Η ΘΥΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΥ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ!

Σπύρου Κίκερη

Η ΘΥΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΥ 

ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ!

(Επετειακό 3/11/1957 !!!)

Κι’όμως δεν ήταν Άνθρωπος, ούτε Μαϊμού

ήταν ένα ημίαιμο αδέσποτο της Μόσχας

στ’όνομα Λάικα και γένους Θηλυκού!

   Φυσικά και δεν είναι η μόνη προσφορά τούτη η θυσία από τα ανυπέρβλητα ζωάκια, που κάποιοι εξακολουθούν να τα λένε, απαξιωτικά, σκυλιά!

   Οι ηρωισμοί και οι αυτοθυσίες για τους συντρόφους τους είναι πάρα πολλές και συγκινητικές, που κάπου φυσικά έχουν αρχή όμως τέλος ποτέ! 

   Αρκεί να θυμίσουμε τους τρεις τυφλούς, που κατέβασαν τα Λαμπραντόρ, μέσα από την κόλαση των Δίδυμων Πύργων!

   Θαυμάστε τη φώτο, που το συγκεκριμένο σκυλάκι κατόρθωσε το

τυφλό σύντροφό του, όχι μόνο να συμμετάσχει στο Μαραθώνιο δρόμο της Νέας Υόρκης, αλλά να τερματίσει μαζί του! 

   Προσωπικά δε μπορώ να φανταστώ τον Παράδεισο, χωρίς τα μοναδικά αυτά πλάσματα και άλλα οικόσιτα, των οποίων η προσφορά είναι πολυδιάστατη, λόγω της ανωτερότητας έναντι του ανθρώπου, σε θέματα πίστης και αφοσίωσης καθώς γενικότερα σε θέματα συναισθηματικά, κοινωνικά, ψυχολογικά! Μια και αρκούντως συνιστώνται, από ψυχοθεραπευτές εν γένει, προς θεραπεία πολλών ψυχολογικών τραυμάτων και ασθενειών!

   Λένε πολλοί ειδικοί σήμερα ότι το επίπεδο πολιτισμού μιας χώρας φαίνεται από το βαθμό φιλοζωίας των κατοίκων της και λυπάμαι να πω ότι η θέση της Χώρα μας κάθε άλλο παρά μας τιμά!

Ακριβώς εδώ οφείλω να επισημάνω τη Φιλοζωία των Αθηναίων στον Χρυσούν Αιώνα όχι απλά του Περικλέους, αλλά του Παγκόσμιου δέους και κλέους! 

   Όμως μετά από αυτά τα αναγκαία εισαγωγικά, ας πάμε στο θέμα της μεγάλης προσφοράς, μέσω μιας εκ προμελέτης θυσίας, χάριν της Ανθρωπότητας, που ήθελε αυτή τη φορά στο ρόλο της Ιφιγένειας, το ρόλο μιας σκυλίτσας!

   Ποιος θα το πίστευε ότι το πρώτο «ον» που θα ετίθετο σε τροχιά γύρω από τη Γη θα ήταν  μάλιστα, ένα αδέσποτο, ημίαιμο,

γεννημένο στους δρόμους της Μόσχας το 1954, όπου και ζούσε μέχρι και τον Οκτώβριο του 1957, οπότε και το μάζεψαν οι υπεύθυνοι Αεροδιαστήματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

   Η επιλογή της κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν, γιατί το ζωντανό αυτό, ηλικίας τριών ετών ήταν ιδιαίτερα σκληραγωγημένο, μια και ήταν αδέσποτο στους άγριους Ρωσικούς Χειμώνες!

   Στις 3 Νοεμβρίου του 1957, η Λάικα εκτοξεύεται με το Σπούτνικ δύο (2), κάτω από τις άτεγκτες πιέσεις του Κρουτσώφ προκειμένου η εκτόξευση να συμπέσει με τον 40ο εορτασμό επετείου της

επανάστασης. Είχε προγραμματισθεί να ζήσει δέκα (10) ημέρες και τη δέκατη να πεθάνει από δηλητήριο στην τροφή της!

   Η Λάικα επέζησε στις τρομερές επιταχύνσεις της εκτόξευσης!!! Τα έξι(6) κιλάκια της άντεξαν το τρομερό σοκ των 30 + G’s της εκτόξευσης, που σημαίνει ότι το βάρος της έφτασε τα 180 + κιλά!

   Η ψυχούλα της όμως δεν άντεξε το φόβο, οι σφυγμοί της έφτασαν τους 450-480 και η καρδούλα της σταμάτησε στις 5 ώρες από την εκτόξευση για να περάσει στο πάνθεο των αθάνατων αν και χωρίς ψυχή, όπως αρκετοί πιστεύουν!!!

   Για την ιστορία του θέματος το Σπούτνικ 2 εξαερώθηκε με την επάνοδό του στην ατμόσφαιρα στις 14 Δεκ 1958 μετά από 2570 περιστροφές και φυσικά μαζί του και η αξιοθαύμαστη Λάικα!!!

   Η Λάικα έγινε το πιο διάσημο σκυλάκι του Κόσμου και ακόμα γραμματόσημο, μάρκα τσιγάρων, σοκολάτα, όνομα συγκροτημάτων, τραγουδιών.

   Τέλος στο μνημείο πεσόντων Κοσμοναυτών στην Αστρόπολη, λίγο έξω από τη Μόσχα, υπάρχει 

και το ομοίωμά της!

  

 Αυτή ήταν η μόνη γνωστή περίπτωση για τον πρώτο άνθρωπο του διαστήματος Γιούρι Γκαγκάριν, ότι δηλαδή ένας έμβιος οργανισμός, επέζησε μέσα στις συνθήκες πτήσης του διαστημόπλοιου ώρες πέντε(5) κάνοντας εν ζωή τέσσερες περιστροφές!

   Το επιμύθιο. Είθε τούτη η γραφή να σταθεί αφορμή σε κάποιους μη φιλόζωους να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους, χάριν του απολύτως εύλογου δικαίου και κατά του ακατανόητου αδίκου τους!

                                                                            Με Τιμή

                                                                        Σπύρος Κίκερης.

ΨΥΧΙΚΟΙ ΔΕΣΜΟΙ!

Σπύρου Κίκερη.

ΨΥΧΙΚΟΙ ΔΕΣΜΟΙ!

«Οι Ψυχικοί Δεσμοί

των Σχέσεων Θεοί!»

*Μ’αφορμή τη Συναυλία ενός Ιδιαίτερου Φίλου!

Συναυλία Μιχάλη Ρακιντζή 17/9/2019 Τεχνόπολη!

*Κι’όμως ήμουν εκεί

έστω κι’αν δεν πήγα!

   Στους ψυχικούς δεσμούς δεν υπάρχουν αποστάσεις, ούτε και χρονικές διαστάσεις! Στους ψυχικούς δεσμούς οι σχέσεις είναι, αν όχι Αιώνιες, τουλάχιστον αδιαλείπτως ισόβιες!

   Με το Μιχάλη συνδεθήκαμε όταν η αγάπη του για την Αεροπορική ιδέα, του ζήτησε επίμονα σάρκωση! Υπήρξε μαθητής μου, που τον βοήθησα στην πραγμάτωση του όνείρου του! Την προσφορά μου θεώρησε μεγάλο χρέος!

   Μ’εκτίμησε υπέρμετρα, όταν παρήγγειλε Ελικόπτερο (Ε/Π) (Robinson-22 Mariner) στην εταιρεία που δούλευα και πληροφορήθηκε ότι η προμήθεια (Commission) που διακαιόμουν,  του είχε δοθεί σαν έκπτωση!

   Στο Ε/Π δώσαμε χαρακτηριστικό κλήσεως SX-HMR, σύμφωνα με τους κανόνες ICAO, που ισχύουν για τη χώρα μας και τη

συγκατάθεση ΥΠΑ. Το SX σημαίνει Ελληνικό Νηολόγιο, το Η σημαίνει ελικόπτερο από το (Helicopter) και το MR σημαίνει Μιχάλης Ρακιντζής!

   Το πρώτο του σόλο το έκανε αιφνίδια σ’ένα ερημονήσι στον κόλπο Λούτσας - Βραβρώνας! Ναι μια μέρα ενώ είχαμε προσγειωθεί εκεί του είπα: «Τώρα εγώ θα κατέβω και’συ θα πας μια βόλτα μόνος σου! Να, εδώ έχω ένα φορητό ασύρματο, στη συχνότητα θα είμαστε οι δυο μας!»

   Με κοίταξε περίεργα, τον αποχαιρέτησα κι’έφυγε να σαρκώσει την πιο μεγάλη στιγμή, που μέλλει να γνωρίσει ο κάθε Ιπτάμενος σε όποιο πτητικό του οδοιπορικό!

   Στη συνέχεια οι πτητικές μας περιπέτειες ήταν πολλές, άλλες διασκεδαστικές και άλλες αγωνιώδεις, με καιρούς και απρόοπτα!

   Αρκετά καλοκαίρια κάναμε ολιγοήμερες διακοπές στο χωριό καταγωγής του, τους Έρφους Ρεθύμνου, στην περιοχή του Μυλοπόταμου! 

   Σχεδόν όλα τ’απογεύματα κάναμε μία βόλτα σε διάφορα σημεία, με προτίμηση τη λίμνη Κουρνά, όπου πλατσουρίζαμε κάνοντας διάφορα, κι’απολαμβάνοντας την εκπληκτική της ομορφιά!

   Τί αλήθεια να πρωτοθυμηθώ; Το Σπήλαιο Μελισσάνης στην

Κεφαλονιά, που εγώ μπήκα μέσα κι’εκείνος τράβαγε Βίντεο; Μία απογείωσή μας με ανέμους πάνω από 45 ΚΝΤS (ΝΜ) – (80 ΧΛΜ) και ριπές πάνω από 20, που μας ανάγκασε κακήν κακώς να πιάσουμε ανάμεσα από δύο πολυκατοικίες του Ρεθύμνου για να προφυλαχτούμε;

   Την επιστροφή μας από Κρήτη για Αθήνα (Ελληνικό), με κόντρα άνεμο 40 και πλέον μιλίων, που μας ανάγκασε να πιάσουμε στο Καβούρι, πλάι απ’το NDB (Συγκρότημα Φάρος), με μηδενικές ενδείξεις καυσίμου, για να στείλουμε τον Κώστα το Λεμό, κι’αυτόν μαθητή μου, να μας πάρει λίγο καύσιμο, για να πάμε στο Ελληνικό, που ήταν σε απόσταση πτήσης δύο (2) λεπτών;
      Να θυμηθώ ότι όταν κάποτε γυρίζαμε στο Ελικοδρόμιο Κορωπίου, είδαμε στο τότε κατασκευαζόμενο αεροδρόμιο (Α/Δ) Ελ. Βενιζέλος κατακλυσμό από ανεμοστρόβιλους κι’εκείνος

έκπληκτος με ρώτησε: «Τι είναι αυτά Σπύρο», για να πάρει την απατηλή απάντηση: «Εκρήξεις Μιχάλη μου από την κατασκευή του Α/Δ!» Πώς τους περάσαμε; Με σλάλομ!
   Να θυμηθώ μία αποστολή, που εν τέλει καταχωρήθηκε στο βιβλίο Guinness του 1996 και εκτελέστηκε στις 23/7/1995! Μια αποστολή, που έγινε στα λιμάνια Θάσου και Καβάλας και είχε έρθει να με βοηθήσει; Μια αποστολή ελεύθερης πτώσης του Ελληνοαμερικανού Παναγιώτη. Μαυρίδη, από ύψος εν τέλει 85 μέτρων, χωρίς εξοπλισμό επιβράδυνσης, με κατακλυσμένη από πλήθος κόσμου την παραλία της Καβάλας ώρα 18:00; Να θυμηθώ την τρομάρα του Μιχάλη στο δεύτερο άλμα, όταν και μου έλεγε: "Σπύρο ακόμα δε βγήκε, ακόμα δε βγήκε ....."  και όταν ήρθε στην επιφάνεια μου είπε, "φαίνεται τελείως ζαλισμένος, κι'απολύτως αδύναμος να κινηθεί",  όπως και πράγματι ήταν! (Περισυνελέγη από λέμβο του Λιμενικού!) Μετά από μισή ώρα μου ζήτησε να κάνει και τρίτο άλμα, από το οποίο τον απέτρεψα! Το τι αντιμετωπίσαμε σ'αυτή την αποστολή και το τι παραλίγο να μας συμβεί, ας το αφήσουμε σαν επτασφράγιστο μυστικό, δοξάζοντας το Θεό!

   Ή να θυμηθώ ότι όταν πούλησε το Ε/Π, ήρθαν να το παραλάβουν στο Αεροδρόμιο Ελληνικού, δύο Ιταλοί εκπαιδευτές στον τύπο, ο ένας προερχόμενος από την Ιταλική Πολεμική Αεροπορία, πλην όμως δε μπορούσαν να βάλουν το Ε/Π πάνω στο τρέιλερ μεταφοράς!

   Ανήσυχος ο Μιχάλης προ του προβλήματος, με πήρε τηλέφωνο και μου είπε: «Έλα σε παρακαλώ, πρέπει να μεταφέρουμε το Ε/Π στο Ελικοδρόμιο Κορωπίου, που έχει γερανό, να το σηκώσουμε για να το τοποθετήσουμε στο τρέιλερ! 

   Πήγα στο Ελληνικό και όταν είδα το τρέιλερ, είπα: «Καλά δε μπορούν να το βάλουν εκεί πάνω;» Χωρίς χρονοτριβή, παρά τις εκκλήσεις του αεροναυπηγού ΥΠΑ, που παρίστατο, έβαλα μπροστά το Ε/Π και χωρίς καμιά οδηγία από κανέναν το’βαλα κινούμενος προς τα πίσω, με την πρώτη προσπάθεια!
   Ο θαυμασμός του για μένα σαν πιλότου ήταν τεράστιος και δεν ήμουν ο μόνος που είχα πετάξει μαζί του, γιατί εκείνος είχε πετάξει και στην Αγγλία και στις ΗΠΑ!  Φυσικά δεν είναι πολλοί, που έχουν δει Robinson 22 Mariner σε ανάστροφη, εκείνος το είδε σε Loop! Ήμουν ο μόνος άνθρωπος που σε τηλεοπτικές του εμφανίσεις ζήτησε την παρουσία μου!

   Δεν θα ήθελα άλλο να επεκταθώ, στα πτητικά, που βιώσαμε από κοινού και όχι μόνο, άλλος είναι ο σκοπός της γραφής μου και ο σκοπός είναι να παρουσιάσω την άγνωστη πλευρά του Ανθρώπου Μιχάλη Ρακιντζή, που σίγουρος είμαι, ότι πολλοί αγνοούν!

   Τον ξέρω καλά, γιατί έχουμε βασικά κοινά! Έχει τόσες ευαισθησίες και ανησυχίες για τα εν γένει δρώμενα και τεκταινόμενα εν γένει, που ίσως κανείς δεν φαντάζεται!
      Ένας απόλυτα πετυχημένος καλλιτέχνης, με πολλούς χρυσούς και πλατινιένους δίσκους, με διεθνή καριέρα και απήχηση, ένας πολυδιάστατος Μουσικός - Τραγουδοποιός, που

μπορεί να γράψει, σχεδόν όλα τα είδη μουσικής, αν σκεφτεί κανένας ότι κατά βάση είναι καλλιτέχνης της Ποπ Ροκ μουσικής και έγραψε από τον Βασίλη Καρρά, τον Κοντολάζο, τον ΄Αγγελο Διονυσίου, την Ελένη Δήμου, τη Σοφία

Αρβανίτη, μέχρι τον Ian Gillan των Deep  Purple και την Boney Tailer!  Ένας πρωτοπόρος της Ελληνικής Μουσικής, μια κι'εκείνος έφερε τη μουσική των υπολογιστών, για πρώτη φορά στη Χώρα μας ... Όμως επειδή για τα μουσικά του επιτεύγματα, πρέπει να γράφει κανείς ώρες για εκείνον κι'εμένα δεν είναι αυτός ο σκοπός! 
   Απλά θέλω να υπογραμμίσω τις θετικές ιδιαιτερότητες ενός ανθρώπου απόλυτα επιτυχημένου στη δυσκολη δουλειά που διάλεξε, ενός ανθρώπου που αγαπήθηκε και αγάπησε, που αγαπά και αγαπιέται, ενός ανθρώπου που εκτιμωμένων όλων των παραμέτρων, θα'πρεπε να δείχνει στο έπακρο ευτυχισμένος, που όμως η ευτυχία  στο πρόσωπό του σκιάζεται από μια, κατ'εμένα, διάχυτη απόκρυφη μελαγχολία!
   Μια μελαγχολία για τον κόσμο εν γένει, που βιώνουμε και για την κατάσταση του οποίου συχνά παραπονιέται, επιθυμώντας ένα επίπεδο παραδοχής στη λογική, που κατ'εκείνον είναι εφικτό, τουλάχιστον για τη Χώρα μας!

   Ο Μιχάλης είναι ένας Ασκητής της Ζωής και της Ψυχής, θα έλεγα ένας σύγχρονος Νώε, που έχει δύο Κιβωτούς, μία το σπίτι

του και την άλλη το Στούντιό του! Η μεταξύ τους απόσταση πάνω στην παραλιακή δεν είναι πάνω από 900 μέτρα!

   Το σπίτι του μοιάζει με μικτό μοναστήρι για τρεις, την πολυαγαπημένη του Μητέρα Μαρία σε ρόλο Ηγουμένης και την αξιαγάπητη αδελφή του Μαρίνα, που τον συνοδεύει και στα πιο πολλά του τραγούδια!

   Το Στούντιο μοιάζει με Σκήτη, για δυο, για κείνον και την Αγαπημένη του Κωνσταντίνα Στεφανοπούλου, που αποφάσισε προ πολλού να τον ακολουθήσει σ’όλα του τα βήματα και τις συνήθειές του, διακόπτοντας μια λαμπρή τηλεοπτική καριέρα! 
    Κάπου εδώ οφείλω να πω ότι, ίσως δε γίνονταν αλλιώς, μια και η Μητέρα του ήταν κόρη πολύτεκνου Ιερωμένου κι'εκείνος φυσικά εγγονός του!

   Το Στούντιο πέρα από τα μηχανήματα διακοσμούν εφτά (7)

πανέμορφες, γατούλες, που όλες τις μάζεψε από λύπη, άλλες από τα σκουπιδια κι'άλλες από το δρόμο! Ναι είναι ιδιαίτερα φιλόζωος κι'αυτός και οι δικοί του! Θυμάμαι την οδύνη τους, με το χαμό του Ρίκου - Μαλτεζάκι - που και τί δεν έκανε να του δώσει έστω κι'ελάχιστη παράταση ζωής! 
   Το μπαλκόνι του είναι περιστερώνας! Και πείτε μου ειλικρινά, αν κάποιος έχει δει οικόσιτο περιστέρι, με φωλιά σε πολυέλαιο; Εδώ υπάρχει ένα μας ακόμα σημαντικό κοινό, που αν κανένας εμβαθύνει σ'αυτό θα βγάλει πολύ περισσότερα!

   Ελάχιστα βγαίνουν έξω με τη σύντροφό του, εκτός φυσικά των επαγγελματικών υποχρεώσεων! Προσωπικά δεν έχω δει άλλον άνθρωπο τόσο λιτό, όσο το Μιχάλη! Λιτό στα πάντα του! Ανάλογη με τη λιτότητά του είναι και η ευαισθησία του!

   Ένα επιπλέον κοινό μας χάρισμα είναι η διαισθητικότητα, που μας διέπει! Θυμάμαι στο πρώτο Μνημόσυνο του Πατέρα του, του ανυπέρβλητου στον χαρακτήρα Κο Γιώργο, στους Έρφους, ότι κοιμηθήκαμε στο ίδιο δωμάτιο, στη μία άκρη εκείνος στην άλλη εγώ!

   Πρωί, πρωί τον ρώτησα πως κοιμήθηκε; Καθόλου καλά μου είπε! Εσύ; Καθόλου καλά, του είπα, συμπληρώνοντας, ξέρω τι μου συνέβη και τι σου συνέβη, υπήρχε άνθρωπος εδώ μέσα και ξέρεις ποιος ήταν! Ο πατέρας μου, μου είπε, κατασυγκινημένος!
   Ναι εκτιμούσε υπέρμετρα τον πατέρα του Κο Γιώργο, από τον οποίο πήρε τα πρώτα μουσικά ακούσματα μια και ήταν Λυράρης, αλλά και συμαντικός γλύπτης - σκαλιστής! Έναν πατέρα που αρκούντως τον στερήθηκε, γιατί χρόνια ταξίδευε σαν μηχανικός στα καράβια και ο οποίος σ'ένα από τα πρώτα του ταξίδια, διακρίνοντας τη μουσική του κλίση, του'φερε μια πανάκριβη κιθάρα!

   Με το Μιχάλη βλεπόμαστε σπάνια, όμως έχουμε επικοινωνία μέσω του διαδικτύου και φυσικά σχετικά συχνή, μέσω τηλεφώνου! Όμως δεν είναι τόσο απαραίτητο! Το ψυχικό δεσμό δύο ατόμων, εφόσον αυτός αναπτυχθεί, ουδείς και με τίποτα μπορεί να διασαλεύσει!
    Θ'άξιζε ίσως να πω ότι κάποτε μου είχε υποσχεθεί να πάμε μαζί στην πατρίδα μου Πρέβεζα! Όταν κάποια στιγμή μιλήσαμε του είπα: "Και'γω νόμιζα, ότι όταν δίνουμε σε κάποιον το λόγο μας, τον κρατάμε!" Μη μου μιλάς έτσι ρε Σπύρο μου είπε! Την ίδια μέρα ήρθε με το αγαπημένο του Mazda - RX8, και τον κιθαρίστα Τέρη Μαυρίδη  λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα, έφαγε τον κόσμο να με βρεί και αναχώρησε κατά τις έντεκα το ίδιο βράδυ για επιστροφή! Με το ίδιο αυτοκίνητο ένα βράδυ στη Συγγρού χτύπησε διακόσια εβδομήντα (270) χιλιόμετρα και σε μία λακκούβα, ο Θεός έβαλε το χέρι του να μην απογειωθούμε και οι δυο μια και δεν φορούσαμε ζώνες και το αυτοκίνητο ήταν γκάμπριο!
    Ήταν άριστος οδηγός και όταν πήγε στην Αγγλία για σπουδές, πρώτα ασχολήθηκε με αγώνες αυτοκινήτων και ύστερα πέταξε με ελαφρά αεροπλάνα, που δεν τον ενθουσίασαν , σ'αντίθεση με το  Ε/Π  που η πτήση του τον τρέλαινε! Έτσι κάπως ήταν μοιραίο να γνωριστούμε μαζί και να συνδεθούμε τόσο πολύ!

   Ένιωσα ειλικρινά την αδήριτη ανάγκη, να εκφραστώ δημόσια, για ένα είδος ανθρώπου, που το ποιόν του σπανίζει και εκπλήσσει θετικά, κι’αυτό μ’αφορμή τη μη μετάβασή μου, στην τελευταία επαγγελματική του εκδήλωση, παρά την προσωπική του πρόσκληση!

   Όμως υπόσχομαι, όπως και να’χει, ότι στο Σταυρό του Νότου θα πάω! Ίσως γιατί το όνομα του χώρου, ταιριάζει και στους δυο μας!

   Εύχομαι σ’εκείνον τ’αγαπημένα του πρόσωπα και τα ζωάκια του , να είναι πάντα καλά και τον ευχαριστώ για κάποιες μελοποιήσεις στίχων μου! 

ΣΧΟΛΙΑ  στο: https://www.facebook.com/sryros.kikeris/posts/2608455149221800

                                                                       Με Τιμή

                                                                 Σπύρος Κίκερης.

ΓΙΝΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΚΥΛΙΑ!

ΣΠΥΡΟΥ ΚΙΚΕΡΗ

ΓΙΝΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΚΥΛΙΑ!

Μ’αφορμή τους Φαντάρους «Γαϊδάρους»

και το «Τσιρώνειο Νομοσχέδιο!

Δυο Φαντάροι, δυο Γαϊδάροι

του Ελληνικού Στρατού

ένα σκύλο τον τελέψαν

 Δίκην Ιησού Χριστού!

Κι’ο Τσιρώνης ο Ηρώδης

Δίκην «Μπόγια» Υπουργού

τους Γαϊδάρους δικαιώνει

με Διάταγμα μαϊμού!

Δεν θυμάμαι πόσα χρόνια πέρασαν από τότε

που με σφιγμένη την καρδιά και δάκρυα στα μάτια, έγραφα:

«Γίναν οι άνθρωποι σκυλιά και άνθρωποι οι σκύλοι

και όχι ρε του κερατά, οι πιο καλοί μας φίλοι!

Γίναν οι άνθρωποι σκυλιά και άνθρωποι οι σκύλοι

και μένει μόνο μια θηλιά, για το λαιμό στολίδι!»

     Η Πράξη των «Φαντάρων» Γαϊδάρων!

 

 Πράξη αδιανόητη, αχαρακτήριστη για πολιτισμένο κόσμο και χώρα! Ο σχετικός Νόμος του πολιτισμένου μας κράτους, νομικά το χαρακτηρίζει πλημμέλημα!

   Τη δικαστική αντιμετώπιση, ας μην την πιάσουμε, γιατί θα λερωθούμε! Στη χώρα της απόλυτης ασυδοσίας, των αστείων ισοβίων, των νομοθετούντων δολίων και των φαλκιδευμένων εδωλίων, τι τάχατες μπορούμε να πούμε!

   Την πράξη των Φαντάρων Γαϊδάρων, προσωπικά, τη θεωρώ έγκλημα, έγκλημα ειδεχθές και αποτρόπαιο, κακούργημα, ανοσιούργημα!

    Αν Ήμουν Αλήτες Διοικητής σας!

   Αν ήμουν αλήτες Διοικητής σας και σας έβλεπα, θα σας καθάριζα επί τόπου, ανεξαρτήτως συνεπειών! Ακούγεται υπερβολικό,

ακούγεται τρελό, σχιζοφρενικό, δέχομαι οποιοδήποτε χαρακτηρισμό, όμως ορκίζομαι πως αυτό θα έκανα!

   Ναι, αυτό ακριβώς θα έκανα, το δηλώνω ευθαρσώς και αυτοί που μ’έζησαν καλά το ξέρουν, ότι πάντα είχα μια ιδιαίτερη αίσθηση δικαίου και ξεχωριστό κώδικα αντίδρασης στο αδιανόητο και το άδικο!

   Και για να μη μου παρεξηγηθούν οι πολλοί, θα προχωρήσω στη διευκρίνιση και αποσαφήνιση, λίγο παραπάνω! Ναι τέτοιος τύπος υπήρξα στην άσκηση των όποιων καθηκόντων μου, ξεκάθαρος, ευθύς και προπαντός «παρορμητικός» στις παραβιάσεις των αξιών και αρχών μου!

     Τύπος Καμικάζι!

   Ξέρω ότι ο προσδιορισμός ταγού, εντεταλμένου να ασκήσει

διοίκηση, δε συνάδει με τη σκιαγραφία της περιγραφής μου, ούτε και ταιριάζει, όμως δε με νοιάζει! Και δε με νοιάζει, γιατί προσωπικά ποτέ δεν είπα ότι έκανα για ταγός, γιατί εγώ γεννήθηκα, δυστυχώς, απλά με τύπο «Καμικάζι!» Το μόνο παρήγορο ότι η ειδικότητά μου αρκούντως ταιριάζει με τον υπόψη τύπο χαρακτήρα.

   Ας μην προβώ στην παράθεση σχετικών παραδειγμάτων και ας αρκεσθώ στους όποιους αυτόπτες μάρτυρες αυτών, που κάθε άλλο παρά λίγοι είναι.

   Όσο γι’αυτούς, που έχουν τις ευθύνες επιλογής στελεχών, συνιστάται σαφέστατα μεγαλύτερη προσοχή, αφενός γιατί τον εαυτό μου, στην ωριμότητα που έχω, κρίνω απολύτως ακατάλληλο καριερίστα και μόνο λόγω του παρορμητικού μου χαρακτήρα, έναντι του παράλογου, του παράνομου, καθώς της προσβολής και του άδικου!

   Συγνώμη, που θα επιμείνω λίγο ακόμα, στην περίπτωση. Θα επιμείνω γιατί από νεαρός στο όπλο, διέκρινα απαράδεκτους και απαράδεκτους γαλονοφόρους, ξεφτίλες, φτηνούς, ποταπούς, που ρίσκαραν την αξιοπρέπειά τους, είτε για ένα κεφάλι τυρί, είτε για ένα κιβώτιο μπύρες, είτε, είτε είτε ….

   Τί ψυχή μπορούν να κουβαλούν τέτοιοι άνθρωποι, που αν

υποθέταμε ότι ήταν Διοικητές, ας πούμε των Φαντάρων Γαϊδάρων, που το σκυλάκο τέλεψαν σαν τον Χριστό, θα ενέδιδαν μετά προθυμίας, στο όποιο τηλεφώνημα ακόμη και του τελευταίου τροχού της άνωθεν ιεραρχίας τους Πολιτικής και Στρατιωτικής, προς «πνίξιμο» του θέματος!

      Το Τσιρώνειο Νομοσχέδιο!

  Όσο για σας Εξουσιαστικά πολιτικά ανδρείκελα, που απεργάζεστε, το νέο νόμο για τα δεσποζόμενα και αδέσποτα, προσέξτε καλά! Προσέξτε καλά γιατί το «Ηρώδειο» νομοσχέδιο, που αποτολμήσατε να βγάλετε στον αέρα, συνιστά ένα ακόμα λόγο για το «Εδώλιο!»

Τσιρώνειο Νομοσχέδιο

Αναίσχυντο, ανέντιμο

φαιδρό και αναιδέστατο!

Ηρώδειο, επαίσχυντο

κι’αναξιοπρεπέστατο!

   Όσο για σένα Τσιρώνη «Ηρώδη» πρόσεξε ιδιαίτερα, γιατί χαμπάρι δεν έχεις πάρει! Ότι όλοι εμείς με τα περισσευούμενα αισθήματα και τις ευαισθησίες που έχουμε γι’αυτού του είδους τα ζώα, που από τα παιδιά μας δεν ξεχωρίζουμε, είμαστε πάρα πολλοί, ιδιαίτερα δυναμικοί και προπαντός αποφασιστικοί!

   Αυτά τα λέω γυρολόγε οικολόγε, αλχημιστή, Ηρώδη, Τσιρώνη, γιατί είμαι απόλυτα σίγουρος, ότι μετά απ’αυτό το έκτρωμα που είδα και είδαμε, είσαι συναισθηματικά κενός και ψυχικά διεστραμμένος!

   Είναι δε βέβαιον ότι ποτέ στα μάτια δεν κοίταξες ένα αδέσποτο, στον κόσμο του να μπεις και την αγωνία της επιβίωσής του να συμμεριστείς ή μια γατούλα, ώστε από τον αγώνα της συντήρησής της να διδαχτείς κι’εκείθεν τις προσφορές της ν’αναλογιστείς!

     Ο Πεφωτισμένος Σκοταδιστής!

 Ένα μόνο παράδειγμα θα φέρω, το 1233 ένας «Πεφωτισμένος Αλάθητος» ο Πάπας Γρηγόριος ο 9ος εξέδωσε διάγγελμα για την εξαφάνιση της γάτας, ένεκα του ότι ήταν όργανο του διαβόλου, όπως είπε στο διάγγελμα θανάτωσης, που εξήγγειλε!

   Το τι ακολούθησε ήταν απερίγραπτο, σφαγές, λιθοβολισμοί, καύσεις και λογής οικτροί θάνατοι, μέχρι που τις έκαιγαν με σίδερο σχηματίζοντας το σήμα του σταυρού πάνω τους, για να διώξουν γρηγορότερα το διάβολο!

   Ας αποφύγουμε τις περαιτέρω λεπτομερείς περιγραφές, για να μην παρασυρθούμε! Οι γάτες, τα αξιολάτρευτα και ωφέλιμα αυτά πλάσματα εξαφανίστηκαν! 

   Η Τροφική, Θεόθεν, αλυσίδα έσπασε και ο υπέρτατος κριτής, που

δεν είναι φατριαστής, θύμωσε! Η μαύρη πανώλη ή βουβωνική πανώλη (πανούκλα) δεν άργησε να εμφανιστεί!

   Τα θύματά της υπολογίστηκαν στα εκατό εκατομμύρια (100.000.000) και θεωρείται

παγκοσμίως σαν η μεγαλύτερη πληθυσμιακή καταστροφή στη Χριστιανική Δύση!

   Ήταν τόσο δύσκολο στον πρώτο των Illuminati ν’αντιληφτεί, πρώτον τι εστί Τροφική Αλυσίδα, δεύτερον τι εστί Ζωοφιλία και ότι οι έννοιες αυτές είχαν γεννηθεί πολύ πριν από εκείνον; 

     Η Διακήρυξη Δικαιωμάτων των Ζώων!

  Η Διακήρυξη  Δικαιωμάτων των Ζώων, συντάχθηκε και υπογράφηκε διεθνώς στο Παρίσι το 1978! Επιγραμματικά

θ’αναφέρω μερικά από τα σημεία αυτού, προς γνώση και συμμόρφωση κάθε αδαούς, κακόβουλου, και ευτελούς στα αισθήματα, ατόμου!

*Τα Δικαιώματα του Ζώου, πρέπει να κατοχυρωθούν από τους νόμους, όπως ακριβώς και τα δικαιώματα του ανθρώπου!

*Οι οργανισμοί προστασίας και προάσπισης των ζώων, πρέπει να αντιπροσωπεύονται από κάθε κυβέρνηση!

*Η κακοποίηση των ζώων εντάσσεται σ’ένα γενικότερο πλαίσιο βίαιης συμπεριφοράς του ατόμου, που συνδέεται άμεσα με την κατάχρηση, τη ψυχασθένεια και το σαδισμό! Τ’ακούς κύριε Τσιρώνη μου; 

*Κανένα ζώο δεν πρέπει να υποβάλλεται σε κακομεταχείριση ή απάνθρωπη συμπεριφορά!

*Κακοποίηση ζώου είναι ο βασανισμός, η κακομεταχείριση, ο τραυματισμός, η δηλητηρίαση, το κρέμασμα, ο πνιγμός, το κάψιμο, η σύνθλιψη, ο ακρωτηριασμός και ο αποκεφαλισμός!

*Κάθε πράξη, που χωρίς λόγο προκαλεί θάνατο ζώου είναι βιοκτονία και έγκλημα απέναντι στη ζωή και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται!

*Η εγκατάλειψη ενός ζώου, θεωρείται πράξη απάνθρωπη και εξευτελιστική!

*Όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στη ζωή και δυνατότητα ύπαρξης!

*Κάθε ζώο που αποτελεί σύντροφο του ανθρώπου, έχει δικαίωμα διάρκειας ζωής και περιποίησης ανάλογης με τη φυσική του μακροβιότητα!

   Τα οφέλη από τη Φιλοζωία!

   Ας αρκεστούμε στην επιγραμματική αναφορά για των οικόσιτων

τα καλά, γιατί είναι πάρα πολλά! Υπάρχουν άλλωστε τόσες επιστημονικές μελέτες, που όποιος ενδιαφέρεται τις μελετά, κι’εκείθεν γεύεται υγεία, ισορροπία, καλή ψυχολογία και χαρά!

   Γιατί τα οικόσιτα αποδεδειγμένα συντελούν στην καταπολέμηση του στρες, στην πρόληψη της κατάθλιψης, καθώς τα μέγιστα στην καλή λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού (πτώση αρτηριακής πίεσης, χοληστερίνης, άμβλυνση συμπτωμάτων σοβαρών ασθενειών, μέχρι και εξάλειψη αυτών!)

   Ποτέ μη ξεχνάτε, τ’ακούς Κε Τσιρώνη, ότι οι σύγχρονοι ψυχολόγοι αρκούντως, σαν ψυχοθεραπευτικά, τα συνιστούν, σαν βασικά αντίδοτα στη σημερινή εποχή και την προβληματικότητά της! Και αν αναλογιστεί κανείς τις απαιτήσεις τους, είναι αδιανόητο ν’αντιληφθείς την αρνητικότητα των ανθρώπων να τα παραδεχτούν, αποδεχτούν, και να τα δεχθούν!

   Βεβαίως τα πράγματα αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου και ο πολιτισμός με τη φιλοζωία τείνουν απόλυτα να εναρμονιστούν! Πλέον των διακοσίων εκατομμυρίων (200.000.000) οικόσιτων υπολογίζονται στις ΗΠΑ! 

   Η υιοθεσία κατοικίδιων από τη δεκαετία του 1970 μέχρι σήμερα έχει πενταπλασιαστεί και βαίνει συνεχώς αυξανόμενη, γιατί ο σύγχρονος άνθρωπος, τουλάχιστο συνείδηση έχει κάνει, ότι τα βασικά οικόσιτα, σκύλος και γάτα, έχουν υπάρξει, για να συνυπάρχουν μαζί του!

   Τρομάξαμε να φτάσουμε ως εδώ!

   Τρομάξαμε, λοιπόν, να φτάσουμε ως εδώ Κε Τσιρώνη και σία και δεν νοείται να κάνουμε βήμα πίσω! Παρήλθαν πάνω από ογδόντα έτη που ένας των μεγαλύτερων φιλοσόφων και ανιδιοτελών Ταγών

ο Μαχάτμα Γκάντι -  μεγαλόψυχος σημαίνει το μικρό του όνομα στα ινδικά –είπε την αξιοθαύμαστη φράση: «Το μεγαλείο και η ηθική πρόοδος ενός Έθνους φαίνονται από τον τρόπο με τον οποίο αυτό μεταχειρίζεται τα ζώα!» 

   Παρήλθαν οι χρόνοι ΚεΤσιρώνη, που τα ζώα ήταν ακάλυπτα νομικά, και «πεφωτισμένοι» σκοταδιστές τα έριχναν στην πυρά! 

Η καθολική Εκκλησία προφανώς σ’αποκατάσταση των λαθών της έχει και Άγιο προστάτη αυτών τον Άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης! 

Ακόμα ότι και εμείς οι ορθόδοξοιΧριστιανοί έχουμε Άγιο με πρόσωπο κυνός, τον Άγιο Χριστόφορο! 

Στις ΗΠΑ σήμερα, ας σημειωθεί, ότι οι σκύλοι δικαιούνται μέχρι δικηγορικής υποστήριξης και αν επισκεφτεί κανείς κοιμητήριο ζώων στη Δυτική Ευρώπη, τις ΗΠΑ, ακόμα και στη χώρα μας θα κάνει μέρες να συνέλθει, από το συναισθηματικό σοκ, που θα υποστεί!

   Και κάτι ακόμα, από τις τελευταίες έρευνες αποδείχθηκε ότι το 90% των κατόχων οικόσιτων δεν θα δίσταζε να ρισκάρει τη ζωή του, για να υπεραμυνθεί εκείνων!

   Δεν έχει νόημα ν’αναφέρουμε πράξεις των αξιαγάπητων αυτών ζώων, που αποδεικνύουν την πίστη και αφοσίωση, σ’αυτούς με τους οποίους συμβιώνουν, ούτε ότι ουκ έστιν αριθμός σκύλων, που συνιστούν τα μάτια τυφλών και την αμέριστη φροντίδα αυτών! 

   Ούτε ακόμα ότι το μόνο ζώο, που λατρεύτηκε σαν Θεότητα, είναι η Γάτα, σ΄έναν από τους πιο Εξελιγμένους Λαούς της ανθρωπότητας, την Αρχαία Αίγυπτο! Ούτε και ότι οι Αρχαίοι Ρωμαίοι, ενταφίαζαν τους σκύλους τους με τελετές στα δικά τους κοιμητήρια!

   Ας κλείσουμε με την Ευχή ότι το νέο νομοσχέδιο θα έχει την αξία που η Ηθική επιβάλλει, στους αποδεδειγμένα μακράν καλύτερους φίλους μας αδέσποτους και δεσποζομένους, καθώς τις αξιοθαύμαστες γατούλες, που το μόνο ζητούμενο, από τους ανθρώπους είναι η ανοχή!

   Σ’ελάχιστες ημέρες, το ημερολόγιο θα δείχνει 4/4/2018 και θα

ήταν ένδειξη πολιτισμού να μάθουμε, αν δεν γνωρίζουμε, ότι αυτή έχει παγκοσμίως χαρακτηριστεί σαν η μέρα των αδέσποτων!

   Ναι προσωπικά θεωρώ την ημέρα αυτή σα μια ευκαιρία να κάνουμε μία ευχή για καλύτερη ζωή σ’αυτά Κε Τσιρώνη και όχι γενική σφαγή! Διαφορετικά Κε Τσιρώνη, οφείλουμε να σας πούμε ότι ερωτοτροπείτε επικίνδυνα με το προσωνύμιο του «Ηρώδη!»

                                                                                                                                                                    Με Τιμή                                                                                         Σπύρος Κίκερης

ΤΑ ΔΕΚΑΤΑ ΟΓΔΟΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΟΥ

Σπύρου Κίκερη

ΤΑ ΔΕΚΑΤΑ ΟΓΔΟΑ (18)

ΓΕΝΕΘΛΙΑ

ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΟΥ!

(20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017)

*Μεγάλη μέρα η Σημερινή και για τους δυο!

Δεν είναι λίγο η Αγάπη μας να κλείνει τα 18!

  Αφιέρωση: Αφιερωμένο ολόψυχα σε όλους τους Φιλόζωους του Κόσμου, που για μένα συνιστούν την ουσία και πεμπτουσία της ευαισθησίας, μέσα στα αδιέξοδα, μιας ολοένα διολισθαίνουσας, επί τα χείρω κοινωνίας!

Αυτός κι’αν είναι Έρωτας, αυτή κι’αν ειν’αγάπη

μας φτύνω αγαπούλα μου, να μην μας πιάσει μάτι!

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ

ΕΝ ΣΥΝΟΨΕΙ!

  Την πήρα, όταν εντυπωσιάστηκα από ένα παρόμοιο, σε διακοπές μου στα Σύβοτα! Στην ουσία αυτή με έπεισε να την πάρω (Ιούνιο του 1999) από την εμμονή της στο κλάμα, με το που με είδε, σ’ένα Pet της οδού Πειραιώς!

  Περάσαμε οι δυο μας μια ζωή εκπληκτική! Γεύτηκε βασιλικά γενέθλια μέχρι στην Ψαρού της Μυκόνου, που κάποιοι ξιπασμένοι, το έκαναν προς εντυπωσιασμό!

  Κατά κανόνα ήταν πλάι μου, γευόμενη, ώρες και ώρες πτήσεων μαζί μου, πάντα γλύφοντας το αριστερό μου χέρι, σαν την είχα στη θέση του συγκυβερνήτη!

  Σήμερα όλες οι λειτουργίες της είναι ικανοποιητικές, εκτός της ακοής της, που έχει απωλεσθεί παντελώς και της όρασής της, που έχει σημαντικά περιοριστεί!

  Στο τρίτο Ιατρικό της βιβλιάριο, έχουν καταγραφεί δύο εγκεφαλικά, το πρώτο αρκετά βαρύ, το δεύτερο ηπιότερο και δύο κρίσεις επιληψίας, η πρώτη έντονη, η δεύτερη ήπια σε διάστημα δύο μηνών του 2017!

  Σήμερα θα γιορτάσουμε τα γενέθλιά της με τη Γιατρό της Αμαλία Γεωργιάδη και το προσωπικό του Ιατρείου της! Όμως με τη δύναμη, την πίστη και την ελπίδα, που μας δίνει η αγάπη μας ευελπιστούμε να γιορτάσουμε, τουλάχιστον και τα εικοστά της γενέθλια!

  Διευκρίνιση

  Έχω κι’άλλες φορές δημοσιοποιήσει τούτη μου, τη γραφή! Όμως ολόκληρη και έτσι διανθισμένη, για πρώτη φορά, χάριν των δέκατων όγδοων γενεθλίων της γλυκιάς μου και ανυπέρβλητης στην τελειότητα Σίντυς!

  Της Σίντυς μου, στην οποία και απ’τη ψυχή μου εύχομαι, του χρόνου να είναι καλά, γιατί αυτή για μένα αξίζει πολλά! Όσο για τους φίλους και φίλες μου, εύχομαι ειλικρινά, η Μοίρα να τους επιφυλάσσει την έκπληξη μιας σχέσης, που την τελειότητα ξεπερνά!

*Βγαλμένο απ’τα πάθη της ζωής μου

κι’απ’ τα βάθη της ψυχής μου

για τη μοναδική και λατρεμένη μου

Σίντυ!

ΕΜΕΝΑ Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

(ΣΙΝΤΥ ΜΟΥ)

Εμένα η αγάπη μου, δεν είναι ανθρωπάκι

πνιγμένο μεσ’τα πάθη του, πνιγμένο μεσ’τα λάθη!

Εμένα η αγάπη μου, είν’ενα αγγελάκι

σε κοινωνία πρόστυχη, σε κοινωνία σκάρτη!

Εμένα η αγάπη μου, δεν είναι ανθρωπάκι

δεν είναι πλάνης όνειρο, δεν είναι αυταπάτη!

Εμένα η αγάπη μου, Θεούλη μου, νισάφι

δεν φτιάχτηκε από πηλό, μ’από αγνό χρυσάφι!

Εμένα η αγάπη μου, μου έγινε ανάγκη

ανάγκη αξεπέραστη, αδήριτη ανάγκη !

Ανάγκη της συνείδησης, βγαλμένη από δάκρυ

κι’ανάγκη, μαύρης σύγκρισης, π’αφόρητα πονάει!

Εμένα η αγάπη μου, δεν είναι ανθρωπάκι

σαν τον Ιούδα, δεν φιλά, με λύτρα δεν πουλάει!

Εμένα η αγάπη μου, στα μάτια, με κοιτάζει

και με μια πίστη Θεϊκή, στ’αστέρια μ’ανεβάζει!

Εμένα η αγάπη μου, δεν είναι ανθρωπάκι

κάλπικο νόμισμα στιγμής και χρυσωμένο χάπι!

Εμένα η αγάπη μου, είν’ ένα διαμαντάκι

κοράλι ανεκτίμητο, παράδεισου σμαράγδι!

Εμένα η αγάπη μου, δε με στενοχωράει

κι’αν με πονάει κάποτε, άθελα με πονάει

σαν μου τις ξύνει τις πληγές, στης θύμησης την πάλη

που όρκους, παίρνω, ιερούς, για τη ζωή, την άλλη!

Εμένα η αγάπη μου, δεν είναι ανθρωπάκι

μεγάλη σου, Θεούλη μου, μεγάλη σου, η χάρη

εμένα η αγάπη μου, είναι ένα σκυλάκι

μικρόσωμο κι’αδύναμο, δύο κιλά και κάτι!

Δυο κιλά, είσαι και κάτι, με καρδιά από χρυσάφι

και διδάσκεις την αγάπη, στων ανθρώπων το σινάφι!

Μ’απ’αυτούς, κανείς χαμπάρι και μονίμως στο αμπάρι

σ’ενα πλοίο που βουλιάζει κι’ολο πιο βαθιά τους πάει!

Δυο κιλά είσαι και κάτι, λατρεμένο, συντροφάκι

κι’οποιος ξέρει, δε σ’αλλάζει, με κανένα ανθρωπάκι

μια κι’αυτός, μονάχα, ξέρει την αλήθεια τη μεγάλη

εν’αδέσποτο του φτάνει, τους καημούς του, να τους γιάνει!

Εμένα η αγάπη μου, δεν είναι ανθρωπάκι

εμένα η αγάπη μου, είναι ένα σκυλάκι

που το φωνάζω Σίντυ μου, χαϊδευτικά Σιντάκι

και δεν του μοιάζει άνθρωπος, ούτε στο’να νυχάκι!

Σίντυ μου, καλή μου Σίντυ, σε παρακαλώ

γλύψε λίγο τις πληγές μου, Σίντυ μου, πονώ!

Σίντυ μου, πιστή μου φίλη, πόσο σ’εκτιμώ

πόσα σου οφείλω, Σίντυ, πόσα σου χρωστώ !

Συ μου έμαθες, γλυκιά μου, στην παλιανθρωπιά

τί αξίζει, ένα σκύλο, να’χεις, συντροφιά!

Συ μου έμαθες καλή μου και τα πιο απλά

τα σκυλιά απ’τ’ανθρωπάκια, είναι πιο καλά!

Γνώρισα τα σκυλάκια κι’εμαθα τ’ανθρωπάκια

τα πρόστυχα, τα σκάρτα, τα βρόμικα, τα σάπια!

Γνώρισα τα σκυλάκια κι’εμαθα τ’ανθρωπάκια

ξόρκισα τα φαρμάκια κι’ορκισα τα γινάτια!

Σίντυ μου, καλή μου Σίντυ, σε παρακαλώ

μη, σε ικετεύω Σίντυ, μη, για τω Θεώ

μη μου ξύνεις τις πληγές μου, μη θα τρελαθώ

μην το ξανακάνεις Σίντυ, μη, σ’ εκλιπαρώ!

Σίντυ μου, πιστή μου Σίντυ, πάλι θα στο πώ

γίνε, λίγο, ανθρωπάκι, Σίντυ μου, πονώ!

δεν αντέχω άλλο Σίντυ, πως να σου το πω

Σίντυ μου, εξανθρωπίσου, έμπα στο σωρό!

Δεν ανέχομαι πια Σίντυ, τούτο τον ευτελισμό

βόηθα να σε ξεπεράσω, πριν να χάσω το μυαλό!

Γίνε λίγο ανθρωπάκι, σε θερμοπαρακαλώ

πριν αρχίσω, Αγαπούλα, αντιστρόφως, να μετρώ!

Δεν ανέχομαι, πια Σίντυ, στον καθρέφτη, να κοιτώ

κι’ενα είδωλο, να βλέπω, ειδεχθές και ποταπό

μ’ενα σύνδρομο, σαν βρόχο, περασμένο, στο λαιμό

και να μου καυχιέται, Σίντυ, ότι μοιάζει στο Θεό!

Σίντυ, τώρα, αφησέ με, φύγε σε παρακαλώ

φύγε, κι’ασε με, μονάχο, να τα πω, με το Θεό !

Δεν θα ήθελα, ν’ακούσεις, τι Σιντάκι θα του πω

Σίντυ, φύγε, Σίντυ φύγε, θέλω να προσευχηθώ!

« Άνθρωπο μ’εκανες, Θεέ και όχι ανθρωπάκι

μα τούτο, το κατάντημα, Θεέ μου, παραπάει !

Ποιος υγιής, Ανθρώπου, νους, τούτο, Θεέ, χωράει

χωρίς, Θεέ, να τρελαθεί, δίχως να μεταλάβει;»

Γίναν οι άνθρωποι Σκυλιά και άνθρωποι οι Σκύλοι

και όχι ρε του κερατά, οι πιο καλοί μας φίλοι!

Γίναν οι άνθρωποι σκυλιά και άνθρωποι οι σκύλοι

και μένει μόνο μια θηλιά, για το λαιμό στολίδι!

Σίντυ φτάσαμ’ επιτέλους στης οδύνης μας το τέλος

κι’ένα τέρμα του ελέους απ’το κλάμα κι’απ’ το δέος!

Σίντυ φτάσαμε στο τέλος, περιγράφοντας μοιραίως

το ανθρώπινο το γένος, στης κατάντιας του το έλος!

                                                                  Με Τιμή και Υπερηφάνεια

                                                                   γι’αυτή μου τη συνήθεια

                                                                        Σπύρος Κίκερης!