Για μια καλύτερη Δευτέρα Παρουσία: ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ ΠΑ.Σ.ΟΙ.Π.Α ! Λ.Α.Ε.Δ 18/2/2026/18:00

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ ΠΑ.Σ.ΟΙ.Π.Α

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΑΕΡΟΠΟΡΩΝ!

ΛΑΕΔ 18/2/2025/18:00!

Ήμουν ο Μόνος Ομιλητής

Και Κατασυγκινημένος Είπα:

Πάντα αισθάνομαι αδήριτη την Ανάγκη σ’αυτούς τους Αθάνατους Αϊτούς και σας τους Στενούς Συγκινείς τους κάτι να προσφέρω, την Ιερή Αυτή Ημέρα της Μνήμης τους σαν Ελάχιστη Προσφορά στο Σύνδεσμο που μ’ενώνει μ’αυτούς και κατ’επέκταση με σας!

Η Χήρα Πρόεδρος Κα Σκαμαγκούλη προσφέρουσα το κομμάτι Πίτας στο Σπ. Κίκερη.

Έστω και σαν ανταπόδοση του κομματιού που ιδιαιτέρως μου προσφέρατε! Πέραν της Τιμής με όσα με τα μάτια μου είδα τις στερνές τους στιγμές και τις όποιες Ιερές τους Σάρκες, τα τρεμάμενα Χέρια μου άγγιξαν, στη Βαριά καθηκοντολογία του Αξιωματικού Ασφαλείας Πτήσεων, που επί μια Πενταετία είχα !

Ναι στη Μεγαλύτερη Πολεμική Μονάδα της Πολεμικής μας Αεροπορίας αυτή της 110 Πτέρυγας Μάχης, Βάση της Λάρισας, που επί της Εποχής μου διέθετε, Τρεις (3) Πολεμικές Μοίρες και Μία (1) Επιχειρησιακής Εκπαίδευσης Τεταρτοετών Ικάρων!

Όλες τους με Αεριωθούμενα Αεροσκάφη και Δύο (2) τουλάχιστον Πεσόντες το Χρόνο Αετούς! Κάτι που εύχομαι ποτέ, μα ποτέ σε κανέναν μη τύχει να ζήσει!

Περισσότερο από δυόμιση Μήνες ο Εκπληκτικός Χειρούργος Οφθαλμίατρος και Διευθυντής Οφθαλμολογικού Διδάκτωρ Κύριος Ανδρέας Πατέλης, μάχεται με Λέιζερ να ανοίξει εκ νέου τους Δακρυγόνους Αδένες των Ματιών μου και αν στις 25/2/2026 δεν δει το επιθυμητό αποτέλεσμα θα προβεί σε Χειρουργική Επέμβαση, προς επαναλειτουργία αυτών! Τυχαίο; Ίσως όχι!

ΜΟΙΡΟΛΟΙ ΠΑΡΗΓΟΡΙ ΠΕΡΗΦΑΝΩΝ ΑΠΡΙΟΡΙ!

Σαν με τα λόγια σου σε Θανάτων Πληγωμένους

δύνασαι να συμπαραστέκεις!

Ίσως σημαίνει πως ξέχωρες ευαισθησίες έχεις

σαν με τις γραφές σου στις καρδιές εκείνων μπαίνεις!

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΑΕΡΟΠΟΡΩΝ

ΑΦΙΕΡΩΣΗ:

Στους Πεσόντες Ιπταμένους

τ’ουρανού τους Αρχαγγέλους

και αυτών τους πληγωμένους!

Σ’ αυτούς που με τους Άγγελους έχουν πολλά κοινά

σ’ αυτούς που φύγαν άξαφνα, να πάνε πιο ψηλά!

Σ’ αυτούς που ρότα έβαλαν γι’άστρα αλαργινά

κι’ας τους περίμεναν στη Γη Μανούλες, Σύζυγοι, Παιδιά!

Κι’ήταν Αυτοί Σταυραετοί μ’ενα Σταυρό στην πλάτη

μετρώντας Ύψη Γολγοθά σ’εδάφη και Πελάγη!

Που πέσαν όλοι με Τιμή, στου Χρέους τους την πάλη

μοιάζοντας όλοι τους Χριστοί, σ’ανάστασης το Βράδυ!

Να το γιατί οι Θάνατοι γι’αυτούς δεν είναι Θάνατοι

και ειν’αυτοί στις Μνήμες μας Αιώνια Αθάνατοι

κοντολογίς Ιπτάμενοι στο Ύψος τους Ιστάμενοι

της Δόξας μας Προάγγελοι σαν Στρατευμένοι Άγγελοι!

*Έτσι η Ευαισθησία μου μήνυσε γι’αυτούς έτσι τους περιέγραψα και δεν σας κρύβω ότι στις σχετικές μου γραφές που είναι πολλές και πολυαισθητικές ήταν φορές που έκλαψα και με το δάκρυ έγραψα!

*Γι’αυτό και στις προσφερθείσες σ’ αυτούς Τιμές υπήρξαν στιγμές που κάπου τα Μάτια μου έκλεινα κι’ ίσως σ’ αυτές, θαύματα και παροράματα μπέρδευα!

*Τέτοιες Σκηνές κατά κόρον βίωνα τις Ιερές στιγμές κατάθεσης Στεφάνων θωρώντας τα μαρμαρένια Μνημεία τους σαν οιονεί Μνημεία Αθανάτων!

Πριν κλείσω θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την εκτενή ανάρτηση στην ιστοσελίδα σας σχετικά με την εκδήλωση που έγινε στις 10/8/2025 στις Πηγές Άρτας προς Τιμήν των δύο Πεσόντων Ηρώων μας Σμηναγού (Ι) Άγγελου Κουθουρίδη ετών 32 και Σμηναγού Γεώργιου Κουθουρίδη ετών 28 στις 23/2/1968 στην κορυφή Κοκκινόλακκος της Πίνδου σε Υψόμετρο 5.741 πόδια! Σημείο που βρίσκεται δύο μίλια ΒΑ και απέναντι του χωριού Πηγών!

Ήταν μια εκδήλωση ιδιαίτερα συγκινητική, γιατί οι ίδιοι οι κάτοικοι του χωριού με δικά τους έξοδα, τη συνδρομή του Δήμου Καραϊσκάκη και τις πρωτοβουλίες του Χρήστου Καπερώνη Προέδρου Πολιτιστικού Συλλόγου Πηγών, φιλοτέχνησαν ένα εξαίρετο Μνημείο, σ’ανάμνηση της Ζοφερής εκείνης μέρας που βίωσαν από παιδιά κι’από κοντά, με υπερπροσπάθειες ν’ανέβουν στο απρόσιτο και χιονισμένο βουνό, να περιμαζέψουν ότι ήταν δυνατόν να περισυλλεχθεί!

Εκεί βίωσα μία από τις συγκινητικότερες στιγμές που έχω ζήσει στο βιολογικό μου οδοιπορικό των ογδόντα πια χρόνων! Τί ήταν αυτό που με συνέδεσε με τους ανυπέρβλητους κατοίκους αυτού του Χωριού; Ένα τετράστιχο από ένα σχετικό μου ποίημα που επισύναψαν σαν επίγραμμα σε περίοπτη θέση του Μνημείου, που στο Διηνεκές θα λέει:

«Πάνω στης Πίνδου τις Κορφές

Αίφνης βροντάν δυο Αστραπές

κι’από της Άρτας τις Πηγές

βλέπουν αυτές σαν δυο Ψυχές!»

Εκεί είχα και την Τιμή να γνωρίσω από κοντά κατασυγκινημένος τον Πατέρα και την Αδελφή του Ήρωα Σμηναγού Αναστάσιου Μπαλατσούκα ετών 33 νυμφευμένου, που έπεσε σε φίλια μάχη, δύο (2) εναντίον τεσσάρων (4) Α/Φ F-16 Block 52+ της 340 ΜΔ/Β, εξαϋλωμένος απολύτως μετά από πρόσκρουση με το Σμηναγό Ιωσήφ Αναστασάκη ετών 36 παντρεμένο με ένα παιδί, επίσης πεσόντα! Γεγονός που μ’ανάγκασε με δάκρυα να γράψω πέραν των άλλων!