Πλατεία Καραϊσκάκη 19/10/2025! Εκδήλωση Μνήμης ...

 

Πλατεία Καραϊσκάκη 19/10/2025! Εκδήλωση Μνήμης προς Τιμή

 των Πεσόντων μας Συναδέλφων και Νυν Αρχαγγέλων!

 

   -Ένας ιδιαίτερος δεσμός άρρηκτα με δένει, όπως και τους πιο πολλούς από μας, τους πλέον Τυχερούς, και ίσως είναι η πρώτη φορά που ένιωσα στενάχωρα ασφυκτικά, που από ανυπέρβλητους λόγους, δε μπόρεσα να είμαι και’γω εκεί, τη σκέψη μου να αναπέμψω για μια αποστολή Υπερβατική!

 

   -Βλέπετε ότι η Βιολογική και Υπηρεσιακή μου Ζωή, τόσο με κράτησε σχηματικά κλειστά σ’αυτή τη διάσταση, την τόσο πικρή! Όταν και πέντε χρονών παιδί βίωσα από κοντά την πρώτη ανάληψη Συμπατριώτη μου Ικάρου Πρωτοετούς (Μόνου πεσόντα σα μαθητή από to ΕΚΕΧ), του Ευάγγελου Παπά ετών 21, που έπεσε σε πτήση Σόλο με Harvard T-6!

   -Για να συνεχιστεί με τη μία από τις δύο (2) γραμματείς που είχαμε στη Σχολή, Χήρα Σμηναγού Εκπαιδευτή, που πριν ένα χρόνο είχε αναληφθεί από πρόσκρουση στην Πεντέλη με τον ίδιο τύπο Α/Φ, καθώς  τους δύο (2) πρώτους εκπαιδευτές σε νυχτερινή προσθαλάσσωση στον Ευβοϊκό και τον πνιγμό του ενός, μία εβδομάδα μετά την είσοδό μου στη Σχολή, πάλι με τον ίδιο τύπο Α/Φ, που μετά από λίγο θα πετάγαμε και ’μεις το πρώτο μας Σόλο!

    -Για να έχει ένα ρεσιτάλ Συνέχειας στις Πολεμικές Μοίρες της Λάρισας, με δύο και τρεις νεκρούς κατά μέσο όρο το χρόνο, σε μία δεκαετία + που παρέμεινα σ’αυτές!

   -Με το πλέον Τραγικό επί μία τετραετία να τρέχω λόγω καθηκοντολογίας Προϊστάμενος Ασφαλείας Πτήσεων – πρώτος σε άκρως τραγικά περιστατικά, που μετάλλαξαν εκτιμώ ακόμα και το DNA μου αυξάνοντας σημαντικά τη ευαισθητοποίησή μου γενικά, απ’τον άρρηκτο πια δεσμό μου με τους Ιερούς μας «Νεκρούς!»

 

     -Δεν είναι λίγο να μαζεύεις σάρκες πρωτοετούς σου, μοίζει σα να συλλέγεις σάρκες του παιδιού σου! Δεν είναι λίγο να μπερδεύεις μέσα σε συντρίμμια σάρκες και σιδερικά! Ούτε στην επιστροφή σου στη Μοίρα, να βλέπεις πρώτα Ζωντανό, αυτόν που προηγούμενα έκλαψες Νεκρό, γιατί είχαν αλλάξει θέση στον Αέρα με τον Αρχηγό και η αναφορά του Πύργου ελέγχου σου’λεγε : «ότι κάρφωσε ο Νο2 του Σχηματισμού!!! Εκεί ακαριαία μεταφέρεσαι αναπόφευκτα σε Κόλαση και Παράδεισο και από της Αρκτικής τους μείον σαράντα (-40), βρίσκεσαι ακαριαία στην Έρημο Σαχάρα!

 

   -Έτσι συνδέθηκα άρρηκτα με τους Ιερούς μας Νεκρούς, αυξάνοντας τις διαστάσεις του Ψυχισμού μου και τις επιρροές αυτού στο Νου μου, με προαισθήματα και διαισθήσεις, που μου είναι αδύνατον ειλικρινά να πιστέψω!

 

    -Ναι έτσι κάπως άρχισα από νωρίς στο είδος αυτό να γράφω, με επιστέγασμα, μεταξύ άλλων τον «Ύμνο των Πεσόντων», καθώς την παρότρυνση του Διεθνούς Φήμης Συνθέτη Μιράν Τσαλικιάν στη Συναυλιακή Σύνθεση Αυτού και όχι μόνο!

 

   -Ζώντας στο διάβα μου, απερίγραπτες στιγμές Συγκίνησης και Τιμής, που περιείχαν δάκρυνες Σκηνές, σε Αγκαλιές, Μανάδων, Πατεράδων, Παιδιών και Συγγενών των Ιερών μας Νεκρών, που στο πρόσωπο μου έβλεπαν σε σύνοψη, το σύνολο των Εικόνων των Αγαπημένων τους Προσώπων!

 

    -Έτσι θαρρώ αντιλαμβάνεστε τη στενοχώρια μου που δε μπόρεσα να παρευρεθώ στην Πλατεία Καραϊσκάκη, την ώρα που και ο Ουρανός ξέρω δάκρυζε, βλέποντας κατόπιν Εορτής τον Αξιότιμο Αρχηγό μας Αντιπτέραρχο (Ι) Δημοσθένη Γρηγοριάδη, έχοντας στο πλάι του τον Επίσης Αξιότιμο Πρόεδρο της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Αεροπορίας επίσης Αντιπτέραρχο (Ι) Ε.Α και όχι μόνο, να στέκουν αγέρωχα, μουσκεμένοι μέχρι το κόκκαλο στη Μεγάλη και Οφειλόμενη Ταπεινή και Υπερήφανη Τελετή, που έμοιαζε απολύτως με μια οφειλόμενη Ηθικής Διάστασης Αμοιβή!

 

 

 

   

   

ΑΞΙΟΤΙΜΗ - ΑΞΙΟΤΙΤΛΗ - ΚΥΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ!

 

Αξιότιμη Κυρία Καρυστιανού!

Με κρίμα θα αρχίσω

με «Ρίμα» θα τελειώσω

κι’ελπίζω απ’την ανταπόκριση

να μην το μετανιώσω,

προσμένοντας  της προσφοράς

την έννοια να νιώσω!

 

*Μύηση στην Πρώτη τη Γραμμή

μ’άρνηση στα Πρέπει και τα Μη!

Βίωσες μια είδηση Φριχτή, τράβηξες με λύπη το Στρατί

έσυρες με Πάθος το Σχοινί, όμως παρασύρθηκες. Γιατί;

Βλέπεις σε παρέσυραν Ρωμιοί, Δόλιοι, Κακοί και Πονηροί

άκουσες πολλά σ’επιρροή, μπήκες σε ατμόσφαιρα πνιχτή!

 

Μύηση στην πρώτη τη γραμμή, μ’άρνηση στα πρέπει και τα μη

έτσι δεν αργείς να εκτεθείς, κάνοντας τη Λύπη σου Ντροπή!

Σε Μάνα που δε ξέρει να σταθεί, έστω και σε Λύπη περισσή

έναντι θαρρείς η Αρετή και η Ηθική συνηγορεί!

     Εσύ του Πόνου και της Συμφοράς που ούτε μια φορά δε σ’ είδαμε μαύρα να φοράς! Θα’θελα να’ξερα μα την αλήθεια τί πραγματικά Ζητάς;

   -Και επειδή πραγματικά δε μπορώ ούτε κατά διάνοια να το «προσδιορίσω», ελπίζω με τούτα τα λιγοστά να σου επιστρέψω και τα «ρέστα» που Ζητάς! Κι’ύστερα κάτσε και βρέστα με τον εαυτό σου αν κάπου μ’αυτόν Συζητάς!

    -Αξιότιμη κι’αξιότιτλη Κυρία Καρυστιανού, να πω ότι χρωστάς στη Μιχαλού, δεν το βλέπω αν και το διαβλέπω και  μ’επιφύλαξη το προβλέπω με το δρόμο που τραβάς!

     -Όμως οφείλω να σας πω ότι έχετε καταντήσει παραπάνω από Γελοία, το Τραγικό, πάνω από μία ούτως ή άλλως τραγωδία! Όμως μην το παίζετε σαν Αρχαία Τραγωδός, γιατί έχετε μετατραπεί σε φτηνής παρέας και «πασαρέλας» Αρχηγός , με Μπριγιάντια και Ζαφείρια και του Κόσμου τα Φτιασίδια, πουλώντας "Φύκια για μεταξωτές κορδέλες, με δήθεν μαύρες  διάφανες μα αόρατες πλερέζες!"

     -Αξιότιμη κι’αξιότιτλη Κυρία Καρυστιανού είμαι σίγουρος πως απ’την παρατραβηγμένη και μη στοιχειοθετημένη συμπεριφορά σας  η Ψυχούλα της Κόρης  σας έχει ολότελα αηδιάσει, όπως και κάθε σώφρων Μητέρα και γονέας, φωνάζοντας με εκκωφαντική φωνή στη Σιωπή: «Ντροπή Μάνα Ντροπή!»

   -Αξιότιμη κι’αξιότιτλη Κυρία Καρυστιανού, ήθελα να’ξερα ποίου Πατέρα Κόρη είστε Καλού Χριστιανού, και την όποια σας Μόρφωση γιατί την καταντάτε να μοιάζει, αν και δεν είναι, με Μαϊμού; Δεν τη λυπάστε, που κι’αυτή στη σιωπή για λίγη σοβαρότητητα  σας εκλιπαρεί;

    -Αξιότιμη κι’αξιότιτλη Κυρία Καρυστιανού, έχετε βγάλει μια πρωτοφανή προβολή Αλαζονείας, που ακόμα και στα όνειρά σας, σας αποστερεί ν’ακούσετε τη Φωνή της στοιχειώδους Σοβαρότητας και Προσοχής!

    -Έχετε δε καταστεί ηθελημένα ή μη υποχείριο πολιτικών μιασμάτων, που μάταια προσπαθούν από κάπου να κρατηθούν, χωρίς Ιερό και Όσιο, με πρώτο νούμερο, το Μεγαλύτερο ever Πολιτικό, αξιοθρήνητο και Θρασύτατα απρεπέστατο Σούργελο, που το Παίζει Ιωάννα της Λωραίνης (Ζαν Ντ’αρκ) σε ρόλο «Θηλυκού Ταρζάν, ανάγοντας σε «Μαγκιές τις Ταρζανιές!»

   -Και για να συνοψίσουμε «Αξιότιμη , Αξιότιτλη και Αναξιόπιστη Κυρία Καρυστιανού» Θέλετε να κάνετε το Πένθος Έπος! Όμως Ξεχνάτε ότι  στην Ιστορία  Πένθη Ατυχημάτων παντός σχεδόν είδους ποτέ δεν έγιναν Έπη!

    -Γιατί τα Ατυχήματα προέρχονται από σφάλματα, σφάλματα και παραλείψεις σοβαρές, έως βλακείες, καθώς  βλάβες μηχανικές ή εγκεφαλικές ακόμα και σε υπερσύγχρονες ηλεκτρονικά και αυτονομικά λειτουργούσες  συσκευές και μηχανές! 

    -Συσκευές και Μηχανές, που ποτέ δεν άλλαξαν ουδέ κατ’ελάχιστον το μεγάλο και αδιαμφισβήτητο ποσοστιαίο συμπέρασμα: «Ότι το 85% - 90% των πάσης Φύσεως Ατυχημάτων οφείλονται στον παράγοντα Άνθρωπο!

     -Κατόπιν των ανωτέρω Συνέλθετε και θερμά σας παρακαλώ, στη Μνήμη του Παιδιού σας και των άλλων Αθώων Ψυχών, μη διασύρεστε και εξευτελίζεστε άλλο με αυτοσκοπό το «Σάλο», προσβάλλοντας ακόμα και το Σύμβολο των Συμβόλων, το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, που τυγχάνει Σεβασμού, Αναγνώρισης και αποδοχής παντός εκτιμώ έστω και στοιχειωδώς αισθανόμενου Έλληνα Πατριώτη!

      Με μία «Ρίμα» θα μου επιτρέψετε να κλείσω, σαν ύστατη προσπάθεια, μπας και σας συνετίσω:

Τρελό το Βατερλό

στον Παραλογισμό!

Καλάμι απ’τα Τέμπη ευθύς ξερίζωσες, καβάλησες στα Τέμπη τον Κόσμο γύρισες!

Εσύ για το παιδί σου, παντιέρα ύψωσες, μα σαν σε πήραν χαμπάρι 

μου παρασύρθηκες!

Του δόλου το Μαχαίρι στο χώσαν  γρήγορα, ο Θώκος σε προσμένει

 σου’παν παρήγορα!

Μα σαν το «Βατερλό» σου στον Παραλογισμό σου  τον υπερβατικό

σου γίνει συνειδητό, θα σπάσει το «Καλάμι» σε Δίκιο απ’ το  Θεό!

Η ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ!

 

Η Στάση μας στα Δύσκολα!

Παγκόσμια Ημέρα Γήρανσης! (1/10/2025)

"Δεινόν το Γήρας, Οὐ Γάρ Έρχεται Μόνον!"

 

    Τί να πω και τί να μολογήσω, δίχως να «αυτομολήσω!» Απ, Απ, εδώ ενίσταμαι, σιγά μην αυτοκτονήσω κιόλας! Όχι ρε θα πολεμήσω μέχρι τέλους χωρίς να σηκώσω τα Χέρια ψηλά, σαν Πιστός τηρητής των Σλόγκαν Τσώρτσιλ των Ανυπέρβλητων ανάμεσα σε πολλά άλλα:

    “Never, Never Give Up – Ποτέ, Ποτέ τα Χέρια Ψηλά –  και του Never, Never Give In -Ποτέ, Ποτέ μην παραδίνεσαι -! Φράσεις Γενναίες που συνετέλεσαν στην Ανύψωση και Διατήρηση του Ηθικού των Συμμάχων και την Τελική  Νίκη στην Λαίλαπα Χίτλερ!

     Γι’αυτό καλοί μου Φίλοι μην απογοητευθείτε από τα επόμενα που θα διαβάσετε, που γράφτηκαν κάτω από στιγμές όπως και να’χει αρνητικής επιρροής, στα πρώτα οφθαλμοφανή δείγματα παρορμητικής  κάμψης ηθικού!

     Με το ένα μάτι «μπαλωμένο» με βρήκε η 1^η/10/2025 από τί; Από Καταρράκτη (25/9/2025 και 1/10/2025)  Ποιον; Εμένα που στις Πολεμικές Μοίρες δε με είπαν ποτέ με τ’όνομά μου, αλλά απλώς με το προσωνύμιο του «Ανοιχτομάτη!»

     Ναι δε λέω, κάποιες στιγμές  ένιωσα αυτά τα μάτια σαν καταρράκτη, που μ’έριχνε βαθιά στα «ράκη» από συντριβή λύπης γι’αυτά που έβλεπαν κι’αυτά που στα βάραθρα λύπης και συντριβής μ’έριχναν με μετάπτωση στη ψυχή, λόγοι Εγωιστικοί! Αλλά μετά από λίγο ξέχναγαν και στα επιθυμητά ίχνη με επανέφεραν!

    Προχθές (30/9/2025) μετά από πολυήμερες εξετάσεις, για αφόρητους πόνους στα άνω άκρα οι ειδικοί αποφάνθηκαν: «Ρευματική Πολυμυαλγία!» Συνιστώντας Κορτιζόνη μέχρι αποθεραπεία! Αιτία η Ηλικία σε συνδυασμό με μυοσκελετική Ταλαιπωρία! 

   Κι'όταν  τα παρακάτω βλέπεις ανάκατα με τη διόπτρα της Φαντασίας σου πως να μην κλάψεις, πως  Ναυαγός να μην αισθανθείς, στο Αφρισμένο Κύμα της Νοσταλγίας σου!

    Και μετά και μετά που ίσως αναπόφευκτα σου'ρθουν κι'άλλα, κι'άλλα στο Νου σ'άθλους που πέθαναν και άλλοι ούτε στον Ύπνο τους Έβλεπαν: Το   Γιγαντιαίο Αιώρημα στο Μονόζυγο, όλα τ'απίθανα στο Δίζυγο, το Σταυρό στους Κρίκους, την Έλξη με το ένα Χέρι

    Και μετά και μετά Αφήστε Παιδιά... και πονά η Καρδιά, με τα εννέα (9) μπαλονάκια και τα τέσσερα (4) Στεντ , σ'ένα άλμα φωτιά, τις τρεις γαστρορραγίες, την Τρίτη παραλίγο θανατηφόρα  κτλ κτλ!

    Όμως όχι στην κατηφόρα, ούτε στην κατρακύλα με την Ηλικία, ψυχραιμία, ψυχραιμία! Ο Ρεαλισμός Ρεαλισμός! Τα Δεδομένα δεδομένα, αυτά δεν αλλάζουν, ούτε η Γέννηση, ούτε ο θάνατος!

   Εκείνο που αλλάζει είναι το αόρατο τιμόνι που στα χέρια μας όλοι κρατάμε, πάνω από της τύχης το πρόσχημα, για να πορευόμαστε καθώς πρέπει στη Ζωή, κυρίως στα δύσκολα, τα προβληματικά και τα κυματώδη!

   Αρχής Γενομένης ας πούμε από το πάτημα της πρώτης Γραμμής του Μετώπου με πρώτη επιγραφή «Ογδόντα -80 –» και το συνοδευτικό «Δεινόν το Γήρας, Οὐ Γάρ Έρχεται Μόνον… είτε του Αριστοτέλους, είτε του Ευρυπίδους!

   Και κάτι ακόμα που θεωρώ αρκούντως Βασικό, χωρίς και την Πατρότητά του να διεκδικώ. Σύμφωνα με μία από τις τελευταίες μελέτες των Ειδικών: «Το μόνο όργανο από τα Ανθρώπινα που όχι μόνο δεν γερνάει, αλλά και δεν παύει να βελτιώνεται είναι ο Ανθρώπινος Εγκέφαλος!»

    Φυσικά κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, που θα συνόψιζα σε μία, σε μία και μοναδική, την ακατάπαυστη λειτουργία του και καλλιέργειά του! Αυτό δε νομίζω ότι χρειάζεται περαιτέρω ανάπτυξη κατανόησης!

   Κι’ακόμα κάτι και τελευταίο, προσέξτε το φόβο της Ιδέας του Θανάτου, αυτού του ούτως ή άλλως δεδομένου! Εάν σε κάποιο στίγμα της Βιολογικής μας πορείας, γίνει ιδέα εμμονική, ο εγκέφαλός μας θα ηττηθεί, κι’εκείνη το γρηγορότερο θα’ρθεί!

    Κάπου αυτά Ψέλλισα, όμως αγέρωχα συνέχισα…. ως πότε «Οψόμεθα χωρίς και να εκπλησσόμεθα, προπαντός δε ούτε να πτοώμεθα και να ηττώμεθα! »

     Είτε απ’την ανάμνηση των επετείων θανάτου των Γονιών μας, είτε από άλλα πιο σοβαρά και συνταρακτικά, που ενδέχεται να μας συμβούν!  Τότε, ε τότε ας σταθούμε όλοι με Σθένος και Πυγμή στα λόγια – Σλόγκαν του Τεράστιου Τσώρτσιλ, που είπαμε και στην Αρχή: “Never, Νever Give Up – Ποτέ, ποτέ τα Χέρια Ψηλά –  και του Never, Never Give In -Ποτέ, ποτέ μην παραδίνεσαι -!

     Αυτές τις Γενναιότατες Φράσεις,  που συνετέλεσαν στην Ανύψωση και Διατήρηση του Ηθικού των Συμμάχων και την Τελική  Επικράτηση έναντι  της Λαίλαπας Χίτλερ!

 

                                                                        

                                                               

ΑΛΛΑΞΑΝΕ ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΜΑΣ ΠΗΡΑΝ ΤΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΑ!

Δε Ξέρω αν άλλαξαν τα Δόγματα στο Αεροπορικό Διεθνές Γίγνεσθαι και μας πήραν τα Διπλώματα!

Τί λοιπόν μας Δίδασκαν και τί οι Δύστυχοι Διδάσκαμε και γιατί σε θέματα όπως : Η Εθνική Πολιτική, η Ψυχολογία Ηγεσίας και το Αεροπορικό Δόγμα;

Θέματα που προσωπικά Δίδαξα για σχετικά ικανό Διάστημα Τεταρτοετείς και Τριτοετείς Ικάρους, πριν βγουν στο Αιγαίο, μετά την τόση μου εμπειρία και την πρακτική θητεία μου στους Προμαχώνες του Αιγαίου σαν Υποδιοικητής και Διοικητής επί τριετία σε Λήμνο (130 ΣΜ) και Σκύρο (135 ΣΜ!)

Ακούμε λοιπόν: Μπαράζ Ρωσικών παραβιάσεων σε Χώρες του ΝΑΤΟ, ας αφήσουμε τα Drones και ας πάμε στα πιο Συγκεκριμένα: Εσθονία είχαμε τρεις Αναχαιτίσεις από Συμμαχικά Α/Φ σε τρία (3) Ρωσικά Α/Φ Mig -31 εντός αδιαμφισβήτητου Εναερίου Χώρου της Εσθονίας! Επίσης την ίδια περίοδο Αναχαίτιση δύο (2) παραβιάσεων ιδίου τύπου Ρωσικών Α/Φ στο διεθνώς αποδεκτό εναέριο Χώρο της Πολωνίας!!!

Και’ γω ερωτώ γιατί δεν τηρήθηκαν τα παγίως διδασκόμενα και ισχύοντα στις περιπτώσεις; Ισχύοντα που προβλέπουν Αναχαίτιση, ελιγμούς προς κατανόηση από τους παραβάτες πιλότους προς ακολούθηση των Φιλίων Α/Φ και προσγείωση σε ημέτερα Αεροδρόμια, διαφορετικά κατάρριψη, ασυζητητί κατάρριψη!

Τόσο άλλαξαν οι καιροί; Όμως αγνοούν οι υπεύθυνοι ότι η ανοχή και η παθητικότητα συντελούν στην περαιτέρω αποθράσυνση του Εχθρού; Κρίμα! Την κατάντια του Αιγαίου, ουδείς είδε; Ουδείς διδάχθηκε; Φευ Θεέ μου Φευ! Θα μου πείτε Συμμαχικά τα πετούμενα «Συμμαχικά!» <<Συμμαχικά που ο Διάολος να τα πάρει!!>>

Όμως ας πάμε λίγο πιο παλιά ναι μπας και διδαχθούμε: Για πάμε στην περίπτωση κατάρριψης του Αμερικανικού Κατασκοπευτικού Α/Φ U-2 την 1/5/1960 από Σοβιετικό πύραυλο S-75, στην οποία περίπτωση καταρρίφθηκε από λάθος και ένα Σοβιετικό Α/Φ!

Αποτέλεσμα ο Αμερικανός πιλότος Φράνσις Γκάρι Πάουερς 30 ετών μετά από επιτυχή εγκατάλειψη, να συλληφθεί και να καταδικαστεί, σε τρία (3) χρόνια Φυλακή και εφτά (7) χρόνια σε καταναγκαστικά έργα! Για να ελευθερωθεί μετά από δύο (2) Χρόνια σε ανταλλαγή με κατάσκοπο των Σοβιετικών στο Βερολίνο!

Ας πάμε για να κλείσουμε, και στην περίπτωση κατάρριψης του Ρωσικού Sukhoi Su-24M Από Τουρκικό F-16, με την Αιτιολογία ότι παραβίασε τον Τουρκικό Εναέριο Χώρο για χρόνο Δέκα και Εφτά (17) Δευτερολέπτων!

Κατόπιν των ανωτέρω το μόνο που ξέρω ότι νίπτω τα χείρας μου, για τα όποια μελλούμενα, γιατί Καλοί μου Σύμμαχοι, αν περιμένετε από τον υποτιθέμενο πως έχει τον πρώτο λόγο καήκατε και καήκαμε!

Ναι καήκατε και καήκαμε, γιατί εκείνος είναι αποδεδειγμένα Θαυμαστής του Πούτιν και του Καθεστώτος του! Και άλλο δεν προχωρώ θα παρασυρθώ σε δρόμους που δεν ταιριάζουν στο χαρακτήρα μου, που αδιάλειπτα καλλιεργώ, γιατί υπάρχει περίπτωση να παρασυρθώ κι'ανεπίτρεπτα για μένα να πω!

Πάντως επισημαίνω ότι είμαι εκείνος, που έχω επισημάνει προ πολλού ότι η Ιστορία σε Παγκόσμιο Επίπεδο θα είναι πολύ μικρή, πάρα πολύ μικρή εάν παραμείνει μόνο με δύο (2) Παγκοσμίους Πολέμους!

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΑΣ!

                                                     Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΑΣ

Ο ΕΚ ΝΙΓΗΡΙΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ!

*Έλληνας  δεν είσαι απ’την Καταγωγή

Έλληνας είσαι απ’την Προσφορά  και τη Διαγωγή

στην Θεωρούμενη στην Πίστη σου σαν Πατρώα Γη! 

Το Πρότυπο του Έλληνα!

   Κοινή θαρρώ η γνώμη πως το είδος του έχει προ πολλού εκλείψει! Μα θαρρώ πως στη ρύμη της Αχρήστευσης, έχει εξαλειφθεί παντελώς  και η συνειδησιακή – αισθητική – μας Λήψη κι’η Κρίση!

   Κι’ όμως το Πρότυπο Υπάρχει, ναι Υπάρχει και Ζει και Βασιλεύει υπαρκτά, αδιαμφισβήτητα υπαρκτά και πολυδιάστατα Θριαμβεύει Μαχητικά αλλά Ειρηνικά!

    Όχι σαν τον Μέγα Αλέξανδρο Μυθολογικά και Μυθοπλαστικά, ούτε σαν τον Λεωνίδα των Σπαρτιατών το Βασιλιά, που Στέκει εκεί Αγέρωχος στις Θερμοπύλες στο Χάλκινό του Άγαλμα εικονικά, με τους τρακόσιους του σε Φαντασίας απεικόνιση,  αλλά υπαρκτά, αδιαμφισβήτητα υπαρκτά και κυριαρχικά!

     Αλήθεια τί συνιστούσε το Πρότυπο του Έλληνα στη Διαχρονική μίξη του Μυαλού μας; Πίστη στην Πατρίδα, Απόλυτο ενδοτισμό στην Τόλμη  την Ανδρεία, τον Ηρωισμό τουτέστι εν γένει στη Φιλοπατρία και πάνω απ ’όλα στην κάθε μορφής Αρετή και Φιλανθρωπία!

    Ένα κράμα ας πούμε Προτύπων Ελλήνων του 540 π.Χ τουτέστι Σπαρτιατών Πολεμιστών και Λεωνιδίων Ταγών, ή Αθηναίων μαχητών  του 490 π.Χ ήτοι Μαραθωνίων πολεμαρχών  ή Μακεδονίων – Αλεξανδρινών Στρατηγών, του κράματος αφικνουμένου μέχρι του 1821 των Ελλήνων Επαναστατών Κολοκοτρώνη, Καραϊσκάκη, Ανδρούτσου και Λοιπών ή του 1940 -41 των απολύτων Εθελοντών!

    Ναι το πρότυπο υπάρχει κι’αν κάποιους τους προσβάλλει, ας βρούνε έναν υποτυπωδώς να του Μοιάζει και σ’ότι περιέγραψα να ταιριάζει! Το Σύγχρονο Πρότυπο του Έλληνα το λένε Αντετοκούνμπο, Γιάννη Αντετονκούμπο , του πάλαι Ούγκο που δεν φοράει «Ρεμούμπλικο»  γιατί δεν του πάει, ούτε καν «Σκούφο και τραγιάσκα» που ίσως του ταιριάζει!

    Ναι αυτός είναι κατά την ταπεινή μου άποψη το Πρότυπο, σε πρόσοψη, σε κάτοψη και όποιας λήψης ενδοσκόπηση, ακτινοσκόπηση, ακτινογράφηση, σκιαγράφηση,  ψυχογράφηση!

    Το γιατί το είπα με πίστης ρεαλισμό στην προηγούμενη παράγραφο, που δε μου πήρε πολύ να τη σκεφτώ, έχοντας στο νου μου Αυτόν και μόνον Αυτόν, μ’ένα πρωτόγνωρο λοκάρισμα στο τόσο παιδεμένο μου μυαλό!

     Ας είσαι καλά Γιάννη μας και συ και η οικογένειά σου, σαν  Πρότυπο η εν γένει Στάση σου να μας εμπνέει σε ότι και αν Μοιραία μας Αναμένει!

     Το μόνο που απομένει είναι να σου τάξω σε λίγο μια Σύνθεση Ποιητική, που θα φροντίσω να μελοποιηθεί, από τον Φίλο μου Διεθνούς Φήμης Συνθέτη Συμφωνικής Μουσικής Μιράν Τσαλικιάν και κατά κόρον ν’ακουστεί!

    Ν’ακουστεί αρχικά μέσω του You Tube, μέχρι τα πέρατα του Κόσμου, όπως η Φήμη σου, Καλέ μας και Ανυπέρβλητε Γιάννη! Γιάννη της Ελλάδος Καμάρι και Αγιάννη, που ήδη ξεπέρασες στη Φήμη, μ’όσα στη Ζωή σου τράβηξες, πέρασες και ξεπέρασες για να φτάσεις εκεί που έφτασες, ξεπερνώντας όπως προσωπικά και όχι μόνο Θεωρώ και το Γιάννη Αγιάννη του Βίκτωρος Ουγκώ!

     Δε μπορώ να παραλείψω το τι έκανε αυτός ο Ανυπέρβλητος Άνθρωπος και Αθλητής, αυτός ο Υπέρ  Έλληνας  για ν’ αποσβήσει τελείως τις όποιες χείριστες εντυπώσεις από τις απρεπείς Δηλώσεις του Τούρκου Σούπερ Παίχτη Αλπερέν Σενγκούν, μετά τον Ατυχή Αγώνα Ελλάδος Τουρκίας, που είχε απαξιώσει ακόμα και να του δώσει το χέρι του, ως παγίως είθισται! 

   Aνέδειξε στην ουσία το τι σημαίνει να είσαι αθλητής και κυρίως, να είσαι ηγέτης-πρότυπο! Ο «χάλκινος» στο Ευρωμπάσκετ 2025 με την Εθνική Ανδρών φρόντισε με μήνυμα του στα social media, το οποίο συνοδεύεται από φωτογραφία του ίδιου με τον Αλπερέν Σενγκούν αγκαλιά μετά από την αναμέτρηση των Μιλγουόκι Μπακς με τους Χιούστον Ρόκετς να... σβήσει κάθε διαμάχη που είχε «ανάψει» μετά τον ημιτελικό με την Τουρκία και τον αποκλεισμό της «γαλανόλευκης», αλλά και την κόντρα που είχε ξεσπάσει μεταξύ του ίδιου και του αντίπαλου σέντερ στο διαδίκτυο και όχι μόνο...!

   Άλλωστε οι πραγματικά μεγάλοι δεν κρίνονται μόνο από τα καλάθια που βάζουν, αλλά από τις αξίες που κουβαλούν. Και ο Giannis μας φώναξε πιο δυνατά από όλους πως η ενότητα, ο σεβασμός και η αγάπη για το παιχνίδι είναι αυτά που μένουν όταν σβήνουν τα φώτα του γηπέδου:

 «Παίζουμε για την αγάπη προς τις πατρίδες μας. Παίζουμε για την αγάπη προς το άθλημα. Παίζουμε με σεβασμό. Πάντα θυμόμαστε ότι ο αθλητισμός υπάρχει για να μας ενώνει, όχι για να μας διχάζει», ανέφερε ο σούπερ σταρ των Μιλγουόκι Μπακς, ενώ στη συνέχεια ανέβασε Δημοσίευση στην οποία έγραφε:

«Κατά τη διάρκεια live μετάδοσης έκανα ένα απρεπές σχόλιο (για την τουρκική σημαία), απαντώντας σε κάποιον που έκανε παρατηρήσεις χωρίς σεβασμό. Η πρόθεσή μου δεν ήταν ποτέ να επιτεθώ σε κανέναν. Και ζητώ ειλικρινά συγγνώμη. Δεν έχω τίποτα, παρά μόνο αγάπη και σεβασμό για την Τουρκία και τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Έτσι μας μεγάλωσαν οι γονείς μας, με αγάπη και σεβασμό».

    Ο Τούρκος σέντερ, μέσα από δική του τοποθέτηση στα social media, αναγνώρισε πως οι προηγούμενες δηλώσεις και αναρτήσεις ήταν αποτέλεσμα ενός «επικοινωνιακού λάθους» και ξεκαθάρισε ότι σε καμία περίπτωση δεν είχε πρόθεση να προσβάλει ή να υποτιμήσει κανέναν.

   Με λόγια που στόχευαν στην αποφόρτιση του κλίματος, ο σέντερ των Χιούστον Ρόκετς εξέφρασε τη λύπη του για την παρεξήγηση και επανέλαβε ότι: «το post μου μετά το παιχνίδι με την Ελλάδα ήταν επικοινωνιακό λάθος. Έχω μεγάλο σεβασμό για τους Έλληνες. Δεν υπήρξε ποτέ πρόθεση να τους προσβάλω».

   Ίσως αυτός να είναι και ο μεγαλύτερος συμβολισμός της στιγμής! Δυο σούπερ σταρ, από δύο ιστορικά αντίπαλες χώρες, να επιλέγουν το ενωτικό κλίμα αντί της έντασης. Σε μια εποχή που οι εντάσεις «πουλάνε», εκείνοι θύμισαν πως η δύναμη του αθλητισμού δεν είναι μόνο αγωνιστική, είναι και βαθιά ανθρώπινη, και όλα αυτά με πρωτοβουλία του Ανυπέρβλητου Γιάννη μας!

                                                                

ΣΕ ΤΟΥΤΑ ΤΑ ΥΨΩΜΑΤΑ (ΓΡΑΜΜΟΣ - ΒΙΤΣΙ)!

ΣΕ ΤΟΥΤΑ ΤΑ ΥΨΩΜΑΤΑ

ΤΑ ΑΙΜΑΤΟΒΑΜΜΕΝΑ! 

Στο Γράμμο και το Βίτσι! 

Στο Γράμμο και στο Βίτσι Ευαίσθητη Ψυχή μου

η Σκέψη μου σε Δίνη, με Πόνο και Οδύνη!

Σε Τούτα τα Υψώματα τα Αιματοβαμμένα

ακούς Ψυχές να σου μιλούν, Νεκρούς να Ανασαίνουν

Μανούλες να Μοιρολογούν και Ιερείς να ψέλνουν …

 

   Προς Τιμήν Απάντων των Πεσόντων του Λεγόμενου «Εμφυλίου» - και μη βιαστείτε να παρεξηγηθείτε πριν στο τέλος της Άγιας τούτης  Γραφής με περίσκεψη αφιχθείτε - !  

   Ασφαλώς και τυγχάνει ευκόλως αυτονόητο ότι στην έννοια της εδώ Τιμής εξυπακούεται ότι για λόγους καλοπροαίρετης πρόθεσης, περιέχεται και ο όρος της «Ντροπής», της «Αίσχιστης Ντροπής!» Ένεκα της αλόγιστης  Εμμονής μέρους των Ελλήνων, προς εγκαθίδρυση της Σοβιετικής Λαίλαπας και των πασίγνωστων στους πάντες  συνεπειών, που συνιστούν ότι χειρότερο βίωσε ο Πλανήτης σε Βία, Τρομοκρατία και Ανελευθερία!

   Δεν προτίθεμαι να κάνω πλήρη περιγραφή των Αισχρών Αισχών των προκλητικών και αδίστακτων «Συμμοριτών» γιατί θέλω να ξεχάσω και να ξεπεράσω τα ελάχιστα του Υποσυνείδητού μου και τα  πολλαπλάσια του Συνειδητού μου, μια και γεννήθηκα στις 4/7/1945 και διάγω Αισίως το ογδοηκοστό έτος της όποιας Βιολογικής μου διαδρομής!

   Απλά θέλω να σταθώ, να υποκλιθώ και να προσευχηθώ, εκεί στην Τελική Νίκη των Έσχατων Μαχών στο Γράμμο και το Βίτσι, σ’ εφαρμογή των επιτυχών Σχεδίων των Πυρσών Ά, ΄Β και ΄Γ του Στρατάρχη Παπάγου από  τις δύο (2) έως και τις τριάντα (30) Αυγούστου του Σωτήριου εν τέλει Έτους 1949!

   Ενός Έτους και μιας περιόδου, που θα’πρεπε ν’αποτελούν την πεμπτουσία της ενδοξότερης Περιόδου της Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας, καθώς Αιτία κι’αφορμή ειλικρινούς Μεταμελείας, ολόκληρης της Αριστερής και Αριστερόστροφης Ολομελείας!

   Πέρυσι είχα πάει εκεί στην καλαίσθητη εκκλησία της Βούρμπιανης, όπου με κλειστά τα μάτια προσευχήθηκα για το καλό της Ελλάδας κι’ αν δάκρυσα, δάκρυσα κατά βάση για όλους τους πεσόντες Αίτιους, Υπαίτιους καθώς Αθώους και  Αναίτιους κι’ ανάμεσα  στους πεσόντες Συναδέλφους μου!

   Το ίδιο έκανα  και πριν λίγες μέρες ήτοι την Κυριακή της 31^ης Αυγούστου του 2025 στο Βίτσι, χωρίς να αναθεματίσω κανέναν και για τίποτα, όσο κι’ αν έπρεπε κι’ επιβάλλονταν!

     Ήθελα τόσο να  ξεχάσω και να ξεγράψω, το μόνο που ονομάτισα ήταν η γενικότητα των εβδομήντα (70) Συναδέλφων και πλέον Αρχαγγέλων, που χάθηκαν  στην πιο κατάφωρη Αδικία, που είναι καταχωρημένη μ’ανεξίτηλα γράμματα εκεί στη Νεότερη Ιστορία της Πατρίδας μας! Και αυτό γιατί μ’ενοχλεί υπέρμετρα κάθε που αναλογίζομαι ότι αυτός  ο αριθμός πεσόντων συναδέλφων συνιστά ένα σύνολο, μακράν μεγαλύτερο των απωλειών του ΄Β Παγκοσμίου Πολέμου!

 

    Με Σκεπτικισμό λοιπόν και κατάνυξη παρακολούθησα τη Θεία Λειτουργία στο απλό και απέριττο Εκκλησάκι που εκεί ταμένο κι’ αποσβολωμένο στέκει,  μ’ένα απέριττο Μνημείο πλάι του να Θυμίζουν τις πιο οικτρές και Φριχτές σελίδες – λεπίδες – της  Πανένδοξης Ελληνικής Ιστορίας, και έκτοτε σαν αντιλαλούσα ευλογία Ηχούς, απανταχού στη Χώρα ν’αντηχεί  μ’απόηχο «Το ποτέ Ξανά της Ελλάδος Παιδιά! Ποτέ Ξανά της Ελλάδος Παιδιά!  Ποτέ Ποτέ ξανά!»

     Οι Σκέψεις μου Πολλές, οι χαρακιές στη ψυχοσύνθεσή μου φριχτές και οδυνηρές κι οι λέξεις μου κρυφές και όλες προσευχές καλά κρυμμένες βαθιά στις σιωπές!

    Οι καιρικές Συνθήκες τρομερές, τέλος καλοκαιριού, ίσως οι πνοές απ’τις Ψυχές να δημιουργούσαν αυτό το μανιασμένο ψυχρό αέρα διαμαρτυρίας, που σου πάγωνε σώμα και ψυχή, από ένα μεγάλο φριχτό και πολυδιάστατα εύλογο γιατί:

   *Γιατί να μην είμαστε εκεί όλοι μαζί, δεμένοι μ’ορκο Πίστης και λόγο Τιμής;

   *Γιατί το απέριττο αυτό Εκκλησάκι που απορείς για το πόσες ψυχές μπορεί να χωρά, να μην είναι χώρος Μετανοίας, Παρηγορίας και Ευλαβείας, υπέρ Πίστεως, Πατρίδας και  Ελευθερίας!

   *Καθώς χώρος απολογητηρίου  και εξομολογητηρίου, μ’ένα πτυελοδοχείο εκτός προς ολική κάθαρση του όποιου εναπομένοντος μίσους και δηλητηρίου, καθώς εντός ενός Ιερού μεταλήψεως Δοχείου!»

     Θα ήθελα πολλά να γράψω, όμως δεν θα ήθελα άλλο να κλάψω, ούτε και άλλο να συνεχίσω αυτά που με χέρια τρεμάμενα από ποικίλα συναισθήματα ξεκίνησα εκεί ψηλά να γράφω:

 

« Σε τούτα τα υψώματα τα Αιματοβαμμένα

 ακούς Ψυχές να σου μιλούν, Νεκρούς που Ανασαίνουν

  Μανούλες να Μοιρολογούν και Ιερείς να ψέλνουν!

 

Εδώ μιλούν τα πτώματα τα Άγια τα Ασώματα

με τα γνωστά Ονόματα σε Λίστας Αγιόγραμμα!

Εδώ μιλούν τα Πνεύματα  Παρόντα μα Αόρατα

ντυμένα Γαλανόλευκα στα Εθνικά μας Χρώματα

ταμένα σ’ένα Όραμα στης Πίνδου το Πανόραμα!

 

Σε Τούτα τα Υψώματα τα Χιλιοδοξασμένα

στους υπαιτίους αν στραφείς, κοίτα καλά να ψάξεις

κι’ αν φρίξεις από ότι δεις,  ας μη ντραπείς αν κλάψεις!

Στους Νικητές ν’απευθυνθείς κι’αν θες να τους Δοξάσεις

Για της Ελλάδας το καλό πάλεψε να ξεχάσεις!

                                                                Τσακαλώτος - Βαφειάδης!

Μα μην ξεχάσεις έλληνα  το Γράμμο και το Βίτσι

κι’οσους για σένα έπεσαν Ελλάδα από Μίση!

Όχι από Μήνι Έλληνα, μα από Αγάπης Μνήμη

        των αδελφών προς Αδελφούς, τα Μίση να τα σβήσει!