ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ ΠΑ.Σ.ΟΙ.Π.Α ! Λ.Α.Ε.Δ 18/2/2026/18:00

 

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ ΠΑ.Σ.ΟΙ.Π.Α

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΑΕΡΟΠΟΡΩΝ!

ΛΑΕΔ 18/2/2025/18:00!

Ήμουν ο Μόνος Ομιλητής

Και Κατασυγκινημένος Είπα:

   Πάντα αισθάνομαι αδήριτη την Ανάγκη  σ’αυτούς τους Αθάνατους Αϊτούς και σας τους Στενούς Συγκινείς τους κάτι να προσφέρω, την Ιερή Αυτή Ημέρα της Μνήμης τους σαν Ελάχιστη Προσφορά στο Σύνδεσμο που μ’ενώνει μ’αυτούς και κατ’επέκταση με σας!

Η Χήρα Πρόεδρος Κα Σκαμαγκούλη προσφέρουσα το κομμάτι Πίτας στο Σπ. Κίκερη.

 Έστω και σαν ανταπόδοση του κομματιού που ιδιαιτέρως μου προσφέρατε! Πέραν  της Τιμής  με όσα με τα μάτια μου είδα τις στερνές τους στιγμές και τις όποιες Ιερές τους Σάρκες, τα τρεμάμενα Χέρια μου άγγιξαν, στη Βαριά καθηκοντολογία του Αξιωματικού Ασφαλείας Πτήσεων, που επί μια Πενταετία είχα !

    Ναι στη Μεγαλύτερη Πολεμική Μονάδα της Πολεμικής μας Αεροπορίας αυτή της  110  Πτέρυγας Μάχης, Βάση της Λάρισας, που επί της Εποχής μου διέθετε, Τρεις (3) Πολεμικές Μοίρες και Μία  (1) Επιχειρησιακής Εκπαίδευσης Τεταρτοετών Ικάρων!

   Όλες τους με Αεριωθούμενα Αεροσκάφη και Δύο (2)  τουλάχιστον Πεσόντες το Χρόνο Αετούς! Κάτι που εύχομαι ποτέ, μα ποτέ σε κανέναν μη τύχει να ζήσει!

    Περισσότερο από δυόμιση Μήνες ο Εκπληκτικός Χειρούργος Οφθαλμίατρος και Διευθυντής Οφθαλμολογικού Διδάκτωρ Κύριος Ανδρέας Πατέλης, μάχεται με Λέιζερ να ανοίξει εκ νέου τους Δακρυγόνους Αδένες των Ματιών μου και αν στις 25/2/2026 δεν δει το επιθυμητό αποτέλεσμα θα προβεί σε Χειρουργική Επέμβαση, προς επαναλειτουργία αυτών! Τυχαίο; Ίσως όχι!

ΜΟΙΡΟΛΟΙ  ΠΑΡΗΓΟΡΙ ΠΕΡΗΦΑΝΩΝ ΑΠΡΙΟΡΙ!

Σαν με τα λόγια σου σε Θανάτων Πληγωμένους

δύνασαι να συμπαραστέκεις!

Ίσως  σημαίνει πως  ξέχωρες ευαισθησίες έχεις

σαν με τις γραφές σου στις καρδιές εκείνων μπαίνεις!

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΑΕΡΟΠΟΡΩΝ

ΑΦΙΕΡΩΣΗ:

Στους Πεσόντες Ιπταμένους

τ’ουρανού τους Αρχαγγέλους

και αυτών τους πληγωμένους!

 

Σ’ αυτούς που με τους Άγγελους έχουν πολλά κοινά

σ’ αυτούς που φύγαν άξαφνα, να πάνε πιο ψηλά!

Σ’ αυτούς που ρότα έβαλαν  γι’άστρα αλαργινά

κι’ας τους περίμεναν στη Γη Μανούλες, Σύζυγοι, Παιδιά!

 

Κι’ήταν Αυτοί  Σταυραετοί μ’ενα Σταυρό στην πλάτη

μετρώντας Ύψη Γολγοθά σ’εδάφη και Πελάγη!

Που πέσαν όλοι με Τιμή, στου Χρέους τους την πάλη

μοιάζοντας όλοι τους Χριστοί, σ’ανάστασης το Βράδυ!

 

Να το γιατί οι Θάνατοι γι’αυτούς δεν είναι Θάνατοι

και ειν’αυτοί στις Μνήμες μας Αιώνια Αθάνατοι

κοντολογίς Ιπτάμενοι στο Ύψος τους Ιστάμενοι

της Δόξας μας Προάγγελοι σαν Στρατευμένοι Άγγελοι!

   *Έτσι η Ευαισθησία μου μήνυσε γι’αυτούς έτσι τους περιέγραψα και δεν σας κρύβω ότι στις σχετικές μου γραφές που είναι πολλές και πολυαισθητικές  ήταν φορές που έκλαψα και με το δάκρυ έγραψα!

    *Γι’αυτό και στις προσφερθείσες σ’ αυτούς Τιμές υπήρξαν  στιγμές που κάπου τα Μάτια μου  έκλεινα  κι’ ίσως   σ’ αυτές, θαύματα και παροράματα μπέρδευα!

    *Τέτοιες  Σκηνές κατά κόρον βίωνα τις Ιερές στιγμές κατάθεσης Στεφάνων θωρώντας τα μαρμαρένια Μνημεία τους  σαν οιονεί  Μνημεία Αθανάτων!

   Πριν κλείσω θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την εκτενή ανάρτηση στην ιστοσελίδα σας σχετικά με την εκδήλωση που έγινε  στις 10/8/2025 στις Πηγές Άρτας προς Τιμήν των δύο Πεσόντων Ηρώων μας Σμηναγού (Ι) Άγγελου Κουθουρίδη ετών 32 και Σμηναγού  Γεώργιου Κουθουρίδη  ετών 28 στις 23/2/1968 στην κορυφή Κοκκινόλακκος της Πίνδου σε Υψόμετρο 5.741 πόδια! Σημείο που βρίσκεται δύο μίλια ΒΑ και απέναντι του χωριού Πηγών!

    Ήταν μια εκδήλωση ιδιαίτερα συγκινητική, γιατί οι ίδιοι οι κάτοικοι του χωριού με δικά τους έξοδα, τη συνδρομή του Δήμου Καραϊσκάκη και τις πρωτοβουλίες του Χρήστου Καπερώνη Προέδρου Πολιτιστικού Συλλόγου Πηγών, φιλοτέχνησαν ένα εξαίρετο Μνημείο, σ’ανάμνηση της Ζοφερής εκείνης μέρας που βίωσαν από παιδιά κι’από κοντά, με υπερπροσπάθειες ν’ανέβουν στο απρόσιτο και χιονισμένο βουνό, να περιμαζέψουν ότι ήταν δυνατόν να περισυλλεχθεί!

    Εκεί βίωσα μία από τις συγκινητικότερες στιγμές που έχω ζήσει στο βιολογικό μου οδοιπορικό των ογδόντα πια χρόνων! Τί ήταν αυτό που με συνέδεσε με τους ανυπέρβλητους κατοίκους αυτού του Χωριού; Ένα τετράστιχο από ένα σχετικό μου ποίημα που επισύναψαν  σαν επίγραμμα σε περίοπτη θέση του Μνημείου, που στο Διηνεκές θα λέει:

«Πάνω στης Πίνδου τις Κορφές

Αίφνης βροντάν δυο Αστραπές

κι’από της Άρτας τις Πηγές

βλέπουν αυτές σαν δυο Ψυχές!»

    Εκεί είχα και την Τιμή να γνωρίσω από κοντά κατασυγκινημένος τον Πατέρα και την Αδελφή του Ήρωα Σμηναγού Αναστάσιου Μπαλατσούκα ετών 33 νυμφευμένου, που έπεσε σε φίλια μάχη, δύο (2) εναντίον τεσσάρων (4) Α/Φ F-16 Block 52+ της 340 ΜΔ/Β, εξαϋλωμένος απολύτως μετά από πρόσκρουση με το Σμηναγό Ιωσήφ Αναστασάκη ετών 36 παντρεμένο με ένα παιδί, επίσης πεσόντα!  Γεγονός που μ’ανάγκασε με δάκρυα να γράψω πέραν των άλλων!

 

Στης τόλμης το δύσβατο διάβα

τραβώντας τα όρια στ’άκρα

τιμούν τη Μητέρα Ελλάδα

και παν πιο ψηλά από τ’άστρα !

 

                                                                         Με Τιμή

                                                                  Σπύρος Κίκερης.

Αρχαιρεσίες και Κοπή Πίτας Αερολέσχης Δεκελείας!

 

Αρχαιρεσίες – Κοπή Πίτας Αερολέσχης Δεκελείας!

Hotel Dhekelia: 15/2/2026/20:30

Η Αεροπορική Δίψα κάπου Πηγή να ξεδιψάσει παλεύει να βρει!

    Ήμουν και’γω εκεί επίτιμο μέλος πια! Πολλά τα διαδικαστικά μα Δόξα τω Θεώ όλα πήγαν καλά παρισταμένης της Νομικού! Αρκεί ο Καθοδηγών και ιδρυτής Αυτής, Μοναδικός Ηλίας Σοφιανός, που ήταν και Προεδρεύων αυτής!

   Κάποια στιγμή μου δόθηκε και μένα η ευκαιρία να πω δυο λόγια στα παριστάμενα μέλη παλαιά και Νέα!

   «Πόσο χρόνο έχω Ηλία;» Ρώτησα τον Κο Σοφιανό!

-«Τριάμισι (3,5) λεπτά» Σπύρο μου είπε!

   Εδώ ίσως μου πάρει κάτι παραπάνω, απ’αυτά που θυμάμαι και είχα πρόθεση να πω!

    «Καλησπέρα Παιδιά, παιδιά του Αέρα, Γενναία παιδιά, Ξέχωρα παιδιά! Θα μπορούσε άραγε κανείς να μας πει γιατί είστε και θεωρείστε ασυζητητί «Ξέχωρα»; Μην παιδεύεστε, απλά γιατί «Πετάτε!»

    Και τί σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι ξεχωρίζετε  απ’τους άλλους Ανθρώπους! Γιατί ξεχωρίζετε; Απλά γιατί σύμφωνα με το Aviation Phycology : «Η Εξασφάλιση των προϋποθέσεων της Ανθρώπινης Πτήσης  δε μετέτρεψε την Ανθρώπινη Φύση! Γι’αυτό και η Πτήση σήμερα στην όποια της μορφή θεωρείται κατάσταση εκτός των συνήθων!»

    Να το αφήσουμε το θέμα εκεί γιατί μας βολεύει ή να το πάμε στην άλλη του διάσταση, που προσωπικά πρεσβεύω και ακράδαντα πιστεύω « ότι δηλαδή η Πτήση είναι στον Άνθρωπο Φύση;»

   Βλέπετε δυστυχώς  Ψυχολογικό Βιβλίο Ιπταμένων στην Ελλάδα δεν υπάρχει κι’ένα που γράφτηκε το 1979 με Τίτλο το «Ξεκίνημα των, μεγάλων» δεν σαρκώθηκε  και προσωπικά με πονάει και με λυπεί όχι γιατί ήταν δικό μου Παιδί, αλλά γιατί δεν έχω πάρει περισσότερα επίσημα Βραβεία, όσα γι’αυτό από άλλη μου συγγραφή!

   Πώς γράφτηκε; «Το Ξεκίνημα των Μεγάλων» γράφτηκε όταν ομόφωνα και ανώνυμα  στη διαδικασία του Feed Back μία ολόκληρη σειρά, νομίζω ήταν η 53^η Σειρά Ιπταμένων, στις διατυπώσεις των προτάσεών τους έγραφε: «Αν ο Εκπαιδευτής που λέγεται Κίκερης είχε προγραμματισθεί να μας κάνει επίσημα διαλέξεις σαν αυτές που έκανε στους Μαθητές του ή και περισσότερους όταν ήταν Επιτηρητής στη Σχολή, αρκετοί Συμμαθητές μας θα είχαν αποφύγει την αποτυχία και την αλλαγή Ειδικότητας!

   Αυτό στάθηκε αφορμή ο Διοικητής της Μοίρας Παρμενίων Παπαντωνίου να με ζητήσει και να με ρωτήσει:

   «Τι λες στους Ικάρους κι’έχουν τρελαθεί μαζί σου και γράφουν όλοι για σένα;»

   -«Τους λέω πράγματα δικά μου, δεν είναι γραμμένα κάπου για να σας πω!»

   - «Δεν έχεις τίποτα σχετικό να μου δείξεις;»

   - «Ναι έχω, γιατί όταν γράφω κάτι και νομίζω ότι κάτι αξίζει συνήθως το κρατώ!»

   - «Φέρτα μου σε παρακαλώ να τα δω, αν μπορείς!»

   Όταν του τα πήγα τα κοίταζε έκπληκτος και απορημένος μου λέει : «Τί τα κρατάς Παιδί μου αυτά; Αυτά είναι θησαυρός! Φτιάξε ένα σχέδιο Βιβλίου να το προωθήσουμε για έγκριση!»

   Έτσι και έγινε. Εκείνος το πήρε αμέσως και το πήγε στο Διοικητή, Διοικητής ήταν ο Υπέροχος Ταξίαρχος (Ι) Σταθόπουλος! Αμέσως με κάλεσε στο Γραφείο του και με συνεχάρη, γράφοντας και στην Ημερήσια Διαταγή της Σχολής Σχετικό έπαινο, ενώ προώθησε το βιβλίο στη Διοίκηση Αεροπορικής Εκπαίδευσης, με Διοικητή Υποπτέραρχο τότε τον Κο Νικόλαο Κουρή!

    Εκείνος δεν άργησε να με καλέσει στο Γραφείο του:

   -«Συγχαρητήρια Κύριε Κίκερη, είναι εκπληκτικό όμως θέλω να μου κάνετε μία χάρη, να συνεργαστείτε με τον Κύριο Κυριαζή τον Ψυχίατρο – Ψυχολόγο – Νευρολόγο!»

    -«Μα Κύριε Αρχηγέ δεν υποτιμώ τον Κο Κυριαζή, αλλά να συνεργαστώ μ’έναν άνθρωπο που η ειδικότητά του θα’πρεπε να’χει βγάλει ένα σχετικό Βιβλίο εδώ και τριάντα (30) τουλάχιστον χρόνια; Δεν το θεωρώ πρέπον!»

   -«Καλά μου είπε, θα το δω το θέμα!»

   Ωστόσο ο Κος Κουρής άλλαξε πήγε Υπαρχηγός ΓΕΑ, έγινε ΑΓΕΑ, ΑΓΕΕΘΑ και ΥΦΕΘΑ σε χρόνο Dt με πρώτο λόγο σαν ο πλέον ειδήμων μεταξύ Σημίτη και ΥΕΘΑ Αρσένη! Στη ΔΑΕ Άλλαζαν σαν τα πουκάμισα! Βγήκε μία Διαταγή συστήνοντας μία επιτροπή, μα την πήρε το ποτάμι! Και η ανάγκη και το μεράκι πήγαν  χαράμι!

   Τώρα επί του θέματος κι’ίσως πολλά είπαμε! Τώρα γιατί η πτήση κατ’εμέ είναι στον Άνθρωπο Φύση; Γιατί πριν γεννηθούμε απ’την κοιλιά της Μάνας μας πετάγαμε! Αλήθεια εμείς δεν πετάμε αυτή τη Στιγμή;

   Πετάμε παιδιά μου με 29,8 χλμ/sec! Είμαστε ή δεν είμαστε πάνω σ’ένα διαστημόπλοιο που λέγεται Γη με θάλαμο καύσεως 6.000 – 7.000 Βαθμών Κελσίου; Με συμπιεσμένη Καμπίνα που συνιστά η Ατμόσφαιρα; Σ’ένα διαστημόπλοιο που διανύει 940.000.000 εκ. χιλιόμετρα σ’ένα έτος πάνω σε μια ελλειπτική τροχιά; Ναι ή Όχι;

    Εν πάση περιπτώσει είτε Φύση , είτε Ξεφύση  δεν υπάρχει άλλο επάγγελμα, χόμπυ ή διάσταση σαν αυτή! Αυτή που απαιτεί σύνεση, εγκράτεια και προσοχή, γιατί ο Αέρας κι’ο Ουρανός μ’αυτά τ’απίθανα που περιέχουν  και χαιρόμαστε, σαγηνεύουν και μαγεύουν σαν τον Ίκαρο!

      Εμπνέει η πτήση πολλαπλά, σκεφτείτε ο Αετός τι αισθάνεται όταν πετά κι’ο Γλάρος Ιωνάθαν του Ρίτσαρντ Μπαχ Αεροπόρου με Ιστορία και σπάνια Φιλοσοφική διαύγεια ή ο Μικρός Πρίγκιπας του Άλλου τεράστιου Αεροπόρου και Φιλοσόφου με Ιστορία που έμεινε στον Αέρα του Αντουάν Ντε Σαιντ Εξυπερύ!

     Να πω ότι και μένα Πτέραρχος Ιπτάμενος – Ιωάννης Τσαντήρης – με είπε Δημόσια Ντε Εξυπερύ της Ελληνικής ΠΑ, ίσως δεν θα’πρεπε, γιατί εξύμνησα τόσο τους Ιερούς μας Νεκρούς, όσο και τους στις επάλξεις Γητευτές τ’ουρανού κι’ακόμα τους Απόμαχους με Ύμνους και Ωδές Δόξας, Υπερηφάνειας και Τιμής, όσο ίσως Κανείς! Όμως αλήθεια Φίλε Γιάννη, αξίζω εγώ τέτοιο τίλο; Αν επιμένεις ο Χρόνος θα δείξει!

  Και για να κλείσω ας μη ξεχνάμε αυτόν εκεί τον Προεδρεύοντα απόψε τον Ανυπέρβλητο Ηλία Σοφιανό, που κάποτε μ’ένα Σφυρί κι’ένα Μυστρί μόνος του έκτισε αυτό το Μετερίζι, που στους Αέρες πλέον πολυδιάστατα σεριανίζει!

    Σας Ευχαριστώ, Ευχόμενος σ’όλους  Καλή Τύχη, κι’επειδή  θεωρώ και προσχηματική αυτή την Ευχή, ας μη ξεχνάμε το Αόρατο Τιμόνι που υπάρχει μπροστά μας για την ασφαλή πηδαλιούχηση του Σκάφους του Εαυτού μας εν γένει στη Ζωή!

    Πάντως ας γνωρίζετε ότι εγώ δεν είμαι έμπορος, ίσως γι’αυτό και πιθανότατα κανείς από δω δε γνωρίζει το τελευταίο μου βιβλίο 678 σελίδων με τίτλο «Ονειροδρόμια», που δεν άφησα εκτός ούτε τις Αερολέσχες! Ούτε τη Συναυλία που δόθηκε στο υπερπλήρες Αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου με τίτλο «Κατάθεση Ψυχής σε Ωδές Δόξας Υπερηφάνειας και Τιμής»  και είδα κάποιες στιγμές μάτια πλημμυρισμένα στα δάκρυα και ψυχές κομμάτια!

  Πάντως ευελπιστώ φέτος να’ρθείτε όσοι μπορείτε  στο Πνευματικό Κέντρο Πρέβεζας ή στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά στις 1/6/2026 και 9/11/2026 που θα επαναληφθεί σε βελτιωμένη έκδοση η ίδια! Σε Στίχους Δικούς μου και Σύνθεση του Διεθνούς Φήμης Συνθέτη Μιράν Τσαλικιάν!

   Θα ήταν παράλειψη να μην ευχαριστώ το Φίλο μου Δημήτρη Μπαρλογιάννη ιδιοκτήτη του Μοντ Χελμός για την μη προσφορά δύο ημερών στο ζεύγος που θα κέρδιζε το φλουρί της Πίτας!