλλά και αρκετών άλλων εισηγούμενων των κατά περίπτωση ενδεδειγμένων!
Ενδεδειγμένων που δυστυχώς στη διατύπωσή τους φαίνεται ότι τρομοκρατούν, αλλά στην πραγματικότητα προασπίζουν, προφυλάσσουν και αποτρέπουν κάποιους πριν εγκληματικά παρεκτραπούν!
Ένα και πάλι θα επικαλεστώ!
Ένα και πάλι θα επικαλεστώ! Μια πραγματική Αερομαχία, την πρώτη στην ουσία πραγματική αερομαχία, που έγινε στο Αιγαίο
την 21η Ιουλίου του 1974, μία μέρα μετά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο!
Μια αερομαχία μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων, παρά το κατακερματισμένο ηθικό των Ελλήνων, από την επιδειχθείσα ηλιθιότητα του τότε κρατούντος στη χώρα μας, έναντι της Κύπρου!
Η περίπτωση του Υποσμηναγού Ι. Δινόπουλου και του Ανθυποσμηναγού Θ. Σκαμπαρδώνη, ουδέν δίδαξε, παρά του ότι συνετέλεσε, αυτή και μόνον αυτή στη σχεδόν δεκαετή εξαφάνιση των Τούρκων από το Αιγαίο, μετά από μία ταπεινωτική ήττα και έναν πρωτοφανή πανικό!
Όμως εμείς αντί να Ηρωοποιήσουμε τους πιλότους μας τους διώξαμε! Λυπάμαι να πω ότι αν είχε τηρηθεί η ίδια τακτική και την επόμενη φορά, όρκο παίρνω ότι δεν θα υπήρχε μεθεπόμενη! Και δεν θα υπήρχε γιατί οι Τούρκοι έτσι και βρίσκονταν σε θάλασσα, πάθαιναν Vertigo! Τώρα οι Τούρκοι πιλότοι, έχουν πλήρως εκπαιδευτεί από τους δικούς μας και μετά από τόσα χρόνια εκπαίδευσης, έγιναν σχεδόν ισάξιοι των δικών μας!
Των Ταπεινώσεων το Ναδίρ!
Εκείθεν δε μπαίνω στην αλληλουχία ταπεινώσεών μας, που ούτε καν θέλω να σκέφτομαι, γιατί σαν Έλληνας θίγομαι! Τώρα φτάσαμε στων ταπεινώσεων το ναδίρ και πολύ φοβάμαι μήπως φτάσουμε στην ύστατη Θεία παράκληση, ευχή και προσευχή, που θα κλείνει μ’ένα πολυδιάστατο «Αμήν!»
Ένα «Αμήν» που για όσους δεν το ξέρουν σημαίνει «έτσι ας γίνει ή γένοιτο», που λέγεται σαν ισχυρή επιβεβαίωση και ευχή των λεγομένων στην προσευχή! Που μπορεί να ισοδυναμεί με κατάρα και ανάθεμα από αγανάκτηση και βρασμό ψυχής!
Ωστόσο πόσο πια ν’ανεχθούμε τις ικετεύσεις δίκην επαίτη, για περιφρούρηση των εδαφών μας, των θαλασσών μας, καθώς των Ιερών και Οσίων μας;
ΝΑΤΟ, ΝΑΤΟ ακούμε αλλά ΝΑΤΟ δε βλέπουμε! ΟΗΕ ακούμε και ο αντίλαλος εμένα μου βγάζει «Ωιμέ!» ΕΟΚ, ΕΟΚ ακούμε, αλλά ως φαίνεται η ΕΟΚ είναι κωφάλαλη ή ιδιαίτερα λεπτεπίλεπτη στις αναφορές της, αποδεικνύοντας αδιαμφισβήτητα ότι συνιστά μία απολύτως «χαλαρή συμμαχία» ισχυρή μόνο σε θέματα οικονομικά!
Επαναπαυτήκαμε πολύ περισσότερο απ’ ότι έπρεπε σε ΝΑΤΟ και ΕΟΚ και ποντάραμε όχι απλά πολλά, αλλά τα πάντα σ’αυτούς, όχι γιατί το πιστεύαμε, αλλά γιατί έτσι μας βόλευε! Ναι γιατί έτσι μας βόλευε, κι’όσο οι ώρες ζυγώνουν, τόσο τα «φίδια» μας ζώνουν!
Έτσι ο νους κάποιων, εχόντων επίγνωση, αναπόφευκτα πάει σε τρεις παροιμίες μας: Η πρώτη «Αν δεν έχεις νύχια να ξυστείς, μην περιμένεις άλλον!» Η δεύτερη πλέον διδακτική «Κι’αμα δεν έχεις νύχια να ξυστείς, φρόντισε ν’αποκτήσεις!» Και η Τρίτη δυστυχώς «Στερνή μου γνώση να σ’είχα πρώτα!»
Μεταναστευτικό – Προσφυγικό!
Τώρα να θίξουμε το «Μεταναστευτικό - προσφυγικό;» Γιατί τί θα βγάλουμε, μήπως θα’ναι η πρώτη φορά, η δεύτερη, η δέκατη … ας φτάσουμε λοιπόν στη νιοστή, γιατί άλλη ανάλυση δε χωρεί!
Το μέγιστο αυτό πρόβλημα, το θεωρώ ένα και το αυτό με το
προηγούμενο, που ονομάζουμε Ελληνοτουρκικά εν γένει! Πάνε πολλά χρόνια που ξεκίνησε, πάρα πολλά, με ένα ξεκίνημά που κατά κόρον έχω μιλήσει!
Υπογραμμίζω όμως για μία ακόμα φορά τη δήλωση του Οζάλ ότι : «πόλεμος με την Ελλάδα δε χρειάζεται, αρκεί να στείλουμε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνους!»
Την ίδια ώρα που κάποιος από τους ψευτοσπουδαίους ταγούς μας υπέγραφε, εν Νταβώ της Ελβετίας, σύμφωνο περί μη πολέμου με την Τουρκία, για να δηλώσει λίγο αργότερα ταπεινωμένος και μετανιωμένος στη Βουλή το «MEA CULPA - ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ!-
Ακούμε προσχήματα κι’αηδίες, εξαγγελίες αστείες περί φύλαξης των συνόρων, περί ενίσχυσης του Λιμενικού από το Στρατό και άλλα χειρότερα, με αίολα και κωμικοτραγικά επιχειρήματα!
Σαν εκείνο που βλέπει δύσκολη τη φύλαξη των θαλασσίων συνόρων! Τουλάχιστον ο προηγούμενος πρωθυπουργός μας τα είχε καταργήσει από την άγνοια, που τον έδερνε!
Όμως επειδή πρόκειται περί αδαών, υπογραμμίζω με πλήρη επίγνωση, λόγω του επαγγέλματος που άσκησα επί πενήντα συναπτά έτη ότι: «Η φύλαξη των θαλασσίων συνόρων είναι ασύγκριτα ευκολότερη από την φύλαξη των χερσαίων!»
Στη θάλασσα οι εισερχόμενοι όπως και να’χει, είναι αδύνατον να κρυφτούν ή να παραλλαχθούν και αρκούν ελάχιστα μέσα επιτήρησης για να εντοπιστούν! Όσο για τούτο το απαράδεκτο χάλι της σωρείας των απρόσκλητων και ανεπιθύμητων κατά κανόνα εισβολέων, δε γεννάται καν θέμα, γιατί είναι ορατοί από την απέναντι όχθη στις περισσότερες των περιπτώσεων δια γυμνού οφθαλμού, καθόσον η μέση γραμμή των συνόρων μας απέχει μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρων! Εκείθεν απομένει η Κυβερνητική βούληση και αποφασιστικότητα, προς εκπλήρωση του Εθνικού μας χρέους, έναντι της Πατρίδας και της Φυλής!
Και επειδή ακούμε πολλά και διάφορα αηδιαστικά και εμετικά, ναι πιστεύω ότι ολιγωρούμε, γιατί αρνούμαστε να εναντιωθούμε και να συγκρουσθούμε, με τα πολλά κυκλώματα και συμφέροντα, που έχουν βαθιά και πλατιά τις ρίζες τους, κάτω από ιεραποστολικά ονόματα και μανδύες δήθεν αλληλέγγυους!
Εδώ είναι πολλά, ειλικρινά πάρα πολλά και τα συμφέροντα και τα κυκλώματα και τα λεφτά! Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το πάγιο πανηγυρικό των αλληλέγγυων Ελλήνων και οι αλαλαγμοί χαράς στην υποδοχή των απρόσκλητων, κατά κανόνα, εισβολέων;
Και για να μη μακρηγορούμε, ναι ας μη γίνονται τα πλοία της Frontex και τα αντίστοιχα Ελληνικά, συνοδευτικά και διασωστικά, αλλά φραγμοί επιτόπιου ελέγχου, διαλογής και άμεσης επιστροφής δια της βίας, όπως θα γίνονταν στα χερσαία σύνορα σε οιουδήποτε ευνομούμενου κράτους!
Η Πρόβλεψή μου!
Η πρόβλεψή μου, «θου Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου!» Και μακάρι Θεέ μου ψεύτης να βγώ! Ντρέπομαι ειλικρινά για την κατάντια των δημοσιογράφων μας καθώς των διεθνολόγων καθηγητών μας! Όλων αυτών που προσπαθούν ματαίως να βρουν τα Τουρκικά ζητούμενα, μέσα από ορθολογισμό των σκέψεών τους, βάσει των διεθνών δεδομένων σε κρατούντα, αρχές και κανόνες!
Τρίχες! Τρίχες κατσαρές! Κύριοι δεν πρόκειται για βαθύτερη πολιτική και σχεδίαση Κράτους, ούτε για Μαξιμαλισμό, Μεγαλοϊδεατισμό και Στρατηγικό μακρόπνοο κι’επίπονο σχεδιασμό!
Πρόκειται απλά για κομπλεξισμό και διαστροφή, ανωμάλου
ανδρός! Ναι, μάλιστα ενός! Ενός που ανδρώθηκε και γαλουχήθηκε στη Χούντα του Εβρέν, για να ανέλθει και να εξελιχθεί σ’έναν των πιο ύπουλων δικτατόρων της Ιστορίας, προς σάρκωση των εφιαλτικών του ονείρων και ικανοποίηση των συνδρόμων του!
Κύριοι, δεν είναι η πρώτη φορά, που χαρακτηρίζω τον άνθρωπο αυτόν «μέθυσο της Εξουσίας», μια μέθη, που συνιστά την χειρότερη μέθη όλων των ειδών, των βαρύτερων ποτών και ουσιών!
Ο άνθρωπος αυτός, που στα δέκα πέντε του, πούλαγε λεμονάδες και πορτοκαλάδες στα γήπεδα και στα εξήντα του και, θέλησε χρυσοποίκιλτο ανάκτορο 1200 δωματίων, αυτός ο δηλωμένος επισήμως θαυμαστής του Χίτλερ, να σταματήσει στις ορέξεις του, απολύτως αποκλείεται! Ορέξεις που θα εντείνονται στις προκλήσεις του μέχρι της αναπόφευκτης αντίδρασης, που ολημερίς για εκείνη προσεύχεται!
Το θέμα οφθαλμοφανέστατο η Τουρκική οικονομία βυθίζεται με όλα τα συναφή και το οπλοστάσιό της εμπλουτίζεται και συνεχώς αναβαθμίζεται! Ο Λαός στις επεκτατικές και κατακτητικές εξαγγελίες φανατίζεται και ο "Ηγέτης" στη μέθη του με "οράματα και παροράματα" ηδονίζεται!
Θα μου
επιτραπεί να μην κάνω καμία αναφορά, για την πολεμική Βιομηχανία της Τουρκίας,
γιατί σας διαβεβαιώνω ότι θα τρομοκρατηθείτε, για την πρωτοπορία της σε παγκόσμιο
επίπεδο!
Το ίδιο θα μου επιτραπεί να κάνω και για την
αντίστοιχη Ελληνική, γιατί οικτρά θ’απογοητευθείτε! Η τουρκική βιομηχανία όπλων
συνεργάζεται στενά με τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της χώρας, την ίδια ώρα που τα
δικά μας πολιορκούνται απολύτως από άναρχους για την οριστική τους κατάκτηση! Αν
τούτος ο Λαός έχει μέλλον; Λυπάμαι, αλλά τα συμπεράσματα βγάλτε τα μόνοι σας!
Ας επανέλθουμε όμως στον πάνοπλο μέθυσο. Από την Κύπρο λοιπόν, στο Αιγαίο , τη Μέση Ανατολή, Συρία, Ιράκ, της Μεσογείου τα νότια και ανατολικά, τη Λιβύη και βλέπουμε, πάντα προσχηματικά, κατακτητικά κι’ανατρεπτικά!
Ο Άνθρωπος θέλει δόξα Στρατηλάτη! Τα Βαθύτερα και ισχυρότερα πάθη των ανθρώπων ανέκαθεν φώλιαζαν στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής και δομής και δεν αρκούσε παρά μια αίσθηση, παραίσθηση, ή κατάλληλη δέουσα παρόρμηση, να ενεργοποιηθούν! Τούτο το βήμα ήδη συντελέσθηκε και δεν απομένει, παρά η εξέλιξή του σε κύμα και τσουνάμι!
Ιδού η αδιαμφισβήτητη απόδειξη, με βούλα και
υπογραφή την τελευταία του δήλωση στις 16/12/2019 και μάλιστα στη Γενεύη της
Ελβετίας: «Εμείς είμαστε οι οικοδεσπότες της Ευρώπης!» Τ’ακούτε Γάλλοι και’συ
Μακρόν; Τ’ακούτε Γερμανοί και’συ Κα Μέρκελ; Τ’ακούτε Άγγλοι ασθενείς και σεις
Κα Ελισάβετ;
Έχουν φυσικά προηγηθεί τα εφιαλτικά διαγγέλματα
της σιωπής και της διαστροφής: «Εγώ ειμί η Νομοθετική, Εκτελεστική, Δικαστική
και πάση εξουσία στην Τουρκία! Εγώ ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν του Αχμέτ και της
Τενζιλέ το γένος Bagatoglu και ο Ελέω Θεού πρώτος Σουλτάνος από την ίδρυση της
Τουρκικής Δημοκρατίας (29/10/1923!)
Ας αντιληφθούν σύμπαντες, κυρίως δε οι υποτιθέμενοι θεματοφύλακες τηςΕιρήνης στον Πλανήτη μας, ότι ο άνθρωπος αυτός συνιστά σήμερα τον υπ’αριθμόν ένα κίνδυνο αυτής!
Λυπάμαι για τον τρόπο και τον τόνο τούτης της γραφής, όμως η συνείδησή μου δεν μου επέτρεψε να πράξω διαφορετικά!
Με Τιμή
Σπύρος Κίκερης.
Ο και ισοβίως αποκλεισμένος της μεγαλύτερης
διαδικτυακής πλατφόρμαs ενημέρωσης (Facebook)!
Δεν απομένει φίλε παρά να σου πω: Από την Ευτυχία τα’κουσες και κάπου από μένα, με βάση τον κανόνα μαζί και τα γραμμένα, τα άγραφα για μένα και παραπονεμένα! 
