ΣΑΡΩΝΙΚΟΣ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΜΕΤΑ (9/9/2017 - 9/10/2017!)

Σπύρου Κίκερη

ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΣ ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΩΝ

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΣ!

«Σαρωνικός Κόλπος

ένα Μήνα μετά!»

(9/9/2017 – 9/10/2017)

Ένα ολόκληρο μήνα

από το τραγικό συμβάν του Σαρωνικού

η μεν ευθύνη ανομολόγητη

οι δε υπεύθυνοι, αλώβητοι!

Απ’ του Σαρωνικού το *Πατατράκ

καθώς της υπαιτιότητας και ανευθυνότητας το ρεσιτάλ

στην «Κολυμβήθρα» του «Σιλωάμ!»

*Πατατρακ: Αποτυχία, που προκαλεί «Σοκ!»

  Η Όαση, που έγινε Κόλαση!

  Πως καταντήσαμε ή μας κατάντησαν, δεν έχει τόση σημασία το αποτέλεσμα μετράει! Πήγα εκεί που κάνω μπάνιο, ολόκληρο το χρόνο (παραλία Αλίμου), πάλι χθες Κυριακή, ύστερα από ένα μήνα και με ξαναπόνεσε η ψυχή, η κατάσταση ίδια και ίσως χειρότερη!

  Τι κρίμα, ένιωθα τη θάλασσα και’γω και τόσοι, μα τόσοι άλλοι, σαν «όαση», ανεξαρτήτως συνθηκών! Τώρα πώς να την ανεχθούμε, Θεέ μου; Πώς; Που σαν «κόλαση» τη νιώθουμε και είναι!

  Τριάντα, σαράντα άτομα, άλλα μισθωμένα, άλλα εθελοντικά, να μαζεύουν, τον αμάζευτο και σε απόσταση πενήντα μέτρων από την ακτή, εκείνο το απαίσιο κολάρο, απροσδιόριστου πλέον χρώματος από τη ρύπανση!

  Εικόνα φρίκης, που σου κλονίζει το νευρικό σύστημα και σε κάνει, να κολλάς εκεί στους σιχαμένους! Στους σιχαμένους, που από λαλίλαστοι τις πρώτες μέρες, όταν και μας πέθαιναν στα ψέματα και τις ανακρίβειες, έχουν απόλυτα λουφάξει, κρυμμένοι πίσω απ’την απόλυτη σιωπή! Τη σιωπή, προς εφαρμογή μιας παλιάς ωφέλιμης συνταγής, που τη θέλει, «χρυσό» στην περίπτωση!

  Και δε φτάνει η αηδία της εικόνας, βλέπεις και κάποιους αφελείς σακουλιασμένους, για την προστασία των ποδιών τους, καθώς κάποιους εγκάθετους «αβανταδόρους» να «κολυμπάνε!»

  Για αβανταδόρους μιλώ, γιατί ακούς κάποιους «Κουρουμπλιακούς» να υπεραμύνονται των δικαίων του!!! Ναι, παρά τις εικόνες φρίκης, παρά τις αναρτημένες απαγορευτικές πινακίδες των Δήμων και παρά τους σωρούς της πίσσας, παρ’όλ’αυτά, κάποιοι δυστυχώς αχαρακτήριστοι, επιμένουν να κολυμπούν και αντιστασιακά!

  Είναι δε τόσο αστείο να τους βλέπεις, μετά τον εξαγνισμό τους, άλλους μάταια να προσπαθούν να καθαριστούν, και άλλους προμηθευμένους με πετρέλαιο να καθαρίζονται με σχετική ευχέρεια!

  Τώρα αν κάποιον ρωτήσεις για εκείνα, που σίγουρα υπάρχουν στη θαλάσσια σύνθεση και δεν φαίνονται, εκείνα που μόνο η χημική ανάλυση τα εντοπίζει, το πιο πιθανό είναι να σε κοιτάξει, όπως η αγελάδα το τρένο ή ακόμα και να σου πει ότι λες βλακείες, μ’αγνωστες, ενδεχομένως, συνέπειες!

  Η ανευθυνότητα εδώ, ασφαλώς και είναι, δίχως τέλος και έλεος! Ανυπολόγιστη η ζημιά στο Σαρωνικό, μ’άγνωστο πότε ο κόλπος θα συνέλθει και στη φιλοξενία του θα επανέλθει! Λύπη, αηδία, θυμός!

  Ο κόλπος σ’άθλια κατάσταση από ολιγωρία και πλημμέλεια στην εκτέλεση καθηκόντων των υπευθύνων και την ίδια περίοδο να κυκλοφορεί, μια φοβερή Ζεϊμπεκιά του, Κου Υπουργού στο διαδίκτυο, που όχι μόνα άφωνο σ’άφηνε, αλλά και που σ’εξανάγκαζε, ν’αναρωτιέσαι δέκα φορές « είναι όντως ΑΜΕΑ ο άνθρωπος αυτός ή μήπως;» Πού χόρευε; Σε πάρτι Πλοιοκτητών, μεταξύ των οποίων και ο πλοιοκτήτης  του «Αγία Ζώνη! Πώς Θεέ μου, πώς να το ανεχθείς αυτό, χωρίς συνέπειες, για το νευρικό σου σύστημα!

  Ένα μήνα μετά και το θέμα ακόμα στις ειδήσεις παίζει, σπάζοντας ίσως όλα τα ρεκόρ, αποδεικνύοντας τη σοβαρότητά του! Γιατί, σημειώστε, καμία είδηση, μα καμιά, όσο μεγάλη και να είναι, πάνω από τρεις, τέσσερις μέρες δεν κρατά!

  Οι Βασικοί Αρμόδιοι την Ημέρα του Συμβάντος, απόντες και διπλοαμειβόμενοι!!

  Όμως εδώ η ανευθυνότητα και η διάλυση, τα κόκκινα ξεπέρασαν του κερατά! Ο Υπουργός ταξιδάκια Θεσσαλονίκη - Λονδίνο, ημέρες εκτός έδρας πέντε (5) (8 - 12/9/2017!)

  Ημέρες αδρά πληρωμένες, τόσον αυτού όσο και της κουστωδίας του! Τί νομίζετε μόνοι τους πάνε, κοτζάμ Υπουργοί; Έχουν και την ουρά γλοιωδίας τους, τη δικαιούνται άλλωστε και μάλιστα μακρόσυρτη! Όλοι τους πληρωμένοι, αδρά πληρωμένοι, μέχρι και ο Καρανίκας στην ομιλία του Κου Πρωθυπουργού μας στη ΔΕΘ! Ας είναι καλά ο «Χορηγός!»

  Πώς είπατε; Ποιος είναι ο «Χορηγός;» Αστεία πράγματα, στους ταγούς ένας είναι ο Χορηγός, ο ηλίθιος Ελληνικός Λαός, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, ο θησαυρός των αγαθών, κι’αποκλειστικός, αυτών, χορηγός!!!

  Αλήθεια ποιος ξέρει, που φτάνει το κονδύλιο των εκτός έδρας αμοιβών των μελών της Ελληνικής Βουλής και των Κουστωδιών τους! Υφίσταται σχετικός νόμος βέβαιαμ αλλά απ’ότι είδα με πάρα πολλά παράθυρα ανοιχτά!

  Ζούμε σε περίοδο, αυστηρής Λιτότητας, εδώ και οχτώ χρόνια και ερωτώ: «Μήπως άκουσε ποτέ κανείς, κάποιον από τους σωτήρες του Έθνους, που κόπτονται για το καλό του, να θίγουν τέτοια θέματα;» Αστεία πράγματα! Και σεις οι αντιπολιτευόμενοι, μούγκα;

  Ναι το ξέρω, ότι είμαι εκτός θέματος, γιατί το θέμα μας είναι η κατάντια του Σαρωνικού και οι Ευθύνες γι’αυτή! Ζητώ συχώρεση για την παρέκκλιση κι’επανέρχομαι, αμέσως στο ίχνος μου.

  Ο Υφυπουργός με τον Αρχηγό του Λιμενικού, την ημέρα του συμβάντος Σάββατο και Κυριακή (8 - 9/9/2017) ήταν στις Σπέτσες, μ'επιστροφή προφανώς Δευτέρα, προς παρακολούθηση του υπερθεάματος ανατίναξης της Τουρκικής Αρμάτας και όχι μόνο!

  Τα Ασύστολα Ψέματα, αμέσως μετά.

  Ναι, ψέματα, ψέματα! Ασύστολα ψέματα, ψέματα κατά συρροή και εξακολούθηση! Ψέματα μέχρι ρεζιλέματος και πλήρους διασυρμού, Διεθνούς διασυρμού!

  Ακούσαμε για κάποια EMSA! Τί λέτε ήξεραν οι κεφαλές του Υπουργείου, άραγε τι είναι; Θα μου πείτε οι σύμβουλοι τι κάνουν; Ποιοι σύμβουλοι Χριστιανοί μου; Τα μετακλητά ανίψια και ξαδέρφια του κάθε κυρίου Κουρουμπλή;

  Μα οι αρμόδιοι; Ποιοι αρμόδιοι αδελφοί μου; Προηγούνται άλλοι και μάλιστα αρκετοί πριν απ’αυτούς! Άλλοι της Σχολής Καρανίκα και Λάμπρου!

  Όμως δεν πειράζει, για μάθηση ποτέ δεν είναι αργά! EMSA, κύριε Κουρουμπλή και λοιποί, σημαίνει European Maritime Safety Agency, δηλαδή Διεύθυνση Ευρωπαϊκής Θαλάσσιας Ασφάλειας! Έχει έδρα τη Λισαβόνα και ιδρύθηκε το 2002 για την παροχή τεχνικής και επιχειρησιακής υποστήριξης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των Κρατών της Κοινότητας, κατά περίπτωση! Βασική της μέριμνα είναι η Πετρελαϊκή ρύπανση, έχοντας στην κατοχή της για το σκοπό αυτό δέκα έξη (16!), ναι 16 καλά διαβάσατε, υπέρσύγχρονα πλοία!

  Το ναυάγιο του Αγία Ζώνη έγινε το βράδυ της Κυριακής 9ης Σεπτεμβρίου 02:41! Η βοήθεια ζητήθηκε στις 13/9/2017 με άμεση ανταπόκριση! Όλα τα υπόλοιπα «κουρουμπλήδικα» άπτονται της οικτρής Ελληνικής νοοτροπίας, που ούτως ή άλλως ήταν στραβή, αλλά τη δάγκωσαν και οι «Συριζανελίτες» και αποστράβωσε!

  Αυτός, ο Κος Κουρουμπλής εννοώ, δεν είναι Υπουργός, αυτός είναι Θεός! Απεδείχθη σ’εκείνη την περιβόητη συνέντευξη στη Κα Κοσιώνη του Σκάι! Εκεί βέβαια ήταν σε ρόλο «Κομπογιαννίτη Γιατρού» πασχίζοντας ν'αποδείξει σχετικά με τη ρύπανση ότι «Η Εγχείρηση πέτυχε, αλλά ο Ασθενής απεβίωσε!»

  Κάποιος σοφός μίλησε για τον χρυσό της σιωπής! Εκείνος άργησε να το καταλάβει και εκτέθηκε ακόμα περισσότερο! «Ξέρετε το πλοίο είναι δύσκολο να στεγανοποιηθεί» δήλωσε την πέμπτη θρασύτατα!, Προφανώς ξέχασε, στα πολλά που έλεγε, ότι τη Δευτέρα είχε δηλώσει, προφανώς εκ Μ. Βρετανίας, ότι το πλοίο έχει στεγανοποιηθεί στο 95%, ποσοστό, που ο ΓΓ του Υπουργείου επέκτεινε στο 100% την Τετάρτη;

  Βρε μαλωμένοι με την αλήθεια είστε όλοι σας, εκεί στο συνονθύλευμα; Σταματήστε βρε... Βουλώστε, τουλάχιστον, τα στόματά σας αχρείοι!

  Περί Ανέμων και Υδάτων!

  «Μας φάγανε τα ψέματα, γι’ανέμους και για ρεύματα, που έμοιαζαν ανέκδοτα και πλάκας αποφθέγματα!» Έφταιξε ο καιρός!» Μας το’πατε κι’αυτό! Ποιος καιρός «άσχετοι;» Έφταιξαν τα ρεύματα!  Τ’ακούσαμε κι’αυτό! Ποια ρεύματα «πανάσχετοι;» Τα ρεύματα είναι άσχετα απ'τους ανέμους! Τα ρεύματα είναι στάνταρ, ωρολογιακά, σεληνιακά και εποχιακά, αγράμματοι, χώρια που ο Σαρωνικός στερείται ρευμάτων!

  Είπατε να κάνουν μπάνιο οι άνθρωποι! Είσαστε επικίνδυνα άσχετοι! Σας συνέδραμε σ’αυτό και ο Ανελίτης Παπαχριστόπουλος, σαν καλός «αβανταδόρος», γιατρός όντας, ντροπή!

  Βρε άνθρωπε, του Θεού, κύριε Κουρουμπλή, δε διστάσατε στα ψέματά σας, να ταπεινώσετε ακόμα και αυτό τούτο το πλέον εκλεκτό σώμα της Χώρας μας, το σώμα των ΟΫΚΑΔΩΝ (ΜΥΚ - ΔΥΚ), το σώμα των Βατραχανθρώπων εννοώ, που «δε μπορούν να επιχειρούν το βράδυ», όπως αθεόφοβε είπατε!

  Έλεος κύριοι, έλεος, σας ακούει κι'ό εχθρός! Σας ακούει να υποτιμάτε το μακράν καλύτερο επιχειρησιακό σώμα, που διαθέτει η χώρα μας!

  Η κατάντια μας απερίγραπτη μέχρι και στο πλοίο απάντλησης (Λασσαία), πάνω στη διαδικασία, έληξε η πλοϊμότητά του και με όλο το Λιμενικό σώμα από πάνω του, βρέθηκε με λαθραίο πετρέλαιο!!!

  Ο πλοίαρχος και ο πρώτος Μηχανικός συνελήφθησαν, οδηγήθηκαν στο αυτόφωρο! Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν εκπροσωπήθηκε από «Νομικό!» Τελικά καθάρισαν – και ποιος δεν καθαρίζει στο Ελλαδιστάν – Τρία χρονάκια φυλακή στον Πλοίαρχο με τρία χρόνια αναστολή, δηλαδή ελεύθερος, όπως και ο πρώτος μηχανικός, που κρίθηκε αθώος! Για τον πλοιοκτήτη Κουβέντα! Άμοιρη Ελλάδα!

  Τι σημαίνει Υπευθυνότης!

  Ας μην το συνεχίσω, γιατί ειλικρινά δεν αντέχω! Ακούστε κύριοι για ν'αντιληφθείτε τί σημαίνει υπευθυνότητα και συναίσθηση ευθύνης!

  Ήμουν Διοικητής δύο χρόνια στην 135 Σμηναρχία Μάχης, στο Αιγαίο (Σκύρο!) Είκοσι πέντε (25) χιλιόμετρα μακριά από τη Χώρα, πλάι στη θάλασσα, καταμεσής του Αιγαίου! Εκεί στην ερημιά, στο πουθενά, με πληρώματα επιφυλακής ολόκληρο το 24 ωρο, 365 μέρες το χρόνο, φυλάσσοντας Θερμοπύλες με άλλους τετρακόσιους σε γαλανά στενά!

  Για να βγω έξω στην πόλη έπρεπε να πάρω τηλέφωνο τον Αντιπτέραρχο Αρχηγό του ΑΤΑ! Ευνόητο είναι ότι ποτέ δεν τον έπαιρνα! Μου ήταν αρκετές τρεις (3) ημέρες το μήνα, να δω την οικογένειά μου, με αναπλήρωση από τον Υποδιοικητή μου! Και όλα αυτά έχοντας στη Σκύρο μεταβεί, από το «μετερίζι» της Λήμνου!

   Αυτά Κύριοι και συνέλθετε, πάνω σ'αυτό που υπευθυνότητα και σοβαρότητα λέγεται, έχετε ευθύνες έναντι της Ελλάδος και των Ελλήνων! Δεν ήρθατε για να περάσετε καλά, όπως άλλοι προγενέστεροί σας, ήρθατε για να ισιώσετε τα στραβά, με την πρώτη φορά αριστερά κι'όχι να μας πνίξετε στα ρηχά!

  Θέλετε να προσφέρετε υπηρεσία στην άμοιρη Πατρίδα σας; Ξεκουμπιστείτε Αχρείοι! Ξεκουμπιστείτε, μια ώρα αρχύτερα!

  Το Κερασάκι στην Τούρτα!

  Και το κερασάκι στην Τούρτα, για να κλείσουμε, το’βαλε, ποιος άλλος, ο αξιότιμος Κος Πρωθυπουργός! Ενώ ο χαμός, για την κόλαση του Σαρωνικού, στα media και όχι μόνο, είχε φτάσει στο «Αμήν!»

  Εκείνος, όχι μόνο δεν τόλμησε μία επίσκεψη να κάνει στις πληγείσες παραλίες, που στο κάτω κάτω, τόσοι επαγγελματίες βρίσκονταν στα πρόθυρα της απόγνωσης, πήρε την κουστωδία του (20/9/2017), αποτελούμενη κατά βάση από 14 Υπουργούς και μετέβη στην Κρήτη, προς παρακολούθηση των εργασιών του 3ου Περιφερειακού Συνεδρίου για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση!

  Έχοντας, σχεδόν πάντα στο πλευρό του, κατά την υπόψη επίσκεψη, τον Αξιότιμο Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας Κο Π.Πολάκη, δίκην «Υπασπιστή!»!

  Απ’ότι έμαθα στην Κρήτη έγινε χαμός, γιατί δεν υπήρχε ξενοδοχείο να διαμείνουν οι κουστωδίες! Στην Κρήτη επισκέφθηκαν το Ηράκλειο και τα Χανιά, πέρασαν μια χαρά και στον έρμο το Σαρωνικό, ούτε μια ματιά!

  Ας μην το τραβήξουμε, άλλο γιατί κι’ αν άλλοι δεν πονάνε εμένα καίγεται και η ψυχή μου και η καρδιά μου! Ας φτάσουμε στο επιμύθιο έστω ένα μήνα μετά!

  Το επιμύθιο θα το όριζα, μέσα στις φράσεις, που είπα και στην εισαγωγή και τις επαναλαμβάνω, με επικεφαλίδα «Ελλάς το Μεγαλείο σου!»:

  Ελλάς το Μεγαλείο σου!

  Απ’του Σαρωνικού το «Πατατράκ και της ανευθυνότητας το «Ρεσιτάλ», στην «Κολυμβήθρα του Σιλωάμ!»

  Τουτέστι:

  Ο Κουρουμπλής στη Θέση του! Ο Σαντορινιός στη θέση του! Ο Αρχηγός του Λιμενικού στη θέση του! Ο Λιμενάρχης Πειραιά, στη θέση του!

  Ο Πλοιοκτήτης στη θέση του! Ο Πλοίαρχος και ο πρώτος Μηχανικός του Βυθισθέντος στη Θέση τους! Ο Πλοίαρχος και ο Πρώτος Μηχανικός του πλοίου απάντλησης, που βρέθηκε και με λαθραίο καύσιμο, στη Θέση τους!

  Συνοψίζοντας, παρά τα κακουργήματα, κανείς τους δεν πλήρωσε, ο καθένας με τον τρόπο του τη γλύτωσε, που αν κάποιοι είχαν τσίπα και ίχνος φιλότιμου, θα’πρεπε το χέρι τους να είναι όπως το εικονιζόμενο παραπάνω!

  Γιατί εν τέλει, μόνο ο καημένος ο Σαρωνικός, δε γλύτωσε, ακριβά την πλήρωσε και μαζί του όλοι εμείς, που τον λατρεύουμε και προπαντός αυτοί που ζουν απ’αυτόν και τις ομορφιές του!

                                                                            Με Τιμή

                                                                    Σπύρος Κίκερης

Σπύρου Κίκερη

ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕ;

(Σαν Προσευχή και Ευχή!)

«Συνέλθετε Έλληνες!»

Ποιος το περίμενε, Θεέ μου

ο «Κόσμος» πως θα γίνονταν αλλιώς

και πως θ’αλλάζανε

η Γη κι’ο Ουρανός!

  Σκέφτομαι καμιά φορά και χάνω τον ειρμό μου, κυριολεκτικά! Αναλογίζομαι καμιά φορά και χάνω ολότελα το μυαλό μου, τα λόγια μου χάνω, δε ξέρω τι να πω και χάνοντας τον προσανατολισμό μου, σε παραισθήσεις πέφτω και σε Vertigo, που τόσο και σαν πιλότος τρέμω!

  Πού να το φανταστώ ότι η «Κόλαση, θα γίνονταν Θεός και ο Παράδεισος της Γης διαβολικός! Μην σας πάει ο νους αλλού, τη Γη της επαγγελίας εννοώ, τη Μεγάλη και ταλαίπωρη Ελλάδα, που τα τελευταία χρόνια, αισθάνομαι ότι βιώνει μια ατέλειωτη μεγάλη εβδομάδα!

  Αυτό που γίνεται είναι ντροπή αίσχιστου είδους, είναι αίσχος, χειρότερο κι’από το «Τείχος του Αίσχους» με αρχή άνευ τέλους!

  Ποιος το περίμενε Θεούλη μου, η παραδείσια ευτυχία ρακένδυτη να μετοικεί, για πού Θεέ μου; Για κει που μέχρι χτες, ούτε σ’εσένα δεν επιτρέπονταν να δεις!

  Ελέησόν μας ω Θεέ! Ελεησόν μας! Λυπήσου την πιο ένδοξη Χώρα του Κόσμου, Λυπήσου τον επίγειο Παράδεισο, που ’συ δώρισες στη Γη και κάνε κάτι Θεέ μου, σε ικετεύω, σε εκλιπαρώ!

  Κι’αν δε μπορείς πολλά να κάνεις, φώτισέ μας τουλάχιστον λίγο, εμάς τους Νεοέλληνες, να δούμε τουλάχιστον και να συναισθανθούμε, για λίγο έστω, την παραπάνω εικόνα!

  Γιατί πάνε πολλά χρόνια πια, Θεέ μου, που γίναμε αλληθωριστές και σκοταδιστές για να περνάμε, Θεέ μου, μέσα από ανύπαρκτα κενά, οδεύοντας σαν ακραίοι και χαμένοι αρουραίοι, στο πουθενά! Το πουθενά, Θεέ μου, που εδώ έχει δυστυχώς και όνομα και σάρκα και οστά, συνοψισμένα στη λέξη «Αριστερά!»

  Κι’αν δε μπορείς Θεέ μου, τούτα να κάνεις κι’αν πολλά τα βλέπεις και δύσκολα κι’αδύνατα, φώτισε Θεέ μου, τουλάχιστον το δικό μου μυαλό και το δικό μου το χέρι σε μια άγια γραφή, ευχή και προτροπή, μέσα από ένα στοιχειοθετημένο κι’αναθεματισμένο γιατί!

  Συγχώρα με Θεέ μου, συγχώρα με κι’αν κάπου βρίζω Θεέ μου, συμπάθα με, μα δεν αντέχω να βλέπω αυτά που βλέπω, ν’ακούω αυτά π’ακούω και να αισθάνομαι συνειδητά αυτά, που πονούν εμένα, τους Συμπατριώτες μου και την άμοιρη Πατρίδα μου!

  Κλείνουν τα μαγαζιά, Θεέ μου! Κλείνουν οι Επιχειρήσεις, Θεέ μου, η μία πίσω από την άλλη και μεγαλώνει το ποτάμι και το τραγικό Θεέ μου είναι ότι έχει αλλάξει και τη διεύθυνση ροής του!

  Ποιος το περίμενε Θεέ μου; Ποιος; Να φεύγουν οι Έλληνες να πάνε πού; Στη Βουλγαρία να ψωνίσουν; Να φτιάξουν τα δόντια τους; Να εγχειριστούν; Να πάνε στη Βουλγαρία ξανά; Στη Ρουμανία; Στην Πολωνία; Στην Τσεχία; Στη Σλοβακία………Θεέ μου  ν’ανοίξουν εκεί επιχειρήσεις και μαγαζιά;

  Και οι πιο άξιοι νέοι μας να γίνονται μετανάστες, σαν τ’αγρίμια της φύσης, που μεταναστεύουν για επιβίωση; Γιατί Θεέ μου; Γιατί μας έπρεπε τέτοια τιμωρία; Τί χρωστάγαμε Θεέ μου, τι; Ποια μεγάλη «Αχαριστία» και ποια μεγάλη «Αμαρτία;»

  Επίτρεψέ μου λίγο Θεέ μου, να κατέβω χαμηλά, να συζητήσω λίγο γήινα κι’ανθρωπινά, νιώθω λίγο καλύτερα και πιο φωτισμένος, απ’την επίκληση και μόνο του ονόματός σου!

  Άσε με, λοιπόν, μόνος να πορευτώ, Θεέ μου, στο σκεπτικό για το «γιατί», κι’αν δεις ότι κάπου λαθεύω, «πάψε με», κι’αν δεις όπου κάπου αδικώ «κάψε με!»

  Πάνε 27 χρόνια, που είδαμε τείχη να πέφτουν, σαν χάρτινοι Πύργοι! Κι’είδαμε κι’ένα ποτάμι, το μεγαλύτερο του Κόσμου ποτάμι ν’αλλάζει φορά κατά εκατόν ογδόντα Μοίρες (180ο ), αφήνοντας έκπληκτους Θεούς και Μοίρες!

  Κι’ύστερα, κι’ύστερα, είδαμε κι’άλλα ποτάμια και ποταμάκια, να μιμούνται το μεγάλο ποτάμι, αλλάζοντας κι’αυτά φορά και εξ'αριστερων να οδεύουν δεξιά!

  Κι’είδατε ανθρώπους ταλαιπωρημένους, ασθενείς κι’ημιθανείς να παίρνουν πάνω τους και να συνέρχονται, ως δια μαγείας! Και πεθαμένους ν’ανασταίνονται μάρτυρες μιας «Δευτέρας Παρουσίας!

  Τις ίδιες ώρες, σε τούτες τις αλλεπάλληλες κι’ανεπανάληπτες συντέλειες, είδαμε «τί Θεέ μου;» Συχώρα με Θεέ μου, δε μπορώ εδώ να μη σ’ επικαλεστώ! Δεν αντέχω μόνος μου να φτιάξω και να πιω τούτο τον καφέ τον πικρό, με το μεγάλο, που έχω, καημό!

  Τις ιδιες ώρες Θεέ μου με τις συντελειακές αριστερές, σεισμικές αλλαγές, είδαμε αλίμονο το «Γαλάζιο της Ελλάδας ποτάμι, κόκκινο να γίνεται δόλια κι’αργά, ν’αλλάζει Θεέ μου τροχιά, και να πορεύεται εκ Δυσμών προς Ανατολάς και εκ δεξιών προς τ’αριστερά!

  Και είδαμε να οδεύει ανηφορικά, σκοταδιστικά, οπισθοδρομικά, ιδεοληπτικά, καθεστωτικά, διαλυτικά καταστροφικά……! Ζηλεύοντας Θεέ μου τι;

  Τα φαντάσματα, που είδαν οι Γήινοι να εξανθρωπίζονται και τα σκέλεθρα, που είδατε σεις οι Ουράνιοι, σαν όνειρα κι’οράματα να σαρκώνονται, ίσως από λύπη δική σας;

  Φώτισε, Θεέ μου, εμάς τους «Νέοέλληνες» καλύτερα να δούμε κι’απ’το σκοταδισμό να βγούμε, αλλάζοντας πορεία και μυαλά, γιατί σε πολύ λίγο κι’η Ιστορία, θα κλαίει Ελληνικά, γιατί θα'ναι, Θεέ μου, πλέον αργά!

  Φώτισέ μας, Θεέ μου, σε ικετεύω, γιατί είμαι σίγουρος ότι ούτε η Ιστορία, που τόσα έχει δει, μπορούσε ποτέ να φανταστεί, το αδιανόητο «ότι η Κόλαση του Κομουνισμού θα γινόνταν του Χριστού κι’ο Παράδεισος της Ελληνικής Γης, κόλαση του Αντίχριστου!

                                                                                     Με Τιμή

                                                         Σπύρος Κίκερης

ΔΕΔΙΚΑΙΩΝΤΑΙ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ;

Σπύρου Κίκερη

ΔΕΔΙΚΑΙΩΝΤΑΙ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ;

Μεγάλη Εβδομάδα!

«Η Εβδομάδα των Παθών, των Σταυρών

των Νεκρών, των Ψυχών

και των Μεγίστων των Ευχών

προς παραγραφή Αμαρτιών!»

  Μεγάλη εβδομάδα, ευκαιρία για ανάπτυξη Θρησκευτικού περιεχομένου Θεμάτων! Ας μην τη χάσουμε, μέχρι να φτάσουμε στη Δευτέρα παρουσία, για μια «καλύτερη Δευτέρα παρουσία» έχουμε καιρό, για επιρροές στις «γραφές!»

  Ίσως η αφορμή για τούτη τη γραφή να μη φαίνεται και τόσο σοβαρή, όμως προς το παρόν θ’αντιπαρέλθω την αφορμή και θ’αρκεστώ στη διδαχή! Όχι φυσικά με διάθεση «αντιπαραθετική» και αυτό, όχι βέβαια γιατί η «αντιπαραθετική διάθεση είναι και αντιπαθητική!»

  Όχι, όχι, ας μην αφήσουμε κενά, δε μου αρέσουν τα κενά! Να προχτές 25/4/2016 κάποιος εξαίρετος συνάδελφος από την Πολεμική Αεροπορία (Π.Α) ανήρτησε στο Face Book (FB) μία φωτογραφία από κάποια Πολεμική Μοίρα F-104, κάνοντας αναφορά σε δύο ονόματα συναδέλφων!

  Είχα προσωπική άποψη για αμφότερους και την εξέφρασα, όπως την αισθανόμουνα «άλλο Παπάς είπα, κι’άλλο Ζευγάς» παραφράζοντας ελαφρώς τη ρήση του Κολοκοτρώνη!

  Κάποιος όμως, αξιολογότατος συνάδελφος και το λέω με όλη μου την ειλικρίνεια, μου έγραψε «Οι Νεκροί Δεδικαίωνται!» Το δέχθηκα λόγω της αφορμής και απήντησα γράφοντας «Σωστό, Σωστό!» Όχι γιατί, συμφώνησα με την πλήρη ερμηνεία της άποψης, αλλά γιατί αφενός ίσως τον ήξεραν καλύτερα από μένα και αφετέρου σίγουρα γιατί δε μου αρέσουν οι συναδελφικές αντιπαραθέσεις!

  Ποια ήταν η αφορμή, την οποία προσωπικά δε θεωρώ και τόσο ασήμαντη! Ο συγχωρεμένος ήταν Πτέραρχος, δεύτερος στην Ιεραρχία της Π.Α και Αρχηγός στο Επιχειρησιακό Τομέα της Π.Α!

  Όταν λοιπόν ήμουν Διοικητής στην 135 Σμηναρχία Μάχης, εκεί στον Προμαχώνα του Αιγαίου, τη «Σπιναλόγκα» της «Σκύρου», τον αποστράτευσαν!

  Με την κοινοποίηση της αποστρατείας του με ενημέρωσε ότι θα πέρναγε, από τη Μονάδα μου, που θεωρείται επιχειρησιακή και ακριτική, για τον ύστατο Χαιρετισμό! Ετοίμασα λοιπόν μια υποδοχή και απέριττη εκδήλωση τιμής!

  Προσωπικά ανέκαθεν ήμουν της αρχής ότι ο «Υπηρεσιακός Θάνατος» είναι από τα σημαντικότερα πράγματα, της ζωής των Ιπταμένων τουλάχιστον της Π.Α!

  Και για να ακριβολογήσω, προσωπικά πιστεύω ότι είναι χειρότερος από το φυσικό θάνατο, όχι γιατί κατά κανόνα είναι αιφνίδιος, αλλά γιατί τον βιώνεις σε όλο του το μεγαλείο! Βέβαια τα συναισθήματα και οι εντυπώσεις του κάθε ανθρώπου ποικίλουν, γιατί αναπόφευκτα αποτελούν συνάρτηση του ψυχισμού και συναισθηματισμού της κάθε προσωπικότητας! Εγώ για παράδειγμα στο πρώτο εξάμηνο της αποστρατείας μου, έπαθα δύο γαστρορραγίες!

  Εν πάση περιπτώσει, ο μεγάλος επισκέπτης ήρθε, η σύντομη ομιλία του Διοικητού, εκτός από το διθύραμβο είχε και νότες ήπιου «Ρέκβιεμ!»

  Με το τέλος της εκδήλωσης του εγχείρισα την «Πλακέτα της Μονάδας!» Εκείνος, κοιτάζοντάς με περίεργα μου λέει: «Συγκινημένο σε βλέπω!» Απέστρεψα το βλέμμα μου από τα μάτια του, μακάρι να μπορούσα ν’αποστρέψω και τ’αφτιά μου από το στόμα του: «Ρε ξέρεις πόσο χοντρόπετσος είμαι εγώ;» μου είπε! Η λέξη δεν ήταν ακριβώς «χοντρόπετσος» ήταν κάποια άλλη σχετική, που δε μου πάει να την αναφέρω!

  Ασήμαντα περιστατικά θα μου πείτε! Εγώ τί ήμουν; Απλά ένας Σμήναρχος! Αυτός; Απλά ένας υπέρλαμπρος υπηρεσιακός Ήλιος, πάνω στη Δύση του! Η διαφορά μεγάλη, τεράστια!

  Εγώ έτοιμος ήμουν δυο δάκρυα να χύσω και να φερθώ σαν κοινότατος «Θνητός», ενώπιον ατόμων, στην πλειονότητά τους, που με πίστευαν σαν «Θεό!»

  Εκείνος έτοιμος ήταν να κάνει τη βαριά χειρονομία με το δεξί του χέρι, αν όχι με τα δυο, εκεί λίγο πιο κάτω απ’τη μέση, στην κεκαλυμμένη πρόσοψη του «Τριαδικού» και ζωτικού του οργάνου!

  Ωστόσο δυο λόγια τυπικά τα είπε, έστω κι’αν προηγουμένως με τη στάση του είχε θέσει την υπογραφή του, σε όλο το υπηρεσιακό του πιστεύω!

  Τώρα πόσα από τούτα, οι παρευρισκόμενοι αντιλήφθηκαν απόλυτα, δεν το γνωρίζω, εκείνο που ξέρω είναι, ότι όσο πιο ψηλά είσαι, τόσο είθισται να υποτιμάς τη διανοητική, και αισθητική αντίληψη των κατωτέρων σου και αυτό το χάσμα διαφοράς, τους καθιστά ενώπιόν σου, πολλές φορές «ανύπαρκτους» ή μακράν υποδεέστερους!

  Φυσικά μακριά από μένα τούτα τα αδιανόητα! Ποτέ δεν πίστεψα ότι είμαι του κανόνα και του σωρού, πάντοτε ακλόνητα πίστευα ότι ήμουν καινοτομιστής και Θετικιστής, ακόμα σε θέματα και περιπτώσεις που δεν προσφέρονται τόσο, για τούτες τις ιδιαιτερότητες!

  Εν πάση περιπτώσει, λεπτομέρειες, λεπτομέρειες, οι «Νεκροί Δεδικαίωνται» και όταν μάλιστα είναι και Χριστιανοί που δεν καίγονται, άσχετα από το αν χωνεύονται!

  Για να βάλουμε όμως το χεράκι μας, επί των τύπων των ήλων, πάνω στην Αποστολική ρήση, ανοίγοντας τη βρύση της αληθείας, να την ξεπλύνουμε αν πρέπει από τα δόλια, αφελή, πονηρά ή καλοκάγαθα στόματά μας, για να την αποδώσουμε διαυγέστερη, απολύτως διάφανη και καθώς πρέπει, τουλάχιστον στους καλούς πιστούς, προκειμένου μην εκτεθούν!

  Πάμε λοιπόν στην προς Ρωμαίους επιστολή του Αποστόλου των Εθνών Παύλου το Ανάγνωσμα! Του δεύτερου στην Ιεραρχία του Χριστιανισμού, κατά την άποψή μου! Η αμφιλεγόμενη ρήση έχει επακριβώς ως εξής: «Ο γαρ αποθανών δεδικαίωται από της αμαρτίας!»

  Η περιβόητη, λοιπόν ρήση, αν μη τι άλλο χαϊδεύει αφτιά, παρηγορεί ψυχές σε μεγάλο πόνο κτλ κτλ, για να μη μακρηγορούμε! Είναι η κατ’εξοχήν κυρίαρχη φράση σε επικήδειους, όμως είναι σχήμα λόγου, προσχηματικό, παρήγορο, βαλσαμικό, αλλά τίποτα παραπάνω!

  Το θέμα της Επιστολής του Απόστολου Παύλου, μέσα στο οποίο περιέχεται και η υπόψη φράση ήταν το μυστήριο της Βαπτίσεως και μάλιστα σε μία εποχή που οι βαπτίσεις ενήλικων στο όνομα του Χριστού έδιναν και έπαιρναν! Υπογραμμίζεται ότι η προς Ρωμαίους επιστολή γράφτηκε το 57 μχ!

  Εδώ βρίσκεται και η ρίζα του μεγάλου μυστικού και απορώ πως διέλαθε της προσοχής των Πατέρων και των Θρησκευτικών μελετητών, το βασικότατο τούτο επιχείρημα!

  Όμως θα πρέπει να υπογραμμισθεί το γεγονός, ότι τόσο ο Απόστολος Παύλος, όσο και άλλοι Πατέρες της Εκκλησίας έχουν αναφερθεί στη φράση και έχουν αδιαμφισβήτητα αποσαφηνίσει το νόημά της!

  Στο Μυστήριο της Βαπτίσεως ο βαπτισθείς, σύμφωνα με τους Πατέρες και τον Απόστολο Παύλο, αναγεννιέται, απαλλαγμένος απολύτως, από τις πρότερες πράξεις του και τα πεπραγμένα, αποδιδόμενος, εξιλεωμένος, εξαγνισμένος και παρθενικός στην Κοινωνία!

  Ο προηγούμενος εαυτός του την ίδια στιγμή αποθνήσκει, δίδοντας τη σκυτάλη της ζωής, στον εξαγνισμένο του κλώνο! Αυτός λοιπόν είναι ο «Δικαιωμένος Νεκρός» του Αποστόλου Παύλου!

  Και αλίμονο αν έτσι δεν ήταν! Θα είχε καταργηθεί, η τεράστια έννοια και φιλοσοφία της «Μετανοίας» με τον απλούστατο συλλογισμό: «Γιατί να μετανοήσω, αφού την ώρα του θανάτου μου, θα δικαιωθώ!» Θα συγχωρεθώ δηλαδή!

  Και αλίμονο αν έτσι δεν ήταν, θα είχε καταργηθεί η έννοια και η βαθιά Φιλοσοφία της «Κολάσεως!»

  Κι’ακόμα, ακόμα θα είχε καταργηθεί, η έννοια της «Δευτέρας Παρουσίας και της Ημέρας της Κρίσεως!»

  Και προτού κλείσουμε το θέμα ας το Εξελληνίσουμε και λίγο, κακό δεν κάνει! Δεν υπουργοποιούνται Ελληνιστί οι Νεκροί, οι Θανόντες και οι Ψυχές, για να παραγράφονται οι αμαρτίες τους και τα εγκλήματά τους!

  Και ειλικρινά δέος με πιάνει στον αναλογισμό, των μελλούμενων, για τη σωρεία των Φαρισαίων και μαέστρων της Υποκριτικής και διαστροφής, των χαρακτηριζομένων από τον αριθμό «Τριακόσια (300)» της Νεώτερης Ελλάδας και δη της Μεταπολιτευτικής! Ένας αριθμός, από τους Ηρωικότερους της Ελληνικής Ιστορίας, που έχει κηλιδωθεί και στιγματισθεί επί των ημερών μας, όσο ποτέ!

  Με το θάνατο, έχουν γνώση οι φύλακες, στο πυρ το εξώτερον, σύμφωνα με όλες τις γραφές και τα κρατούντα της Χριστιανικής Θρησκείας, θα οδηγηθούν «εκόντες άκοντες» σε μία αυστηρή ιεράρχηση παθών και μαρτυρίων συνεπεία ηθικών ισολογισμών, Θείων Νόμων και Δικών!

  Και εδώ, ακριβώς εδώ το μέγιστο δέος, σαν αναλογίζομαι, ότι το 95% και πλέον των τριακοσίων ορκίζεται με πίστη και κατάνυξη δίνοντας Θρησκευτικό Όρκο, σε κάθε νεοσύστατη Βουλευτική σύνθεση!

  Κι’αμέσως μετά χωρίς καθυστέρηση στην αθέτηση, προεξαρχούσης της Εκτελεστικής Εξουσίας, που ολοένα και βυθίζεται, σ’ένα ναυάγιο χωρίς προηγούμενο!

  Ένα ναυάγιο, ενός Ακυβέρνητου σκάφους που λέγεται Ελλάς, με «ΆΘΕΟ» Κυβερνήτη και πλήρωμα άπιστο και άσχετο!

  Ένα ναυάγιο που οι επιβάτες πανικόβλητοι κλαίνε και οδύρονται εκλιπαρώντας προσευχόμενοι, οι συναισθανόμενοι τουλάχιστον, για βοήθεια εξ Ουρανού!

  Ναι θα έρθει η στιγμή και δεν τη βλέπω να αργεί, που όλο το οικοδόμημα του σύμπαντος Κόσμου θα κλονισθεί συνθέμελα, από ένα πρωτόγνωρο Αρμαγεδδωνικό σεισμό μ’ένα τσουνάμι φοβερό από το κλάμα του Θεού, που ακόμα και την Κιβωτό του Νώε θα διαλύσει και όλα τα υπάρχοντα μέσα της θα κρίνει, πριν τα πνίξει, τα εξαφανίσει ή τ’αναγεννήσει!

  Ενώ μεσ’το χαλασμό, που η Μάνα θα χάνει το παιδί και το παιδί τον αισχρό του πατέρα, μια ψαλμωδία ιερή απ’τον Ουρανό θ’ακούγεται: «Και πάλιν ερχόμενος μετά δόξης, κρίναι ζώντας και νεκρούς, ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος!»

  Και τότε ώ του Θαύματος, όλοι θα πεισθούν αν μη τι άλλο για το ότι «Οι Νεκροί ΔΕΝ» Δεδικαίωνται!»

  *Σημ. Η Όλη ερμηνεία του παρόντος, βασίστηκε στ’ αναγραφόμενα

των Αγίων Γραφών και Ιερών Βιβλίων!

                                                                                     Με Τιμή

                                                                                Σπύρος Κίκερης