ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΙ ΑΣΥΖΗΤΗΤΙ!

 

Σπύρου Κίκερη

ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΙ;  ΑΣΥΖΗΤΗΤΙ, "ΝΑΙ!"

«Μ’αφορμή σχόλιο του Εγγονού μου

Γιώργου Λάριου ετών οχτώ (8)
σχετικά με τον  SANTA CLAUS!» 

   Υπήρξα φανατικός πολέμιος των όσων πίστευαν το μύθο περί «ψεκασμού!» Έχω πει και έχω γράψει, τις απόψεις μου σχετικά με το θέμα του αεροψεκασμού, αρκετές φορές.

   Τις περισσότερες φορές, οι θέσεις μου αμφισβητήθηκαν, ακόμα και για τις άσπρες γραμμές των Αεριωθουμένων, τις διαυγείς ημέρες! Ειδικά για το θέμα αυτό, με ειρωνεύτηκαν, με χλεύασαν, με έβρισαν, με είπαν κρυψίνου, κατάσκοπο, συνεργό των ψεκαστών!

   Σήμερα προπαραμονή του 2018, τα παίρνω όλα πίσω και αναθεωρώ, θέτοντας τον εαυτό μου, στο μέγα πλήθος των όσων ακράδαντα πιστεύουν, ότι  μας ψεκάζουν, ασύστολα, κατά συρροή και εξακολούθηση!  

   Η Αφορμή της Αναθεώρησης.

 Παραμονές των Χριστουγέννων, καθώς έβλεπα τηλεόραση, με τον εγγονό μου, πέφτει μία καλαίσθητη διαφήμιση του ταξιδίου του Άη Βασίλη, του Santa Claus ήθελα να πω, για να μην παρεξηγηθώ! 

  Ο εγγονός μου στη θέα του, εκνευρισμένος, μου λέει! «Παππού δεν είναι αυτός ο αληθινός, αυτός είναι ο ψεύτικος!» Πού το ξέρεις ρε Γιωργάκη του λέω. «Το ξέρω παππού, το ξέρω καλά, ο αληθινός δεν έχει άσπρα γένια και κόκκινα ρούχα, έχει μαύρα γένια και μαύρα ρούχα!»

   Αυτός, ποιος είναι ρε Γιώργο, τον ρώτησα! «Αυτός είναι ένας πλούσιος, αλλά δεν είναι ο αληθινός, ο αληθινός στο ξαναλέω παππού, γιατί το ξέρω καλά, έχει μαύρα μαλλιά, μαύρα γένια και είναι αδύνατος!»

   Το Υπερκόσμιο Ψεύδος!

    Άντε να ξεμπλέξεις ένα παιδάκι οχτώ ετών, από ένα ιστό  αράχνης ψεμάτων, που καλύπτει την υφήλιο δύο και Αιώνες, με συνέργεια και συμμετοχή, είτε έτσι, είτε αλλιώς, απάντων κατά κανόνα, κυρίως δε τελευταία, σούπερ επιστημονικών φορέων και τομέων διαστήματος και αμύνης, όπως η NASA  και η NORAD!

   Για τη NASA, εκτιμώ ότι δε χρειάζονται εξηγήσεις, απλά να αποσαφηνίσουμε τον φορέα, που ασχολείται, με την εξομοίωση του «γιγάντιου ψεύδους»  της πτήσης του SANTA CLAUS! Ο φορέας αυτός  είναι το Κέντρο Ελέγχου των Διαστημικών Πτήσεων της NASA! Όσο για τη NORAD (NORTH AMERICAN DEFEND) είναι ο φορέας αεράμυνας, προς προστασία της Βορείου Αμερικής, από αέρος, με συνεργασία ΗΠΑ και Καναδά!

   Ναι ο Διασημότερος Ψεύτης στον Κόσμο, ο περιβόητος και αδιαμφισβήτητος πρώτος των ψευτών, άρα και δικαιωματικά «Άγιος Αυτών» και μεταφορικά των «Παιδιών», στο «ευλογημένο» του έργο! Το «δούλεμα» το «Παραμύθιασμα» την «εξαπάτηση», σ’ένα από τα μεγαλύτερα ψεύδη, που υπήρξαν, από καταβολής Κόσμου!

   Αυτό το λέω, γιατί υφίστανται και άλλα πολύ μεγαλύτερα ψεύδη, που δε διανοείσαι να θίξεις, γιατί υπάρχει κίνδυνος, παγκόσμιου αφορισμού και διαπόμπευσης, απασών των Δοξασιών, Σχισμάτων, Αιρετικών και απανταχού της Γης τυφλών κωφών, εις βάρος σου!

   Το Απίθανο Ταξίδεμα και το Πρώτο του Ξεκίνημα!

   Απίστευτα και όμως φανταστικά! Όλα ξεκίνησαν από ένα «λάθος», το βάζω σε εισαγωγικά, γιατί δεν αποκλείεται να μην πρόκειται περί λάθους και ο νοών νοήτω!

   Εν πάση περιπτώσει το 1955 ένα κατάστημα στο Κολοράντο Σπρινγκς, όπου και η έδρα της NORAD, έκανε μια εορταστική διαφήμιση, δίνοντας και το τηλέφωνο του SANTA CLAUS!  Ένα τυπογραφικό όμως λάθος, σε κάποιο νούμερο, ήταν αρκετό για να χτυπά ασταμάτητα το τηλέφωνο Διοίκησης της NORAD!

   Μετά όμως την αρχική έκπληξη, ανατέθηκε σε ειδικό Αξιωματικό να δίνει πληροφορίες στον παιδόκοσμο, εξηγώντας πως η Υπηρεσία του βοηθά τον Άγιο στο μεγάλο του ταξίδι, καθοδηγώντας τους εννέα τάρανδους, μέσω των Ραντάρ της, στις «καμινάδες» των σπιτιώ μας! 

   Για να μην επεκταθούμε επί του θέματος, μια και προσωπικά δεν το μπορώ, ας πούμε για να κλείσουμε επί του παρόντος, ότι τα σήματα λαμβάνονται, από την ειδικά διασκευασμένη, μύτη του Αγίου!!!!!

    Η Τραγικότητα Σύγκρισης Ψεύδους και Αληθείας!

     Πέραν όμως της τραγικής αυτής, φανταστικής αληθείας, εκτιμώ ότι θ’άξιζε να αναρωτηθούμε, εισερχόμενοι  συγκριτικά, στα έγκατα μιας άλλης, τραγικότερης διάστασης, πραγματικότητα!

    Προσωπικά διστάζω σε μεγάλο βαθμό να το κάνω, συμμεριζόμενος το ότι διάγουμε μέρες «Χρονιάρες» και θα’ναι σαδιστικό, να σας προσγειώσω, σε μια άνευ ελέους πραγματικότητα!

    Μια πραγματικότητα, που αδιαμφισβήτητα και αμείλικτα  προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία της UNISEF, σχετικά με τον κόσμο των ταλαίπωρων παιδιών και τις προβλέψεις μέχρι και το έτος 2030!

    Όποιος επιθυμεί ας το κάνει μόνος του με είσοδο στην ιστοσελίδα της UNISEF http//www.unicef.org και αν δεν αισθανθεί αηδία και αποτροπιασμό για το γένος των λογικών όντων, εμένα να με φτύσει!

    Το υγρό στοιχείο να συνιστά τα ¾ του πλανήτη ήτοι το 75% αυτού και να πεθαίνουν περίπου 5000 παιδάκια την ημέρα από την κατανάλωση, μη πόσιμου ύδατος, κυρίως στην υποσαχάρια Αφρική! Εμένα το γεγονός αυτό δε μ’ενοχλεί απλά, με συνθλίβει συντριπτικά!

   Με συνθλίβει, όσο κι’αν έχω λόγους, για τη μη συμμετοχή μου στο έγκλημα! Οι κατασκευές αφαλατώσεως και αποτοξίνωσης, δε στοιχίζουν και τα «χίλια γρόσια» ή κατ’ελάχιστον δε στοιχίζουν αρκετές φορές, όσο τα μεγάλα τερατώδη ψέματα! Τα οποία είμαι σίγουρος, ότι εν τέλει κακό κάνουν στην, ούτως ή άλλως, ευάλωτη ανθρώπινη φύση!

   

    Η Θεία Προέλευση του Μέγα ψεύτη!

   Φυσικά αυτός είναι ο SANTA CLAUS, που ουδεμία σχέση έχει, με τον ημέτερο, σεπτό, λιτό, σεμνό, ψηλόλιγνο, μελαχρινό, Άγιο Πατέρα της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, τον περισσότερο γνωστό σαν Μέγα Βασίλειο της Καππαδοκίας, επίσκοπο Καισαρείας, κύριο γνώρισμα του οποίου ήταν η φιλανθρωπία.

   Όμως άλλο η προέλευση της Αγιοσύνης και άλλο της "Εμποριοσύνης!" Γιατί ο Μέγας ψεύτης, από τη δεύτερη συνομοταξία προέκυψε, καθώς το ζευγάρωμα αυτής με το σύνδρομο των ανθρωπίνων αδυναμιών πάνω στο "Αδύνατον!"

 

   Ο μέγας θαυματοποιός, ξεκίνησε, φορτωμένος στην απογείωση με 60.000 τόννους παιχνίδια, παραμονή Χριστουγέννων, κάπου από το Βόρειο Πόλο, το στίγμα του υπάρχει, το έχει η NORAD, που μεταδίδει ζωντανά το ταξίδι σε εφτά γλώσσες! Αποστολή του το μοίρασμα δώρων  σε όλα τα παιδιά της υφηλίου και όχι μόνο, μέσα σε μία βδομάδα, μέχρι το ξημέρωμα της Πρωτοχρονιάς, δηλαδή! Δώρα ανάλογα με τα εκατομύρια γράμματα που δέχθηκε, όχι αυτός, αλλά ο υποτακτικός του, Αξιωματικός της NORAD!

 θα προλάβει; ΦυσικάSANTACLAUSείναι αυτός! Μέγας Mάγος, από τους λίγους που κάνουν το απίθανο πιθανό και το αδύνατο δυνατό, σε τούτο τον ψεύτικο κόσμο, αν και μεταξύ μας, δεν είναι και τόσο δύσκολο! 
Άλλωστε δε ξέρω αν έχετε παρατηρήσει ότι, η μέθοδος διανομής των δώρων, έχει εσχάτως τροποποιηθεί και εκσυγχρονιστεί! Στην πορεία του πια, ο Ιπτάμενος Santa Claus, δεν παύει να πετά δώρα, από τα 43.000 πόδια!

    Η NORAD, δίνει την ηλικία του κάπου στους 16 Αιώνες, από πού το βγάζει, μην περιμένετε να μας το πει, στο βάθος του χρόνου, πάντα χάνεσαι!

   Όμως θα ήταν πιο ειλικρινές να μας πούνε ότι τον «Άγιο Ψεύτη» τον γέννησαν ψεύτες, άνθρωποι της έμφασης και του στομφώδους, όπως οι έμποροι, για παράδειγμα!

    Θα τον συναντήσουμε για πρώτη φορά περιγραφικά όμως, σε ποίημα του 1823 με τίτλο “A Visit from St Nicholas!” Το 1863 θα τον δούμε για πρώτη φορά εικονιζόμενο στο περιοδικό Harper’s Weekly, από όπου και η φωτογραφία!  Συμμετοχή στη δημοφιλία είχε τo 1902 και το περιοδικό βιβλίο “The Life and Adventures of Santa Claus!” Και μετά και μετά το 1915 ο δρόμος γίνεται Λεωφόρος, με την εταιρεία αναψυκτικών, White Rock Beverages, που τον κάνει αφίσα σε μεταλλικό νερό! Λίγο αργότερα το 1931 η COCA COLA, τον απογείωσε και τον Θεοποίησε, δίνοντάς του την τελική μορφή, όπως την ξέρουμε σήμερα, από το διάσημο σχεδιαστή Haddom Sundblom, καθιστώντας τον ένα με τα προϊόντα της, καθώς παγκόσμιο σύμβολο δημοτικότητας!

,

   Εκείθεν η παγκόσμια τρέλα, για την αγάπη του και τον έρωτά του, επισκιάζοντας τους πάντες και τα πάντα στο πέρασμά του, τον Άη Βασίλη των Ελλήνων, τον Babbo Natale των Ιταλών, τον Περ Νοέλ των Γάλλων, τον Βαιναχτσμάν των Γερμανών, τον Χοτέϊσο των Ιαπώνων, τον Λαμ – Κουνγκ – Κουγκ των Κινέζων, τον Άγιο Πάντων των Ρώσων και των SANTA CLAUS  των Αμερικανών και των Εγγλέζων!

  Μα, Έλεος Θεέ μου, έλεος! Εκείνος σε ξεπέρασε, Θεέ μου, στον πλανήτη Γη κι’εμένα αυτή η «προσπέραση» με βάζει σε πολλές ανησυχίες, πολλά ερωτήματα και προ παντός διλλήματα! Μα μην εισενέγκεις εμέ εις πειρασμόν, Κύριε!

   Το Επιμύθιο.

   Ότι και να πούμε, δεν πρόκειται να δικαιωθούμε, γι’αυτό καλύτερα να σιωπήσουμε, προτού διαστροφικοί να χαρακτηριστούμε. Η Ψυχολογία θεωρεί σαν φυσιολογική συμπεριφορά, εκείνο το οποίο οι περισσότεροι δέχονται και αποδέχονται κάτω από τις ίδιες συνθήκες και εδώ οι περισσότεροι είναι συντριπτικά «Ανώτεροι!»

   Εκείθεν, εύλογο είναι να μην προχωρήσω στην ανάλυση προς τον εγγονό μου, περί του ποίου, του τι και του γιατί, της διαφοράς του «Μαύρου» και του «Άσπρου» του Άη Βασίλη και του Santa Claus δηλαδή! Ίσως είναι επικίνδυνο και κάπου επώδυνο, πολύ δε περισσότερο, όταν επιχειρηθεί, από έναν παππού, που δεν έπιασε στα χέρια του ποτέ, ούτε ένα παιχνίδι και γεύτηκε Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο σπίτι του, για πρώτη φορά, στα δέκα εφτά!

   Ας τον αφήσω καλύτερα στο τσουνάμι των ψεμάτων, του Αγίου των Ψευτών και των εμπνευστών του! Ας τον αφήσω μέχρι μόνος του να αναρωτηθεί, από πού μπήκε ο «Άγιος» αφού οι γονείς του έχουν εξοπλίσει το σπίτι τους, με σούπερ συναγερμό και η «καμινάδα» του Τζακιού τους, είναι ερμητικά κλειστή, γιατί δεν αρέσουν τα τζάκια στη μητέρα του!

   Όσο για τα παιδάκια, που δεν είναι από τζάκια, θα’ρθει η ώρα εκτιμώ, που θ’αναρωτηθεί, μόνος του «Μήπως το άδικο, εν τέλει και η πίκρα, τα εξωθούν, από απόγνωση σε πράξεις «κατακριτέες» και «απονενοημένες;»
   Τώρα αν αν τούτες τις Άγιες μέρες, περιέργως είδατε κάτι παράξενα να πέφτουν από τους Ουρανούς, να ξέρετε ότι δεν ήταν αστράκια, που πέφτουν και στέργουν ευχές, ούτε UFO και πέτρες ηφαιστειακές! Ήταν απλά το "εξ'ουρανού Θάμα" της NORAD και της NASA, που πάντα ανελεητα ψεκάζουν τέτοιες Άγιες μέρες, μέρες Θαυμάτων και Μυστηρίων, κάθε Γήινο "Χάχα" και "Βλάκα!"

   Όσο για εκείνους, που εξακολουθούν να εκπλήσσονται, για το πώς κάποιοι αναμενόμενοι «Μεσσίες» σαν «Μάνα» εξ’ουρανού πέφτουν και ψεύτες ολκής αποδεικνύονται, θα τους παρακαλέσω,  πριν την ενθρόνιση και την βάπτιση των Μεσσιών, προκαταβολικά, προληπτικά και προφητικά, να συλλογίζονται και να ισολογίζονται, για να μη λαθεύουν!  Τούτο όμως, απαιτεί διαρκή κι’ανελέητο αγώνα! Αγώνα, ανιδιοτελούς και πολυδιάστατης κατάρτισης!

   Διαφορετικά στο κάθε δόλωμα του κάθε επιτήδειου, σαν χάνοι, θα πιάνονται, θα παστώνονται και το χειρότερο, θα το «Χαίρονται!»

   Όσο, εν τέλει, για το αν, είμαστε «ψεκασμένοι», δώστε μόνοι σας την απάντηση!

                                                                Ολόψυχα σας Εύχομαι

                                                            Ευτυχισμένος ο Νέος Χρόνος!

                                                                           Με Τιμή

                                                                      Σπύρος Κίκερης

   

 

ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΓΡΑΦΟΜΕΝΩΝ ΜΟΥ

Σπύρου Κίκερη

ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΓΡΑΦΟΜΕΝΩΝ ΜΟΥ

«Σε Ταξίδι με Γυρισμό!»

  Πριν λίγες μέρες, σχετικά με ένα μου ταξίδι, κάπου μεταξύ ρεαλιστικής και μεταφορικής γραφής, έγραφα:

«Σε ταξίδι χωρίς γυρισμό, ταξιδεύω με κόντρα καιρό!

Συμπληγάδες στο δρόμο περνώ και παλεύω σκληρά να σωθώ!

Σε ταξίδι χωρίς γυρισμό, ταξιδεύω με κόντρα καιρό!

Τις πληγές μου στο δρόμο μετρώ κι’όλο λέω πίσω πια, δε γυρνώ!»

  Όμως τώρα αισθάνομαι αδήριτη την ανάγκη αναθεώρησης, ανασκευής θα έλεγα των γραφομένων μου, επί το ρεαλιστικότερο, σε σχέση μ’αυτά που ένιωθα αρχικά στον φυγεμό:

«Σε ταξίδι χωρίς γυρισμό, επιστρέφω, καρδιά μου θα πω

πόνους κι’όρκους, που πήρα ξεχνώ, το κουμάντο δεν το’χω εγώ!»

  Ίσως τα λόγια μου και πάλι μοιάζουν ότι λέγονται μεταφορικά, όμως όχι, είναι περισσότερο ρεαλιστικά και αυθεντικά από ποτέ!

  Ναι, οι πιο πολλοί πιστεύουμε λαθεμένα πως είμαστε «πηδαλιούχοι» του σκάφους του Εαυτού μας! Λάθος, λάθος οικτρό από εντυπώσεις πλάνης, πλάνης κυρίαρχης και δήθεν άτρωτης!

  Στο διάβα της ζωής μας, σε τούτο το μοναδικό κι’αδιάκοπο ταξίδεμα, άλλος! Όχι, «άλλη» για ν’ακριβολογούμε, το τιμόνι του εαυτού μας κρατά και μας πάει άλλοτε ευθεία, άλλοτε δεξιά, άλλοτε αριστερά και όπου αυτή γουστάρει, γουστάρει κι’αγαπά, χωρίς να μας ρωτά!

  Βάσει ποίων παραμέτρων εκείνη οδηγεί; Άλλοι παράμετροι σε μας άγνωστοι, άλλοι, ημιάγνωστοι, άλλοι διαισθησιακοί, άλλοι απόκρυφοι, άλλοι κρυφοί κι’άλλοι σίγουρα υπαρκτοί και συνειδητοί!

  Το όνομα της οδηγού και «πηδαλιούχου» «Μοίρα» κι’ ας ευχόμαστε όλοι, μα όλοι αν μη τι άλλο, να μην είναι «κακομοίρα!» Ας γίνουμε όμως σαφέστεροι όσο γίνεται και όσο τα προσχήματα επιτρέπουν!

  Ταξίδευα και σε όλη, μα όλη τη διαδρομή, είχα σταθερά πάνω και αριστερά, με φόντο το γαλάζιο Ουρανό, που τον έβλεπα γκρίζο και σκυθρωπό, τρία μοναδικά πλασματάκια, το ένα πλάι στ’άλλο, περίεργα να με κοιτούν, να μου μιλούν κι’ακόμα με παράπονο ευθύνες να μου ζητούν!

  Ήταν ο καλός μου «Κόκκος ή Πίπης» ο γλυκός μου και ανυπέρβλητος παπαγάλος μου, αυτός που κάποτε με πήραν μ’ένα φορείο να με προλάβουν, κι’εκείνος ωρύονταν «Πού τον πάτε το Μπαμπά μου!» Δέκα εννέα χρόνια είμαστε μαζί!

  Ήταν η γλυκιά μου γατούλα, η Γιουγιού μου, που τη μάζεψα από το δρόμο και δεν έχει εδώ και τρία χρόνια, πώς να μου πρωτοβγάλει την υποχρέωση!

   Και ήταν η γλυκιά μου «Σίντυ», η πολυαγαπημένη μου σκυλίτσα, που διανύει το 18ο έτος της όποιας διαδρομής της, στο οδοιπορικό της ζωής της! Το πλάσμα που μου έδωσε τα πιο πολλά διδάγματα στη ζωή μου απ’οποιονδήποτε άλλον! Το πλάσμα για το οποίο έγραψα!

«Εμένα η Αγάπη μου δεν είναι Ανθρωπάκι

πνιγμένο μεσ’τα λάθη του, πνιγμένο μεσ’τα πάθη!

Εμένα η Αγάπη μου είναι είν’ένα αγγελάκι

σε κοινωνία πρόστυχη, σε κοινωνία σκάρτη!

Εμένα η Αγάπη μου, Θεούλη μου νισάφι

δεν φτιάχτηκε από πηλό, μ’από αγνό χρυσάφι!

Εμένα η Αγάπη μου είναι ένα σκυλάκι

που το φωνάζω Σίντυ μου, χαϊδευτικά Σιντάκι…..!

  Για να γράψω παρακάτω στο ίδιο θέμα λόγια, που μου σπαράζουν τη ψυχή κάθε που τα θυμάμαι!

«…Δεν ανέχομαι πια Σίντυ τούτο τον καημό

Βόηθα να σε ξεπεράσω, πριν να χάσω το μυαλό!

Γίνε λίγο Ανθρωπάκι σε θερμοπαρακαλώ

Πριν αρχίσω αγαπούλα αντιστρόφως να μετρώ!

Δεν ανέχομαι πια Σίντυ στον καθρέφτη να κοιτώ

κι’ένα είδωλο να βλέπω, ειδεχθές και ποταπό

μ’ένα σύνδρομο σα βρόχο, περασμένο στο λαιμό

και να μου καυχιέται Σίντυ, ότι μοιάζει στο Θεό…..!»

  Και τώρα πώς να ησυχάσω, πώς να ηρεμήσω, που την ένιωθα να μου λέει «Γιατί με άφησες; Γιατί; Τώρα μ’άφησες που είμαι γριούλα στα 85 μου; Εσύ που δε μ’άφηνες ούτε στις πτήσεις σου; Εσύ που με πήγες παντού μέχρι την Κάλυμνο και την «Τέλενδο;» Τώρα μ’άφησες που σ’έχω τόσο ανάγκη και τόσο σ’αγαπώ;»

  Πόσες φορές δάκρυσα, δε θυμάμαι, ευτυχώς που τα δάκρυα της ψυχής δε φαίνονται! Της είπα κάποια λόγια ψιθυριστά! «Είμαι εδώ, πάντα εδώ και την ύστατη ώρα θα’μαι εδώ το χεράκι σου να κρατώ μέχρι ν’ανταλλάξουμε τον τελευταίο ασπασμό!» Αν και δεν ακούει, είμαι σίγουρος πως τα κατάλαβε, το επιβεβαίωσε με το γλωσσάκι, στην πιο ευγενική της χειρονομία!

  Η αλήθεια είναι ότι σπάνια την άφησα, κατά κανόνα την έπαιρνα και τότε που πέταγα, σπάνια ερασιτέχνης πιλότος θα βάλει τις ώρες, που εκείνη έβαλε! Την πήρα τον Ιούνιο του 1999, μετά από ένα ταξίδι στα Σύβωτα, όπου στο ξενοδοχείο που καθόμουνα, ο ξενοδόχος είχε ένα αντίστοιχο, που τόσο θαύμασα!

  Την αγαπούσα Θεέ μου τόσο πολύ, που μόνον λίγοι, πολύ λίγοι μπορούν να καταλάβουν! Η μόνη ενοχή που νιώθω είναι ότι πορεύτηκε ορφανή από Μανούλα και είναι Θεέ μου, τόσο Κοινωνική!

  Όμως, για να επανέλθουμε στο θέμα μας, είχα τόση ανάγκη να ξεκουραστώ, στο ταξίδι αυτό, είπα να καθίσω τρεις, τέσσερες μέρες, σε χώρο που με ενέπνεε ποικιλότροπα! Δεν μπόρεσα, γύρισα την επομένη! Δεν κάθισα παρά λιγότερο από 24 ώρες, παρά του ότι τα στήθη μου γέμισαν από τιμή και υπερηφάνεια, από την προσφορά των Γενναίων, που με είχαν προσκαλέσει!

  Με το που γύρισα αγκάλιασα τα πλασματάκια μου, τα φίλησα, τους μίλησα, συγνώμη τους ζήτησα και ησύχασα! Όμως το βράδυ παρά τα 900 περίπου χιλιόμετρα, αποκοιμήθηκα αργά, πολύ αργά, μα όμως ανταμείφθηκα!

  Ναι είδα κάποιο όνειρο! Δικαίωμα στο όνειρο όλοι έχουμε! Το όνειρο δεν είναι σαν τη ζωή, που σ’ άλλους δίνεται και σ’άλλους όχι! Ναι είδα κάποιο όνειρο, δεν ήταν όνειρο «Ουτοπικό» ήταν όνειρο καλό, ιδανικό και το καλό μας όνειρο πάντα έχει όνομα, διεύθυνση, οδό, αριθμό και κώδικα ταχυδρομικό σε Γη και Ουρανό!

                                                                                      Σπύρος Κίκερης