Σπύρου Κίκερη
ΟΥΤΕ ΈΝΑ ΒΗΜΑ ΜΠΡΟΣ!
«Ίδιος πάντα ο Ρωμιός!»
(Έκθεση Πωλ Πόρτερ!)
«Αναρωτιέσαι κι’απορείς!
Πίσω πάμε ή εμπρός;
Μονολογώντας δυστυχώς
πίσω και ολοταχώς!»
Ποια κατάρα μας δέρνει Θεέ μου, ποια; Και μένουμε δεμένοι, σ’ένα καταλυτικό ρυθμό, στασιμότητας κι’οπισθοδρόμησης, μ’έναν άθλιο κι’άλυτο γόρδιο δεσμό, προσμένοντας ουτοπικά, ένα Μεγαλέξανδρο, σαν Μεσσία και Χριστό!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΗΠΑ Χ.ΤΡΟΥΜΑΝ
Πέρασαν εβδομήντα ακριβώς χρόνια από τότε, που εξαγγέλθηκε το δόγμα Τρούμαν τη 12η Μαρτίου του 1947, για έξοδο από την απόλυτη μεταπολεμική εξαθλίωση και όχι μόνο!
Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ
Είχε προηγηθεί της εξαγγελίας, πρώτον η επίσκεψη του Έλληνα Πρωθυπουργού Κωνστ. Τσαλδάρη στις ΗΠΑ και η απεγνωσμένη έκκληση βοήθειας, προς τη Χώρα μας!
ΠΩΛ ΠΟΡΤΕΡ
Δεύτερον η αποστολή του νομικού Poul Porter την 18η Ιανουαρίου του 1947 στην Πατρίδα μας, ηγούμενος σχετικής αντιπροσωπείας, προς μελέτη της κρατούσης κατάστασης και υποβολή σχετικής έκθεσης στο Κογκρέσο!
Η έκθεση συντάχθηκε στις 14 Φεβρουαρίου, αποχαρακτηρίστηκε ως προς το βαθμό ασφαλείας το 1975, με δικαίωμα ελεύθερης πρόσβασης σ’αυτή και σήμερα βρίσκεται στη βιβλιοθήκη Τρούμαν!
Η μελέτη και η υποβολή της έμεινε στην Ιστορία σαν η Έκθεση Πόρτερ, με μεγάλα διδάγματα για τη νοσηρότητα της νοοτροπίας των Ελλήνων! Μια πικρή αλήθεια, που αποδεικνύει περίτρανα, το ανεπίδεκτο μαθήσεως όλων μας, κυρίως δε των Ταγών μας!
Αξιοσημείωτα τυγχάνουν τα αμέσως προηγηθέντα της αφίξεως Πόρτερ στη Χώρα μας! Μέσα σε έξι (6) μέρες είχε παραιτηθεί η τότε Κυβέρνηση, μετά από συνεχόμενη απεργία έξι (6) ημερών των Δημοσίων Υπαλλήλων!
Δ. ΜΑΞΙΜΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ
Την Πρωθυπουργία είχε αναλάβει ο εξωκοινοβουλευτικός Τραπεζίτης Δημ. Μάξιμος, κάτοχος εκ της Χήρας συζύγου του, του γνωστού μας Μεγάρου Μαξίμου, που επί ΠΑΣΟΚ, αγοράσθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο για να γίνει στο εξής Πρωθυπουργικό γραφείο!
Αξιοσημείωτο τυγχάνει το γεγονός ότι η Ελλάδα τότε στέναζε, από τον εμφύλιο σπαραγμό των 33.000 νεκρών και του ανυπολόγιστου αριθμού αγνοουμένων! Έναν εμφύλιο σπαραγμό, που ουσιαστικά διήρκεσε, σύμφωνα με τους σύγχρονους μελετητές έξι (6) συνολικά χρόνια, τριών φάσεων – 1η 1943, 2η 1943 και 3η (30 Μαρτίου 1946 έως Αύγουστο 1949)
Ο καταραμένος και αδικαιολόγητος αυτός εμφύλιος, που αιματοκύλισε τη Χώρα και το χειρότερο που τις άφησε αθεράπευτες πληγές, μίση, πάθη και σύνδρομα, διαχρονικά, καταλυτικά και ακατάλυτα! Ο διαβολεμένος αυτός πόλεμος, που έμελλε ιστορικά να καταγραφεί σαν η πρώτη πράξη του ψυχρού πολέμου στη μεταπολεμική περίοδο!
Αξιοσημείωτη επίσης είναι, την ίδια περίοδο, η δήλωση των Άγγλων, περί αδυναμίας συνδρομής των Ελλήνων, προς τερματισμό της Κομουνιστικής απειλής!
Ήταν ανόητοι, λοιπόν, κατά την ταπεινή μου άποψη, όσοι γνώριζαν - και το γνώριζαν άπαντες – ότι η διάσκεψη της Γιάλτας, μετά από συζητήσεις τριών ημερών υπεγράφη επί χάρτου την 1η Δεκεμβρίου του 1943, ημέρα Τετάρτη!
Ήταν επίσης ανόητοι όσοι γνώριζαν – και όλοι το γνώριζαν - ότι η «Συμφωνία της Βάρκιζας» υπεγράφη στις 12 Φεβρουαρίου του 1945!
Εκείθεν δεν θ’αναφερθώ γιατί θα είμαι υπέρ του δέοντος καυστικός, γιατί σαν Έλληνας πονώ!
Ήταν επίσης αδιανόητο, το άρθρο του ριζοσπάστη, σαν καλωσόρισμα σε μια βοήθεια, που έμοιαζε σαν το «Μάννα εξ Ουρανού!» Γιατί κακά τα ψέματα, πέρα από τους Γεωπολιτικούς λόγους, υπήρχαν χίλιοι λόγοι κοινωνικοί, γι’αυτές τις βοήθειες! Είτε δόγμα Τρούμαν τις είπαν, είτε έκθεση Πόρτερ, είτε UNRRA (United Nations Relief and Rehabilitation Administration) “Διεθνής Οργανισμός Ανακούφισης και Αποκατάστασης" συνολικής δαπάνης 3.7 Δις $ με τα 2.7 Δις χορηγία ΗΠΑ και τα υπόλοιπα, από Αγγλία και Καναδά! Είτε τέλος «Σχέδιο Μάρσαλ» ύψους 366 εκ. $ για τη Χώρα μας!
ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΡΣΑΛ –ΥΠΕΞ ΗΠΑ
Τον Στρατηγό και ΥΠΕΞ ΗΠΑ επί Τρούμαν τον άφησα τελευταίο γιατί πόσοι αλήθεια γνωρίζουν, ότι αυτόν ο Τσώρτσιλ ονόμασε «Αρχιτέκτονα της Νίκης» και πόσοι ακόμα γνωρίζουν ότι το σχέδιο Μάρσαλ, δικής του έμπνευσης, το παρουσίασε ο ίδιος στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ στις 5 Ιουνίου του 1947! Ότι τέλος βραβεύτηκε με το Νόμπελ Ειρήνης το 1953!
Εκείθεν, από πλευράς μας, σφάλματα ατέλειωτα εκατέρωθεν, δε λέω! Την Ελλάδα μας την φάγανε οι «Καπεταναίοι!» Οι Καπεταναίοι των Βουνών, οι Καπεταναίοι των Θαλασσών και οι επιτήδειοι των Καιρών!
Ο όρος «Θαλασσοδάνεια», που έχει γενικευθεί, για παράδειγμα, επί των ημερών μας και καλά κρατεί, είναι πολύ παλιός! Κρατάει από εκεί από τους Υδραίους Εφοπλιστάδες, με Πατριάρχες το μεγάλο μας ήρωα Ανδρέα Μιαούλη, το Μπαμπά του και τα Εθνικά τους τερατουργήματα, μ’αφορμή τη μερίδα του λέοντος και τη μήνι τους κατά του Καποδίστρια!
Όσο για τους Καπεταναίους των Βουνών, ήταν αυτοί που πνίγηκαν στα κιβώτια των Αγγλικών Λιρών, που αφειδώς έριχναν τα Αγγλικά Αεροπλάνα, για των αγώνα κατά των Γερμανών στις βουνοκορφές του Ταϋγέτου, της Γκιώνας, του Παρνασσού, του Όλυμπου, της Όσσας… και που ακόμα σήμερα ξεθάβονται!
Και’γω μωράκι στην αγκαλιά της κατατρομαγμένης Μάνας μου, χωρίς πατέρα – έξι (6) χρόνια φαντάρος έκανε - να σφαδάζω στο κλάμα από πείνα, γλύφοντας ψευδαισθησιακά τα στεγνά της στήθια, γιατί τα ψίχουλα μας τα’παιρναν οι «Αντάρτες!» Να τους βάλω με κεφαλαίο, μη μου κακιώσουν!
Κι’ύστερα παιδάκι στα εφτά και στα οχτώ μου, πώς να μην τρελαίνομαι, σαν με τη Μάνα μου πηγαίναμε να πάρουμε από την πρόνοια το δέμα της Αμερικανικής βοήθειας! Και το χειρότερο αργότερα, πώς να μη σιχαίνομαι εκείνους, που’βαζαν χέρι στη βοήθεια, που σε χρήμα έρχονταν, ενεργώντας ιδιοτελώς και εν τέλει εχθρικώς, προς την Χώρα τους, δημιουργώντας Σχολή διαχρονικών καταχραστών, που ακόμα σήμερα τρώνε τα σωθικά της άμοιρης Πατρίδας μου!
Και εν τέλει πως με λύπη περισσή σήμερα να μη διαβάζω την έκθεση Πόρτερ και να μη συνθλίβομαι όταν βλέπω ότι μέσα σε εβδομήντα χρόνια, δεν κάναμε ούτε ένα βήμα μπροστά και έτοιμοι είμαστε να επαναλάβουμε τα χείριστα κακά! Είτε με τα πολεμικά κύρια άρθρα και τα συνθήματα του Ριζοσπάστη, είτε με το μένος του αντίπαλου δέους, είτε με το νέο παράγωγο των «Άναρχων!»
Έτσι μετά τα αναγκαία προεισαγωγικά, ας περάσουμε στα βασικότερα σημεία της έκθεσης Πόρτερ, μήπως έστω κι’αργά αφυπνισθούμε, συνεγερθούμε και συνετισθούμε!
Όμως πριν περάσουμε στην έκθεση, αισθάνομαι βαρύτατο χρέος ν’απευθυνθώ στους κατά περίπτωση «Μικρούτσικους» και σία και να τους καλέσω και παρακαλέσω ν’ανδρωθούν επιτέλους και να σοβαρευτούν! Κι’αυτό γιατί δεν επιτρέπεται, με βάση των ουκ άνευ πεπραγμένων, να’χουν αναγάγει την «Αριστερά» αφενός σε «Αθώα περιστερά», αφετέρου σε κουλτούρα προόδου, ευημερίας, πολιτισμού και Δημοκρατίας!
Μη αναλογιζόμενοι το απλούστατο «ότι ο Θεός, ο Τρούμαν, ο Μάρσαλ, ο Πόρτερ πρόλαβαν την Πατρίδα μας να μη γνωρίσει και βιώσει αυτά, που γνώρισαν και βίωσαν η Τσεχοσλοβακία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Βουλγαρία….Και κάτι ακόμα, ίσως πιο σημαντικό, «Να μην πνίξουμε τον Κόσμο στο Πουταναριό, σα βασικό προϊόν, με την κατάρρευση των τειχών στον Υπαρκτό Σοσιαλισμό!» Πάμε όμως στην έκθεση Πόρτερ, ελπίζοντας ότι θα βάλουμε όλοι μας λίγο μυαλό!
«Εδώ δεν υφίσταται κράτος σύμφωνα με τα Δυτικά πρότυπα. Αντίθετα υπάρχει μια χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών, που δυσκολεύεσαι να βρεις τους καλύτερους!
Όλοι τους είναι τόσο απασχολημένοι με τον προσωπικό τους αγώνα για εξουσία, ώστε δεν έχουν τον χρόνο να αναπτύξουν οικονομική πολιτική, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είχαν την ικανότητα!
Στο βιοτικό επίπεδο και τα εισοδήματα υπάρχει μεγάλη ανομοιομορφία. Οι κερδίζοντες, δηλαδή, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι έμποροι, οι κερδοσκόποι και οι μαυραγορίτες, διάγουν πλούσια και χλιδάτη ζωή! Το υπόψη πρόβλημα ουδεμία κυβέρνηση μπόρεσε να το αντιμετωπίσει αποτελεσματικά.
Οι λαϊκές μάζες περνούν μιαν άθλια ζωή. Αυτοί που κερδίζουν είναι σχετικά λίγοι και ο συνολικός πλούτος τους αν υποθέταμε πως θα περιέρχονταν στο σύνολο του πληθυσμού θα επέφερε ελάχιστη βελτίωση των γενικών συνθηκών διαβιώσεως! Εν τούτοις ο πολυτελής τρόπος ζωής εν μέσω πτώχειας συντείνει στην εξόργιση των μαζών και την υπογράμμιση της δυστυχίας των πτωχών!
Η δημόσια διοίκηση είναι υπερβολικά εκτεταμένη. Οι χαμηλοί μισθοί προσαυξάνονται βάσει ενός εντελώς συγκεχυμένου συστήματος επιδομάτων, χάριν των οποίων κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι φτάνουν να κερδίζουν μέχρι και τέσσερις φορές περισσότερο από τον βασικό τους. Μισθό!
Στην χώρα υπάρχει σημαντικό ποσοστό συγκεκαλυμμένης ανεργίας, δεδομένου ότι τα 20% του πληθυσμού χρησιμοποιείται από το Κράτος ή εξαρτάται από αυτό.
Τα χαμηλά επίπεδα ζωής των δημοσίων υπαλλήλων, των συνταξιούχων και των άλλων μισθοβίωτων αποτελούν σημαντικό παράγοντα, που συμβάλλει στην πολιτική και κοινωνική ένταση, που χαρακτηρίζει την Ελλάδα του σήμερα!
Κανένα μέτρο δεν έχει ληφθεί από της απελευθερώσεως, ώστε να δοθεί, χρήσιμη εργασία στους δυνάμενους να εργασθούν από το ευρύτατα αυτά στρώματα του πληθυσμού!.
...Δυόμιση χρόνια μετά την απελευθέρωση η Ελλάδα βρίσκεται σε μια κατάσταση νέκρωσης, παρά την ουσιαστική εξωτερική βοήθεια και την αρμόδια εξωτερική καθοδήγηση.
Σε ολόκληρη την χώρα κυριαρχεί μια γκρίζα ανυπεράσπιστη, βαθιά έλλειψη πίστης για το μέλλον - μία έλλειψη πίστης που οδηγεί σε πλήρη απραξία προς το παρόν - Οι άνθρωποι έχουν παραλύσει από την αβεβαιότητα και τον φόβο, οι επιχειρηματίες δεν επενδύουν, οι καταστηματάρχες δεν αποθηκεύουν προμήθειες.
... Σημαντικά ποσά ξένου συναλλάγματος σπαταλήθηκαν κατά το παρελθόν έτος (1946) για εισαγωγές ειδών πολυτελείας, πώληση χρυσών λιρών από το κράτος, καθώς πράξεις συναλλαγών στη μαύρη αγορά!.
Από ότι μπόρεσα να διαπιστώσω, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμιά άλλη πολιτική πρακτική εκτός του να εκλιπαρεί για ξένη βοήθεια ώστε να διατηρηθεί στην εξουσία, απαριθμώντας θορυβωδώς τις θυσίες της Ελλάδος!
Άλλο στόχο δεν έχει, παρά να χρησιμοποιήσει την ξένη βοήθεια σα μέσο για τη διαιώνιση των προνομίων μιας μικρής κλίκας, που αποτελεί την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα!
Η κλίκα αυτή είναι αποφασισμένη να υπερασπίσει με κάθε μέσο τα οικονομικά της συμφέροντα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι μπορεί να στοιχίσει αυτό στην οικονομία της χώρας.
Τα μέλη αυτής της κλίκας επιθυμούν να διατηρήσουν άθικτο ένα φορολογικό σύστημα που τους ευνοεί, με αληθινά σκανδαλώδη τρόπο. Η κλίκα αυτή αντιτίθενται στον έλεγχο συναλλάγματος, γιατί αυτό θα τους εμποδίσει να εξάγουν τα κέρδη τους στις τράπεζες του Καΐρου και της Αργεντινής! Δεν διανοήθηκε δε ποτέ να επενδύσει τα κέρδη της στη δική της χώρα, προκειμένου να βοηθήσει στην αναστήλωση της εθνικής οικονομίας.
Τα συμφέροντα των εφοπλιστών προστατεύονται επίσης με σκανδαλώδη τρόπο. Η ελληνική εμπορική ναυτιλία ανθεί στην εποχή μας και οι εφοπλιστές κερδίζουν τεράστια ποσά, αλλά το χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος δεν αποκομίζει κανένα όφελος από αυτούς. Οι μισθοί μεν των ναυτικών γυρίζουν στην Ελλάδα, όμως τα κέρδη των εφοπλιστών, ασφαλίζονται σε τράπεζες ξένων χωρών!
Η ομάδα πίεσης της καλής κοινωνίας - οι κομψοί κοσμοπολίτες που έχουν την έδρα τους στις Κάννες, στο Σαιν Μόριτς και στην πλατεία Κολωνακίου - θα ενεργοποιηθεί.
Οι περισσότεροι απ' αυτούς είναι άνθρωποι πολύ γοητευτικοί, που μιλάνε πολύ καλά τ' αγγλικά. Είναι πάντοτε πρόθυμοι, όταν πρόκειται να εξυπηρετήσουν την Αμερικανική αποστολή για τα δικά τους συμφέροντα
Θυμάμαι ακόμα ένα από τα πιο επίσημα γεύματα ενός από τους σημαντικότερους τραπεζίτες, που με είχε καλέσει στη βίλα του των Αθηνών. Είχε τρεις σερβιτόρους με λιβρέα, μια ποικιλία από τα πιο φίνα κρασιά και φαγητά διάφορα, περίφημα γαρνιρισμένα. Κατά τη διάρκεια του γεύματος, ένας από τους αντιπροσώπους της κλίκας που ανέφερα άρχισε να εξυμνεί τις ομορφιές της ζωής κοντά στη θάλασσα, καθώς και τις χαρές των αριστοκρατικών σπορ.
Η αντίθεση ανάμεσα στο γεύμα αυτό και στα παιδιά που πεθαίνουν από την πείνα στους δρόμους της Αθήνας είναι πραγματικά τρομερή...
Εισηγήσεις - Όροι
Εκτός της γενικής δημοσιονομικής κατάστασης που περιγραφόταν, η έκθεση περιελάμβανε και εισηγήσεις, που ουσιαστικά αποτέλεσαν όρους της αμερικανικής αποστολής, οι οποίοι και ακολουθήθηκαν. Οι όροι αυτοί σε γενικές γραμμές ήταν:
Ένας τρόπος αντιμετωπίσεως των προβλημάτων θα ήταν η συνύπαρξη, μιας συμβουλευτικής αποστολής, που θα αντιπροσωπεύει τις ΗΠΑ, με αρκετούς Αμερικανούς και άλλους ξένους τεχνικούς, που θα χρησιμοποιηθούν σαν άτομα από την Ελληνική Κυβέρνηση σε επίκαιρα καίριες κρατικές θέσεις. Επίσης η εγκατάσταση Διεύθυνσης Εξωτερικού Εμπορίου, κρίνεται απαραίτητη υπό την επίβλεψη ξένου αρμόδιου!..
Ή Αμερικανική Αποστολή επιβάλλεται να εξασφαλίζει με διάφορους τρόπους την καλύτερη δυνατή χρήση της Αμερικανικής βοήθειας, που σημαίνει ότι πρέπει να έχει την εξουσία σαν έσχατο μέτρο, τον περιορισμό ή τη διακοπή της οικονομικής βοήθειας!.
Η Αμερικανική Αποστολή θα πρέπει να συμμετέχει στην ανάπτυξη της πολιτικής εσόδων και εξόδων της ελληνικής κυβερνήσεως, πάντοτε δε θα απαιτεί την εκ μέρους της έγκριση του προϋπολογισμού πριν αυτός τεθεί σε ισχύ.
Το πρόγραμμα εισαγωγών που θα ετοιμάζεται με την επίβλεψη της Διευθύνσεως Εξωτερικού Εμπορίου θα πρέπει να εφαρμόζεται, ομοίως, μόνον μετά την έγκριση της Αποστολής!
Άντε, λοιπόν να τηρηθούν οι όροι ανάμεσα στ’ανήμερα θεριά, που Έλληνες λέγονται! Τα άγρια αυτά λυσσασμένα σκυλιά – παιδιά - που ουδέποτε ολιγώρησαν στο λοιμώδες και λυσσώδες δάγκωμα της Μάνας τους και μάλιστα μετά αιμομιξίας!
Τελειώνοντας, θα ήθελα να υπογραμμίσω, με ιδιαιτερότητα, ότι είναι κακό να θυμάσαι τον Πατέρα σου «Φαντάρο» εκείνης της εποχής! Είναι επίσης κακό να θυμάσαι τον Πατέρα σου «Αντάρτη» την ίδια εποχή και να ξέρεις ότι η κατάταξή του ήτανε θέμα του όποιος προλάβει! Όμως είναι μεγαλύτερο κακό να μην θέλεις αυτές τις εικόνες των μαχητών από τις θύμησες να εξαφανίσεις και την έκθεση του Πόρτερ σήμερα έστω μην σταθμίσεις, μπας κι’επιτέλους κάτι κερδίσεις!
*Ακολουθεί άρθρο μου, σε λίγες ημέρες, με τίτλο το ΄Γ Ράϊχ!
Με Τιμή
Σπύρος Κίκερης
