ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΠΙΚΡΕΣ!

ΣΠΥΡΟΥ ΚΙΚΕΡΗ

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΠΙΚΡΕΣ!

Η «πένα» κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει!

Γιατί η «πένα» στιγματίζει, ορκίζει, τσαντίζει κι’εξορκίζει!

Όποιος πιστεύει ότι διαβιούμε σε συνθήκες

ελευθερίας και ελευθεροτυπίας

πλανάται πλάνην οικτράν!

Ο Μεγάλος Αδελφός δυστυχώς είναι παντού

γιατί, επί των ημερών μας, έχει μεταλλαχθεί

σε Ηλεκτρονικό Πασπαρτού!

Όσο για μας δυστυ«χέστα»τα

σε εθελουσία διατελούμε αιχμαλωσία!

*Η παρούσα συγγραφή απευθύνεται εν γένει στους Αναγνώστες μου, κυρίως όμως στις χιλιάδες καλών φίλων αμφοτέρων των φύλων στο Facebook (FB) προς

ενημέρωση για την αιφνίδια και μόνιμη εξαφάνισή μου από την πλατφόρμα του Facebook!

Οι μεγάλες αλήθειες ήταν πάντοτε πικρές

και οι αντιδράσεις σ’αυτές ανέκαθεν σκληρές!

Όμως ανέκαθεν, αμετανόητος μάρτυς, υπήρξα της αληθείας

καθώς σφόδρα εναντιωμένος της όποιας αγυρτείας

έτι πεισματωμένος, έναντι της όποιας κατ’εμού, εκδικητικής μανίας!

   Ή Ταν ή επί Τας!

   Το να σου φέρονται πρωτοφανώς σκληρά, μέσα σε εκατομμύρια και ενδεχομένως δισεκατομμύρια κόσμο, με μοναδική αιτία ότι τους ενοχλεί η πένα σου, δε μπορεί παρά να μην αποδεικνύει, τίποτα παραπάνω από τη δύναμη αυτής!

   Το να σου φέρονται σφαγιαστικά λες και είσαι ο Νο1 Κίνδυνος της Ανθρωπότητας και’συ να είσαι απολύτως άοπλος, που μόνο την πένα σου κρατάς, τότε πώς να μην πεις «Ή ταν ή επί Τας;»

   Πάμε λοιπόν, μ’αφορμή το μόνιμο αποκλεισμό μου από την πλατφόρμα του Facebook, την ύστατη προσπάθειά μου προκειμένου να μεταπείσω τους αρμόδιους αυτού και την απαράδεκτη απάντηση, που μου αποστάλθηκε με διαφορά εννέα (9) λεπτών!

   Αρχίζω από την ερμηνεία των μηνυμάτων, που αντηλλάγησαν μεταξύ του γράφοντος και των αρμοδίων του FB στις 29/11/2019 (Παρασκευή)!

   Είχε παρέλθει ήδη ένας μήνας από τη διαγραφή μου και όσο αν έψαξα περί των κρατούντων στο FB, δε βρήκα αποκλεισμούς λογαριασμών πολιτών, πέραν του ενός μηνός!

   Από: Σπύρο Κίκερη. Προς: Facebook (FB)

   Αγαπητοί Κύριοι, θα ήθελα να εκφράσω τα παράπονά μου για

την οριστική απώλεια του λογαριασμού μου από τις 27/10/2019, άνευ ουδεμιάς προηγούμενης ειδοποίησης, καθώς κανενός είδους προειδοποίησης περί απαγορεύσεως.

   Αντιλαμβάνομαι ότι κάποιες από τις αναρτήσεις μου, ήταν προφανώς πέραν των βασικών σας προϋποθέσεων, ωστόσο ποτέ δεν είχα καμία πληροφορία, για το ποιες ήταν αυτές και πως παραβιάστηκαν, εκτός του ότι άμεσα απαγορεύτηκαν άπαξ δια παντός, χωρίς καμία προειδοποίηση για την παρέκκλιση των κανόνων σας.

   Η απαγόρευση κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να είναι προσωρινή, δίνοντάς μου την ευκαιρία ν’αντιληφθώ ποιο ήταν το πρόβλημα και να

συμμορφωθώ με τα στάνταρ του FB. Με το να με διαγράψετε οριστικά, μου αποστερήσατε μια δεύτερη ευκαιρία.

   Μπορείτε εκτιμώ να επανεξετάσετε την περίπτωση του λογαριασμού μου και τουλάχιστον να μου δώσετε μια πληρέστερη εξήγηση περί της μόνιμης διαγραφής μου, από την πλατφόρμα σας! Ο καθένας αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία!

   Ευχαριστώ για την απασχόλησή σας.

   Σπύρος Κίκερης.

   Ιδού και η απάντηση ενός φορέα Κοινωνικής Δικτύωσης Δισεκατομμυρίων Ανθρώπων!

   Facebook 29/11/2019 6:44 μ.μ. (πριν από 40 λεπτά) προς εγώ

   Γεια σας. Ο λογαριασμός έχει μονίμως καταστεί ανενεργός, γιατί δεν ακολουθείται τα στάνταρ του FB. Δυστυχώς δεν μπορούμε να ενεργοποιήσουμε εκ νέου αυτόν, για οποιαδήποτε αιτία.

   Αυτό θα είναι και το τελευταίο μας μήνυμα, που αφορά το λογαριασμό σας. Για περαιτέρω πληροφόρηση, ξαναμελετήστε τα Standards της κοινότητας του Facebook στη Διεύθυνση: https//www.Facebookcom/communitystandards.

   Ευχαριστούμε.

   Ιδού και τα πρωτότυπα της αλληλογραφίας!

Σπύρος Κίκερης <spyr.kikeris@gmail.com>29/11/2019/6:35 μ.μ. (πριν από 47 λεπτά) προς Facebook.

   Dear Ms,

   I would like to express my complains about the permanent loss of my account on October 27th 2019, without any prior notice, nor any prior ban.

   I can understand that some of my posts were violating the standards of the community. However, I haven’t been informed which those posts were and how they violated the standards of the community. Moreover, I was immediately banned permanently, on the first report. Never had I been banned before, nor had I been alerted that some post of mine was violating the rules.

   Should this have been a temporary ban, you would have given me the opportunity to understand what the problem was and adapt myself to the community standards. By excluding me permanently, you deny me a second chance.

   Can you please reconsider the case of my account and, at least, give me a more lengthy explanation for my permanent exclusion from the platform? Everybody deserves a second chance.

Thank you for your time,

Spyros Kikeris.

Facebook Παρ, 29 Νοε, 6:44 μ.μ.προς εγώ

   Hi

   Your account has been permanently disabled for not following the Facebook Community Standards. Unfortunately, we won't be able to reactivate it for any reason.

   This will be our last email regarding your account. For more information about our policies, please review the Facebook Community Standards:

https://www.facebook.com/communitystandards/

Thanks.

   Ιδιαίτερα Ευγενής η Απάντησή σας!

   Δεν θα γράψω πολλά. Ιδιαίτερα ευγενής η απάντησή σας! Εύγε!

Εύγε για την ανοχή σας στους σκουπιδολόγους, τους μπουρδολόγους, τους βωμολόχους, ακατάσχετους οχετούς! Εύγε και στην ανοχή σας προς τους πανάσχετους και αγενέστατους Ταγούς!

   Όμως καλό είναι να μάθετε ότι στην ευθυκρισία δεν χωρά ούτε λογοκρισία, ούτε τιμωρία!

   Προσωπικά πιστεύω στην Ελευθερία του λόγου και στην πληρότητα της Δημοκρατίας!

   Είμαι Έλληνας παλαιάς κόπιας και φυσικά εκτός πνεύματος και συνηθειών της σημερινής εποχής! Να γιατί προσδοκώ μια καλύτερη Δευτέρα Παρουσία, και εκεί μέσω των γραφών μου αποσκοπώ!

   Όσο για το ότι δεν προτίθεστε ν’ασχοληθείτε άλλο μαζί μου, δεν πειράζει τόσα τα ενδιαφέροντά σας, τόσοι και οι αξιοπρεπείς που φιλοξενείτε στην κοινότητά σας! Μ’εμένα θ’ασχοληθείτε;

   Μ’εμένα θ’ασχοληθείτε;

   Μ’εμένα, έναν Απόστρατο Ανώτατο Ιπτάμενο Αξιωματικό, ηλικίας σήμερα 75 ετών; Έναν των τέως Διοικητών της Greek Air Academy, που δίδασκε σ’αυτή τα μαθήματα «Ψυχολογία Ηγεσίας,

Εθνικής Πολιτικής, Αεροπορικού Δόγματος και ριγούσαν οι Ίκαροι;» Έναν αποτυχημένο Συγγραφέα πολλών λογοτεχνικών Βραβεύσεων, από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών, την Αεροπορική Ακαδημία Ελλάδος και την Αμφικτυονία Ελληνισμού;

   Μ’εμένα θ’ασχοληθείτε, που οσάκις μίλησα σε Ελληνικό Νατοϊκό Προσωπικό και των τριών όπλων, για Εθνικά θέματα έβλεπα μάτια γυαλισμένα και δακρυσμένα, αντικρίζοντας την ίδια εικόνα στο προσωπικό πολεμικών Μονάδων και παρευρισκόμενων πολιτών;

   Μ’εμένα που σε ομιλία μου σε κοινωνική εκδήλωση της Μονάδας μου (135 Σμηναρχία Μάχης – Σκύρος), τα παρευρισκόμενα πληρώματα επιφυλακής με τις εξαρτήσεις τους δώδεκα (12:00) η ώρα το βράδυ, αυθόρμητα όρμησαν στην αγκαλιά μου, εκλιπαρώντας με να τους δώσω τώρα εντολή, για αποστολή εντός της Τουρκίας;

   Μ’εμένα που γλύτωσα δεκάδες ανθρώπους, να μην πω εκατοντάδες σ’αποστολές υπέρβασης, έρευνας διάσωσης και μεταφοράς Ασθενών, απροσίτων περιοχών, χωρίς ποτέ να λογαριάσω το πολυτιμότερο που έχει κάποιος, σ’αυτή τη ζωή; Εμένα που καταχωρήθηκα στο βιβλίο Γκίνες και εν ζωή σε δύο Εγκυκλοπαίδειες;

    Μ’εμένα, έναν αρθρογραφίσκο ημερήσιας εφημερίδας της γενέτειράς μου πόλη της Πρέβεζας, που η πολύπειρη εκδότρια και Διευθύντρια αυτής, δεν μου έχει διορθώσει, διαγράψει, προσθέσει ή αφαιρέσει έστω μία φράση και λέξη;

   Μ’εμένα έναν προσκεκλημένο ομιλητή, πνευματικών και λογοτεχνικών κέντρων και έναν αποδέκτη χιλιάδων ευχαριστιών από σας τους κυρίους του Facebook; Έναν άνθρωπο που παρακολουθούσαν τις γραφές του από 55 και πλέον χώρες του εξωτερικού και μερικές φορές οι αναγνώστες του στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, ήταν περισσότεροι, απ’ότι στη χώρα του;

   Δε λέω υφίστανται αξιόλογοι άνθρωποι στην πλατφόρμα σας, αλλά το ποσοστό αναλογικά με το σύνολο των δισεκατομμυρίων καταχωρημένων στις λίστες σας είναι μηδαμινό!

   Γι’αυτούς που έχασα, πονάω και θλίβομαι!

   Όμως γι’αυτούς λυπάμαι και πονάω, γι’αυτούς που απρόσμενα κι’άξαφνα, έχασα τα ίχνη τους, γι’αυτούς που τους υπόσχομαι πως θα θα ξαναβρεθούμε!

   Θα ξαναβρεθούμε, γιατί το χνώτο των αξιόλογων είναι ιδιαίτερο κι’εκείνοι λαγωνικά, σ’αυτό, σαν τα σκυλιά!

   Να το ψάξω το θέμα; Από Νομικής πλευράς για την παρακράτηση σχεδόν μιας δεκαετίας της όποιας μου πνευματικότητας περιέχεται στις γραφές μου και των όποιων προσωπικών μου δεδομένων περιέχονται στα αρχεία σας; Δεν το ξέρω!
   Δεν το ξέρω γιατί για τις αντιδράσεις μου, όταν θίγομαι κι’όταν προσβάλλομαι, ποτέ δεν μπορώ να εγγυηθώ, γιατί είναι θέμα που ορίζουν και καθορίζουν, άλλοι παράγοντες και συντελεστές της ιδιοσυστασίας μου, που μ’έχουν προ πολλού καθυποτάξει!

   Εκείνο που θα μ’ενδιέφερε όμως είναι να βρω τους Ρουφιάνους καταδότες μου και πειστικούς συκοφάντες μου, αυτούς με τα διαβολικά και φθονερά μάτια που με σημάδεψαν και με λάβωσαν προς χάρη των Μεγάλων Αδελφών, αυτούς που όμως αγνοούν ακόμα πολλά, για την πτώση των Σταυραϊτών! Αυτούς, που σίγουρος είμαι ότι ξέρουν πιο πολλά ίσως για μένα, από μένα! Και φυσικά αυτούς που όφειλαν να εξετάσουν αν επρόκειτο για εγκάθετους, κακόβουλους και υστερόβουλους, πριν τη λήψη απόφασης, για τον πρωτόγνωρο τρόπο θυσιάσματός μου! Αυτούς τους κάποιους, που σίγουροι να είναι, για το ότι τους διαισθάνομαι!

   Ναι τους διαισθάνομαι παρά τους λαβύρινθους και τον αριθμό

των σημερινών Μεγάλων Αδελφών και παρά του ότι δε λέγομαι Θησέας, αλλά «Θυσίας», για να μ’ερωτευθεί κάποια Αριάδνη και να μου δώσει το μίτο της!

   Κλείνω μ’ένα εκ βαθέων ευχαριστώ σ’αυτούς που ήδη αντέδρασαν στη διαγραφή μου, έστω με ένα καλό λόγο για μένα, απευθύνοντας μια έκκληση σ’όσους εκτίμησαν τα γραφόμενά μου!

   Καλοί μου φίλοι –ες βρείτε την προσωπική μου ιστοσελίδα με στοιχεία: spyrkikeris.blogspot.gr και όσοι επιθυμείτε ακολουθείστε με! Η διαδικασία απλή: "Αφού είστε συνδεδεμένοι στο δικό σας Gmail, συνδεθείτε με το δικό μου Blog στη Δνση spyrkikeris.blogspot.gr, κάντε προβολή της ανάρτησης, οπότε στη δεξιά πλευρά θα δείτε τους ακόλουθους με τις φωτογραφίες τους, στο κάτω μέρος υπάρχει η λέξη παρακολούθηση, ένα κλικ πάνω της και είστε εντάξει!"  Στη συνέχεια, αν θέλετε, γνωστοποιείστε την απλή διαδικασία και στους άλλοτε κοινούς μας φίλους του Facebook!

   Σε όλους σας εύχομαι καλό μήνα και ευτυχισμένες γιορτές!

      Σχόλια:https://twitter.com/Spyros_Kikeris/status/1201826262274256896

                                                                                                                                                                                         Με Τιμή

                                                                        Σπύρος Κίκερης.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ (ΕΥ ΦΕΡΕΣΘΑΙ!)

 

Σπύρου Κίκερη

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

( ΕΥ ΦΕΡΕΣΘΑΙ!)

«ΔΟΎΝΑΙ και ΛΑΒΕΙΝ!»

Ο ΤΩΝ ΑΓΡΑΦΩΝ ΝΟΜΩΝ

ΔΙΚΑΙΟΤΕΡΟΣ!

(ΟΥΚ ΑΝ ΛΑΒΕΙΣ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΜΗ ΕΧΟΝΤΟΣ!)

*Η αναγκαιότητά του Νόμου, σήμερα

λόγω του διαδικτυακού Αμόκ,

καθίσταται, προφανώς, τόσο απαραίτητη,

όσο ποτέ!

  Στο σημείο αυτό και πριν αρχίσω την καθ’εαυτού ανάπτυξη του θέματος, αισθάνομαι την ανάγκη να ζητήσω συγνώμη, από τους εξαίρετους φίλους, που στο διαδίκτυο γνώρισα, γιατί αρκετές φορές ίσως δεν ανταποκρίνομαι, στα καθώς πρέπει των σημαντικών τους αναρτήσεων!

  Όμως η έντονη συναίσθηση, που έχω περί προσφορών μου, τόσο στους συμπατριώτες μου, όσο και στην Πατρίδα μου, μέσω των γραφών μου, ίσως παρακωλύει το σημαντικό αυτό μου χρέος! Κάτι παρόμοιο όμως εκτιμώ ότι συμβαίνει και σε αρκετούς από αυτούς, για να με δικαιολογήσουν! Πάμε λοιπόν!

  Ένας από τους δικαιότερους των γραπτών και άγραφων νόμων, από καταβολής κόσμου, είναι και θα είναι στο διηνεκές, κατά την ταπεινή μου άποψη, ο νόμος του «Δούναι και Λαβείν!»

«Όταν δίνεις και παίρνεις και τα ρέστα σου δίνεις!

Όταν παίρνεις και δίνεις και τα ρέστα σου παίρνεις!

Όταν δίνεις και δεν παίρνεις, παύεις και δεν επιμένεις

κι’όταν φίλε επιμένεις είσαι βλαξ και δεν το ξέρεις!

Δούναι και Λαβείν, Αμήν λέγω υμίν!

Δούναι και λαβείν, Ζενίθ, Ναδίρ, Αμήν

  Δούναι και Λαβείν ναι απ’το Ζενίθ ως το Ναδίρ! Όμως μη ψάχνουμε και το λυχνάρι του Αλαντίν, για να εξασφαλίσουμε το ένα και ν’αποκλείσουμε το άλλο! Γιατί το λέω αυτό;

  Γιατί κάποιοι άνθρωποι, τούτη την αέναη διαδικασία δικαίου και ισορροπίας στην ψυχολογία και την κοινωνία φαίνεται ότι την αγνοούν, με αποτέλεσμα πάνω της, ανοήτως να ασχημονούν, εγωπαθούν, ιδιοτελούν, εθελοτυφλούν και για τις συνέπειες αδιαφορούν!

  Όμως, κατά την ταπεινή μου άποψη, «Ο συνετός άνθρωπος, τα λάθη του αναγνωρίζει! Ο πονηρός, να τα αιτιολογήσει, πασχίζει και ο ανόητος με την επανάληψη, ακράδαντα πιστεύει πως κερδίζει!

  Όπως και ν’αποκαλέσεις τους ανθρώπους αυτούς, αδιάφορους, αναίσθητους, ανάλγητους, άμυαλους, ατομιστές, εγωπαθείς, ρίχτες, ιδιοτελείς, βλάκες, κρετίνους, κοινούς, κουτούς, κενούς! Μην φοβάσαι, έξω δεν πρόκειται να πέσεις, ούτε και να εκτεθείς!

  Από παιδάκι σ’αυτό το νόμο με ευλάβεια στάθηκα και σαν Θεό τον λάτρεψα! Το ξεκαθάρισμα, πάνω σ’αυτόν απλό, ένα κι’ένα κάνουν δυο (1+1=2), ένα πλην ένα ίσον κανένα, ίσον μηδέν (1-1=0), τίποτα δηλαδή!

  Τούτες οι απλές πράξεις, πράξεις σχέσεων, συναλλαγών και ευ φέρεσθαι, πάντα τόσο έβγαζαν και αύριο τόσο θα βγάζουν και στον αιώνα τον άπαντα τόσο!

  Ναι αυτές οι απλές πράξεις, προσδιορίζουν τη βάση, την υποδομή, το θεμέλιο της ακεραιότητας και εκείθεν το κτίσιμο της τελειότητας, στις σχέσεις μας και τις συναλλαγές μας!

  Το ένα μου’δωσες, κανένα δεν θα δώσω! Το Φιλί μου’δωσες εγώ θα σε δαγκώσω! Το με στήριξες, εγώ θα σε ρίξω! Το με τίμησες εγώ θα σ’ ατιμώσω …το… το… το… Το Like μου ’κανες, εγώ θ’αδιαφορήσω! Το σχολίασες, εγώ θα σε υβρίσω, το…το…το…

  Για σκεφτείτε όλα τούτα; Δε συμβαίνουν; Όχι μόνο συμβαίνουν, αλλά τη σημερινή εποχή συνεχώς αυγαταίνουν! Σωρεία φίλων! Το άκρον άωτον του «ευτελισμού» κατά κάποια έννοια, θα έλεγα της μέγιστης αυτής λέξης και της βαθύτατης σημασίας της, που διαχρονικά κουβαλά, φυσικά με τα καλά της και τα πολλά της κακά!

  Τρολάρισμα, σνομπάρισμα, τρομπάρισμα, τρενάρισμα, φρενάρισμα, τρακάρισμα, πικάρισμα…. νόμος δούναι λαβείν, μία σου και μία μου! Οκ! Νόμος δούναι λαβείν, μία σου καμία μου, δέκα σου και μία μου, χίλιες σου, καμία μου! Οκ, Οκ, Οκ!

  Ένας άλλος κόσμος, ένας νέος κόσμος, με άλλους κώδικες συμπεριφοράς γεννιέται! Όμως ο κοινωνικός, γνωστός, απλός κανόνας σωστής συμπεριφοράς, αυτός, που από τον ουκ άνευ νόμο, του «δούναι λαβείν, χρόνια και χρόνια προσδιορίζεται και καθορίζεται, ουδόλως εξέλιπε, ούτε και πρόκειται να εκλείψει!

  Απλά στις νέες του διαστάσεις, ήδη την εμφάνισή τους κάνουν ολοένα νέοι όροι και συντελεστές, δίνοντας τη λανθασμένη εντύπωση, ότι στη βάση του, ο νόμος αλλάζει!

  Εδώ αρχίζουν και οι μεγάλες πλάνες! Μέσα στο τεράστιο πλήθος και την υπεραπασχόληση, θαρρείς, πως χάνεσαι! Λάθος, μέγιστο Λάθος! Πάνω στη ροή του διαδικτύου, οι ταχύτητες του οποίου είναι τρομακτικές, θεωρείς οτιδήποτε και να πεις δεν τρέχει τίποτα, και να τρέξει κάτι, τη τρίτη ημέρα κατά τας γραφάς και να το ψάξεις, θα δυσκολευτείς, να το βρεις!

  Ναι στην ουσία τίποτα δεν αλλάζει, η εξ’αποστάσεως κοινωνικότητα, πάλι αξιολογείται, κατά βάση, με τον ίδιο νόμο, δίνοντας σου, πολύ περισσότερες ευκαιρίες, τους λογής συναλλασσόμενους μαζί σου, να κρίνεις ν’αξιολογήσεις και προπαντός να ιεραρχήσεις!

  Και ο σκληρός δίσκος, σκληρότατος εδώ, απόλυτα ψυχρός, ανελαστικός και αρτηριοσκληρωτικός, σε σχέση, σχεδόν πλήρους αντίθεσης, αντίφασης κι’απόλυτης αντέγκλησης, θα έλεγα, με τον εγκεφαλικό!

  Είμαι από τους φαν της νέας εξέλιξης, αποκαλυπτόμενος στο μεγαλείο αυτής! Στο επίπεδο γνώσης των ανθρώπων, βάση της άμεσης επαφής, τα λάθη στις εκτιμήσεις όλων μας, ακόμα για τους πιο κοντινούς μας, τους πιο αγαπητούς μας και τους λατρεμένους μας υπήρξαν πολλά και μερικές φορές συντριπτικά, δραματικά κι’αποκαλυπτικά!

  Εδώ η αδιαφορία δεν μπορεί να κρυφτεί, εδώ η «λυκοφιλία» όπως και να’χει, πριν το δάγκωμα θ’αποκαλυφθεί, γιατί εδώ, ακόμα και το “LIKE”, έχει το δικό του χρώμα, τη δική του γεύση, τη δική του οσμή, τη δική του χολή! Εδώ απλά κρίνεις και κρίνεσαι, όσο κι’αν υποκρίνεσαι!

  Εδώ το γιατί διέπεται, από μια πανίσχυρη, λαθεμένη όμως αντίληψη, ελευθερίας, που στην ουσία είναι πλάνη οικτρή! Ποτέ δεν αποδεσμεύεσαι από αυτά, που λες, αυτά που εννοείς, αυτά που υπονοείς, έστω και δια της σιωπής!

  Και θα ήθελα ευθέως να σας ερωτήσω, έχετε κάνει αξιολόγηση και ιεράρχηση των φίλων του διαδικτύου; Είναι αυτή ανάλογη των τυπικών προσόντων και της θέσης «κατοχής» αξιωμάτων, των ατόμων, στον κοινωνικό περίγυρο;

  Ή μήπως εδώ ανακαλύψατε ανθρώπους και υποκλιθήκατε, σε άτομα, που ούτε κατά διάνοια περιμένατε, σε ύψη δυσθεώρητα να βρείτε; Ώσπου η θετική σας έκπληξη, σας εξανάγκασε, εν τέλει ν’αποκαλυφθείτε και το μεγαλείο, της προσωπικότητάς τους, να αποδεχθείτε ή για λόγους εννοούμενους να σιωπάτε!

  Θα μου πείτε, ε δεν είσαι και υποχρεωμένος, όλους να τους εκτιμάς, να τους τιμάς και να τους σέβεσαι! Ναι αλλά δεν είσαι και υποχρεωμένο όλους να τους κάνεις φίλους και να τους διατηρήσεις! Ναι δε λέω, ο σεβασμός δεν απαιτείται, ο σεβασμός διεκδικείται και φυσικά χάνεται ή κερδίζεται!

  Κερδίζεται στα σημεία ή πανηγυρικά! Στην τελευταία περίπτωση, ο σεβασμός γίνεται, εύλογα, εκ των ουκ άνευ «Δικαίωμα!»

  Αυτά και άλλα πολλά, όπως η «μάσκα», το «κρυφτό», το δολωματικό, το αινιγματικό, μ’έκαναν, αφενός βαθιά να ψαχτώ και να ισολογιστώ, στο θέμα, αφετέρου δε ν’αναπροσαρμοστώ! Γιατί;

  Γιατί υπάρχουν άνθρωποι, που μέσα απ’το διαδίκτυο, βγάζουν ή προσπαθούν να βγάλουν, το φθόνο τους, το δόλο τους, τη ζήλεια, την κακία τους, το σαδισμό τους, τ’απωθημένα και τα σύνδρομά τους!

  Και εδώ τα πράγματα είναι απλά, είναι πολύ απλά, «εύκολος ο στόχος, η σκόπευση απλή, πληκτολογείς, δηλαδή σκοπεύεις, το σ, το π, το υ, το ρ, το ο, το ς, το κ, το ι, το κ, το ε, το ρ, το η, το ς ! Δεν απομένει παρά η σκανδάλη, ένα ακόμα πλήκτρο, με την ένδειξη Enter!»

  Με χαρακτήρισαν «υβριστή» «συκοφάντη» «σκληρό» «αυθάδη!» Όμως εγώ έμαθα να εμπιστεύομαι τη γλώσσα των αριθμών! Έμαθα να δέχομαι σχόλια θετικά κατά κανόνα, έμαθα «να μη δίνω και τόση σημασία στις εξαιρέσεις – ίσως γι’αυτό ν’άργησα, να αντιδράσω!

  Εγώ έμαθα να ασκώ τεκμηριωμένη κριτική, να δέχομαι συγχαρητήρια ακόμα και από την Google, σ’αντίθεση με άλλους, που επιπλήχθηκαν δι’απορρίψεως κτλ κτλ κτλ!

  Εδώ είμαι αναγκασμένος να γράψω αυτό που από μέσα μου βγαίνει, αφήνοντας τη ψυχή μου, την πένα μου ν’αρπάξει, να γράψει, να κλάψει και αν θέλει να διαγράψει, ας διαγράψει!

«Γνώρισα φίλους έκπληξη, απρόσμενα σπουδαίους

κι’ άλλους, σαν Ήλιου έκλειψη και έκπληξη μεγέθους!»

  Εκείθεν άντε να κρατήσεις τη ψυχή να μη συνεχίσει!

Λόγια ποτέ δε μάσησα, ούτε και μάσκα φόρεσα!

θαρρώ ψηλά πως στάθηκα ακόμα κι’όταν πόνεσα!

Φωτιά στο διαδίκτυο, θα βάλω να το κάψω

κι’ότι σ’εκείνο μ’ενοχλεί, για πάντα, να ξεγράψω!

  Και΄δω ο λόγος πάλι σε μένα, μεγάλωσα σ’ένα Λιμάνι, κι’ένα Κουρείο, γνώρισα πείνα, δίψα, γύμνια! Έκανα τον ντελιβερά στα δέκα οχτώ, στην περιοχή του Αγίου Ελευθερίου! Πάλεψα σκληρά με τα μέσα μου και τα έξω μου, να καταξιωθώ στην κοινωνία και να οικοδομήσω, μ’όλες μου τις δυνάμεις, έναν ολοκληρωμένο χαρακτήρα!

  Εναντιώθηκα σε πειρασμούς και ηθικούς κλονισμούς! Κατέπνιξα, όνειρα, ελπίδες, επιθυμίες πληγώνοντας περισσότερο οιουδήποτε άλλου τον εαυτό μου!

  Όμως, ειλικρινά, δε βρίσκω κανένα, μα κανένα λόγο, στο διαδίκτυο να είμαι «Λαϊκή Αγορά!» Έστω και αν ακόμα και σ’αυτή, κάνεις διαλογή κι’επιλογή και μετά την 13η μεσημβρινή!

  Όχι, όχι, τις ψείρες από πάνω μου, θα τις αποτινάξω, τα ψυχοφθόρα τρωκτικά, από γύρω μου θα βγάλω, τους υποτιθέμενους φίλους θα τους μπλοκάρω, διαγράφοντάς τους οριστικά και αμετάκλητα, αυτή τη φορά! Συμφωνείς ψυχούλα μου; Πάμε γερά!

  Όσοι διαισθάνονται, το λυπητερό χτύπημα της καμπάνας, ότι έρχεται γι’αυτούς, ας το κάνουν, να προλάβουν, πριν τους χαρακτηρίσω, οριστικά και αμετάκλητα «νεκρούς!»

  Ετούτα τα μαθήματα τα πήρα από παθήματα! Παθήματα, πατήματα και κάπου αμαρτήματα, που άλλους εξανάγκασαν να κάνουν μπλοκαρίσματα και άλλους ξεκαθαρίσματα, μέχρι τα Εικονίσματα!

  Γιατί όσα σε στενοχωρούν, όσα σε φθείρουν, όσα ευθέως, πλαγίως, εμμέσως, κρυφίως, σου παίρνουν, χωρίς να σου δίνουν, απόταξέ τα φίλε, σαν το Σατανά! Απόταξέ τα φίλε, του Κερατά!

  Μιλώ σκληρά το ξέρω, όμως έρχονται στιγμές, που λυπάσαι τη γραφή σου και την αντίληψή σου, κρεμώντας τες με μανία στην αγανάκτησή σου!

  Μα πάλι μετανιώνεις κι’ας απ’τα νεύρα λιώνεις, και τότε τα πληρώνεις και τα ανανεώνεις! Από κάτι τέτοιους λόγους ο σοφός επιστήμονας έκανε το «Μπλοκάρισμα» και το «Ξεμπλοκάρισμα!» Όμως ποιος ψεύτης είπε; Πως η ανοχή, η υπομονή και η αντοχή δεν έχουν όρια!

  Όλα στο πλήρωμα του χρόνου, πληρώνονται και ξεπληρώνονται! Γιατί εκεί, στο όριο, ενάντια στο πείσμα του Ασώτου, ποτέ μην κάνεις πίσω,! Εκεί σαν φτάσεις πες στον «Φίλο» σου! «Φίλε» δεν κάνω πίσω, δικαίωμά μου είναι και θα το ασκήσω, και όποιον πρέπει από φίλο να τον σβήσω, θα τον σβήσω! Γιατί; Γιατί

«Στο κάτω κάτω της γραφής, δεν είμαι της αντιγραφής

ούτε της Άγιας της γραφής, μα είμαι της φαιάς πηγής!»

Μεγάλος τούτος ο αγρός, από λογής λουλούδια

τσουκνίδες γαϊδουράγκαθα, γαϊδάρους κι’αγγελούδια!

Στης κοινωνίας τους αγρούς και του διαδικτύου!

Γέμει Αγίους και Θεούς και Διάβολους «Κυρίου!»

Σ’αυτούς κακοί και κάκιστοι, σ’αυτούς και σαλεμένοι!

Σ’αυτούς καλοί και Άγιοι, σ’αυτούς Διαβολεμένοι!

  Κλείνω τούτη τη γραφή, δίνοντας το λόγο και πάλι στη ψυχή!

«Όχι χτύπημα στην πλάτη και το χέρι στη σκανδάλη!

Ούτε φίλοι σ’αυταπάτη, με την πονηριά στο μάτι!»

  Φίλοι μου αγαπημένοι σας αποχαιρετώ! Κάποιους όμως δυστυχώς, με τον ύστατο, πικρό χαιρετισμό, «A Dio!»

                                                                                        Με Τιμή

                                                                                 Σπύρος Κίκερης

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΟΜΙΛΙΑ (ΦΡΑΓΗ)

 

Σπύρου Κίκερη

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΟΜΙΛΙΑ!

« ΦΡΑΓΗ! »

Στο στόμα δημόσια, θα βάλω «φραγή»

γιατί ποτέ στη ζωή μου

δεν ανέχθηκα προσβολή!

  Από το θέμα της συγγραφής και τα παραπάνω εκτεθέντα, αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς, ότι έχω κάποια φριχτά παράπονα, σχετικά με την πρόσφατη δημόσια ομιλία μου, που έγινε στο πνευματικό κέντρο «Όαση» του Δήμου Πρέβεζας στις 6/11/2016 (19:30)

  Ναι, για όσους δεν το γνωρίζουν, την υπόψη ημερομηνία και ώρα έκανα ομιλία με θέμα «Το Πρόβλημα του Αιγαίου!» (Ο Ακήρυχτος Πόλεμος!). Η ομιλία προγραμματίσθηκε και οργανώθηκε από το Δήμο Πρεβέζης, στα πλαίσια των πολιτιστικών εκδηλώσεων του τρέχοντος έτους!

  Ο προγραμματισμός είχε ένα μεγάλο μείον, γιατί είχε από καιρό προγραμματισθεί με ώρα έναρξης, την ίδια ακριβώς με την ώρα έναρξης του ντέρμπι Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού!

  Πολλοί μου πρότειναν την αναβολή, ένεκα αυτού του λόγου, για την επόμενη εβδομάδα την ίδια ώρα! Την πρόταση απέρριψα ασυζητητί, λέγοντας: «Κύριοι, δεν έχετε να κάνετε με Βουλευτή ή Πολιτευτή, έχετε να κάνετε με έναν ανιδιοτελή Ομιλητή και τίποτα παραπάνω! Μ’έναν ομιλητή, που οφείλει να σεβαστεί, έστω και έναν ακροατή!»

  Κατάπληξη μου έκαναν προ της ομιλίας δύο πράγματα! Πρώτον την παραμονή της ομιλίας, κάποιος σχετικά γνωστός μου, με ρώτησε περί του θέματος! Όταν του το είπα, μου στραβομουτσούνιασε!

  Γιατί τον ρώτησα, σ’ενοχλεί, που δεν είναι καθαρά πολιτικό; Ε, ναι, μου είπε! Κάνεις λάθος του είπα, είναι Γεωπολιτικό, επίκαιρο όσο κανένα άλλο και διαχρονικό επί 50 και πλέον έτη!

  Το δεύτερο, που με πείραξε ήταν ότι σε κάποια δοκιμή, ένας των εθελοντικά προσφερθέντων να μ’εξυπηρετήσουν, είπε ενώπιόν μου, σε κάποιον τέως Δήμαρχο της πόλης, που η σύζυγός του είναι και ανηψιά μου, ότι αύριο μιλάει ο Κος Κίκερης και έχει μια αξιόλογη ομιλία! Εκείνος, χωρίς να σκεφτεί τίποτε, του απαντά «Άκου να σου πω, εγώ όταν παίζει ο Παναθηναϊκός, δεν ακούω τίποτα!»

  Ναι, επειδή όμως είναι άσχημο κανείς από παράπονα ν’αρχίζει, γι’αυτό θεωρώ σκόπιμο ν’αρχίσω από τους ψαλμούς, ευλογιών κι’ευχαριστιών κι’έχουμε καιρό για τους «εξάψαλμους» «αχαριστιών» και «αηδιών!»

  Θα ήθελα κατ’αρχάς να ευχαριστήσω, όσους με τίμησαν με την παρουσία τους, ειδικά δε εκείνους, που προσήλθαν από μέρη εκτός Πρεβέζης, αποκλειστικά γι’αυτό το σκοπό, όπως οι «φίλοι μου από την Άρτα!»

  Επίσης θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ, για τα καλά λόγια, των ακροατών και συμπατριωτών μου, με το τέλος της ομιλίας καθώς για τα δώρα, που μου προσφέρθηκαν!

  Επιπρόσθετα ευχαριστώ τους «ποδοσφαιρόφιλους», που στο δίλημμα ομιλία ή «ποδοσφαιρομανία», επέλεξαν την πρώτη, αποδεικνύοντας ότι έχουν ευγενή, υγιή και καθώς πρέπει νοοτροπία!

  Στο Φίλο που προσέτρεξε μεμονωμένα να μου εγχειρίσει κάποια φυλλάδια πολιτικής παράταξης, έχω με αγάπη να του πω τα ακόλουθα: «Εκτιμώ απεριόριστα τον Άνθρωπο και πολιτικό, που σας ενέπνευσε, στην οργάνωση του φορέα σας! Έχω κάνει ομιλίες και αναφορές σ’ εκείνον εκφωνώντας διθυράμβους! Όμως, λυπάμαι!

  Έχω επιλέξει στη ζωή μου, να μείνω ανένταχτος, τουλάχιστον τυπικά, στην πολιτική, μέχρι το άκρος της ζωής μου, ενδιαφερόμενος για την Πατρίδα μου, με το δικό μου τρόπο! Έτσι δεν απομένει καλέ μου φίλε, παρά να σας ευχηθώ, ολόψυχα τύχη καλή!

  Σε όσους έπρεπε να’ρθούν για πολλούς και διάφορους λόγους και δεν ήλθαν αναιτίως, οφείλω να πω, ότι δεν θα αισθανθούν και τόσο ευχάριστα, κι’αυτό θα το καταλάβουν, όταν θα’ρθούν αντικριστά με όσα στην ομιλία μου είπα!

  Ειδικά οι Συνάδελφοί μου Ιπτάμενοι της Πολεμικής Αεροπορίας (Π.Α) είναι βέβαιον, κατά την ταπεινή μου άποψη, ότι στην ίδια περίπτωση, θα αισθανθούν τραγικά, για την απουσία τους, πολύ δε περισσότερο καθόσον η ομιλία, έγινε τη δεύτερη μέρα του τετραήμερου Εορτασμού της Πολεμικής Αεροπορίας, λόγω των προστατών αυτής, Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ!

  Τις ευχαριστίες μου θα κλείσω, μ’ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Διοικητή του Αεροδρομίου Ακτίου Σμήναρχο Ιπτάμενο Κο Τσούτσουρα, που λόγω μετάβασής του, στη Λάρισα, δε μπόρεσε να παραστεί, αλλά ανέθεσε την υποχρέωση στον Υποδιοικητή της Μονάδας Αντισμήναρχο Ιπτάμενο Κο Σωτήρη. Παπαχρήστο και τον Προσωπάρχη Επισμηναγό Κο Βησσαρίωνα Βέργο!

  Ειδικά τον παραπάνω Αντισμήναρχο και Υποδιοικητή της Μονάδας Ακτίου, ευχαριστώ ιδιαίτερα, για τη συγκίνηση, που μου προξένησε, όταν μου θύμισε, πως ήταν πρωτοετής στη Σχολή Ικάρων, την ίδια περίοδο, που ήμουν Διοικητής της Σμηναρχίας Ακαδημαϊκής Εκπαίδευσης της Σχολής!

  Συγκίνηση ιδιαίτερη, γιατί με συγκλόνισε στην κυριολεξία, όταν μου ανέφερε φράσεις από την Ημερήσια Διαταγή, παραδόσεως των καθηκόντων μου ένεκα αποστρατείας μου!

  Και ήταν ειλικρινά, η δεύτερη φορά, που μου συνέβαινε, το συγκλονιστικό για μένα, γεγονός, σε διάστημα ενός μηνός, ενισχύοντας την αίσθηση, ότι κάτι άφησα πίσω μου, κάτι ζωντανό, έστω κι’αν πέρασαν είκοσι πέντε (25) χρόνια και εφτά (7) μήνες από τότε!

  Σε όλους τους παραπάνω οφείλω να πω, ότι με βαθιά λύπη θα τους αποχωριστώ, οριστικά και αμετάκλητα, ως προς τον τρόπο αυτού του είδους επαφής, καθόσον δεν προτίθεμαι του λοιπού, να ξανακάνω Δημόσια ομιλία!

  Το λέω με πλήρη συνείδηση και επίγνωση, παρά το γεγονός, ότι με την ανακοίνωση της υπόψη ομιλίας στο διαδίκτυο, είχα σχετικές προτάσεις από τέσσερις πόλεις της Χώρας μας!

  Το γιατί της φραγής, θα γίνει αντιληπτό ευθύς αμέσως, γιατί κάθε άλλο παρά, μ’αρέσουν οι περιστροφές, οι υπεκφυγές, οι αλληγορίες και πολύ περισσότερο τα χρυσωμένα χάπια και τα μασημένα λόγια!

  Ναι, μ’ενόχλησε ανεπανόρθωτα η παντελής απουσία εκπροσώπησης, της Δημοτικής Αρχής Πρεβέζης, στην ομιλία μου! Δεν αναφέρομαι σε θέματα οργάνωσης και σχετικές λεπτομέρειες, γιατί αυτά πάει καιρός, που θεωρούνται, ψιλά και περιττά πράγματα, για εκείνους!

  Πειράχτηκα λοιπόν, ναι πειράχτηκα και έχω τόσους λόγους γι’αυτό!

  Ποτέ δεν παρακάλεσα κανέναν, βήμα να μου δώσει, δημόσια να μιλώ! Κι’αν έκανα κάποιες διαλέξεις στη ζωή μου, πέραν εκείνων, που απέρρεαν από τις επαγγελματικές μου υποχρεώσεις, τις έκανα κατόπιν παρακλήσεων και προσκλήσεων !

  Ειδικά για τη γενέτειρά μου την Πρέβεζα, για πρώτη φορά μίλησα, αφού συμπατριώτες μου μετέβησαν στο Δήμο εισηγούμενοι τον προγραμματισμό μου, για την παρουσίαση αρχικά των λογοτεχνικών μου βραβεύσεών!

  Στη συνέχεια, ένεκα του ότι τακτικότατα αρθρογραφώ στην ημερήσια εφημερίδα «Τοπική φωνή», παρακλήθηκα πολλάκις από αναγνώστες, πάνω στο ίδιο θέμα!

  Επίσης υπογραμμίζω ότι δεν είναι λίγοι οι πολίτες της Πρέβεζας, που επιζητούν ευθέως, τη φωνή μου, ενθαρρύνοντας την πεποίθησή μου, ότι κάτι θετικό τους προσφέρω!

  Άλλωστε οι μέχρι τώρα δημόσιες ομιλίες μου, περιβλήθηκαν με αγάπη, αναγνώριση και εκτίμηση, που αποδεικνύονταν από την προσέλευση του κόσμου! Του κόσμου, που πάντα υπερέβαινε κατά πολύ, το μέσο όρο προσέλευσης κοινού, σε παρόμοιες εκδηλώσεις!

  Για μένα βασικό κίνητρο τέλεσης των ομιλιών, υπήρξε η δημόσια έκφραση συγχαρητηρίων, από απλούς κι’απέριττους ανθρώπους, που αν αρχίσω να καταγράφω τα ονόματά τους θ’αργήσω να τελειώσω.

  Ανθρώπων απλών και Λαϊκών! Ανθρώπων του λιμανιού, της αγοράς και της πιάτσας, σαν αυτούς που χάρηκα στη ζωή μου μέχρι τα δέκα οχτώ, κυρίως στο Κουρείο του Πατέρα μου, όπου και τους ξεσκόνιζα επί έτη οχτώ!

  Ξέρετε τι ακούω από παρόμοιους απλούς, απέριττους, μα καλλιεργημένους ανθρώπους; Ανθρώπους, που το μεγαλείο τους βρίσκεται στην σεμνότητα, την αντροσύνη και την αγνότητα, κάθε που μιλάω; Ευχαριστίες ακούω, που ευθέως και δημόσια λένε!

  Και όταν σου λένε ευθέως «σ’ευχαριστούμε γιατί μας μαθαίνεις πράγματα, που δεν τα ξέρουμε και δεν τα’χουμε ακούσει άλλη φορά, παρά την ηλικία μας,» σε συγκινούν, γιατί λόγια σαν κι’αυτά, είναι εύσημα απαράμιλλης αξίας και κίνητρα ελκτικά! Κίνητρα ακαταμάχητα, προς συνέχιση, αφενός των προσπαθειών σου βελτίωσης, του γραπτού και προφορικού σου λόγου και εκείθεν προσφοράς στους Πολίτες, με γνώμονα, πάντα την ανιδιοτέλεια!

  Όμως όχι έτσι, δε γίνεται έτσι, η προσβολή είναι φραγή, για μένα, που ποτέ δεν τη σήκωσα, ποτέ δεν την ανέχθηκα και πάντοτε μετά βδελυγμίας την απέρριψα, ανεξαρτήτως συνεπειών, επιθυμιών και κλίσεων!

  Η προσχηματική εκπλήρωση υποχρέωσης, είναι κόκκινο πανί για μένα! Το χρυσωμένο χάπι εμετικό και θανατηφόρα αλλεργικό! Αυτά τα λέω, γιατί ίσως αυτή τη στιγμή, ο Αντιδήμαρχος Κος Κοσμάς Κορωναίος, εκπλήσσεται!

  Ίσως να εκπλήσσεται γιατί ήρθε, με δέκα λεπτά καθυστέρηση, παρέμεινε ακριβώς δέκα εφτά λεφτά και απεχώρησε, εις θέα απάντων των παρευρισκομένων, αρκετοί των οποίων σίγουρα ήταν ψηφοφόροι του!

  Όσο για τους χρόνους, πιλότος υπήρξα Κε Κορωναίο! Πιλότος της Πολεμικής Αεροπορίας, με πενήντα χρόνια πτητική δραστηριότητα, φυσικό είναι λοιπόν, ένα εγκεφαλικό μου «τσιπάκι» να’χει, προ πολλού, μετατραπεί σε χρονόμετρο ακριβείας!

  Τόσο καθίσατε Κε Αντιδήμαρχε! Η ομιλία μου, που διήρκεσε δύο συνολικά ώρες με την προβολή και κάποιων σχετικών βίντεο, περιείχε εβδομήντα τρεις (73) εικόνες και διαφάνειες, με χρόνους διάφορους, για την προβολή τους σε δευτερόλεπτα! Υπήρχε διαφάνεια, για παράδειγμα, προβολής ενός λεπτού και πενήντα δύο (΄1:52΄΄) δευτερολέπτων και άλλη εφτά (7΄΄) δευτερολέπτων!\

  Εβδομήντα τρεις εικόνες κι’όμως δε ξέφυγα ούτε ένα δευτερόλεπτο, παρά του ότι η ομιλία μου ήταν στα ¾ από στήθους, και παρά του ότι δεν έβλεπα, κατά κανόνα την οθόνη προβολής, ούτε και είχα άνθρωπο, για το timing μεταξύ λόγων και εικόνων!

  Ξέρετε πώς ένιωσα Κε Αντιδήμαρχε, όταν φύγατε; Ένιωσα σα να με κάλεσαν σε δείπνο και να μ’άφησαν μόνο μου, με την ηθική δέσμευση να παραμείνω! Ντροπή Κε Κορωναίο! Ντροπή! Χίλιες φορές Ντροπή!

  Το πού πήγατε, το ξέρω! Πήγατε να δείτε το ντέρμπι, δικαίωμά σας το συμμερίζομαι! Όμως δικαίωμά μου και μένα, να κρίνω! Να κρίνω με το χέρι στην καρδιά και με επίγνωση λόγου!

  Κύριε Κορωναίο, θα ήθελα ειλικρινά να ξέρω, τα θέματα που ανέλυσα, τα ξέρετε; Κι’εσείς και ο Δήμαρχος και ο Περιφερειάρχης και οι άλλοι Τοπικοί φορείς; Ξέρετε κύριοι ότι έξω από το μονολίθι και σε απόσταση 6 και 10 ναυτικών μιλίων μπορείτε να δείτε, τούρκικα αεροπλάνα και αερομαχίες;

  Έχετε αντιληφθεί, ότι δεν αποκλείεται να ξαναδείτε το κεφαλάκι σας «Φεσωμένο;» Θα μου πείτε δε σας νοιάζει και πολύ, γιατί μπορεί και τότε να γίνετε «Δημογέροντες, Κοτζαμπάσηδες, Καϊμακάμηδες, Μπέηδες και Πασάδες!»

  Δε μπορείτε Κε Κορωναίο και ’σεις και ο Κος Δήμαρχος, άλλες φορές να με πνίγετε στα λουλούδια, άλλες σε δώρα ασήκωτα και άλλες να λάμπετε δια της απουσίας σας!

  Εκτός και αν, εκτός και αν, κάτι στο ενδιάμεσο σας πείραξε! Λέτε να σας πείραξαν τα άρθρα μου στην τοπική φωνή; Μα πάνε χρόνια, που τα γράφω και πάντοτε στο ίδιο στυλ! Πάντα για την Ελλάδα φροντίζω, μέσω αυτών, κάνοντας τους Έλληνες να την προσέχουν, να την τιμούν και να την αγαπούν λίγο περισσότερο!

  Άρα εγώ δεν άλλαξα! Εσείς μήπως είστε πάνω σε καμιά πολιτική στροφή; Γιατί οι πολιτικές στροφές στην Ελλάδα είναι σαν τις στροφές στις Ζεμπεκιές και το σπάσιμο πάνω σ’αυτές τις στροφές, αιτία για μαχαιριές ή ξυλιές από «Βεργούλες, παραγγελιές!»

  Μήπως σας ενόχλησε ότι τέλος Αυγούστου, αναφερόμενος στην «μπόχα» της παραλίας, λόγω του απαράδεκτου και βαρέως νοσούντος βιολογικού, παρομοίωσα την Κούκλα Πρέβεζα, με Πανούκλα; Μα την ίδια νύξη θα έκανα και προχθές στην ομιλία μου, αν ήσασταν παρόντες!

  Το χάϊδεμα στ’αυτιά δεν κάνει καλό, στη Χώρα μας! Το ίδιο και το ψιθύρισμα στ’αυτιά και το χτύπημα στην πλάτη, πολύ δε περισσότερο η «ομερτά!»

  Κύριοι, αφήστε τον Κίκερη και τον κάθε Κίκερη, κοιτάξτε σας παρακαλώ τη δουλειά σας! Αφήστε ακόμα και αυτόν τον ανυπέρβλητο ομιλητή, το τέως Πρύτανη του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών! Το Μιχάλη το Λουκά εννοώ! Τον επιστήμονα των μοναδικών Περγαμηνών και αστείρευτων δεξαμενών Μόρφωσης, καλλιέργειας και ήθους!

  Το μοναδικό αυτό κήρυκα του γραπτού και προφορικού Λόγου, που μαθαίνοντας κάποιες λεπτομέρειες, σχετικά με την ομιλία μου, από το γαμπρό του Παναγιώτη Μποντίνα, με πήρε τηλέφωνο!

  Επί μία και πλέον ώρα, μου διατύπωνε, ο άνθρωπος μύρια όσα παράπονα, συνοψίζοντάς τα, ομοίως στην αμετάκλητη απόφασή του, για οριστική διακοπή, περαιτέρω εκτέλεσης διαλέξεων του στην Πρέβεζα, με εποπτεία και ευθύνη του Δήμου Πρεβέζης!

  Είναι κρίμα Κύριοι Δημοτικοί Άρχοντες, να εξαναγκάζονται τέτοιοι ομιλητές σε πάγια φραγή, με άπονη και στυγνή ραφή των χειλιών τους και κοπή της γλώσσας τους!

  Είναι κρίμα, όπως και να’χει, μεγαλύτερο δε κρίμα, γιατί το λόγο δίνετε και σε αμφιλεγόμενα άτομα, ακόμα της ιδιότητας, που ευρέως διαλαλούν πως κατέχουν, εξαπατώντας τους Δημότες σας, ουκ ολίγες φορές!

  Επί του προκειμένου εισηγούμαι, όπως από όλους τους ομιλητές σας, του λοιπού να απαιτείτε ένα λεπτομερές βιογραφικό, από το οποίο να απορρέει αδιαμφισβήτητα, τουλάχιστον η ιδιότητα και η εξειδίκευση του κάθε ομιλητού! Γιατί είναι κρίμα σε μια πολιτισμένη, υποτίθεται Χώρα, με κουλτούρα στα πολιτιστικά, η ιδιότητα να είναι «Μαϊμού!» Και να αποδεικνύεται έτσι, ότι ευσταθεί η ρύση «του ότι στη Χώρα μας, είσαι ότι δηλώσεις!»

  Ντροπή Κύριοι! Ντροπή! Ντροπή! Ντροπή αίσχιστου είδους, εσείς οι έχοντες εξουσία και κατέχοντες δημόσια αξιώματα και Λαϊκή περιουσία, να είστε, έστω και κατ’ελάχιστον, πνιγμένοι στην ιδιοτέλεια ή στην αφέλεια, πλάθοντας και διαπλάθοντας, πολίτες υποδεέστερης κατηγορίας και Πολιτείας! Και έτσι να λογίζεστε, αναποφεύκτως και δυστυχώς, σαν βασικό υπομόχλιο και γρανάζι του συστήματος, που αποδεδειγμένα δεν επιθυμεί πολίτες διαυγούς σκέψης, κρίση και αντίληψη!

  Το γιατί, των λόγων είναι φριχτό! Απλά γιατί έτσι σας βολεύει! Το μέσον και ο τρόπος ένας και μοναδικός, δοκιμασμένος χρόνια και χρόνια τώρα «Η περιθωριοποίηση ή η αποβολή, κάθε άξιου, ικανού και καθαρού ομιλητού, πάση θυσία, σαν του μεγαλύτερού σας Εχθρού και εκείθεν ένας απέραντος σκοταδισμός, υποβάθμισης!

  Ναι, σας ενόχλησε πιθανότατα το γεγονός ότι συνηθίζω να ρίχνω λίγο αλάτι, πιπέρι και λεμόνι παραπάνω στη σούπα, που σερβίρετε στους Έλληνες! Λησμονείτε όμως ότι η Σούπα δε χαλάει με συνταγές Σπύρου Κίκερη, ούτε και Μιχάλη Λουκά! Η σούπα είναι χαλασμένη από χέρι και μάλιστα και από το δικό σας χέρι! Το χέρι, που Όρκο παίρνει κάθε που βγαίνει, αμέριστο ενδιαφέρον για τα κοινά να δείχνει! Έναν όρκο, που αθετείτε κάθε φορά, κάνοντας τα κοινά, προσωπικά, με όλα τα συναφή κακά!

  Δεν προτίθεμαι ν’ασχοληθώ μαζί σας, ούτε στα άρθρα μου στην τοπική φωνή, αν και κάθε που έρχομαι με πνίγουν τα παράπονα των δημοτών σας, με την ελπίδα ότι κάτι θα γράψω! Δε ζω στην Πρέβεζα, λύστε τα προβλήματά σας μόνοι σας! Μου φτάνει η κεντρική εξουσία ν’ασχοληθώ και η θετική ανιδιοτελής επιρροή που νιώθω ότι στους Έλληνες ασκώ!

  Όμως τη «μπόχα» στην παραλία δε μπορώ πλέον να την ανεχθώ, σας μιλώ ειλικρινά! Ήρθα Νοέμβριο, στη Θάλασσα ακόμα και τα κύματα, ήταν γεμάτα με αφρούς από λύματα και η «μπόχα», «μπόχα», χειρότερη από την καλοκαιρινή!

  Τελειώνοντας ήθελα να σας ευχαριστήσω για την μέχρι τώρα παροχή του βήματος, προς έκφραση των απόψεών μου, δια ζώσης, στο κοινό της Πρέβεζας και να σας υπενθυμίσω ότι στο «πόντιουμ» όλων των ομιλιών μου, μηδέ εξαιρουμένης της τελευταίας φοράς, αναγράφονταν «Δήμος Πρεβέζης» και όχι « Σπύρος Κίκερης!»

  Εκείθεν θα ήθελα να σας παρακαλέσω για την πάγια διαγραφή μου, από τη λίστα ομιλητών, που εκτιμώ ότι έχετε.

                                                                                  Με Τιμή

                                                                             Σπύρος Κίκερης

  *Σημ. Εντός ολίγου θ’αναρτηθεί ολόκληρη η ομιλία μου και θ’ακολουθήσει σε Βίντεο στο You Tube μέρος αυτής!