Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τύψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τύψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2018

ΤΟ ΣΟΚ ΑΠ'ΤΗ ΣΥΜΦΟΡΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ! (ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ!)

ΣΠΥΡΟΥ ΚΙΚΕΡΗ
ΤΟ ΣΟΚ ΑΠ’ΤΗ ΣΥΜΦΟΡΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ!
23 Ιουλίου 2018!

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ!
Μ’αφορμή τη συμπλήρωση τριών μηνών
από την αποφράδα εκείνη ημέρα
των κλαυθμών, οδυρμών
και αδιανόητων ασυνεπειών!

Η ημέρα αυτή θα πρέπει ανυπερθέτως να μείνει στη μνήμη μας
σαν σύμβολο
ασυνέπειας, προχειρότητας, απρέπειας, και ανευθυνότητας,
καθώς πρέπει ανταπόκρισης 
έναντι των ουκ άνευ χρεών μας καθηκόντων μας
και υποχρεώσεών μας!

Το Ηθικό Δίδαγμα!
Οι εκβάσεις των μαχών
κι'η κατοχύρωση των Νικών, 
εξασφαλίζεται προ της κατάρρευση των τειχών!


Το Σοκ!
«Το σοκ απ’τη συμφορά στο μάτι
εύκολα, απ’τη ψυχή μου 
δεν θα περάσει!»

   Ήταν η 23η Ιουλίου του 2018! Η φωτιά άσπλαχνα καίει το
μάτι! Οι τραγικές εικόνες, παίζουν στις οθόνες, τα δάκρυα, μου καίνε τις κόρες!
   Σκηνές αποκάλυψης, ψυχές συγκλονίζουν, προσπάθειες συγκάλυψης στο μυαλό μου τη δίνουν!
   Συγκινήθηκα, όσο ίσως ποτέ, ταράχθηκα όσο λίγες φορές, αγανάκτησα, μεταλλάχτηκα, μα την αλήθεια, Θεέ!
   Πάντα είχα πρόβλημα ύπνου, το θέμα ήταν γονιδιακό - το’χε κι’η Μάνα μου- προστέθηκε και το σκληρό υπηρεσιακό μου οδοιπορικό και το θέμα έγινε πιο σοβαρό!
   Όμως πεντέμισι ώρες, μέχρι την αποφράδα εκείνη ημέρα, κοιμόμουνα με τη βοήθεια ενός χαπιού Xanax των 0,25 mgr! 
   Eκείνη τη βραδιά έμεινα ολότελα άυπνος, το ίδιο και την
επομένη, παρά το διπλασιασμό της δόσης του επιβοηθητικού χαπιού!
   Έκτοτε οι πεντέμισι ώρες, έγιναν τέσσερις κι'αυτές ιδιαίτερα άσχημες, μ'όνειρα κακά! Συμπληρώθηκαν ήδη, τρεις μήνες και η κατάσταση παραμένει σταθερά αμετάβλητη.
   Από κείνη τη νύχτα, νιώθω η ψυχή μου, πως βάρυνε, βάρυνε πολύ, θέλοντας να ξαλαφρώσω, έγραψα, ξανάγραψα, μπας και το κατορθώσω.
   Ώσπου με πόνο συνέταξα και με δάκρυ έγραψα, το παρακάτω ποίημα! Πάνε δυο τρεις μέρες, που το παλεύω, κι’ορκίζομαι, πως στον ύπνο, πάω καλύτερα, νιώθοντας το βάρος και το πάθος στην ψυχή μου ελαφρύτερα!

ΑΚΟΜΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ
ΜΥΡΙΖΕΙ ΛΙΒΑΝΙ!
Ακόμα στο μάτι, βαρύ το λιβάνι
μαράζι το κρίμα, γινάτι η στάχτη!
Ποτάμι το δάκρυ, τσουνάμι το άχτι
κι’ο χάρος ακόμα, θαρρείς πως υπάρχει!
Στο κόκκινο λιμανάκι, το πλήθος ορμάει
ο χάρος πάντα πίσω, θαρρείς το κυνηγάει!
Θέμου, χαμός και πάλι, στην αύρα, που κοχλάζει
και τ’άμοιρο σκυλάκι, σώζει ένα βραχάκι!
Βουβά πια αλυχτάει, κακά και προμηνάει
σε’κείνο που θωράει, κι’εκείνο που νογάει!
Στα σώματα, που καίνε, στους φίλους του, που χάνει
στη Μάνα, που ουρλιάζει και τις καρδιές σπαράζει!

Ακόμα στο μάτι, καπνίζει η στάχτη
κι’η λύπη παλεύει να σβήσει με δάκρυ!
Ο χάρος ακόμα θαρρείς βόλτες κάνει
κρατώντας στο χέρι, φωτιά και δρεπάνι!
Η μέρα σκοτάδι, πια θα’ναι στο μάτι
κι’η νύχτα σκοτάδι, σκοτάδι του Άδη!
Ο Ήλιος θ’αρνείται, μαζί το φεγγάρι
πια θέση να έχουν σε κόλαση Δάντη!

Το δάκρυ γίνεται οργή και η οργή ποτάμι
πρώτη φορά τόσοι πολλοί, φτάνει Θεέ μου, φτάνει!
Δάκρυνη είναι η ευχή, η προσευχή φαρμάκι
κι’η εκατόμβη των Νεκρών, προς τους «Ταγούς» «φιρμάνι!»
Η ώρα φτάνει δώδεκα, δώδεκα παρά κάτι
ο χάρος έχει βαρεθεί, νεκρούς να κουβαλάει!
Στοιβάζουν τώρα οι σοροί, σε μάτι και λιμάνι
μα οι «Ταγοί» ανήξεροι, σ’όλο αυτό το χάλι!

Ο κόσμος το’χει τούμπανο κι’αυτοί κρυφό καμάρι
που να τους πάρει η οργή κι’ο διάολος να τους πάρει! 
Μικροί σαν είναι οι «Ταγοί», μεγάλη τους η χάρη 
κι’όταν λαθεύουν οι «Ταγοί», ακόμα πιο μεγάλη!

Ο Λαός που έχει μάθει, πια αφόρητα πονάει
κλαίει και αναστενάζει και με τους «Ταγούς» τα βάζει!
Και αν των «Ταγών» ο αρχηγός, ρωτά ξαναρωτάει
το χέρι αρνείται στις πληγές, επίμονα να βάλει!
Σαν άριστος υποκριτής κάνει ότι ρωτάει
ξεφεύγει τις κακοτοπιές, πουλά και αγοράζει!
Τους φταίχτες τους ευγνωμονεί, μπράβο πολλά μοιράζει
και σαν μεγάλος τραγωδός, για άσχετα τυρβάζει!

Θέατρο Φαρισαϊκό, η σύσκεψή τους μοιάζει
κι’ο θίασος περίγυρος, στις ενοχές λουφάζει!
Άψογα λέει φέρεται και τη δουλειά του κάνει
κι’ο στοχαστής, παραμιλά και τη μιλιά του χάνει!
Έτσι διδάσκουν το Ρωμιό, Νεκρούς να ξεπερνάει
και κάπου υποκριτικά, γι’αυτούς, ν’αναστενάζει!
Έτσι γηράσκει ο Ρωμιός, χωρίς να καταλάβει
μέχρι η ώρα του να’ρθει, ο χάρος να τον πάρει
Μα του ασύστολου ψεύδους, μεγάλη η χάρη
σαν τα μέσα, σου λέν, ο σκοπός πως αγιάζει!
Πώς το ανέχεσαι Θέ μου, ετούτο το χάλι
και στη Μοίρα δε λες, πεπρωμένα ν’αλλάξει;
Μα σαν ψεύδονται ζώντες, σε αλήθειες μεγάλες
οι Νεκροί ζωντανεύουν, σε οργής εφιάλτες!
Τύψεις τότε ιππεύουν στων ονείρων τις ράχες
κυνηγώντας τις νύχτες, χρέους τους παραβάτες!
Φοβάμαι όμως Έλληνες, τρέμω, Θεός φυλάξοι
μ’αυτά που βλέπει ο Θεός, γνώμη να μην αλλάξει!
Κόλαση τον Παράδεισο, που ζούμε να μην κάνει
ένα μεγάλο λάθος του, θέλοντας να ξεγράψει!

Με Συγκίνηση και Τιμή
Σπύρος Κίκερης


Δευτέρα 30 Ιουλίου 2018

Η ΓΕΝΕΣΙΟΥΡΓΟΣ ΑΙΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ!

ΣΠΥΡΟΥ ΚΙΚΕΡΗ




Η ΓΕΝΕΣΙΟΥΡΓΟΣ ΑΙΤΙΑ
ΣΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ!

   Και τώρα Περίλυποι κι’οι περισσότεροί μας, αν όχι όλοι, χωρίς ίχνος ενοχής, θ'αλληλοκοιταχτούμε και κάτι παρήγορο, θα βρούμε να πούμε!
   Θα εκφράσουμε τη βαθιά μας οδύνη, θα συμπαρασταθούμε τάζοντας – παλιά μας τέχνη κόσκινο – θα κηρύξουμε τριήμερο πένθος εθνικό, θα, θα, θα ….γνωστά και μη εξαιρετέα, από παλιά!

   Είμαστε Αστείοι!
   Είμαστε αστείοι, είμαστε γελοίοι, είμαστε αχρείοι! Η μήνις του Θεού, συχνά μας επισκέπτεται, αλλά την ίδια ώρα, συνήθως ο Ρωμιός προσεύχεται!
   Από πού ν'αρχίσεις και πού να σταματήσεις; Από κάτω, από πάνω; Αφού εδώ τα πάντα πλέον, είναι άνω κάτω!

   Όλοι μας με ήσυχη τη Συνείδηση!
   Όλοι μας έχουμε ήσυχη τη συνείδησή μας, γιατί είμαστε
"Αναίσθητοι!" Όλοι φταίμε, γιατί είμαστε "Επαίσχυντοι!"
   Ναι, γιατί από το γίγνεσθαι, που μέσα του είμαστε, έχουμε δεόντως μεριμνήσει, τους εαυτούς μας να εξαιρέσουμε, με κάκιστο, ότι την εξαίρεση αυτή, απόλυτα την πιστεύουμε!
   Εγώ τη δουλειά μου την έκανα καλά, όμως δε είχα και καμιά σπουδαία δουλειά, Προϊστάμενος της Πολεοδομίας ήμουν! Εγώ Προϊστάμενος της Δασονομίας, εγώ της Πυροπροστασίας της Αστυνομίας και πάει λέγοντας και κλαίγοντας!
   Δηλαδή εγώ τί να έκανα; Απλός πολίτης ήμουνα, προϊστάμενος της Ασυδοσίας μου και της κακής νοοτροπίας μου! Ένα σπιτάκι δε δικαιούμαι, 132.000 Τ χλμ έχει έκταση η Χώρα! Έλληναράς από γεννησιμιού μου ήμουν, είμαι και θα είμαι! Ε, κάτι δικαιωματικά, μου ανήκει, έστω με το έτσι θέλω!
   Τί είναι δασικό; Τον κακό σου τον καιρό! Πόσα; Τόσα! Λίγα είναι! Του αλλουνού …..! Ναι ξέρεις αφού έχει τον …, τι θέλεις να με πετάξουν από ΄δω! 
   Συνήθεις φράσεις και εκφράσεις, που το Ρωμιό όσο και να τον βράσεις, τους αφρούς απ’τη βρωμιά του, αποκλείεται να βγάλεις! Γιατί ρωμιός, βρωμιά, λαδιά και λαμογιά, είναι ένα και το αυτό!
   Άρα, ουν, ούκουν, ουκούν, τοιγάρτοι, τοιγαρούν, και'γω εκτός, εκτός ασυζητητί, και'γω, και'γω, και γω ...... και'γω, για τω Θεώ!

   Και’γω, που δεν έχω Θεό μου;
   Και'γω, που δεν έχω Θεό και που συμπληρωματικά και βασικά αποδέχομαι, πως συνείδηση δεν έχω; Φταίω εγώ; Εγώ, που τη μολότοφ, που γουστάρω και σαφώς παρομοιάζω με το τσιγάρο, που φουμάρω και πετάω στου Αιόλου τον Ασκό; 
   Εγώ, ξέρεις ποιος είμαι εγώ, με ξέρεις καλά, πυρομανής δεν
είμαι, οικοπεδοφάγος δεν είμαι! Εσύ με λες αντικοινωνικό, εκδικητικό, τρομοκράτη, αναρχικό και’γω σου λέω τον «κακό σου τον καιρό» την κοινωνία θα την φτιάξω όπως γουστάρω εγώ, με το στανιό! 
   Ανάγκη μ’έχεις γιατί έχω το όπλο, που στην ιδέα του και μόνο παραδίνεσαι και δίνεσαι και εκδίδεσαι και εκτίθεσαι! Μη σου πάει αλλού το μυαλό, τη ψήφο εννοώ, το σιδερικό άμα λάχει γι’αλλού το κρατώ!
   Εγώ λοιπόν το κάνω, μήπως δε με βλέπεις, γιατί εκπλήσσεσαι, μήπως κρύβομαι; Απλά με ανέχεσαι, το γιατί κοινό μας μυστικό!

   Και’γω, ο αμελής;
   Εγώ, που εξ’αμελείας πυρπολώ, πώς με τον προηγούμενο θα
σχετιστώ! Άλλο εκείνος κι’άλλο εγώ, εγώ βλέπω το εθνικό μας λάβαρο και ριγώ, μου έτυχε το κακό, δεν το’θελα! 
   Το’ξερα πως απαγορεύονταν να κάψω τα παλιόχορτα! Τώρα τι να κάνω, τι παραπάνω από μια συγνώμη να εκφράσω; Πώς ν’αποκαταστήσω το κακό που έχω κάνει; 
   Κι’η παρήγορη πολιτεία, η καμένη πολιτεία, η χαμένη πολιτεία θα τον ακούσει, θα τον συμμεριστεί, θα τον συγχωρήσει και την υπόθεση θα κλείσει, ανοίγοντας, παράθυρο διαφυγής, στον επόμενο , τον μεθεπόμενο, τον …. τον ….τον εκατοστό …..το νιοστό!

   Άλλο δεν θα προχωρήσω.
   Άλλο δεν θα προχωρήσω, να αιτιολογήσω κατηγορίες υπαιτίων, απλά θα συνοψίσω! Το κτηματολόγιο στην Ελλάδα, είναι σαν το γεφύρι της Άρτας, εκείθεν δέλεαρ σημαντικό, για τα τέρατα, που λέγονται οικοπεδοφάγοι!
   Οι πυρομανείς πάντα υπάρχουν, ο πρώτος διδάξας της πυραπόλαυσης ο Νέρων! Ηδονικό πράγμα η φλόγα γι’αυτούς και οργασμικό η φωτιά στον οίστρο της!
   Εκείθεν τα μπουμπούκια, τα λουλούδια και τ’αγγελούδια με τα κουκούλια, με τα φυτίλια, τα τσακμάκια, τα μπουκάλια, τις μολότοφ και τα γκαζάκια! 
   Τα μπουμπούκια που συλλαμβάνονται και αφήνονται για ν’ανοίξουν! Τα λουλούδια, που ευωδιάζουν την κοινωνία και
διανθίζουν τη Δημοκρατία, γι’αυτό και απριόρι συγχωρούνται!
   Άλλωστε «παιδάκια» είναι, παιδάκια, που πολλές φορές μας βολεύουν στα δικά τους και δικά μας παιχνιδάκια!
   Και οι εξ’αμελείας εμπρηστές; Ε, όλους θα τους κάψουμε, με τις ποινές, ας αφήσουμε και κάποιους εκτός, μην είμαστε και τόσο σκληροί!
   Εμείς οι χαρισματικοί, οι πρώτη φορά κυβερνητικοί «αριστεροί», προεξάρχοντος Παρασκευόπουλου και συνεπικορούντων Παπαγγελόπουλου, Θάνου, όχι μόνο δε
βάζουμε κανένα μέσα, αλλά δεν αφήσαμε κανένα παραπονούμενο, ούτε βαρυποινίτη, ούτε, ισοβίτη, μέχρι τις φυλακές υψίστης ασφαλείας καταργήσαμε! Ήτανε δίκαιο κι’έγινε πράξη, ας γίνουν όλα στάχτη!

   Οι Στατιστικές βγάζουν μάτι!
   Όσες στατιστικές και να μελέτησα έφριξα! Ανά δεκαετία στα χρόνια της περιβόητης μεταπολίτευσης, χιλιάδες οι πυρκαγιές και οι συλλαμβανόμενοι για εμπρησμό περίπου 4.000 +, μάλιστα ανά δεκαετία, πάντα κάπου τόσοι!
   Από αυτούς μόνο σε ποσοστό 15% ολοκληρώνεται η προανάκριση και για το 85% δεν υφίσταται παραπομπή! Από αυτό το 15% το 73% τιμωρείται με αναστολή και το υπόλοιπο 27% με μετατρέψιμη ποινή! Σπανιότατα εμπρηστής μπήκε φυλακή, παρά το ότι αρκετοί ήταν υπότροποι -  150 περίπου κατά μέσο όρο ανά δεκαετία - !

   Η Πολιτεία Ανοχύρωτη!
   Κι’η Πολιτεία θ’αναρωτηθεί κάποιος εύλογα, τι κάνει;  Η απάντηση απλή, «σανό» φτιάχνει και στάχτη στα μάτια ρίχνει κι’επειδή χρειάζεται μεγάλη ποσότητα, γι’αυτό χρειάζεται και τις πυρκαγιές!
   Και μετά από τις μεγάλες καταστροφές κλαίει και οδύρεται και για το άδικο και το κακό οργίζεται, εξοργίζεται σκίζεται κι’ ορκίζεται! 
   Ορκίζεται ότι αυτή δεν φταίει, φταίνε τα αυθαίρετα! Στην Ελλάδα πάντα τα άψυχα φταίνε ποτέ τα ψυχωμένα τα καημένα! Ρε Άθλιοι εσείς δε βγάλατε νόμους νομιμοποιήσεων; Εσύ Κε Λαλίστατε και Αναιδέστατε πολιτικέ καιροσκόπε Σπίρτζη, δεν έκανες το παράβολο νομιμοποίησης μισό, μόλις χτες το 2017; Τώρα το μάτι το είδατε, ότι δεν έχει ούτε βλέφαρο, ούτε βλεφαρίδες;
   Όμως κάτι ξεχνάτε, ξεχνάτε ότι «Το δάκρυ, πίσω απ’τη στάχτη Βγάζει μάτι! Ναι το δάκρυ για το Μάτι, που όλους μας
πονάει, σε Κάποιους Κοι Σκουρλέτη, Τόσκα, Σπίρτζη, Φάμελλε και σία, δε χωράει, ούτε συγχωράει!
   Ναι η Πολιτεία κάνει πως πολεμά, σε Κάστρο δίχως επάλξεις, κάστρο φτιαγμένο στην άμμο! Θέατρο παίζοντας και υποκριτική, θέατρο Σκιών, αστείων Ταγών κι’αρχόντων ποταπών!
   Θέατρο, που επανειλημμένως είδαμε αδιάντροπα να παίζεται, σε ζωντανές, εφιαλτικές κι’ευτελιστικές μεταδόσεις, που συγκλόνισαν το Πανελλήνιο, για πρώτη φορά, όσο καμιά άλλη φορά!

   Βήμα, βήμα κι’αγάλια, αγάλια, στα μαύρα μας τα χάλια!
   Έτσι βήμα, βήμα κι'αγάλια, αγάλια, φτάνουμε στα μαύρα μας τα χάλια, από το εγώ, στο εγώ, στο μεγάλο το σταθμό τον "Υπουργό", τον Ελέω Πρωθυπουργού, που τον θέλουμε "Νονό!" Νονό, που την άτακτη διάταξη θα φέρει, στων Ελλήνων τη Βουλή και εν χορώ θα τη βαφτίσει, νόμιμη και καθαρή!
   Εδώ στο μεγάλο αυτό σταθμό τον εκτελεστικό, ας σταθούμε, για λίγο, στον μεγάλο του Δικαίου θαυματοποιό, τον Παρασκευόπουλο, τον αρκούντως γνωστό, που ξεχαρβάλωσε ολοκληρωτικά το πολυετές της δικαιοσύνης "Χάρβαλο", για να το καταστήσει "Μπάχαλο!" 
   Ποιος νιώθει τις συνέπειες του Νόμου, του Ανόμου, σ’αυτόν
τον άμοιρο τόπο; Ποιος; Πείτε μου έναν;  Πώς θα τον νιώσει αυτός που προχθές έκαψε σαν στο Νταχάου, ογδόντα οχτώ ψυχές είτε εξ’αμελείας, είτε εκ προθέσεως, είτε τον κακό μας τον καιρό!

   Ο Άρχων, ο Χάρων και ο Δράκων!
   Έτσι θα φτάσουμε, ούτως ή άλλως, στον κατά βάση υπεύθυνο τον Ύψιστο Άρχων! Αυτόν που μεταμελήθηκε μετά πολλών βασάνων, με το στεγνό, δόλιο και Φαρισαϊκό «Αναλαμβάνω Ακεραίαν την Πολιτικήν Ευθύνην για την Τραγωδία!»
   Την τραγωδία, που το δράμα της είχε ολοκληρωτικά συντελεσθεί, τουλάχιστον δύο ώρες, πριν την έναρξη της παράστασης του Θεάτρου Σκιών, που ο ίδιος σε ρόλο Σπαθάρη και οι συνεργάτες του  ανέβασαν και το Θεό από τα ρούχα του έβγαλαν!
   Αυτός ο άφρων της εξουσίας Άρχων! Αυτός ο χαμογελαστός, καλοκάγαθος δήθεν θεατρίνος και ο επί της ουσίας Χάρων εννόμων και Ανάρχων, που θα'πρεπε αν λίγη τσίπα είχε, στην κατάσταση που είμαστε, τουλάχιστον Υπουργό Δικαίου (Νομοθέτη) να βάλλει τον "Δράκων" του 624 π.Χ! Τον Δράκων, που οι νόμοι του «Δρακόντειοι» ονομάσθηκαν και στην Ιστορία έμειναν!
   Ναι τον Δράκοντα Κυβερνήτη, Ταγό και Νομοθέτη εννοώ, τον προϋπάρχοντα του Σόλωνα και του Χρυσού Αιώνα! Έναν τέτοιο Νομοθέτη και Ηγέτη χρειάζεται σήμερα η Ελλάδα και μια περίοδο, που θα μείνει στην Ιστορία σαν «απομπαχαλοποίηση» και σαν Δημοκρατική παλιννόστηση!
   Και θυμηθείτε ότι, Αν ο Δράκων δεν είχε στην Αθήνα προηγηθεί, ούτε ο Σόλων δεν επρόκειτο να’ρθεί, ούτε ο Περικλής να φανεί, ούτε ο Χρυσούς Αιών να εμφανιστεί, ούτε η Αθήνα παγκοσμίως να γίνει γνωστή, ούτε και Η Ελλάδα διαχρονικά να φωτιστεί!
   Απλά εάν ο Δράκων, εκεί που πρέπει δεν εμφανιστεί, ο δήθεν Άρχων θα ασελγεί και ο Χάρων, μεταφορικά και ουσιαστικά θα κυριαρχεί, έως ότου η πόλη παντελώς καταστραφεί!

 Η Ηγέτιδα Χώρα του κόσμου, που αδιαμφισβήτητα είναι οι ΗΠΑ, ενστερνιζόμενη την μεγάλη του Δράκοντος σημασία και αξία στη Νομοθεσία, σε περίοπτη θέση της Βιβλιοθήκης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, έχει σκαλισμένη τη μορφή του Νομοθέτη και Ηγέτη Δράκοντος, προς επιρροή και παραδειγματισμό!
   Συνέλθετε Αχρείοι φτιάξτε την Ελλάδα, απ'την αρχή, χαλεποί γαρ οι καιροί και οι καιροί ου μενετοί!

   Μετά τη "Γλίτσα" η "Γύμνια!"
 
  Να γιατί δεν πρόκειται να διορθωθούμε!
   Την ημέρα της τραγωδίας (23/7/2018) και αφού είχεολοκληρωθεί ο "Αρμαγεδδών μέχρι το πολύ 20:30!" Ένημερώθηκε ο "Ηγεμών" ώρα 23:40, στο κέντρο επιχειρήσεων της Πυροσβεστικής, σε μια ενημέρωση, που οργίασαν οι ψευδολόγοι, οι γλοιώδεις και οι χαμερπείς, σε μια επιτομή, γλοιωδίας, υποκρισίας, Φαρισαϊσμού και συμπαιγνίας, που στην Ιστορία θα μείνει, για να διδάσκει! 
   Όλοι οι υπεύθυνοι ήταν εκεί, οι αρμόδιοι Υπουργοί Σκουρλέτης, Τόσκας, Πολάκης, Αρχηγοί, αυλικοί και λοιποί, σε τέλεια υποκριτική και παραπλανητική παράσταση, τουτέστι «Επικοινωνιακή!»!
   Τρεις μέρες αργότερα (26/7/2018), είδαμε τα χειρότερα, πάλι αργά το βράδυ! Μία συνέντευξη Μαϊμούδων, ήρθε να προστεθεί σαν κερασάκι στην τούρτα, για να την κάνει σούπα! Λάθη πουθενά, παραλείψεις πουθενά, όλα μια χαρά! Μια χαρά και, κατ'εμένα, μια τρομάρα!
   Οι λόγοι της συνέντευξης μας είπαν ευθαρσώς ήταν περιβαλλοντικοί! Και το κλου της βραδιάς η "παραίτηση
μαϊμού" του Κου Τόσκα, που όμως δεν έγινε αποδεκτή απ'το "Μεγάλο Αρχηγό!" Η παραίτηση Κε Τόσκα είναι θέμα Προσωπικό και όχι Πρωθυπουργικό! Ψεύτες, Θεατρίνοι, Πεοπαίχτες, Φαρισαίοι, Υποκριτές, Καραγκιοζοπαίχτες! 

   Ποιοι επιβλέπουν ποιους;
   Ακολούθησαν κι’άλλες συσκέψεις και συνεντεύξεις και παροχές, γνωστές και περισσευούμενες, από άλλες φορές! Συσκέψεις διεξαγόμενες υπό την προεδρία ασχέτων! Τα ερωτήματα αμείλικτα και’δω! 
   "Ποιοι επιβλέπουν ποιους; Ποιοι ελέγχουν ποιους; Ποιοι Αξιολογούν ποιους;" Οι Άσχετοι τους Άσχετους; Οι Πανάσχετοι τους Πανάσχετους και όλους, ο ένας και μοναδικός, ο τα πάντα πληρών και εξπέρ των Δεκαπενταμελών; 
   Έλεος, έλεος, έλεος! Υπάρχει Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας; Υπάρχει, κάτω από το αυστηρό βλέμμα, το ακαταμάχητο φλέγμα και το Άγιο Πνεύμα του αξιότιμου Υπουργού των Εσωτερικών Κου Πάνου Σκουρλέτη! Πτυχιούχου ΑΕΙ μεν - Ανωτάτης Βιομηχανικής - αλλά στην πορεία του, "Καφετζή, Καλλωπιστή και εν δράσει Κομουνιστή!" 
   Εκείθεν στη Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, Υπάρχει Οργάνωση σοβαρή; Υπάρχει Ιεραρχία; Υπάρχει κατανομή καθηκόντων και ευθυνών; Υπάρχουν μνημόνια Ενεργειών, κατά περίπτωση περιστατικών ή μόνον στρατιές Μετακλητών; 
   Μελέτησα το σχετικό Νόμο (N 2344/1995) κι'έπαθα Vertigo, που είχα να πάθω από το 1969! Με πονάει η ψυχή μου Θεέ μου, κι'η καρδιά μου, απ'την ταραχή μου, ανεξέλεγκτα χτυπά! 
   Ποιος επιβλέπει ποιον; Ο Υπουργός; Μα αυτός δε μπόρεσε να επιβλέψει, ούτε καν το γιο του, που συνελήφθη σε πολιτικό σαματά, αντιμαχομένων φατριών; Και τον Υπουργό, Ποιος; Ο τα πάντα πληρών; Πάτερ Ημών, μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν!
   Όμως υπάρχουν άνθρωποι που ακόμα τους ακούνε και σ’αυτούς είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή, να προσευχηθούνε, να γιατί δεν πρόκειται να διορθωθούμε και μόνο ένας Θεός ξέρει, αν ποτέ σωθούμε!
   Τα δύο υφιστάμενα Βίντεο και όχι μόνο, ας μείνουν σαν προσφορά και παρακαταθήκη, να τα βλέπουν και να διδάσκονται εκκολαπτόμενοι Ηγέτες, με την Ελπίδα να βγουν υποτυπωδώς έστω αποδεκτοί, στο μέλλον!

   Η Ελπίδα Πεθαίνει Τελευταία!
   Ναι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία ακόμα και στην Πομπηία, για να μένει και μετά από εφτά και οχτώ ημέρες  και δέκα οχτώ, σαν «παρηγορία!»
   Όμως ο ρεαλισμός, όσο σκληρός και να είναι, είναι ρεαλισμός!
Το διάστημα για έρευνα και διάσωση, το διεθνώς αποδεκτό, είναι ώρες εβδομήντα δύο! Και μετά συνάνθρωποί μου, πολύ λυπάμαι, αλλά η καμπάνα χτυπά - όσο και να το απευχόμαστε, σε ρυθμούς στερνού Χαιρετισμού, A DIO !
   Με 90 + νεκρούς, 186 τραυματίες και δεκάδες αγνοούμενους, μετά από αυτή την ανείπωτη τραγωδία, χρειάζεται να διαθέτει κάποιος περισσό θράσος!
   Θράσος και αναίδεια, για να τα βρίσκει όλα τέλεια και όσο και να ψάχνει να μην βρίσκει λάθη! Να ρίχνει τις ευθύνες στους πολίτες και να αναρωτιέται γιατί πρέπει να ζητήσει συγνώμη!

   Το Θέμα των Αγνοουμένων!
   Το θέμα των αγνοουμένων, εκτιμώ ότι απόλυτα δεν θ’αποσαφηνισθεί! Όμως ας μη ξεχνάμε ότι καμιά φορά και οι αγνοούμενοι, σαν τους νεκρούς μιλάνε κι’αν δε μιλάνε σίγουρα κάποια άγρια βράδια, απ’τους υπόλογους, ευθύνες ζητάνε!
   Ας υπογραμμίσουμε όμως με ιδιαιτερότητα ότι στους αγνοούμενους, αυτής της τραγικής και διδακτικής περίπτωσης περιλαμβάνονται: Η Ευθύνη! Το Καθήκον! Η Επίγνωση! Η
Συναίσθηση! Η Συνέπεια! Η Καταλληλότητα! Η Πρόληψη και πάνω απ'όλα και πρώτα απ'όλα το ΔΙΚΑΙΟ!


   Το Επιμύθιο της Φωτιάς!
   Θα προσπαθήσω να κάνω μια μικρή ανάλυση, αν και δεν είμαι ο καταλληλότερος άνθρωπος, ωστόσο ακούσαμε τόσους και τόσους "ειδικούς", τις τελευταίες μέρες, που μας φωτίσανε!  
 Φωτιά έχουμε όταν υφίσταται το λεγόμενο «τρίγωνο της φωτιάς», δηλαδή: Πρώτη ύλη (οτιδήποτε φλέγεται), οξυγόνο και φλόγα (θερμότητα)! Όταν σ’αυτό το τρίγωνο προστεθεί και η χημική αλυσιδωτή αντίδραση, τότε το τρίγωνο γίνεται τετράεδρο!
   Η φωτιά λέγεται πυρκαγιά, όταν έχουμε καταστροφή αγαθών! Τα είδη των πυρκαγιών είναι πέντε, πάντα σε συνάρτηση της πρώτης ύλης!
   Σε πυρκαγιές σαν του ματιού, ευνόητο είναι ότι έχουμε
σύμπτυξη όλων των κατηγοριών και λόγω της παρουσίας του Ηλεκτρικού ρεύματος, μεταπίπτουμε στο κράμα, όλων των κατηγοριών, η αντιμετώπιση του οποίου είναι σχεδόν αδύνατη!
   Όσον αφορά τη μετεωρολογική, χημική και δυναμική της ιδιοσυστασίας και συμπεριφοράς της πυρκαγιάς, έχουμε τα εξής, κατά τη γνώμη μου, χαρακτηριστικά!
   Οι πυρκαγιές συμβαίνουν συνήθως με αυξημένες ταχύτητες ανέμου, άρα η υπερεπάρκεια οξυγόνου είναι δεδομένη! Η κύρια κατεύθυνσή της (πορεία) θα είναι όμοια με τη φορά του ανέμου και η ταχύτητά της σε αρχικό στάδιο, ίδια!
   Στη συνέχεια θα έχουμε αύξηση της ταχύτητάς της, λόγω του ότι ο Θερμαινόμενος αέρας ανυψώνεται, δημιουργώντας κενό! Το κενό συμπληρώνεται άμεσα από λιγότερο θερμά ρεύματα, που βρίσκονται στα κράσπεδα της πυρκαγιάς! Άρα στο κύριο σώμα αυτής έχουμε εισροή αέρος πανταχόθεν! Έτσι η πυρκαγιά μετατρέπεται σ’ένα αδηφάγο τέρας, που έλκει σαν ακαταμάχητος μαγνήτης προς την πλευρά της καταβροχθίζοντάς λαίμαργα κι’αδιακρίτως τα πάντα, στο πέρασμά της!
   Για να γίνει καλύτερα αντιληπτό, ας υποθέσουμε ότι έχουμε έναν άνεμο 10 μποφόρ την ώρα της πυρκαγιάς! Τα 10 μποφόρ αντιστοιχούν σε άνεμο ταχύτητας μέσου όρου 60 κόμβων! Οι 60
κόμβοι σε χιλιόμετρα είναι 110 χλμ, επιταχυνόμενα! Άρα η φωτιά σε τέτοια μεγέθη ανέμων κινείται με ταχύτητα μεγαλύτερη του 1.7 χλμ /min άρα ουδείς μπορεί να της ξεφύγει έστω κι’αν τρέξει με ταχύτητα Usain Bolt!
   Το θερμικό φορτίο τεράστιο λόγω της καύσης παντός είδους πρώτης ύλης! Ίσως δεν θα’πρεπε να το πω, σεβόμενος τους επιζώντες κυρίως των αγνοουμένων, όμως αν αναλογιστεί κανείς ότι η θερμοκρασία στο θάλαμο καύσεως ενός κινητήρα τουρμπίνας μπορεί να φθάνει 700 και 750 βαθμούς κελσίου, τότε μπορεί σχετικά ν’αντιληφθεί το επίπεδο του θερμικού φορτίου, με την καύση κάθε είδους υλικού, που αναπόφευκτα υπάρχει σε μια σύγχρονη πόλη!
   Η θερμοκρασία των 1000 βαθμών Κελσίου και άνω, δε γνωρίζω τι χημικά μπορεί να επιφέρει, υποψιάζομαι όμως, πως μόνο στάχτη και με συνθήκες ανέμου 110 και 130 χλμ, εξαϋλωση, δηλαδή μηδέν, τίποτα, ίχνος! Δεν επιτρέπεται ν’αναφέρω ονόματα εξαϋλωμένων συναδέλφων σε αεροπορικα ατυχήματα 
   Η φωτιά, αν θα μπορούσα να την παρομοιάσω, μοιάζει κατά την άποψή, μ’ένα τεράστιο κύμα, που στην πρόσοψή της λόγω
αναδίπλωσης δημιουργεί κενό, σαν στόμα πρωτόγνωρου τέρατος!
   Περιγραφή των οικτρών θανάτων, αν και δύναμαι, δεν θα το αποτολμήσω! Απλά θα πω ότι οι θάνατοι ήταν ποικιλόμορφοι, άλλοι εκ των αναληφθέντων δεν πρόλαβαν να καταλάβουν και άλλοι παιδεύτηκαν σαν τον Χριστό μέχρι να πεθάνουν!
   Αυτά αν ληφθεί υπόψη η σφοδρότητα του φαινομένου, η τοξικότητα και η θερμότητα! Απλά θα πω, μελετώντας την εικόνα, του απόκρημνου του εδάφους λίγο πριν τις ακτές, ότι σε σχετικά πλεονεκτική θέση βρέθηκαν αυτοί, που παρέμειναν πλησίον των ακτών, σε σχέση μ’αυτούς, που απομακρύνθηκαν για λόγους ασφαλείας, στα ενδότερα της θάλασσας, λόγω του ωστικού, θερμικού ρεύματος, που λόγω αδράνειας, εκτιμώ ότι τους πρόλαβε, με λίαν επικίνδυνο κυματισμό και ρεύματα!

   Συμπεράσματα
   Αναλογίζεται κάποιος λοιπόν, το πόσο δύσκολο πράγμα είναι η αντιμετώπιση πυρκαγιάς, αν εκτιμήσει ότι κάθε είδος, έχει και
το δικό της τρόπο αντιμετώπισης και φυσικά τα ενδεδειγμένα υλικά κατάσβεσης! Άντε δηλαδή σε κράμα πυρκαγιών να βρεις άκρη, τη στιγμή κατά την οποία το νερό σε πολλές περιπτώσεις γίνεται εύφλεκτο!
   Τι γίνεται, λοιπόν, στο έλεός της; Φοβάμαι πως ναι, γιατί όταν αυτή εκδηλωθεί και δεν κατασταλεί στην αρχή, με συνθήκες σαν τις προχθεσινές, είναι αργά για να σβηστεί!
   Όμως οι συνέπειες μπορούν να προληφθούν ή αρκούντως να μετριαστούν, με συνέπεια και υπευθυνότητα στην άσκηση των όποιων μας καθηκόντων, που προέχει ο άψογος σχεδιασμός και η οργάνωση, κυρίως των διαδικασιών εκκένωσης!
   Το βασικό συστατικό της προλήψεως είναι κάποιο άλλο πολύ πριν απ’αυτό, που θα το αναφέρω παρακάτω!

   Αίτηση Ευθυνών, Καταδίκη Υπευθύνων!
   Και τώρα, ας αρχίσουμε από εσένα, που την έβαλες, σκόπιμα ή άσκοπα, επιμελώς ή αφελώς, είσαι ευχαριστημένος, εντάξει ικανοποιήθηκαν τα βίτσια σου, οι διαστροφές σου, τα σύνδρομά σου, τα ιδανικά σου, η αφέλειά σου, η απερισκεψία σου, η αδιαφορία σου; Εντάξει, όλα καλά; 
   Ναι αν ήμουν ο «Δράκων» και τους δυο εις θάνατον δια πυράς και μαζί με σας και ελάχιστα πριν από σας,
κάποιους Κυρίους Παρασκευόπουλους, που ευθύνονται, κατά βάση, για όλα τα κακά της νεώτερης κοινωνίας μας!
   Εσείς οι πλεονέκτες αναληφθέντες και μη, εντάξει ικανοποιημένοι εκεί στους Ουρανούς, για τις υπερβάσεις στο κοινωνικό και πολεοδομικό γίγνεσθαι ασφαλείας και ρυμοτομίας; Πόσες φορές ο άμοιρος δεν έχω γράψει και πει, είναι αμαρτία να θέλουμε τον μικρό μας ιδιοκτησιακό μας παράδεισο, μέσα στην κόλαση!
   Εσείς οι Άρχοντες, θα’ρθει άραγε ποτέ για σας, η Άγια εκείνη μέρα, που θα αναλογιστείτε συνειδησιακά και με συνετή κι’επιπονη περίσκεψη, τις ευθύνες και τις βαριές σας υποχρεώσεις; Ή θα εξακολουθήσετε να διάγετε βίον άχολον, ανάλγητον, δόλιον και υποκριτικόν, παριστάνοντας τους άψογους, αναμάρτητους και ενάρετους, με μόνο δήθεν ενδιαφέρον το καλό, όλων μας;
   Σας είναι τόσο δύσκολο ν’αντιληφθείτε ότι το ποίμνιο ακολουθεί μιμούμενο το Βοσκό του και ο βοσκός στη γλώσσα των λογικών όντων λέγεται «Ταγός;»
   Σας είναι τόσο δύσκολο ν’αντιληφθείτε ότι πρέπει απ’την αρχή ν’αρχίσουμε και να ξαναχτίσουμε τη Δημοκρατία μας, την Κοινωνία μας, την Πολιτεία μας, αρχίζοντας απ’τη Νοοτροπία μας;
   Τα θέρετρα της Πολεμικής Αεροπορίας, του Στρατού κτλ, εκκενώθηκαν έγκαιρα, γιατί έχουν διοίκηση και οργάνωση, σχεδόν επί παντός επιστητού και κακού!
   Όμως πάνω απ’όλα και πρώτα απ’όλα χρειάζονται νέοι νόμοι, άτεγκτοι νόμοι, Δρακόντειοι Νόμοι και εφαρμογή, όχι μόνο για τους όποιους υπαιτίων πυρκαγιών, αλλά και όλων των κατηγοριών παραβατών! 
   Γιατί αν κάποιος ξέρει ότι θα καεί, όπως και να’χει ποτέ δεν πρόκειται άλλος φωτιά ν’ανάψει, ούτε από αφέλεια, ούτε από σκοπιμότητα!
   Αν ξέρει ότι ο Δράκων θα τον φάει, και το βίτσιο του και το σύνδρομό του, θα το πάψει και θα τ’αλλάξει! Αυτό θα πρέπει να κάνουμε, αν θέλουμε να υπάρξουμε, σ’έναν διαρκώς εξελισσόμενο κόσμο και κοινωνία και όχι να διαλυθούμε, να καούμε και ν’αφανιστούμε, σε μια κόλαση του Δάντη, που μόνοι μας φτιάξαμε!
   Συνοψίζοντας η γενεσιουργός αιτία της φωτιάς πρωτευόντως ήταν μία κι’αυτή λέγεται Νεοελληνική, Μεταπολιτευτική Νοοτροπία, ζαμανφουτισμός υπευθύνων, ωχαδερφισμός, αμέλεια, πλημμέλημα, ολιγωρία, αδιαφορία ......
   Εσείς που εκτρέψατε την κίνηση στο μάτι και όχι μόνο, δε
λαθέψατε εγκληματήσατε ασύστολα!  Γιατί δεν καταλάβατε ποτέ, ότι σε κάποιες θέσεις, το λάθος ποτέ δεν δικαιολογείται, γιατί σημαίνει, όλεθρο, καταστροφή και θάνατο!

   Και τώρα μπορούμε ήσυχοι να'μαστε! 
"Τίποτα και κανένας δεν θα ξεχαστεί!" Αλέξιος Τσίπρας, Πρωθυπουργός! 
   "Διατάχθηκε ήδη Εισαγγελική Έρευνα, για τα αίτια της φωτιάς" Ξένη Δημητρίου Εισαγγελεύς Αρείου Πάγου!
 Τα θύματα της Μαρφίν ακόμα δικαίωση προσμένουν και οι πυρομανείς, σχιζοφρενείς, ελεύθερα στο έργο τους εμμένουν και τους συντρόφους τους εμπνέουν!
   Και το κλου της υπόθεσης η περιβόητη πλέον «Ακεραία Ανάληψη της Πολιτικής Ευθύνης για την τραγωδία» από τον «Αξιότιμο Κο Πρωθυπουργό μας, που κάθε μέρα που περνάει, τον βλέπουμε και πιο «Ικανό!» Σ’αυτή όμως θ’αναφερθούμε σε άλλο κεφάλαιο, ειδικό!
   Πριν κλείσω οφείλω να πω ότι τον ξέραμε σαν ψεύτη, όμω
ς τον είδαμε και σαν «κλέφτη!» Σαν κλέφτη να επισκέπτεται «λάθρα» το χώρο του εγκλήματος στις 30/7/2018 ημέρα Δευτέρα, ήτοι εφτά ημέρες μετά το μακελειό!
   Ενώ λίγες ώρες αργότερα ο οικτρός εκπρόσωπός του, παρίστανε το δωρητή, με εξαγγελία παροχών από το αίμα όλων μας! Ντροπή! 


                                                        Με Τιμή
                                                  Σπύρος Κίκερης

Τρίτη 24 Μαΐου 2016

ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΆ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ

C:\Users\Spiros\Desktop\spyrosdoc.jpg
Σπύρου Κίκερη
ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ!
«Θύμησες! Τύψεις; Ενοχές;»
C:\Users\Spiros\Desktop\b9cd7c809226669a78cf304d70e19133_XL.jpg
  Είναι κάποιες στιγμές, που οι θύμησες άγρια σου ορμούν και ευθύνες σου ζητούν! Τότε μέσα σου, σαν οι εικόνες ξυπνούν και σε fast motion στις οθόνες των βλεφάρων σου παιχθούν, προσπαθείς δύσκολα να ισορροπηθείς μεταξύ τύψεων και εφησυχασμού της συνείδησης, με κίνδυνο να συνθλιβείς!
  Όχι, είναι αδύνατον να ηρεμήσω σήμερα, είναι και δεύτερη μέρα σελήνης, μαύρος ο ύπνος χθες, ελπίζω γκρίζος απόψε, αν και δεν το βλέπω!
  Τί έχω; Να, είναι η επέτειος της ανάληψης του Κώστα Ηλιάκη, ήμουν, που ήμουν σε έξαρση, ήρθε και μία επικοινωνία το βράδυ του Σαββάτου, με τον αδελφό του Φίλιππο, από δική του πρωτοβουλία, δώδεκα η ώρα το βράδυ και η πίκρα μ’έπνιξε!
  Από εκείνη την ώρα ο νους μου τρέχει, τρέχει ασταμάτητα! Πάει στη Λήμνο, πάει στη Σκύρο, κοντοστέκεται στα scramble, στέκεταισε μετεώρηση εκεί καταμεσής στις αγωνίες, στις λαχτάρες του Αιγαίου, κι’ύστερα πάει στη Σχολή Ικάρων όπου και σκαλώνει, σκαλώνει για τα καλά! Το μισό της Υπηρεσιακής μου ζωής εκεί το πέρασα, πήγα Ίκαρος πρωτοετής το 1965 κι’έφυγα Διοικητής το 1991!
http://toklysma.weebly.com/uploads/5/3/7/7/5377790/6783788.jpg?700
  Ο Κώστας υπήρξε μαθητής μου, εγώ τότε ασκούσα καθήκοντα Διοικητού Ακαδημαϊκής Εκπαίδευσης, αυτός Ίκαρος φορτωμένος με ιδανικά και’γω σφυρηλάτης των ιδανικών του, με λόγους και πράξεις!
  Σκέφτομαι τι άκουσε από το στόμα μου το παιδί αυτό και τι είδε γραμμένο στους τοίχους της Σχολής! Τα πάντα βγαλμένα από τα έγκατα της ψυχής μου και όλα γραμμένα από τα χέρια μου! Τότε είναι που αρχίζω να μην αισθάνομαι και τόσο καλά!
  Μερικές φορές, τέτοιες στιγμές, κλίνω το ρήμα «φταίω» σε όλους τους χρόνους κι’όταν δακρύζω, σταματώ για λίγο, τα μάτια μου σκουπίζω, γιατί θέλω να δω, θέλω να θυμηθώ, να ξαναρχίσω το λογισμό μου, στον ισολογισμό μου! Κι’εκεί μπλέκομαι άσχημα σ’ατέρμονους συλλογισμούς και σκέψεις περίπλοκες!
  Θυμάμαι, έτσι χωρίς ημερολόγιο, ποτέ δεν κράτησα, κακώς! Κάτι που συνιστώ στους νεότερους! Ευτυχώς η μνήμη μου είναι αρκετά καλή! Θυμάμαι λοιπόν τι άκουσε αυτό το παιδί, λόγια και λόγια,που έχουν καταγραφεί και σε κάποιο μου βιβλίο!
C:\Users\Spiros\Desktop\ΠΑΛΑΙΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ\Slides 3\Image0024.JPG
  «Όσο και να προσπαθήσετε να εντοπίσετε το πού ανήκω, μάταιο θα’ναι, γιατί σ’ένα συμπέρασμα πάντα θα καταλήγετε, ότι ανήκω στη Μητέρα Ελλάδα, αγνά, υπερήφανα, ολοκληρωτικά! Ότι ανήκω στους ανένδοτους, τυφλούς οπαδούς της απόλυτης Αμεροληψίας, Αξιοκρατίας και της άκρατης Δικαιοσύνης!»
C:\Users\Spiros\Desktop\13254573_10209693478355344_7289921905082474985_n.jpg
  Την παραπάνω φωτογραφία πήρα από τις φωτογραφίες που σήμερα ανήρτησε ο αδελφός του Ηλιάκη, Φίλιππος! Είναι τριτοετής Ίκαρος το έτος 1991, έτος που η καλή μου Υπηρεσία, από την έδρα με κατέβασε για να με ανεβάσει, την ίδια στιγμή, πολύ ψηλά στην Ιεράρχηση της Υπερηφάνειας!
  Πάει πολύς καιρός τώρα, που νιώθω, ότι τότε μου’καναν δώρο, ένα από τα μεγαλύτερα καλά, που γεύτηκα στη ζωή μου, παρά τις τρεις γαστρορραγίες, που από τη στενοχώρια μου έπαθα!
  Οι βασικοί λόγοι της χαράς μου, μέσα στη ραγδαίως εξελισσόμενη «σαπίλα» της Ελλάδας μας, είναι αυτονόητοι! Η βασική αιτία της υγειονομικής φθοράς μου, ήταν ο αποχωρισμός αυτών των παιδιών, που λάτρεψα όσο και τα παιδιά μου!
  Δίδασκα τους τριτοετείς και τεταρτοετείς Ικάρους στα μαθήματα «Ψυχολογίας, Ηγεσίας, Εθνικής Πολιτικής και Αεροπορικού δόγματος!» Πρέπει ο Κώστας να άκουσε πολλά από μένα, ίσως να τον έβλαψα, ίσως και όχι, δε ξέρω απόλυτα να πω, ένα ξέρω ότι ολιγωρία στα καθήκοντά μου ήταν στα ουκ άνευ των Ιδανικών μου και των αξιών μου!
  Σαν τα πουλάκια τα’βλεπα ν’ανοίγουν το στόμα τους και τα αφτιά τους να πάρουν όσο πιο πολλά μπορούσαν, για ν’ανδρωθούν. να οπλισθούν  και ψηλά να σταθούν!
C:\Users\Spiros\Desktop\ΠΑΛΑΙΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ\photos1\4.jpg
  «Το Αιγαίο μας παραβιάζεται, τους έλεγα, βιάζεται καθ’υπερβολή κι’αυτό το γεγονός δε μπορεί παρά να εξοργίζει, να εξορκίζει και να ορκίζει! Το Αιγαίο μας φωνάζει βοήθεια, κραυγάζει βοήθεια, βρυχάται βοήθεια… και’γω που βρέθηκα στα οριακά κράσπεδα του τυφώνα και στο μάτι του κυκλώνα, εκεί στις εσχατιές των «Ανεμόεσσων» Λήμνου και Σκύρου, με υψηλά καθήκοντα και ευθύνες, μπορώ να ορκιστώ συνειδητά, πως άκουσα τούτες τις κραυγές!
  Έτσι επουδενί δεν μπορεί να εκχωρηθεί δικαίωμα άρνησης και ολιγωρίας σε τούτες τις κραυγές, σε τούτες τις εκκλήσεις… Δε μπορούμε να τους αφήσουμε στις άνομες βλέψεις τους και στις πρόστυχες ορέξεις τους…Πρέπει ν’αγρυπνούμε, ν’αντιδρούμε για να μην ατιμασθούμε κι’αυτή την υπέρτατη ανάγκη πρέπει να ικανοποιεί πρωτίστως η Πολεμική μας Αεροπορία, δια των αναχαιτίσεων και των εμπλοκών των τουρκικών αεροσκαφών, προτού προλάβουν ν’ασελγήσουν, να ιεροσυλήσουν να μολύνουν… !
http://www.athina984.gr/wp-content/uploads/2016/03/aeromaxies-22.jpg
  Και σίγουρα κάθε άλλο παρά σωστή είναι η συνταγή που αρκετοί συνιστούν «αφήστε τους!» Ν’αφήσουμε ποιους; Να κάνουν τι; Μα θα’μοιαζε σαν τη σκηνή εκείνη που ένας γιος ή ένας άντρας βλέπει τη Μάνα του ή τη γυναίκα του, να θωπεύεται από κάποιον Σάτυρο που αρχίζει από τον αστράγαλο και προχωράει λαίμαργα, σαρκαστικά κι’αηδιαστικά, προς κορεσμό των βάρβαρων και ανώμαλων ενστίκτων και παθών του! Κι’εκείνοι να παραμένουν άπρακτοι, σαν σιχαμερές, , εμετικές, ξεφτισμένες, ξεφτιλισμένες και τραγικές φιγούρες, του όλου σκηνικού…..!
  Όχι εμείς τουλάχιστον οι απόγονοι και κληρονόμοι της περήφανης του Ικάρου γενιάς, δε μπορούμε να δεχθούμε τέτοια πράγματα κι’έχουμε χρέος να φωνάξουμε μ’όση δύναμη διαθέτουμε, ΟΧΙ, ανεξάρτητα από συνέπειες, κόστος, μόχθο, ιδρώτα, αγώνα και αίμα!
  Όμως δεν κλαίμε γι’αυτό, δε φοβόμαστε απ’αυτό, συνηθισμένοι γαρ σε τέτοιου είδους προσφορές! Βαρύ το τίμημά μας και η κληρονομιά μας και’μεις αταίριαστοι, μοναδικοί, σε τούτο τον παρανομαστή!
https://i.ytimg.com/vi/HDsWCXSJQU4/maxresdefault.jpg
  Είναι οι φωνές των ΝΕΚΡΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ μας, που μας κάνουν ψηλά στις επάλξεις να στέκουμε, στις επάλξεις των ύψιστων επιταγών και της Μοίρας τα κελεύσματα… είναι η ΕΛΛΑΔΑ……..!»
  Και συνέχιζα όλες τις φορές με όση δύναμη είχα στο λόγο και τη ψυχή κι’όλο το πάθος, που περιείχε η ιδιοσυστασία μου, την Άγια, Εθνική κατήχηση, στην εκκόλαψη Ηρώων… λέγοντας άλλες φορές:
  «Μην υπόσχεστε, χωρίς να τηρείτε, μην αναλαμβάνετε χωρίς να εκπληρώνετε…..!»
  « Καλύτερα σωστοί και αντιπαθείς, παρά λάθος και συμπαθείς…!»
  «Το άγχος συνέπειας είναι προτιμότερο από οποιοδήποτε άλλο άγχος…!»
  «Τα εδώ περί Ελευθερίας πειθαρχούν και τα περί πειθαρχίας εδώ ελευθερώνουν…!
  «Το μέτρημα Υποχρεώσεων και Δικαιωμάτων, Ανίερος Ισολογισμός…..!»
  «Αν ένας στους εφτά απ’αυτούς είναι σωστός και’μεις όλοι σωστοί, τότε αλίμονο είμαστε ίσοι….!»
  «Οι συνθήκες απαιτούν εκκόλαψη προσωπικοτήτων, Ηγετικών προδιαγραφών και προοπτικών…..!»
  «Η θετική των υφισταμένων κρίση, συνιστά την αξιολογότερη καταξίωση των Προϊσταμένων, σαν δε γίνεται διττός αυτοσκοπός δολιότητας….!
https://hellasforce.files.wordpress.com/2016/04/military-erasmus1.jpg?w=750
  Τούτα τα λόγια και άλλα συναφή, έλεγα στα παιδιά της ελπίδας, λίγο πριν εκδιωχθώ! Και’κει την ύστατη ώρα, αφού τα συγκέντρωσα στο Αμφιθέατρο να τα χαιρετίσω, τους ζήτησα να με κρίνουν σαν άνθρωπο, σαν εκπαιδευτή, σαν πρότυπο επιρροής τους, βάζοντας ή όχι την υπογραφή τους σ’ένα απλό χαρτί!
  Και ψιθύρισαν και μίλησαν και κραύγασαν και έκλαψαν και έγραψαν και δικαίωσαν τελετουργώντας μυστικιστικά κι’ευθέως, πάνω σε ζωντανά χαρτιά, με στόμα και μιλιά!
  Ήταν η καλύτερή μου αμοιβή στα 26 χρόνια που είχα στην Πολεμική Αεροπορία, ήταν η «προαγωγή» μου, η «δικαίωσή» μου, η Ανάστασή μου!
  «Υπήρξε αμετακίνητος από τις αρχές του και τις αξίες του! Σπάνια συμπεριφορά για μια εποχή συμβιβασμών! Ήταν δίκαιος, άμεμπτος, νομοταγής, δραστήριος, πρώτος ανάμεσα στους ελάχιστους, που ξεχωρίζουν! Δίδασκε μ’ένα δικό του, εντελώς διαφορετικό τρόπο από τους άλλους! Τον κατατάσσω πάνω απ’όλους μεταξύ Διδακτικού και Στρατιωτικού Προσωπικού!» Ικ. 4ου Έτους Γ. Διολάτζης.
  «Ας είμαστε ειλικρινείς, στη σημερινή εποχή, αποτελούν φωτεινά παραδείγματα άνθρωποι, που αγωνίζονται για ιδανικά! Μας έδωσε πολλά δείγματα θαρραλέου ανθρώπου, που δε φοβόνταν να μιλήσει για λεπτά κι’ευαίσθητα θέματα! Το θάρρος του εκπήγαζε από τις ξεκαθαρισμένες του θέσεις και ένα  παρελθόν που δεν τον προδίδει!
  Ίσως ήταν περισσότερο απόλυτος απ’ότι θα’πρεπε, όμως δε μπορεί να κατηγορηθεί γι’αυτό, γιατί τα κίνητρά του, ήταν οραματισμοί για ένα καλύτερο μέλλον της Σχολής, της Πολεμικής Αεροπορίας και της Ελλάδας γενικότερα!» Ικ. 4ου Έτους Β. Βόσιος.
  «Ήταν διαφορετικός από οποιονδήποτε κι’αν έχω γνωρίσει! Γι’αυτό και τον τοποθετώ. μόνο του, εντελώς ξέχωρα από τους άλλους! Η διδασκαλία του ήταν προτροπή, κήρυγμα, ιερή κατήχηση προς τους μαθητές του!
  Καθόμουν εκεί στην τάξη και τον άκουγα, με μια διάθεση υπνηλίας από την εβδομαδιαία κούραση, όμως δεν ήθελα ποτέ να τελειώσει! Εύχομαι να μην αφήσει τις δυνάμεις του να πάνε χαμένες και να μείνουν ανεκμετάλλευτες!
  Δεν πρόκειται να τον ξεχάσω ποτέ, τον ζηλεύω κι’ακόμα πιο πολύ ζηλεύω τα παιδιά του, γιατί δε στάθηκα τόσο τυχερός, ώστε και’γω να έχω ένα τέτοιο πατέρα! Μακάρι να’φτανε ένα κομμάτι χαρτί, αυτά που νιώθω να πω!» Ικ. 3ου Έτους Π. Μηταφίδης.
  «Μας εμφυσούσε την πίστη και τον ενθουσιασμό για το Αεροπλάνο, την Αεροπορία, την Πατρίδα, όσο κι’αν έχουν ξεχαστεί (το έχετε άραγε προσέξει;) Διέθετε σπάνια ευφράδεια λόγου, ψυχική δύναμη, σθένος, πίστη, μεταδοτικότητα! Εύχομαι επιτυχία σ’όποιον τομέα επιλέξει, υποθέτω τη λογοτεχνία! Συγχαρητήρια για το θάρρος του να δεχθεί ανώνυμα σχόλια Ικάρων, μαθητών του!» Ικ.3ου Έτους Λ Καρανάτσης.
  «Είναι εκείνος που μ’επηρέασε όσο κανείς! Ήταν ο κορυφαίος! Μπορούσε τόσα να προσφέρει! Φοβερή απώλεια! Ν’ασχοληθεί με τον προφορικό και γραπτό λόγο, να μην το βάλει κάτω…Καλή Τύχη Κε Διοικητά θα σε θυμάμαι πάντα κι’ελπίζω να ξανασυναντηθούμε!»
  «Άριστος του λόγου χειριστής, ξέχωρος επαγγελματίας, ο μόνος ειλικρινής, ο μόνος συναισθηματικός! Πραγματικός Πατέρας! Στην πρώτη θέση μεταξύ Διδακτικού και Στρατιωτικού Προσωπικού! Είναι κρίμα, γιατί οι άνθρωποι της κατηγορίας του σπανίζουν! Να θυμάστε πάντα ότι υπάρχουν κάποιοι – ίσως να είναι λίγοι, ίσως και πολλοί – που ο λόγος σας τους εμφύσησε σαν διψασμένο χώμα να δεχτούν το σπόρο της διδασκαλίας σας! Μη μας ξεχνάτε σας έχουμε ανάγκη….!»
  Αυτό ήταν ένα ελάχιστο δείγμα της γνώμης των μαθητών μου! Παρόντες ήταν 128 αρκετοί έλειπαν σε άσκηση επιβίωσης! Όμως αλήθεια ήξεραν να κρίνουν τα παιδιά αυτά;
  Καταρχάς θα πρέπει να αποσαφηνίσουμε ότι τα παιδιά αυτά ήταν ενήλικες μέσου όρου 22 ετών, επιλεγμένα σωματικά, διανοητικά, ψυχολογικά, αθλητικά, υγειονομικά…!
  Είναι τέτοια η αυστηρότης επιλογής τους, για παράδειγμα, στην υγειονομική τους κατάσταση, που το σύνηθες ποσοστό αποτυχίας μόνο στον τομέα αυτό είναι περίπου 50%!
  Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για «άτομα ξέχωρης ιδιοσυστασίας» πριν την είσοδό τους στη Σχολή! Άλλωστε έχω αναρτήσει στο παρελθόν σχετικό άρθρο, με τον ως άνω τίτλο (spyrkikeris.blogspot.gr 9/12/2014) αιτιολογώντας τη θέση μου!
  Ακόμα μη ξεχνάτε ότι σ ελάχιστο χρόνο, η Πατρίδα θα εμπιστευθεί στα ιερά τους χέρια, περιουσίες που φτάνουν και κάπου υπερβαίνουν τα 60 εκατομμύρια $ η μία!
https://i.ytimg.com/vi/oCgCZjGL1Vg/hqdefault.jpg
  Και φυσικά μη ξεχνάμε ότι αυτά είναι τα παιδιά, που σε λίγο θα πρωτεύουν σε όλες τις ανταγωνιστικές ασκήσεις του ΝΑΤΟ!
http://www.ecdltest-themata.gr/images/Epikairotita/5parelasi-28h.jpg
  Κι’ακόμα μη ξεχνάτε το κύρος αυτών των παιδιών, έτσι όπως περίτρανα φαίνεται από την απήχηση των λόγων τους στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου στην Θεσσαλονίκη!
  Όμως πέραν όλων αυτών οι άνθρωποι έχουν ικανό αισθητήριο για κρίσεις, συγκρίσεις, ιεραρχήσεις και δικαιώσεις, κυρίως όταν μέσα τους η κυρίαρχη ιδιότης τους είναι η αγνότης, όπως συμβαινει μ’αυτά τα παιδιά! Γι’αυτό θεωρώ τα γραφόμενά τους ύψιστες για μένα τιμές, μη παραλλάξιμες με τίποτε και για τίποτε!
C:\Users\Spiros\Desktop\2def2cc616278f13e296f9427ab39c9a_XL.jpg
  Όμως πάλι έρχονται φορές που συλλογιέμαι – σίγουρα υπήρξα καλός και πειστικός δάσκαλος γι’αυτά τα παιδιά – τους έκανα όμως πράγματι καλό; Μήπως κάποιες νύχτες, οι τύψεις στον ύπνο με βρίσκουν και στα παραμιλητά μου φωνάζουν πως έκανα κακό, σ’αυτούς που απόλυτα με πίστεψαν! Γιατί δεν είναι λίγες οι νύχτες που πετάγομαι, απ’το κρεβάτι και τρέχω με το νου, σ’όλους εκείνους που εμένα δίδαξαν, ζητώντας ευθύνες γιατί ψέματα μου’λεγαν και’γω τους πίστευα!Τότε ολότελα θα σηκωθώ, τις γραφές των μαθητών μου θα διαβάσω και θα εφησυχασθώ!
  Ίσως σήμερα κατάλαβαν κι’εκείνοι, που υποτίθεται με ξέρουν, πιο είναι το ακατανίκητο σύνδρομό μου στις γραφές μου! Ναι αυτά τα παιδιά είναι, κι’ανάμεσά τους και ο Κώστας Ηλιάκης, ο μεγάλος μας ΉΡΩΑΣ!
  Και τότε, ναι τότε, ανείπωτη υπερηφάνεια νιώθω! Δεν είναι και λίγο να έχεις συντελέσει στην εκκόλαψη ενός Ήρωα! Πόσους γνήσιους Ήρωες έχεις έρμη Ελλάδα, καθαρούς Ήρωες και όχι αμφιλεγόμενους και Μαϊμού σαν τούτους τους Σταυραϊτούς;
  Πριν κλείσω ετούτη τη γραφή θα ήθελα να ρωτήσω, ξέρετε τη διαφορά αυτών των Ηρώων από όλους μας; Θα σας την πω μη προβληματίζεστε, εμείς είμαστε απλώς «κοινοί θνητοί» κι’αυτοί ΑΘΑΝΑΤΟΙ, ΑΘΑΝΑΤΟΙ στην ΑΙΩΝΙΌΤΗΤΑ και το ΔΙΗΝΕΚΕΣ!
  Θα κλείσω με κάποιους μου στίχους, αφιερωμένους στον καθένα ξεχωριστά της Ικάριας γενιάς των Ηρώων μας!

ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΎΤΗΚΕΣ
C:\Users\Spiros\Desktop\13233136_10209693471595175_782996419057668757_n.jpg
Κ. Ηλιακης Μωρό! Μετά από 16 χρόνια. Ο πιλότος δίπλα του θα είναι εκπαιδευτής του!
Ήσουν παιδί, μικρό παιδί
σε όνειρο μεγάλο
που’βλεπες θεέ μου πως πετάς
και ζεις σε κοσμο άλλο!

Κι’ένιωθες θεέ μου ηδονή
και σ’οργασμό πως φτάνεις
δίχως να ξέρεις να πετάς
και έρωτα να κάνεις!
C:\Users\Spiros\Desktop\13267748_10209693472275192_1479940360495271979_n.jpg
Κώστας Ηλιάκης Νηπιαγωγείο!
Εσύ γι’αυτό σου τ’ονειρο
και τη ζωή σου τάζεις
στην παιδική σου προσευχή
που κάθε βράδυ κάνεις!

Της Μάνας την αντίσταση
με πίστη την παλεύεις
και με δυο λόγια μάχιμα
τέλος την καταφέρνεις!

Μικρή θυσία δε χωρά
Σε όνειρο μεγάλο
Τ’ακούς Μανούλα μου γλυκιά
πεσ’μου καλό κουράγιο!
C:\Users\Spiros\Desktop\13267868_10209693478955359_6509753221323763950_n.jpg
Κώστας Ηλιάκης Ικ. 1ης Τάξεως
Μ’έταξ’η Μοίρα μου ψηλά
ψηλά σε κόσμο άλλο!
Μου’πε το φόβο ν’αρνηθώ,
στον πόνο να μην κλάψω!
C:\Users\Spiros\Desktop\elas-lyste.blogspot (2).jpg
Να΄χω κουράγιο Θεϊκό
στον Ουρανό επάνω
κι’αν απ’το χάρο προκληθώ
Ρότα να μην αλλάξω!
                                                                                      Με Τιμή
                                                                                   Σπύρος Κίκερης