ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ - COVID 19! ΔΙΑΟΛΟΣΤΑΛΤΟΣ Ή ΘΕΟΣΤΑΛΤΟΣ;

ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ – COVID 19!

ΔΙΑΟΛΟΣΤΑΛΤΟΣ Ή ΘΕΟΣΤΑΛΤΟΣ;

«Ουδέν κακό, Αμιγές καλού!»

    Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί;

   Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί λίγο πριν, ότι θα ξυπνάγαμε ένα πρωί και θα βλέπαμε την πόλη έρημη, σα να πεθάναμε όλοι; 

   Ποιος ανθρώπινος νους θα περίμενε ότι θα’ρχονταν μια μέρα, που δεν θα τολμούσε κανένας μας από την πόρτα του να ξεμυτίσει και αν τολμούσε θα έπρεπε να είναι εξοπλισμένος σαν εξωγήινος, με μάσκα, γάντια και για τους πανικόβλητους, ότι μπορείς να φαντασθείς;

   Ποιος θα τολμούσε να πει ότι όλοι θα είμαστε οικειοθελώς και

αναγκαστικώς φυλακισμένοι, ελεύθεροι πολιορκημένοι δηλαδή, με το μεγάλο αδελφό να παρακολουθεί και το μπόγια με την απόχη να περιπολεί; 

   Ποιος θα μπορούσε να διανοηθεί ότι τα φέρετρα στις οθόνες μας θα έχουν στοιβαχθεί ή ότι την εικοστή Πέμπτη Μαρτίου του 2020

«παρελαύνουν Νεκροί»; Ακόμα ότι το μυαλό μας θα έχει τρομοκρατηθεί, μήπως εμείς είμαστε οι επόμενοι νεκροί, μ’ένα φριχτά ασφυκτικό θάνατο, θάνατο μοναξιάς;

   Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι η Μάνα θα φοβόνταν το παιδί και το παιδί τη Μάνα και ότι η θεραπευτική αγωγή θα είχε ηλικιακά ιεραρχηθεί με τέλος στον καιάδα;

   Κανείς, κανείς όλα τούτα και άλλα πολλά, πάρα πολλά, όχι να τα σκεφτεί δεν θα μπορούσε, αλλά ούτε να τα ανθυποδιανοηθεί και να τα ονειρευτεί στους χειρότερους εφιάλτες του!

   Και ανάμεσα σε όλους ένας μόνιμος της σκέψης ταξιδευτής, που προ πολλού έχει πει και γράψει ότι «το οτιδήποτε ο άνθρωπος δύναται να σκεφτεί, μπορεί και να συμβεί», ποτέ δεν είχε φτάσει μέχρι εκεί! 

   Πέρασαν σαράντα μέρες και, που με θέμα “Κορονοϊός ιός, ιός, ιός …. Sos” έγραφα: «Για να μην παιδεύω ίσως τούτος ο ιός να αποδειχθεί μακράν ο ισχυρότερος πάντων! Ίσως είναι επιτακτική ανάγκη αυτό να συμβεί και τις επιτακτικές ανάγκες δυστυχώς ή ευτυχώς δεν τις καθορίζει ο άνθρωπος! Προσωπικά πιστεύω ότι η φύση σαν σκοπεύει δεν αστοχεί, γιατί τη σκόπευσή της η Μοίρα την καθοδηγεί κι’εκείνη θαρρώ Θεόθεν προβαίνει στην επιλογή! Εύχομαι να λαθεύω και έξω απολύτως να πέφτω, όμως κάθε άλλο παρά αποκλείω τούτος ο ιός να είναι ο χειρότερος πάντων και η καταπολέμησή του ν’αργήσει σημαντικά μέχρι αυτός να εκτελέσει την αποστολή του!»
    Στωικισμός και Κορωνοϊός!

   Δεν ασπάζομαι απολύτως καμία σχολή Φιλοσόφων, γιατί όλες

πίσω από θεωρίες, δοξασίες, αυθαιρεσίες, δογματισμούς και αλήθειες κάτι όλες πρόσφεραν στην ανθρώπινη σκέψη, νόηση και λογική!

   Όμως ο νους μου τούτη την περίοδο με αφορμή τούτο τον Ιό, πιο πολύ στάθηκε στους Στωικούς και τη σοφότατη ρήση τους, όπως στο θέμα του παρόντος αναγράφεται «Ουδέν κακόν, αμιγές καλού!» 

   Δεν θα κουράσω αναπτύσσοντας τα καλά της θεωρίας τους περισσότερο, όμως αναζητώντας λίγη παρηγοριά για τα μελλούμενα, ναι, στην πάνσοφη ρήση του Στωικισμού «Ουδέν κακό Αμιγές καλού» με ευλάβεια στάθηκα και στην πρόκληση του καλού πίσω από το κακό δεν αντιστάθηκα!

   Ο Κορωνοϊός θα φύγει, θα ηττηθεί, θα εξαφανιστεί, όμως και να μην εξαφανιστεί θα εξουδετερωθεί και ελάχιστα θα μας απασχολεί μελλοντικά μόνο προληπτικά, όπως τόσοι και τόσοι άλλοι παρόμοιοί του, που ήλθαν, είδαν, πήραν και απήλθαν ή έμειναν σχεδόν αδρανείς!

   Όμως ο «Γίγαντας Άνθρωπος» όπως παλαιότερα παρέμεινε, έτσι και τώρα θα παραμείνει, γιατί κατά την ταπεινή μου άποψη είναι προικισμένος από την ίδια του τη Μοίρα με το Αγαθό της Αθανασίας! Της Αθανασίας για το είδος του όμως!

   Εκείνο που με ενοχλεί είναι ότι ο «Γίγας» αυτό θα έπρεπε να το ξέρει και να μην το αμφισβητεί! Το ότι το αμφισβητεί στο νου του, δεν αποδεικνύει τίποτα άλλο από τη μικρότητα του «Γίγαντα» στη έναντι του θανάτου δειλία, που στη λαθεμένη του σκέψη δεν τυγχάνει, όπως ο δημιουργός του τον θέλησε! Μια και ο πλάστης του, το περιούσιο ον του, ποτέ δεν πίστευε ότι «Νάνο» στην ολιγωρία και την τρικυμία θα το έβλεπε!

   Το λάθος είναι ότι ο Άνθρωπος ζει σε πλάνες, πλάνες εγωπάθειας και εγωκεντρισμού! Δεν βλέπει τον εαυτό του σα γένος και είδος στο σύνολό του, τον βλέπει σαν είδος ατομικό και το τραγικό, προσωπικό!

   Όμως όχι καλέ μου Άνθρωπε δεν είσαι ’συ ούτε ο Άτλας που τη

Γη στους ώμους του κρατά, ούτε το κέντρο του σύμπαντος κόσμου, που μία απροσδιόριστη αίσθηση σε θέλει να πιστεύεις! 

   Απλά ένας κόκκος είσαι ανάμεσα σε κάπου οχτώ (8) δις κόκκους ομοίων σου! Και αν εσύ χαθείς δηλαδή «σιγά μη χάσει η Βενετιά τη βελονιά» και «κάτι τρέχει στα γύφτικα»!

   Η ζωή είναι ζωή, όσο εν ζωή! Ύλη λειτουργούσα δηλαδή, ύλη ανακυκλούμενη και μεταλλάξιμη εσαεί, είτε τη θάψεις, είτε την κάψεις, είτε την κλάψεις, είτε την κράξεις είτε στα σκουπίδια την πετάξεις, είτε σε χρυσοφόρα σαρκοφάγο τη βάλεις!

   Όχι, δεν θα χαθείς, δεν πρόκειται να χαθείς, σαν πρώτη ύλη θα είσαι πάντα εδώ, θέλεις δε θέλεις, όμως χωρίς να το ξέρεις! 

   Δες λοιπόν τη ζωή την όποια ζωή, που βιολογικά έχεις, δες την ιδεολογικά, ιδεατά, ρεαλιστικά κοινωνικά και προπαντός ομαδικά με συνειδητή επίγνωση ότι είσαι ταξιδευτής μιας διαδρομής και αρκούντως αμφιλεγόμενης επιστροφής!

   Ιδού η Ευκαιρία!

   Όμως δες την σα να είναι υπέρ βεβαία η «Δευτέρα σου Παρουσία», που σημαίνει ένα, καθ’εκάστην, ρετούς των πράξεών σου, με σκοπό τη συνεχόμενη τελειοποίησή σου σαν άνθρωπος! Με απλά λόγια γίνε, όπως θα ήθελες να είναι ο συνάνθρωπός σου και ο κόσμος ολόκληρος!

   Ιδού η Ευκαιρία, ο Ιός, ναι ο Ιός, ο «Κορωνοϊός!» Φιλοσόφησέ τον λίγο, τώρα που είσαι μόνος σου και δεν έχεις τι να κάνεις! Σκέψου πόσο απλή είναι η ζωή και η κάθε της στιγμή! Ο ήλιος, ο Αέρας, η Ελευθερία, η Φεγγαρόστρατα της Πανσέληνου η, η, η….! 

   Δεν είναι αμαρτία να μην τα βλέπεις; Να μην τα νιώθεις; Να μην τα μετράς να μην τα γεύεσαι; Να τα αμαυρώνεις, να τα κηλιδώνεις, να τα πληγώνεις, να τα σκοτώνεις, όλα τούτα; Ποια άλλη ευκαιρία θαρρείς, στη ζωή σου θα έχεις τούτα να σκεφτείς;

   Μέτρα πόσα καλά έχεις! Τι θα πει φυλακή! Τι ηθική! Τι άνθρωπος, συνάνθρωπος, σύντροφος! Τι αγάπη, έρωτας, φιλία! Τι Εχθρότητα, μίσος, μισαλλοδοξία! Τι έγκλημα και Τιμωρία! Τι Ευγνωμοσύνη και αχαριστία! Τι βία, πειθαρχία, αναρχία! Τι Ψυχαγωγία, ευτυχία, δυστυχία! Τι Πόλεμος και Ειρήνη! Τι Υγεία, ψυχολογία, ισορροπία! Τι υπομονή, επιμονή και πείσμα! Τι ηθικό, αποθάρρυνση, αποθράσυνση! Ήττα, δειλία, θάνατος, ανδρεία, ευθανασία! Τι, Τι, Τι ………!

   Κάθισε λοιπόν και μελέτα, σκέψου λίγο βαθύτερα μην χάνεις τη ψυχραιμία ούτε την ευκαιρία, προσφέρεται η πανδημία! Δες το όλο θέμα έτσι όπως είναι σα μια μοναδική ευκαιρία, που πρέπει να εκμεταλλευτείς καλύτερα τον εαυτό σου, τους γύρω σου και τον κόσμο να δεις!

   Με την οικογένειά σου περισσότερο να δεθείς, γιατί να μου το θυμηθείς, όπως και να’χει, πως κάποτε συνειδητά θ’αποδεχτείς ότι δεν υπάρχουν καλύτερες στιγμές και σκηνές από τις οικογενειακές!

   Και κάτι ακόμα αν σου αρέσει το κυνήγι, με του Ιού την ευκαιρία αναλογίσου, ότι το κυνήγι των μαγισσών είναι από τα πιο επικίνδυνα, γιατί οι δήθεν έρωτες είναι πνιγμένοι στα «κάλπικα νομίσματα», που όταν έρθει η ώρα της εξαργύρωσης αντί να πληρωθείς, θα πληρώσεις και πέραν των άλλων τον εαυτό σου πρώτα και κύρια θα πληγώσεις!

   Θυμήσου και τον ευκολόπιστο «Αδάμ» και τον παραδόπιστο «Αυνάν» και στάσου αγέρωχα ενάντια στους πειρασμούς και τις προκλήσεις, που ανυπόμονα σε καρτερούν και «δικαιώματα» κατάχρησης συνιστούν! Δικαιώματα, που απαιτούν υποχρεώσεις ν’αθετήσεις και ιερά πρωτόκολλα πίστης! Ποτέ άλλοτε τέτοια ευκαιρία δεν είχες και το πλέον πιθανό ούτε πρόκειται να έχεις!

   Το Σπίτι σου σαν «Σκήτη» δες και τον εαυτό σου «Ασκητή» σε μια εκ βαθέων περισυλλογή και ύστερα σαν τον επί Γης Παράδεισο, όπως πράγματι είναι! 

   Σου μοιάζουν ίσως υπερβολικά τούτα τα λόγια, το ξέρω, όμως για μέτρα τα καλά που εκεί έχεις, ρεύμα, πόσιμο νερό, θέρμανση,

φως, ηλεκτρική κουζίνα, φούρνο μικροκυμάτων, πλυντήριο ρούχων και πιάτων, μπόιλερ, ταχυβραστήρα, θέρμανση, αφυγραντήρα τηλεόραση, στερεοφωνικό, Mp3, Usb sticks, Tablet, PC, Google, You Tube, Face Book, Twitter, Instagram τηλέφωνο σταθερό και κινητό …. !

   Μην πλήττεις μωρέ, είναι αμαρτία, είναι αχαριστία, αγνωμοσύνη και πάνω απ’όλα και πρώτα απ’όλα δοκιμασία! Για μένα η λύπη μεγάλη, όχι γιατί δεν έχω άλλη επιλογή από τη φυλακή, αλλά γιατί το 24ωρο δεν μου φτάνει, έστω κι’αν τα μάτια μου δεν κλείνω ποτέ πάνω από ένα πεντάωρο!

   Σκέψου όταν εγώ ήμουν δέκα ετών δεν είχα τίποτα από αυτά, που προηγούμενα είπα, τίποτα απολύτως, εκτός από μια λάμπα πετρελαίου και ένα μαγκάλι με τσόφλια από μύγδαλα, όχι κάρβουνα κι’εκείθεν γύμνια, πείνα, δίψα ….και σκουλήκια λεβίθες 15 και 20 εκατοστών!

   Δες το σπίτι σου ακόμα και σαν «Κιβωτό» αν θες, μια και την αίσθηση έχεις πως βιώνεις έναν επικίνδυνο κατακλυσμό, από έναν Ιό ονομαζόμενο Κορωνοϊό, πες πως είσαι Νώε του 2020, αν μπορείς το ρόλο του να παίξεις! 

   Αλήθεια μπορείς; Αν μπορούσες θα είχες ήδη προετοιμαστεί, θα είχες πάρει τουλάχιστον κάποια οικόσιτα, ένα σκυλάκι, μια

γατούλα, ένα πουλάκι έστω!

   Έμαθα ότι στα Pet Shop έχει σχετικά αυξηθεί η ζήτηση! Μοιάζει καλό! Είναι όμως; Αναρωτιέμαι, γιατί φοβάμαι ότι με την επανάκτηση της Ελευθερίας, εσείς οι περιστασιακοί Φιλόζωοι, πως θα τα πετάξετε στους δρόμους, γιατί δεν θα τα έχετε πλέον ανάγκη ή γιατί θα σας είναι βάρος δυσβάσταχτο στις διακοπές σας, ως συνήθως γίνεται!

   Αν τα οικόσιτα τα θεωρείτε ασήμαντα, μηδαμινής αξίας δηλαδή, δε μπορώ να σας απαντήσω γιατί και μόνο η σκέψη σας με αφοπλίζει και από το λόγο! 

   Στη φιλοζωία θ’αφιερώσω ειδικό κεφάλαιο, δεδομένου ότι είμαι από εκείνους που αφότου «Γνώρισα τα Σκυλάκια, έμαθα τ’ανθρωπάκια, τα δόλια, τα σκάρτα, τα άπιστα, τα σάπια!»

   Γι’αυτό στη δική μου συχνότητα θα συνεχίσω και όποιον πείσω. Για πελάτες δε ψάχνω, αν έψαχνα θα ήμουν κάπου αλλού και όχι στη νοικιασμένη Κιβωτό μου!

   Αν έτσι πράξεις λοιπόν είμαι σίγουρος ότι παρά το τρομακτικό της περίπτωσης, με συμπάθεια και ευγνωμοσύνη ίσως τον Κορωνοϊό δεις, σαν πάνω του αντικειμενικά καθίσεις, μελετήσεις, σκεφτείς και ισολογιστείς!

   Ο Κορωνοϊός δεν είναι ο Χάρος που ήρθε να σε αφανίσει, είναι αυτός που ήρθε να σε προβληματίσει, να σε αφυπνίσει, να σε συνετίσει, να σε βοηθήσει και να σε παλιννοστήσει, αν έχεις εκτραπεί και παρεκτραπεί! Όλους μας και σένα μαζί «Άτακτο της Ελλάδας Παιδί!»

   Άδραξε και εσύ την ευκαιρία τώρα να καταλάβεις τα πάντα και

πρώτα από όλα ότι η μόνη νόμιμη και αναγκαία βία είναι η «Δημοκρατικά Αστυνομική», όχι μόνο για το δικό σου καλό, αλλά για το καλό και την ασφάλεια όλων μας!

   Εσύ ο Άτακτος και απείθαρχος σκέψου, μετά τη λήψη των άκρως αναγκαιοτάτων τούτων μέτρων ότι αν έτσι ήμασταν σε θέματα ευταξίας και Πειθαρχίας, μέλη θα ήμασταν σε Γη Επαγγελίας και Υγιούς Κοινωνίας! Καθότι ευταξία μεν είναι η συμμόρφωση με τους κανόνες  αποδοχής των πλείστων, κάτω από τις ίδιες συνθήκες! Πειθαρχία δε ο δρόμος που συνδέει επιθυμητό και εφικτό καθώς όνειρο και σάρκωση!

   Όλοι μας ας δούμε με πόση σοφία την αποστολή του ο Κορωνοϊός εκτελεί! Αν είναι να πάρει εσένα που είσαι ακόμα παιδί, εμένα θα προτιμήσει, που η ύλη μου έχει συρρικνωθεί και έχει σχεδόν μαραθεί, σε μια κάθαρση, που ίσως έχει ανάγκη και η Γη και η Ζωή!

   Αυτή η ζωή, που υποτίθεται πως όλοι μας ξέρουμε, αυτή που αφειδώς σκορπά το σπέρμα της διαιώνισής της, χωρίς ούτε καν να έχει εξασφαλίσει τη μέριμνα της συντήρησής του! 

   Ο Ιός συμπεριφέρεται σαν τη λέαινα ας πούμε στο κυνήγι για το θήραμά της, το τελευταίο θ’αρπάξει το πιο γέρικο ή το πιο ασθενικό κι’ας ξέρει πως το κρέας του δεν είναι τόσο νόστιμο και θρεπτικό όσο το υγιές και νεαρό!

   Και ακόμα σκεφτείτε για να μην πονάτε και αλλήθωρα κοιτάτε αρεσκόμενοι μέσα από ανύπαρκτα κενά να περνάτε! Τα λουλούδια στον κήπο σας, για παράδειγμα σαν περιποιείστε! Στην κάθαρση που επιχειρείτε, αυτά που πετάτε δεν είναι όλα νεκρά, αλλά, άλλα ημιθανή και άλλα στραπατσαρισμένα από την έλευση και παρέλευση του χρόνου! Μπορεί αυτά να πονάνε, εσείς όμως δεν πονάτε, λες και όλοι μαζικά και ο καθένας από μας είναι ένας «Ιός φονιάς!»

   Πιο καλά όμως σκέψου εσύ ο «παραλής» που έτρεξες τα «χαρτιά» - χρήματα -  σου να πάρεις πριν τα χάσεις, εσύ που

ανάγκη τα είχε μόνο η απληστία σου και η απιστία σου στο βαθύτερο νόημα της ζωής, χωρίς να το μετράς! Εσύ που φιλοδοξείς πάση θυσία να είσαι ο πιο πλούσιος του Νεκροταφείου, σκέψου και’συ, για να μη ματαιοπονείς!

     Η Επόμενη Μέρα θα'ναι Αλλιώς!

   Και επειδή δεν θέλω να τελειώσω με την κακόηχη λέξη του «Νεκροταφείου» ένα σλόγκαν των κομάντος θα πω: “Never Give Up, Never Give   Up, Never, Never, Never Give up!” «Ποτέ τα χέρια ψηλά, ποτέ τα χέρια ψηλά, ποτέ τα χέρια ψηλα!»

   Όχι γιατί η Ελπίδα πεθαίνει τελευταία, αλλά γιατί η Ελπίδα, η Ελλάδα και η Ανθρωπότητα κατ’επέκταση μείζονος λόγου, κατά την ταπεινή μου άποψη, ποτέ δεν πεθαίνουν! Χιλιάδες επί χιλιάδων ετών αποδεικνύουν τούτες τις αλήθειες!

   Και θυμηθείτε η επόμενη μέρα θα είναι αλλιώς, πρέπει να είναι

αλλιώς, μετά από τέτοιο σοκ, θετικά αλλιώς, πολύ αλλιώς σαν μια ημέρα μετά από πόλεμο, σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της Γης, με εορτασμούς και πρωτοφανείς πανηγυρισμούς!

   Ναι αλλιώς η άλλη μέρα, εντελώς αλλιώς, μ’ένα Delete κι’ένα Restart, για όλους μας σε όλους τους τομείς, προεξάρχοντος της Πολιτικής Επιλογής! Γιατί;

   Ηγέτες για Κλάματα!

   Γιατί είδαμε τους Ηγέτες «όνους» στους για εμάς «πόνους»! Τους Ηγέτες πρώτης βαθμίδας εννοώ, τους top δηλαδή, που να πάρει η οργή. Άλλος να μας βλέπει σαν «Αγέλη» καρτερώντας την «ανοσία» μας, μέσα από μια ανοησία!

   Μια ανεπίτρεπτη για σήμερα ανοησία και οπισθοδρομία, που κάποτε θέριζε ανθρώπους κατά εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια κι’ακόμα Ηγέτες όπως ο Περικλής και ο Ιουστινιανός, γιατί είχαν την ατυχία να ζήσουν το 4Ο π Χ Αιώνα ή τον 6ο μ Χ!

   Και επειδή έχει σημασία η αναφορά, θα τη συνεχίσω. Η Ισπανική Γρίπη τον 20ο Αιώνα έφαγε περίπου 75 με 100 εκατομμύρια ψυχούλες, δηλαδή παραπάνω από ότι εξολόθρευσε ο Ά Παγκόσμιος Πόλεμος!

   Πού ατύχησαν; Στο ότι υπήρξαν το 1918, μια εποχή που ούτε γάντια, ούτε μάσκες υπήρχαν, ούτε οξυγόνα για διασωληνώσεις και

διασώσεις, ούτε προστατευτικές ενδυμασίες του νοσηλευτικού προσωπικού, που θυμίζουν Αστροναύτες! Αυτά τα καταχωρούμε για να εκτιμήσουμε την τύχη μας, που θέλησε το βιολογικό μας στίγμα να είναι στον 21ο Αιώνα εν έτει 2020!

   Ας επανέλθουμε όμως στα «Σαΐνια» Ηγέτες πρώτης βαθμίδας, όπου και ήμασταν! Είδαμε τον άλλον τον Υψηλότατο τον

κοσμημένο με τον υπέρτερο χαρακτηρισμό, που ποτέ αποδόθηκε σε Ηγέτες, το χαρακτηρισμό του «Πλανητάρχη» τρομάρα του! 

   Τον γευτήκαμε αδιάντροπα να νοιάζεται περισσότερο μην χάσει τις εκλογές και την οικονομική του ευρωστία, παρά χιλιάδες και ενδεχομένως εκατομμύρια συμπολίτες του! Τον είδαμε να κάνει δηλώσεις δήθεν θάρρους περί του Κορωνοϊού σαν αντιπάλου, δηλώσεις θράσους και αγνοίας! Για να υπαναχωρήσει όταν ο κόμπος έσπασε το χτένι, ν’αλλάζει ρότα κατά 180ο μοίρες! Το καλό κουστούμι για εκείνον για πιο αργά το φυλάω!

   Όσο για τον άλλον το γείτονά μας, που πάει να σκάσει που ο Κορωνοϊός ήρθε να του καθυστερήσει – κούνια που τον κούναγε -

τα μεγαλόπνοα στο αρρωστημένο μυαλό του σχέδιά, περί ανασύστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας!

   Χωρίς κανείς από δαύτους και όχι μόνο, να αισθάνεται, ούτε να συναισθάνεται ότι τα πάντα ρει, συναρτώμενα με την εποχή, όχι μόνο η Επιστήμη και η Ιατρική, αλλά και η Ιστορία, η Θρησκεία, η Παιδεία, η Δημοκρατία, η Πολιτική και οι Ταγοί!

   Το Επιμύθιο!

   Οι Στοχαστές και παιδευτές της σκέψης, οι Κοινωνιολόγοι, οι ψυχολόγοι, οι Ιστορικοί και αρκετοί ακόμα άνθρωποι των γραμμάτων και των επιστημών, αργά ή γρήγορα θ’αποφανθούν θετικά για έναν λίαν επικίνδυνο και ύπουλο Ιό, τα καλά του οποίου ήδη άρχισαν να φαίνονται, χαρακτηρίζοντας αυτόν, εν τέλει, σαν Θεόσταλτο! 
      Πολλαπλά,  ουσιώδη και δίκαια βλέπω τα καλά για τη Χώρα μου! Πάνε σαράντα (40) και πλέον χρόνια, που αρκετοί, παρασυρμένοι από λαϊκιστές, Έλληνες βλέπουν και νιώθουν τους φύλακές μας, σα «γουρούνια» και «δολοφόνους!» Πάνε τα ίδια χρόνια, που βλέπουν οι ίδιοι, περίπου το ίδιο τους φρουρούς της Πατρίδας μας και μάλιστα κάποιοι «κόπροι» - όνομα και πράγμα – να μη διστάζουν ν’αποκαλούν τους Ιπταμένους μας μέχρι «Αντιπαραγωγικούς» και «Στασιαστές!»

     Και κάτι ακόμα, που ίσως πέρασε απαρατήρητο, για πρώτη φορά,  είδαμε συνεδρίαση επιπέδου της Ελληνικής Βουλής στις (2/4/2020), μ’ελάχιστες εξαιρέσεις αρτηριοσκληρωτικών κι’αμετανόητων!

   Δεν παριστάνω το παλικάρι, έχω σαφέστατη αντίληψη περί της σοβαρότητας του θέματος, όμως ειλικρινά εμένα όχι μόνο δε με φοβίζει ο Κορωνοϊός, αλλά τουναντίον μ’εξοπλίζει μ’ελπίδα, θάρρος και αισιοδοξία, με το μόνο που με απασχολεί είναι η διάρκειά του! 

   Εκείνο όμως που κυριολεκτικά με τρομάζει είναι η πρώτη ημέρα μετά τον Κορωνοϊό, αμέσως μετά τον εορτασμό και τον τελικό απολογισμό σε πολλούς τομείς προεξάρχοντος του Οικονομικού! Του οικονομικού έστω και αν στην ουσία της πρώτη του ύλης, κατά τρέχουσα βάση, συνιστά ευτελέστατης αξίας υλικό με το όνομα «Χαρτί!»
      Χαρτί να φουσκώνει και να ξεφουσκώνει σε τέτοιες διαστάσεις δεν είχα ποτέ φανταστεί! Αναγκαίο κακό; Αναγκαίο κακό! Άιντε να τα βγάλεις πέρα με οικονομολόγους και χρηματιστές!

   Ίσως στο κομμάτι αυτό να απαιτηθεί σε παγκόσμιο επίπεδο, μια καλοπροαίρετη διεθνής συνδιάσκεψη, πράγμα ιδιαίτερα δύσκολο και επικίνδυνο, για παγκόσμιο «μαλλιοτράβηγμα», το οποίο και απεύχομαι!

   Ελπίζω ακόμα ότι θα αποφευχθούν οι επικοινωνιακές κατηγορίες

των μεγάλων δυνάμεων περί του "τις πταίει" με τους πολυδιάστατους πειραματισμούς εξεύρεσης τρόπων εξολόθρευσης των αντιπάλων τους, χωρίς και να αποκλείω "το τέρας του Φρανκεστάιν" να ξέφυγε κάποιου!
      Όπως και να’χει ο Κορωνοϊός θα μείνει στην Ιστορία σαν αμυχή για την Ανθρωπότητα, σαν αφορμή για μύρια όσα σενάρια και σαν υπέρ διογκούμενη απειλή σε ατομικό επίπεδο για τον καθένα μας, ένεκα λατρείας της ζωής σε προσωπικό και οικογενειακό επίπεδο!
      Θα συνιστούσε ανεπίτρεπτο λάθος μου, η παράλειψη έκφρασης ενός τεράστιου ευχαριστώ, που φτάνει ως τους Ουρανούς, για τους Επίγειους Θεούς με την άσπρη και  πράσινη φορεσιά καθώς την

αρωγή τους και προσφορά! Φυσικά και εννοώ τους Αγγέλους και Αρχαγγέλους, όλους αυτούς του Υγειονομικού προσωπικού, με προεξάρχοντες  τους Γιατρούς!

   Εύχομαι σε όλους καλή Τύχη, μη εξαιρώντας κανέναν από την ευχή, αντικρούοντας σθεναρά γι’αυτό, ακόμα και τη συνειδησιακή μου ηθική!

                                                                           Με Τιμή

                                                                     Σπύρος Κίκερης.

ΑΓΑΠΗΤΕ ΚΥΡΙΕ ΔΙΟΙΚΗΤΑ

ΣΠΥΡΟΥ ΚΙΚΕΡΗ

ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ

ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΣΥΝΘΗΚΩΝ!

«Κύριε Διοικητά»

*Μ’αφορμή την «εν Ειρήνη»

Σύλληψη και φυλάκιση

Ελλήνων Στρατιωτικών!

«Αγαπητέ Κύριε Διοικητά

αν και δεν είμαι της σχολής του θέματος

το αναγράφω τοιουτοτρόπως,

προκειμένου να συγκρατηθώ και να μη φερθώ αναλόγως!

Κύριε Διοικητά

η μη ετοιμότητα, επί παντός ενδεχόμενου,

κάτω από τις σημερινές συνθήκες

συνεπάγεται, κατ’ελάχιστον, ανευθυνότητα

για να μην προχωρήσω σε βαρύτερους χαρακτηρισμούς!»

   Εν Ειρήνη, δυο Ελληνόπαιδες Στρατιωτικοί, σε Τούρκικο Κελί!

  

Δυο νεαροί Ελληνόπαιδες Στρατιωτικοί, εν ειρήνη, σε τουρκικό κελί; Ποιος να το φανταστεί; Ντροπή, αισχύνη, προσβολή!

   Κύριε Διοικητά, την επικαιρότητα την παρακολουθείτε, ναι ή όχι; Το τι γίνεται το ξέρετε, ενημερώνεστε, ναι ή όχι;

   Κύριε Διοικητά, αξιολόγηση της κατάστασης, κάνετε, ναι ή όχι;

   Στον αέρα δε ξέρετε κάθε μέρα τι συμβαίνει; Δεν ξέρετε ότι πτήσεις «καμικάζι» έχουν γίνει και πλόες καμικάζι τελευταία, επαναλαμβανόμενα;

Το μέθυσο της Εξουσίας τον ακούτε καθ’εκάστην στα κηρύγματά του και τα διαγγέλματά του;

   Κύριε Διοικητά, ότι ήσασταν στην κόψη του ξυραφιού, στην τομή των τρόμων, θα έλεγα και την επιτομή και πεμπτουσία των καθηκόντων, θα πρόσθετα, το ξέρατε ή δεν το ξέρατε;

   Ο Νους απ’τις Επάλξεις!

   "Ο Νους απ’τις επάλξεις, Κύριε Διοικητά, δεν δικαιούται ούτε λεπτό να περισπάται."

   Δεν θέλω να πιστεψω ότι ο νους σας ήταν στην Αθήνα, εκεί στα υψηλά σαλόνια των κρίσεων, λόγω Μαρτίου; - Για όσους δεν το γνωρίζουν, το Μάρτιο κάθε έτους, γίνονται οι κρίσεις στελεχών των Ενόπλων μας Δυνάμεων –

   Καλά τα ιδανικά, καλή η καριέρα, Κύριε Διοικητά, αλλά χάριν των κρίσεων, συνήθως, ξεχνιόμαστε πάνω στην Καθηκοντολογία μας και αλλού το βάρος μας ρίχνουμε με όλες μας τις δυνάμεις και κύρια όπλα τη γλώσσα και το σάλιο! Ευτυχώς, όχι όλοι, Κύριε Διοικητά!

   Η Κατηφόρα στη Χώρα, Θανατηφόρα!

   Μιλώ άσχημα Κύριε Διοικητά, το ξέρω, μα η κατηφόρα στη Χώρα είναι θανατηφόρα! Εδώ δεν έχει πια μείνει τίποτα όρθιο, ούτε ιερό, ούτε και όσιο!

   Τι Μέτρα Λάβατε;

   Εσείς αλήθεια τί μέτρα λάβατε, να μη σας καταρρίψουν και σας εμβολίσουν Κύριε Διοικητά;

   Δυο παιδιά τ’αφήσατε μονάχα, σαν αδέσποτα σκυλιά, μέσα στην πυκνή ομίχλη και τον άγριο χιονιά;

   Καλά δεν ξέρατε ότι κάτι τέτοιες ώρες ο «Μπόγιας» παραφυλά; Δεν το φαντάζομαι, ούτε καν μπορώ να το διανοηθώ;

   Εγώ έμαθα Κύριε Διοικητά τις ετοιμότητες των τριάντα (30) λεπτών και των δέκα πέντε (15) λεπτών να τις αναγάγω σε ετοιμότητες των δύο (2) λεπτών και των δύο λεπτών, σε μηδέν και μάλιστα στον αέρα!

   Στον αέρα, Κύριε Διοικητά, απ’το κρεβάτι, την τουαλέτα, την καντίνα … μ’απειρες ενέργειες, Κύριε Διοικητά, που ούτε στον ύπνο σας έχετε δει, ανεξαρτήτως περιόδου εικοσιτετραώρου!

Δεν το φαντάζομαι ότι οι άνδρες σας, δεν είχαν κινητά; Κατά συνέπεια GPS και στίγμα ακριβείας, κάθε φορά! Δε μπορώ να διανοηθώ ότι δεν είχαν, ασύρματο επικοινωνίας, με το κέντρο επιχειρήσεων και τις ομάδες αμέσου επεμβάσεως, που δε μπορώ να ανθυποδιανοηθώ, ότι δεν υπήρχαν, ή το χειρότερο ότι υπήρχαν τυπικά, αλλά ουσιαστικά «όχι!»

   Τόσοι κίνδυνοι, λέτε ότι ελλοχεύουν εκεί, έμποροι, λαθρέμποροι, πρόσφυγες, μετανάστες, χρυσοθήρες, άσκοποι, περίεργοι, κατάσκοποι …..!

   Ο Φράχτης και το Ξέφραγο Αμπέλι!

   Κι’όμως εκεί, ακριβώς εκεί, μέχρι προχθές υπήρχε ένας φράχτης, που προφύλαγε τ’αμπέλι και όχι μόνο! Ο φράχτης, που αν μη τι άλλο έδειχνε στον

κόσμο, που σταματά ο πολιτισμός και αρχίζει, ο σκοταδισμός! Ο σκοταδισμός στο βασίλειο ενός των χειρότερων αιμοβόρων, Εωσφόρων, Δικτατόρων του, ενός μέθυσου της εξουσίας, αρχηγού Ληστών και Χαχόλων Λησταρχών!

   Χάθηκαν, μεσ’την ομίχλη, λέει, κι’ο ένας ντόπιος; Να το πιστέψω; Ας το πιστέψω, γιατί να σας χαλάσω το χατίρι!

   Χάθηκαν και; Άχνα δεν έβγαλαν; Πότε το καταλάβατε κι’όταν το καταλάβατε τι κάνατε; Είπατε μήπως ότι τώρα είναι αργά;

   Τι Θα’κανα Εγώ;

   Τι θα’κανα εγώ; Όχι δεν θα το πω, απλά δεν θα’φτανα μέχρι εδώ κι’αν υποθέσουμε ότι θα’φτανα, πόλεμο θα κήρυττα, με πρώτο πεσόντα, τον ίδιο μου τον εαυτό!

   Τώρα εκθέσατε τη Χώρα σας, την πολυπλεύρως εκτεθειμένη, ανεπανόρθωτα! Όμως εγώ τι φταίω και κάτι άλλοι σαν κι’εμένα, που ψηλά στις επάλξεις και τα μετερίζια, με σθένος κάτσαμε! Τι φταίμε να τρώμε τα Εθνικά σωθικά μας και τα Ηθικά μας, ταπεινωτικά, για μια ακόμα φορά;

   Και μετά ταύτα και δια ταύτα!

   Και μετά ταύτα και δια ταύτα, έμαθα μετατεθήκατε και’σεις Κύριε Διοικητά και ο από πάνω από σας! Εσείς πάτε, λέει, Διοικητής στη Σχολή Πεζικού! Προσέξτε, να περάσετε σωστά μηνύματα στα παιδιά κι’όταν τα διδάσκετε στα μάτια να τα κοιτάτε καλά! Παιδιά είναι αυτά, θα σας σεβαστούν λόγω βαθμού! Αυτού του είδους όμως ο σεβασμός Κύριε Διοικητά συνιστά, κατά την ταπεινή μου άποψη, την επιτομή του ηθικού ξεπεσμού και του ξιπασμού!

   Ο από πάνω σας, πάει λέει, σε σαλόνια επιτελικά, υπεύθυνος αμυντικού σχεδιασμού και προγραμματισμού του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ) μια και τέλειωσε με άριστα τα επιχειρησιακά! Φωτιά που να μας κάψει όλους,  όλους ανεξαιρέτως πολίτες και ενστόλους!
  Πάντως σας εύχομαι και Αρχηγοί! Αρχηγοί ΓΕΣ και ΓΕΕΘΑ! Άλλωστε εσείς δεν χρηματίσατε ούτε υπασπιστές του "Κυρίου Τσοχατζόπουλου", ούτε και αποστρατευτήκατε σαν ακατάλληλοι, για να σας επαναφέρουν σαν τους καταλληλότερους πάντων!

   Μία ΕΔΕ, ΘΕΕ μου!

   Δεν θα ήθελα τίποτα άλλο Θεέ μου, από το να έπεμπες ένα σου Άγγελο, αναθέτοντάς μου μία Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ), μ’αφορμή το υπόψη

περιστατικό! Μια ΕΔΕ, σ’αναπλήρωση της αδιανόητης παράλειψης των ανάλγητων υπευθύνων! Άκουσε κανείς, κάτι, μήπως; Κάτι, εκτός από τη "Λούφα" και την πάγια Φαρισαϊκή "παραλλαγή;"

  Μια ΕΔΕ, Θεέ μου, με δικαίωμα επέκτασης επί παντός επιστητού και ευθύνη έξάλειψης κάθε κακού, για την κατάπτωση του επίγειου Παράδεισου, σε κόλαση!
  Σε κόλαση δίχως σύνορα, Θεέ μου, σε στεριά, αέρα και θάλασσα, σύμφωνα με ασύστολη ομολογία και πρακτική, ενός «Χάχα», που ο διάβολος, επέλεξε, από ζήλεια και φθόνο, να κολάσει το μόνο επίγειο παράδεισο επί γης, μην αφήνοντας τίποτα όρθιο, ούτε Ιερό, ούτε Όσιο!

   Το πόρισμα, που θα συνέτασσα, τα συμπεράσματα, οι παρατηρήσεις μου, οι διευκρινήσεις μου, οι  εισηγήσεις μου και προπαντός η ευθύνη εξάλειψης, θα ήταν η μεγαλύτερη προσφορά στην Πατρίδα μου, Θεέ μου, από την αγαλλίαση εκπλήρωση της αποστολής μου, που θα ένιωθα, σαν ισόβιος Έλληνας Στρατιώτης και Πατριώτης!

                                                                                  Με Τιμή

                                                                           Σπύρος Κίκερης