Η ΑΔΙΚΙΑ ΤΗΣ ΓΑΤΑΣ!

 

Για Φιλόζωους και μη!

Η Αδικία της Γάτας!!

 

   *Μ’αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γάτας του Προτύπου της Πάστρας, καθώς άρθρου, του υποτιθέμενου έγκριτου SITE ‘‘VOX’’, που έτυχε να διαβάσω με κεντρικό νόημα ότι η Γάτα: «Είναι ζώο εγωιστικό, χωρίς συναίσθημα, πλάσμα επιβλαβές για το περιβάλλον και επικίνδυνο για τον άνθρωπο!»

    Θεέ μου είπα  "Χριστιανοί μου το αδικήσατε το πλασματάκι, το αδικήσατε πάρα, μα πάρα πολύ.  Μάθετε λοιπόν: "Ότι κανένας σκύλος οπουδήποτε της Γης, δεν λατρεύτηκε ποτέ σαν Θεός! Αντίθετα οι ΓΑΤΕΣ στο απόγειο της ακμής και δόξας του Αιγυπτιακού πολιτισμού λατρεύτηκαν σαν ύψιστες Θεότητες και αυτό γιατί περιέσωσαν πολλές σοδειές από διάφορα τρωκτικά!

    Όταν μία ΓΑΤΑ πέθαινε σε Αιγυπτιακό σπίτι, οι οικείοι της, έκοβαν την κόμη τους σε ένδειξη μεγάλης θλίψης! Τούτα δε όλα πριν από 2000 και πλέον χρόνια!

    Οι Σουηδοί, οι κατακτητές του Αρχαίου κόσμου είχαν επί αιώνες το σύμβολο της ΓΑΤΑΣ στη σημαία τους! Το σκεπτικό τους, η ΓΑΤΑ δύναται να ημερωθεί, ποτέ όμως να υποταχθεί! Η καθυστέρηση ανταπόκρισης στις κλήσεις των οικείων της, αυτό ακριβώς δείχνει! Ότι δηλαδή έρχομαι σα φίλη, όχι σαν υπόδουλη!

   Δεν είναι ένα, ούτε δύο, ούτε…..τα παραδείγματα ΓΑΤΑΣ που διάνυσε χιλιόμετρα επί χιλιομέτρων για να βρει τους οικείους της! Και ας σημειωθεί ότι ένα ον που μπορεί να επιβιώσει οπουδήποτε δε μπορεί παρά να καλύπτει αποστάσεις πλέον των 300χλμ, μόνο από λόγους και δεσμούς ανείπωτης αγάπης και εκτίμησης!

    Στους New York Times έχει δημοσιευθεί περιστατικό ΓΑΤΑΣ ηλικίας 4 ετών, που κάλυψε απόσταση 320 χλμ στη Φλόριντα των ΗΠΑ σε διάστημα 2 μηνών για να βρει τους οικείους της! Εκείθεν επιστημονικές έρευνες Αμερικανών απέδειξαν ότι η ΓΑΤΑ έχει μια ιδιαίτερη αίσθηση προσανατολισμού μέσω των τριχών του μουστακιού της και του μαγνητισμού της Γης!"

    Και Προχωράμε στις Χάρες του Ανυπέρβλητου αυτού Πλάσματος: "Η ΓΑΤΑ του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου, δέκα φορές Πρωθυπουργού της Ελλάδος, έμεινε στην Ιστορία σύμφωνα με τα γραφόμενα του Ροΐδη, γιατί στέκονταν στο προσκέφαλό του, καθ’όλη τη διάρκεια του πολυήμερου αγώνα του και ελάχιστα μετά το θάνατό του εξέπνευσε στο ίδιο προσκεφάλι!

   Μελέτες των Πανεπιστημίων Βιέννης(Konrad Lorenz), Μπρίστολ ΗΠΑ(Behavioral Processes) και Ερευνητικής ομάδας Discovery News απέδειξαν ότι η σχέση της ΓΑΤΑΣ με το σύντροφό της δεν έχει κίνητρα επιβίωσης, αλλά συντροφικότητας! Ακόμη ότι η παροχή τροφής εκλαμβάνεται, αδιαμφισβήτητα, σαν εκδήλωση στοργής!

   Πολλοί ψυχολόγοι συνιστούν τη ΓΑΤΑ, σα βασικό συστατικό ψυχοθεραπείας, λόγω του ανυπέρβλητου γουργουρητού της, της εν γένει στάσης της και της συμπεριφορά της!

   Η εικόνα στήριξης της κεφαλής της επί των εμπρόσθιων ποδιών της και η ματιά της θυμίζουν Σφίγγα ανυπέρβλητου κάλλους!

   Έχει αποδειχθεί ότι η ΓΑΤΑ συμβιώνει με τον άνθρωπο πάνω από 9.500 χρόνια! Ακόμα ότι στις ΗΠΑ διαβιούν πάνω από 90 εκ. ΓΑΤΕΣ ότι δε η αναλογία τους προς τους σκύλους είναι 3 προς 1!

   Υπογραμμίζεται με ιδιαιτερότητα, ότι το 1906 στις ΗΠΑ ιδρύθηκε η Διεθνής Ένωση Φίλων της Γάτας (Cat Fancier’s Association)!

   Είναι αλήθεια ότι δεν δέχονται προσβολή, γι’αυτό και το μάλωμα τις τρέπει σε άτακτη φυγή, αυτό δε έχει ρίζα μια ακαταμάχητη αίσθηση υπερηφάνειας, που ενυπάρχει στο DNA τους! Γι’αυτό και στις ΓΑΤΕΣ δε χωρά ούτε φίμωτρο, ούτε και λουρί!

     Όσο για τα μικρόβια που προκαλούν στον άνθρωπο, μέχρι σχιζοφρένειας, όπως γράφεται στο άρθρο του “VOX” το αναγάγω σε υπερβάλλουσα μανία της αρθρογράφου προς δημιουργία εντυπώσεων και προβολής! Καθόσον ακόμα και η άμμος της τουαλέτας της ΓΑΤΑΣ είναι Antimicrobial (Αντιμικροβιακή!).

    Το πλάσμα αυτό που καθαρίζεται μόνο του τουλάχιστον 4 ολόκληρες ώρες το 24ωρο, δεν ανέχεται επουδενί τη βρωμιά!  Δεν επιτρέπεται λοιπόν να μιλάμε έτσι για τη Βασίλισσα της καθαριότητας που και τριών εβδομάδων να είναι και μέσα σε λαβύρινθο αν τοποθετήσεις την τουαλέτα της, αυτή θα πάει να τη βρει!

    Στις δεκαετίες του 50 και του 60 αν δεν είχαμε τις ΓΑΤΕΣ πιθανότατα να πεθαίναμε από πανούκλα και πανώλη, γι’αυτό και τουλάχιστον στη δική μου πατρίδα την Πρέβεζα, δεν υπήρχε σπίτι χωρίς ΓΑΤΑ!

     Όσο για μένα από τα 14 μου μέχρι τα 18 μου, με μία ανεπανάληπτη ΓΑΤΑ κοιμόμουν αγκαλιά, παρά τις διαμαρτυρίες του αδελφού μου, που τον ενοχλούσε το γουργουρητό της! Ούτε εμβόλια έκανε, ούτε αμπούλα τις βάζαμε και ποτέ δεν είδα τίποτα επάνω της, ή επάνω μου, παρά του ότι όταν διάβαζα κάθονταν στον ώμο μου και πιο πολύ στο κεφάλι μου!

     Όσο για το κερασάκι στην τούρτα, θα το βάλουμε αφού υπογραμμισθεί ότι η ΓΑΤΟΥΛΑ που υπάρχει στην  φωτογραφία, είναι μία Γατούλα «Θρύλος!» στη Βόρεια Ιταλία (Μοντανιάνα).

    Το όνομά της είναι Τόλντο! Αυτή λοιπόν η ΓΑΤΟΥΛΑ, η άνευ συναισθημάτων, σε ηλικία 3 ετών έχασε στις 22 Σεπ. του 2011, λόγω θανάτου τον Κύριό της ηλικίας 71 ετών! Έκτοτε κάθε μέρα επισκέπτεται το Νεκροταφείο πάντα κρατώντας κάτι στο στόμα της (λουλουδάκι, κλαδάκι, πλαστικό ποτηράκι κτλ), που το εναποθέτει στο μνήμα και μετά από δίωρη παραμονή εκεί επιστρέφει στο σπίτι της!

    Ακόμα υπάρχει και ο Θρύλος της Γάτας του Τιτανικού, που πριν του Μοιραίου Απόπλου, αποχώρησε του Πλοίου παίρνοντας τα Μωρά της μαζί της!

     Η Διεθνοποίηση Εορτασμού της Γάτας!

    Η ογδόη Αυγούστου έχει διεθνώς καθιερωθεί, με την πρωτοβουλία του Διεθνούς Ταμείου για την ευημερία των ζώων (International Fund Animal Welfare) από το έτος 2002!

    Το υπόψη ταμείο ιδρύθηκε το 1969 στο New Brunswick / Canada. Σήμερα έχει έδρα την Washington D.C/ USA, με αποθεματικό που ξεπερνά τα 150.000.000 USD.

    Θα είναι λοιπόν όχι απλά παράλειψη, αλλά αμαρτία, να μην τιμήσουμε το αξιολάτρευτο αυτό πλάσμα! Δε ξέρω πόσα όντα λατρεύτηκαν σαν Θεοί! Εκείνη ξέρω ότι λατρεύτηκε σαν η απόλυτη Θεά!

    Αν μισήθηκε, μισήθηκε από κάποιους απόλυτους αναχρονιστές, όπως ο Πάπας Γρηγόριος ο 9ος το 1233, που τη θεώρησε όργανο του Διαβόλου, διατάσσοντας τη βασανιστική εξολόθρευσή της, ομού με τις Μάγισσες!

   Ο Κος αυτός - για σκεφτείτε και μόνο την αστειότητα Πάπας Vs Γάτας- στάθηκε αφορμή για το θάνατο εκατό εκατομμυρίων ανθρώπων, συνεπεία της Βουβωνικής πανώλης, που προέκυψε στην Ευρώπη και κράτησε μέχρι και το 14ο Αιώνα!

     Εγώ είχα δύο Γάτες δυστυχώς η πιο μεγάλη (Γιουγιού) στο όνομα έφυγε με Ευθανασία, λόγω Καρκίνου στο στομάχι της! Πέρασαν τρία χρόνια κι'αμα πονώ για το Χαμό!

   Βέβαια τον πόνο μου μετριάζει η Μοναδική μου Τίντυ, που πήρα από τις Φυλλωσιές του Αλίμου, που συμβίωνε με άλλες τριάντα δύο! Γιατί ήταν και είναι ιδιαιτέρως ξέχωρη!

    Και σαν Επιμύθιο!

     Όποιος επηρεαστεί από την ειλικρινή μου γραφή σε μία σχετική υιοθεσία ας προβεί και θα με θυμηθεί!

  

 

Η ΑΔΙΑΝΟΗΤΗ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΠΡΟΣΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟΥ (Ε/Π) ΑΕΟΠΥΡΟΣΒΕΣΗΣ ΣΤΟ ΑΛΛΟ!

 Η Αδιανόητη Σύγγρουση των Ε/Π Αεροπυρόσβεσης!

   -Θα εκφράσω τις απόψεις μου όπως απορρέουν από την πολυετή μου Πτητική Εμπειρία των πενήντα (50) ετών, καθώς την σκληρή και επίπονη ενασχόλησή μου με την Ασφάλεια Πτήσεων  (Πρόληψη – Διερεύνηση) κυρίως όμως με τη μελέτη της Ψυχολογίας του Ιπταμένου, που μ’απασχολεί από το Έτος που ήμουν Εκπαιδευτής Αέρος, μετά από μακρά υπηρέτηση σε πολεμικές Μοίρες της Πολεμικής μας Αεροπορίας!

   -Ας αρχίσουμε απ’αυτό που χρόνια λέω και γράφω: «Η Ασφάλεια από την Ανασφάλεια διαφέρουν κατά ένα ΑΝ! Αυτό όμως το Αν συνήθως είναι απλό, σε άλλες περιπτώσεις φαίνεται απλό και σε κάποιες άλλες αρκετά στριφνό, κρυμμένο πίσω από παραμέτρους ψυχολογικές και διεργασίες συνηθέστατα εχέμυθες και μυστικές, από τους Χειριστές, μ’αιτίες Εγωιστικές!

   -Στην Υπηρεσιακή μου διαδρομή, έφτασα  στο σημείο να γράψω σχετικό Βιβλίο Ψυχολογίας, κατ’απαίτηση των ίδιων των μαθητών -Εκπαιδευομένων Ικάρων -  όταν στη Διαδικασία Feed Back ο τότε Διοικητής της Μοίρας  Παρμενίων Παπαντωνίου με κάλεσε να μου πει: «Σπύρο Όλοι για σένα Μιλούν επιζητώντας Διαλέξεις από το πρόσωπό σου!»

  -Τότε αναγκάστηκα να του δείξω κάποια χειρόγραφά μου, που τον ενθουσίασαν! Για να γράψω «Το Ξεκίνημα των Μεγάλων» και να εισπράξω σε Επίπεδο ΠΑ, όσα Συγχαρητήρια δεν έχω εισπράξει για άλλη μου Συγγραφή!

   -Ήταν η Εποχή που ο Πτέραρχος (Ι) Χρήστος Χριστοδούλου 53^ης Σειράς Ικάρων, που έφτασε μέχρι ΑΓΕΕΘΑ ήταν Πρωτοετής στη Σχολή Ικάρων το Έτος 1977 -78!

   -Για μένα η Σχέση Ιπταμένου και Πτήσης είναι Βαθιά ψυχολογική κι’αυτή η σχέση στην εκπαίδευση πρέπει βαθιά ν’απασχολεί τον κάθε Εκπαιδευτή κι’ακόμα θα έλεγα τη Σχετική Ιατρική Εξέταση, πριν την είσοδό μας στη Σχολή, καθώς και όλους τους τομείς παραγωγής Ιπταμένων!

   -Ο Ιπτάμενος από πλευράς Ψυχολογίας Θεωρείται σαν ένα Ψυχοδυναμικό Πεδίο μέσα στο οποίο δρουν και μεταβολίζονται διαφόρων ειδών παράγοντες καθορίζοντας εν τέλει τη στάση του έναντι της πτήσης! Οι παράγοντες Αυτοί είναι και Θετικοί και Αρνητικοί, με πολυποίκιλες Αντιδράσεις στη Στάση και Συμπεριφορά του Ιπταμένου!

   -Ας μην κουράσω περισσότερο και ας περάσω κατευθείαν  στο θέμα! Στις 3/8/2026 ημέρα Δευτέρα, ήτοι μία μέρα μετά το τραγικότατο δυστύχημα, ήμουν στο Νοσοκομείο μας (251 ΓΝΑ) για αφαίρεση ραμμάτων από το δεξί μου χέρι λόγω επέμβασης Συνδρόμου Καρπιαίου Σωλήνα, που μου έγινε στις 9/7/2026!

    -Στη συνέχεια επισκέφθηκα κάποιους από τους Διοικούντες τον Ιατρικό μας Κλάδο σε πρώτο βαθμό, Επιστήμονες που γνώριζα στενά από συνυπηρέτησή μας σε διάφορες Μονάδες την ΠΑ!

   -Με ρώτησαν Φυσικά για το θέμα, που ακόμα έκαιγε μυρίζοντας Σάρκες! Το τι είπα θα το επαναλάβω και τις Ευθύνες μου θ’αναλάβω έναντι των Συναδέλφων μου και αυτών που ευρύτερα με γνώρισαν από κοντά, γιατί ακούω πολλά επιφανειακά και άλλα κουφά, που εξαναγκάζουν ακόμα και τα  κεριά να πετάγονται από τ’αυτιά, ακόμα και από ανθρώπους που δεν έχουν πετάξει χειριστικά ούτε μία φορά!

    -Μην εκπλαγείτε λοιπόν στο άκουσμα της περιγραφής πριν την περάτωση αυτής της συγγραφής: «Το Δυστύχημα αυτό οφείλεται σε Ακούσια  Ύπνωση Εγκεφάλου του Άγγλου Χειριστή, δηλαδή του Κυβερνήτη του Δευτέρου Ελικοπτέρου! Οι λόγοι Πολλοί, εμμονή στην επικινδυνότητα της αποστολής και παγιωμένη Φοβία, από ακαταμάχητο στρες στην Ιδέα του θανάτου ή του σοβαρού τραυματισμού του, με επώδυνα κι’ επικίνδυνα αποκρύπτοντα όμως λόγω εγωϊσμού συμπτώματα – Αυπνία,  Κόπωση, Υπερκόπωσή, Όνειρα, προαισθήματα, προκαταλήψεις, εξάντληση κτλ. κτλ.!»

    -Στις υπόψη ακραίες περιπτώσεις, σαν τα όρια των ψυχοσωματικών μας αντοχών υπερβαίνονται, έχουμε την εκδήλωση του Σπάνιου Φαινομένου Ύπνωσης του Εγκεφάλου όπου τα μάτια παραμένουν ανοιχτά, όμως η επαφή με τον εγκέφαλο και όχι μόνο διακόπτεται, μ’αποτέλεσμα παντελή παύση λήψης των εντολών αυτού, από οποιοδήποτε αισθητήριο, ήτοι του κέντρου Ελέγχου του Ανθρώπινου Οργανισμού!

   -Η Όραση λειτουργεί μηχανικά εστιαζόμενη σ’εκείνο που έχει αποσπάσει την προσοχή του για τελευταία φορά, που πλέον τον έλκει ακαταμάχητα!

   -Ας έλθουμε λοιπόν στην πραγματικότητα του τραγικότατου Δυστυχήματος! Δε νοείται σε ορατότητα καλή  και ένα Ιπτάμενο μέσον που η οπτική δυνατότητα που δίνει στο χειριστή του είναι απαράμιλλη, να υφίσταται άλλο ιπτάμενο μέσον μπροστά του και ελαφρώς κάτω σ’απόσταση 150 - 200 μέτρων  δεξιά του  δε γίνεται, δε γίνεται επουδενί   να μην το δει , τη στιγμή που έχει κατά κόρον διδαχθεί : «Ότι όταν πετάμε έχουμε τα Μάτια μας Δέκα Τέσσερα (14)!» Το ίδιο θα συνέβη ενδεχομένως με την ακοή σ’ότιδήποτε του έλεγε ο Συντονιστής ή και ο Μεταφραστής!

   -Και μετά και μετά η όποια Αφύπνιση με όλες τις Συνέπειες αιφνιδιασμού, γιατί λένε έναν Υπνοβάτη και να τον δεις Άστον μην τον ξυπνάς! Αυτό το λέω γιατί για μένα δεν υπήρχε λόγος της Χείριστης Αναγκαστικής, που επιχειρήθηκε, μ’αποτέλεσμα να γίνει το Ε/Π κολυμπηθρόξυλα και να ζουν κι’αυτοί από τύχη, καθόσον φρονώ ότι το Ε/Π μπορούσε Normal να πετάξει κι’ακόμα στον προορισμό του να μεταβεί, γιατί απ’ότι είδα μόνο η πρόσθετη δεξαμενή Νερού είχε θραυσθεί!

 

    -Αν δεν είχα πάθει το φαινόμενο της Ακούσιας Ύπνωσης σε πτήση Επίπονη με Απίθανα επίπεδα υπερκόπωσης, αν δεν το είχα δει με τα μάτια μου σε άλλες περιπτώσεις  και αν δεν είχα τις ψυχολογικές γνώσεις που έχω, δεν θα αποτολμούσα να πω αυτά που είπα!

    -Σε μένα  έτυχε να προσγειωθώ με πολεμικό ιδανικά, να’χω τα μάτια μου ανοιχτά και να μην παίρνω μήνυμα για να σταματήσω ούτε ανοίγοντας το Αλεξίπτωτο οπισθελκούσης, ούτε πατώντας τα φρένα, φτάνοντας μέχρι τα Barriers – Δίχτυα Ανακοπής – στο τέρμα Διαδρόμου 3.300 μέτρων και ζητώντας από τον Πύργο Ελέγχου να αποστείλει τρακτεράκι να με αποσύρει!

     -Σε άλλον Συμμαθητή μου με Α-7 να ηχεί η Σειρήνα, να είναι σβηστά τα φώτα Συστήματος Π/Γ, να του ρίχνουν κόκκινη φωτοβολίδα επανακύκλωσης, να ωρυόμεθα  από τον Πύργο Ελέγχου για επανακύκλωση κι’αυτός εν τέλει να προσγειώνεται με την κοιλιά του Α/Φ!

 

   -Και ένα ακόμα κοντινό περιστατικό! Ήμουν Επόπτης στον Πύργο Ελέγχου, έρχεται ένα RF-5 με Low Level! Αντιλήφθηκα ότι ο Χειριστής ήταν ιδιαίτερα θορυβημένος! Ήρεμα του είπα, ήρεμα! Η Προσγείωσή του ήταν κάκιστη σε λίγα μέτρα βγήκε εκτός διαδρόμου 08 κι'άρχισε να σέρνεται στο Χώμα, προς την πλευρά του ΠΕΠ! Αλεξίπτωτο του Φώναξα, Αλεξίπτωτο - κόλλησε η Βελόνα της γλώσσας μου -!

   Σταμάτησε μπροστά από τον ΠΕΠ, διέκρινα την Κάσκα να κινείται και μετά Ακίνητη! Αμάν χτύπησε είπα κατεβαίνοντας τρέχοντας να βοηθήσω! Τον είδα έξω από το αεροπλάνο ακίνητο: "Βρε Αλεξίπτωτο σου φωνάζω δε μ'ακούς; Σ'ακούω μου λέει, αλλά το τραβάω και δεν ανοίγει!"

   Το χέρι του έσταζε Αίμα, κοιτάζω μέσα και βλέπω ότι τράβαγε το μοχλό Salvo - Απόρριψης Εξωτερικών Φορτίων - που ήταν εκεί που ο προηγούμεντος τύπος που πέταγε F-84F είχε όντως το κομβίο Salvo – άφεσης εξωτερικών φορτίων! Ηταν κι'αυτός Συμμαθητής και Φίλος μου! Τα'χει η Ζωή μας Αυτά!

     -Αυτά Καλοί μου Φίλοι, Αυτά Αγαπητοί μου! Καλή και Ασφαλή Συνέχεια! Σε μία Δύσκολη Επαγγελματική Επιλογή που διαλέξατε να κάνετε! Σε μια Επιλογή που το Aviation Phycology λέει κι’επιμένει ότι: «Η Εξασφάλιση της Ανθρώπινης Πτήσης δεν μετέτρεψε την Ανθρώπινη Φύση, γι’αυτό και η Πτήση Εξακολουθεί να συνιστά κατάσταση εκτός των Συνήθων!»

      *Έκανα πιο συνοπτικά την παρούσα συγγραφή στο διαδίκτυο. Τα στατιστικά της Εντυπωσιακά: "14.400 προβολές, 245 Σχολιαστές,  41 Αναδημοσιεύσεις! Και το πλέον Αξιοσημείωτο, Ουδείς των Συναδέλφων μου εναντιώθηκε στις απόψεις μου!"

 

     *Έκανα πιο συνοπτικά την παρούσα συγγραφή στο διαδίκτυο. Τα στατιστικά της Εντυπωσιακά: «14.400 προβολές, 245 Σχολιαστές,  41 Αναδημοσιεύσεις! Και το πλέον Αξιοσημείωτο, Ουδείς των Συναδέλφων μου εναντιώθηκε στις απόψεις μου!

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ 17/7/2026/20:30.

 

Σε μια Συναυλία και μια Ευγενική Χειρονομία

στο Εμβληματικό Δημοτικό Θέατρο Πειραιά! Κατασκευής 1895!

    Πράγματι εξεπλάγην κυριολεκτικά όταν πληροφορήθηκα το έτος κατασκευής και εγκαινίων του υπόψη θεάτρου - 1895 – σε στυλ Μπαρόκ και ακόμα περισσότερο όταν ιδίοις όμμασι  διαπίστωσα την υπέρ άριστη κατάσταση, στην οποία σήμερα βρίσκεται!

    Η Συναυλία τελούσε υπό την Αιγίδα το Δήμου Πειραιά και της Αρχιεπισκοπής αυτού! Η εκτέλεση του Δίωρου Έργου περιείχε Ποιήματα των Λογοτεχνών: Νομπελίστα Γεωργίου Σεφέρη, Καθηγητή Ιατρικής Πανεπιστημίου USA/Stanford Ιωάννη Ιωαννίδη, του Επίτιμου Καθηγητή ΕΚΠΑ  Κυρίου Ιωάννη Μάζη και του Ανώτατου Αξιωματικού ΠΑ ε.Α Σπύρου Κίκερη!

     Το Έργο εκτελέστηκε στις 17/7/2026/20:30 με απόλυτη Επιτυχία, αν κρίνουμε από την προσέλευση του Κοινού και τις εκδηλώσεις αυτού, από την  Ανυπέρβλητη  Διεύθυνση  του Διεθνούς Διεθνούς Φήμης Συνθέτη Μιράν Τσαλικιάν  και την Ορχήστρα του Nostalgia Orchestra!

   Ιδού λοιπόν και η Ηδιαίτερη Χειρονομία ενός Εξαίρετου Επιστήμονα προς έκφραση των Ευχαριστιών του προς το Πρόσωπό μου, άμεσα με το πέρας της Συναυλίας!

  Κάτω από την παραπάνω Φωτογραφία, που μου αποστάλθηκε, υπήρχε  ένας  θετικότατος συνοπτικός σχολιασμός, η γλώσσα του οποίου με εξέπληξε, εξαναγκάζοντάς με να τον κατατάξω στις καλύτερες βραβεύσεις που έχω ποτέ δεχθεί!

  Αποστολέας ο Εξαίρετος Φίλος και Αξιολογότατος Γιατρός του 251 ΓΝΑ Αντισμήναρχος (ΥΙ) - Υγειονομικού, Νευροχειρούργος Επιμελητής Κύριος Σπύρος Σφήκας - ακολουθούμενη από το εξής σχόλιο, για το οποίο και θερμά τον Ευχαριστώ!

    Προτού όμως προχωρήσω στην παράθεση του Σχολίου οφείλω να υπογραμμίσω ότι ο υπόψη επιστήμονας τυγχάνει γιος του Εξαίρετου Ιπτάμενου Συναδέλφου μου Πτεράρχου Κυρίου Ιωάννη Σφήκα! Το λέω αυτό γιατί  πιθανότατα στο σχολιασμό του  ήταν και επηρεασμένος από τα χρόνια που έζησε και τις αγωνίες που πέρασε πλάι στον Πατέρα του στα Πολεμικά μας Αεροδρόμια:

    « - Η ποίησή σας δεν είναι απλώς λόγος. Είναι χέρι μητέρας που αγγίζει το μέτωπο του παιδιού, είναι χώμα πατρίδας που θυμάται τα βήματα των προγόνων, είναι βλέμμα γυναίκας που αντέχει, όταν όλα γύρω σωπαίνουν!

     - Θυμίζει πως η Ελλάδα δεν κατοικεί μόνο στους χάρτες, μα στις μνήμες, στις θυσίες, στις αγκαλιές, στη γλώσσα που επιμένει να γεννά ελπίδα!

    - Εμψυχώνει εκείνον που λύγισε, γιατί του ψιθυρίζει πως οι ρίζες δεν ξεριζώνονται, όσο υπάρχει καρδιά να τις ποτίζει!

    - Λυτρώνει από τη λήθη, γιατί κάνει τον πόνο τραγούδι και το δάκρυ προσευχή!

    - Και υπόσχεται, πως όσο υπάρχει μητέρα να νανουρίζει, γυναίκα να αγαπά, και άνθρωπος να θυμάται, η Ελλάδα δεν θα είναι μόνο τόπος, αλλά φως που περνά από γενιά σε γενιά, νικώντας τον χρόνο και τη σιωπή!»

 *Στη Φώτο  διακρίνονται ο Γνωστός Πολυτάλαντος Επίτιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ Κος Ιωάννης Μάζης! Ο Εξαίρετος Βαρύτονος Κος Χρήστος Δεληζώνας και ο Διεθνούς Φήμης Συνθέτης και Μαέστρος της Ανυπέρβλητης Nostalgia Orchestra Κο Μιράν Τσαλικιάν!

* Το ξέρω ότι ίσως θα’πρεπε να παραθέσω δυο λόγια απ’όσα είπα στη σύντομη ομιλία μου, όμως ζητώ συγνώμη  γιατί ακόμα πονώ από την επέμβαση του Συνδρόμου Καρπιαίου Σωλήνα που υποβλήθηκα, τα ράμματα της οποίας θα αφαιρεθούν στις 28/7/2026 προσδοκώντας την ίαση από το κακό που έπληξε το δεξί μου χέρι και φυσικά χέρι των συγγραφών μου!

ΘΥΣΙΑ!

 * Θυσία – Όνομα Έργου - σε Μια Ταινία των εκ Πρεβέζης Μπάμπη Τσόκα και Απόστολου Τάσση!

     *Γιατί μας συνταράξατε το Ψυχισμό και μας Ανατινάξατε  Μυαλό και  Λογισμό;

   Τί σας κάναμε Αλήθεια; Γιατί δε σκεφτήκατε ούτε λεπτό ότι με τη Θυσία κι’εμάς Θυσιάσατε!

    Ναι μας θυσιάσατε, αφού στου Πόνου τη Θάλασσ στα Βάθη μας φτάσατε, στης δε Λύπης το Ποοτάμι το Δάκρυ μας Τάξατε!

*Της Πρέβεζας ο Μπάμπης 

και ο Απόστολος ο Τάσσης!

Συντελεστές μίας θυσίας

των Αισθημάτων Πανδαισίας!

Σε έργο μιας Υπεραξίας

και Ξέχωρης Ευαισθησίας!

Του μεν Μπάμπη ένας Φακός όλ’η Ζωή του

κι’η ξέχωρη διαδρομή του στη Γήινη Αποστολή του!

Του δε Κου Τάσση, μακράν θαρρώ η Συγγραφή του

και η ευαίσθητη  Ψυχή του σαν ανεξάντλητη Πηγή του!

Κι’οι δυο θαρρώ διακριθέντες και της Θυσίας οι Αφέντες

ευαισθησίας οι Λεβέντες και της Πρεβέζης  Ευεργέτες!

Προσωπικά σας Ευχαριστώ, απ’αυτό που είδα κι’ομολογώ

πως ήταν ναι Εκπληκτικό, παρά το Δάκρυ στο Κοινό!

Και νιώθω πως  η Αμοιβή σας, βαθιά θαρρώ στην Ηθική σας

στη δε αμόλυντη Ψυχή σας, η ξέχωρη διάκρισή σας!

Που όποιος μπορεί να τις γευτεί, στ’αστέρια μέλλει ν’ανεβεί

όταν η ώρα του θα΄ρθεί, που εύχομαι να'ναι αργή!

Σας Εύχομαι ολόψυχα κι’ειλικρινώς Υγεία κι’ευτυχία

στις τέχνες σας Μεγαλουργία με Ξέχωρη Επιτυχία

απόμακρα απ’την Εμπορία της Ύλης την Πλεονεξία

σε μία χάλια Κοινωνία, με μια Θυσία για Σωτηρία!

 Η Υπόψη Ταινία, συνιστά Τόλμημα με Χίλια Ρίσκα και Κόσμημα συγχρόνως, δεδομένων των ουκ άνευ Δεδομένων, που λόγω του Άγριου Χορού των Συναισθημάτων μου με εξαναγκάζει αποτολμώντας να πω μια και την ίδια μέρα ήταν η Απονομή των Βραβείων Όσκαρ, ότι: 

 " Αν ήμουν Διευθυντής της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και Τεχνών,  θα έκανα προσύσκεψη στα μέλη και σε Πειστική Ομιλία θα πρότεινα την Ομοφωνία των 6.500 Μελών για την επιλογή της Θυσίας των Μπάμπη Τσόκα και Απόστολου Τάσση σαν Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Ερμηνείας και Σεναρίου!!!"

Και να σκεφτεί κανείς ότι εκτός του Σκηνοθέτη κανείς από τους Λοιπούς δεν ήταν Επαγγελματίας Τέχνης Υποκριτικής ή απόφοιτος σχετικής Σχολής!

   Όσο για το τί μου άγγιξε περισσότερο τη Ψυχή, ασφαλώς η Φράση του Θεόφιλου "Ότι Εγώ Διδάσκω Ιστορία" που σφράγισε στην Πράξη με τον Θάνατό του για την Πατρίδα! Καθώς Επίσης το Μότο αυτής που θέλει : "Να βλέπουν Καθαρά μόνον τα Μάτια που έχουν Κλάψει" και'γω Μπάμπη μου κι'απόστολέ μου αντιλαμβάνεστε πόσο έχω κλάψει, απ'τη δουλειά που έχω κάνει! 

   *Συγνώμη Καλά μου Παιδιά, Άστρα Λαμπερά που άργησα να καταχωρήσω τούτη την Άγια Γραφή, στα άσβηστα που έχω ανεξίτηλα γραμμένα στην Άδολη κι'ευαίσθητή μου Ψυχή!

 

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΜΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

ΕΚΡΥΒΕ ΑΠΕΡΙΓΡΑΠΤΕΣ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΙΣ ΛΥΠΗΣ!

Σπ. Κίκερης στο Μικρόφωνο και μπροστά του

ο Απόστ. Μαυροθαλασσίτης στο Αναπηρικό του!

   Ονομάζομαι Κίκερης Σπύρος και είμαι Απόστρατος Ανώτατος Ιπτάμενος Αξιωματικός της Πολεμικής μας Αεροπορίας, με πεντηκονταετή πτητική Εμπειρία! Θεωρούμαι πολυβραβευμένος Συγγραφέας, πολυδιάστατης Λογοτεχνικής Τεχνικής!

   Aυτό το λέω μια και το προτελευταίο Βιβλίο μου με Τίτλο «Ονειροδρόμια» και Υπότιτλο «Ουρανοδρόμια» 678 σελίδων σε έκδοση των Συμπαντικών Διαδρομών αποτέλεσε την αφορμή για την τέλεση Συναυλιακής Εκδήλωσης στις 2/12/2024 στο Πολεμικό Μουσείο με τίτλο «Κατάθεση Ψυχής σε Ωδές Δόξας, Υπερηφάνειας και Τιμής» προς Τιμήν της Ελλάδος, της Κύπρου και της Πολεμικής μας Αεροπορίας!

  Μια Συναυλία  που είχε τεράστια επιτυχία και περιείχε  Δεκα Εννέα (19) έργα από τα περιεχόμενα αυτού του βιβλίου και δύο (2) του Επίτιμου Καθηγητή ΕΚΠΑ Αξιότιμου Κυρίου Ιωάννη Μάζη! Μελοποιημένα άπαντα από τον Παγκοσμίου  Φήμης πολυβραβευμένο Συνθέτη Μιράν Τσαλικιάν!

   Του Συνθέτη που βραβεύτηκε με το πρώτο βραβείο Σύνθεσης του Ύμνου της Νότιας Κορέας μεταξύ 970 Συνθετών το έτος 2017, όταν και αποφασίστηκε η Τροποποίηση του Εθνικού τους Ύμνου, λόγω Πραξικοπήματος με Χίλιους Νεκρούς!

    Παρεμπιπτόντως στίχοι μου έχουν τραγουδηθεί από το Μιχάλη Ρακιντζή, τον Άγγελο Διονυσίου και την Πρέσβειρα του Τάνγκο της UNESCO από το 2009 Ζανέτ Καπούγια, που οι πιο παλιοί καλά τη ξέρουν, καθώς ο ιδιοκτήτης αυτής της επιχείρησης- Κέντρο ROCKWOOD έναντι

Αρχαιολογικού Μουσείου, κέντρο Αθηνών οδός Πατησίων!

    Θεωρούμαι ένας Προαισθητικός και εν γένει Ενοραματικός Άνθρωπος, που δυστυχώς μερικά τραγικά περιστατικά που στον Ύπνο μου είδα, απ’τη δύσκολη και επικίνδυνη δουλειά που έκανα και την καθηκοντολογία  που σε πολεμική Μονάδα μακροχρονίως ανέλαβα, όχι μόνο, προείπα  αλλά  που και αληθής δυστυχώς βγήκα!

    Έχετε δει ποτέ στη Ζωή σας Άνθρωπο που στον Άλλο Κόσμο πήγε και γύρισε, όχι από Νεκροφάνια, αλλά από υπέρβαση  στην Ιατρική Επιστήμη και την Ανθρώπινη Ιδιοσυστασία; Το πιθανότερο Όχι! Δείτε τον λοιπόν και Χειροκροτήστε τον, γιατί αυτός είναι Εθνικός μας Ήρωας, Αυτός εκεί του αναπηρικού Αμαξιδίου είναι και ονομάζεται Απόστολος Μαυροθαλασσίτης του Ιωάννη και της Μαρίνας το Γένος Σαμσών!

     Προσωπικά ούτε το Μικρό του Όνομα, μα ούτε και το Γένος του θεωρώ τυχαία! Αν και για να το επεκτείνω τίποτα στη Ζωή μας δεν θεωρώ τυχαίο!

Όλοι μας βέβαια έχουμε ένα Αόρατο αλλά υπαρκτό Τιμόνι εδώ μπροστά μας, που πηδαλιουχούμε το Σκάφος του Εαυτού μας στο Βιολογικό μας οδοιπορικό!

    Όμως  μερικές φορές σαν κάποιος αυτόματος πιλότος θαρρείς ότι αυτό το αόρατο τιμόνι μετακινεί δίνοντας  την εντύπωση ότι είναι στιγμές που άλλος σε ελέγχει και σε πηδαλιουχεί! Ίσως η Μοίρα ίσως ο Μεγάλος Θεός!

    Τον Άνθρωπο αυτό δεν τον ήξερα, τον έβλεπα όμως μερικές φορές σε κάποιες συγκεντρώσεις Ερασιτεχνών Πιλότων Διαφόρων κατηγοριών υπέρ ελαφρών Αεροσκαφών στο Τατόι! Όταν και με προσκαλούσαν να κάνω κάποιες απονομές βραβείων, σαν παλαιότερο πιλότο, με χιλιάδες Εκπαιδευτικές ώρες, σε πολλούς Αεροπορικούς τομείς, στους Αγώνες που έκαναν, συνοδεύοντάς τες πάντα με κάποιες σχετικές με την Ασφάλεια Πτήσεων Ομιλίες μου!

    Ποτέ όμως δε ρώτησα γι’αυτόν, γιατί θεώρησα ή ότι έτσι ήταν γεννημένος ή από  κάποιο τροχαίο, ως συνήθως  είχε  σε ΑμεΑ οικτρά μεταλλαχθεί!

     Όμως εκείνος ήρθε στ’όνειρό μου Τρίτη μέρα των Χριστουγέννων το 2024 βράδυ Παρασκευής, ξημέρωμα Σαββάτου! Με το που σηκώθηκα το μυαλό μου συνέχεια εκεί, κάποια εύλογη ώρα πήρα τον Πρόεδρο της Ομοσπονδίας ΕΛΑΟ Ελληνικής Αεροπορικής Ομοσπονδίας φίλο μου Νίκο Μακράκη λέγοντάς του επί λέξει: «Βρε Νίκο μήπως ξέρεις να μου πεις δυο λόγια γι’αυτόν τον ΑμεΑ, που βλέπω εκεί στο Αναπηρικό Αμαξίδιο στις συγκεντρώσεις που κάνουμε, γιατί τον είδα στον Ύπνο μου, σ’ένα περίεργο όνειρο! Για να πάρω την Εξής απάντηση:

     «Σπύρο μου εννοείς τον Απόστολο Μαυροθαλασσίτη, σου στέλνω το τηλέφωνό του τώρα, πάρτον τηλέφωνο, θα πάρει μεγάλη χαρά γιατί ξέρω καλά ότι σε Υπερεκτιμά!»

      Εγώ του είπα το όνειρο, αυτός συγκινημένος με σταμάτησε: «Σπύρο μου λες τη Δραματική μου Ιστορία, σταμάτα σε παρακαλώ!» Εγώ στη συνέχεια έμαθα τα πάντα για κείνον! Του είπα η περίπτωσή είναι τόσο διδακτική που πρέπει να γραφτεί, για πολλούς και διάφορους λόγους! Συμφώνησε και να που φτάσαμε στην πρώτη του παρουσίαση!

   Για μένα συνιστά ανυπέρβλητη Τιμή να γράψω για έναν των Γενναιότερων Υπερβατικών της εν γένει Αεροπορικής Ιδέας τον Απόστολο  Μαυροθαλασσίτη, που γεννήθηκε στις 5/8/1965!

  Τον άνθρωπο που μετέβηκε στον θάνατο, εκπροσωπώντας τη Χώρα μας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αλεξιπτώτου Πλαγιάς στο Μεξικό το 2009, επιστρέφοντας από το Θάνατο και  ξεπερνώντας την Ανθρώπινη Φύση, σαν ένας των Γενναιότερων  Υπερβατικών σε αυτό που λέμε γενικότερα Πτήση!

   Τον Άνθρωπο που όσοι τον ξέρουν, όσοι τον Διαβάσουν και όσοι τον μάθουν ίσως διδαχτούν ψηλά να σταθούν, σε ότι στη Ζωή  τους μέλλει να υποστούν! Μια και κανείς, μα κανείς  μας απόλυτα δε ξέρει τι η Μοίρα  του Επιφυλάσσει! Μέχρι σαν εκείνον ακόμα και βαρύτερο απ’του Χριστού μας Σταυρό, στη Ζωή τους να Άρουν! Ναι Γιατί στου καθενός μας το Άγνωστο, όπως και να’χει   Βιολογικό του Μονοπάτι ίσως μόνον οι Μοίρες μας και ο Παντογνώστης Θεός μας τη Ρότα μας βγάζει!

   Το Βιβλίο αρχίζει  κάπως έτσι:

Στου Γολγοθά το Ανηφόρι Φριχτοί κι’αβάσταχτοι οι πόνοι

και ο Σταυρός του σαν Αγχόνη όλο θαρρείς πως τον Τελειώνει!

Μ’αυτός Χριστός μας Απριόρι Θαρρείς το Χάροντα πληγώνει!

Ζωή στον θάνατο πιστώνει κι’όλο θαρρείς πως ξανανιώνει!

 

Στου Γολγοθά το Μονοπάτι στης επιβίωσης την Πάλη

σαν το Χριστό στα θεία Πάθη με το Ακάνθινο στεφάνι

Αίμα το σώμα του να στάζει κι’ο Χάρος πάντοτε στο πλάι

να απειλεί πως θα τον πάρει κι’αυτός στους πόνους να διδάσκει…..

*Ναι γιατί και σήμερα ο Άνθρωπος πετάει με μονοκινητήριο αεροπλάνο και εντυπώσεις αποσπάει! Όπως στις 7/5/2026 – 10/5/206 που μόνος του μετέβηκε και επέστρεψε εν πτήσει συμμετέχοντας στις πανηγυρικές εκδηλώσεις για την επέτειο του Οχυρού Ρούπελ! Εξομοιώνοντας γερμανικό Στούκας, που καταρρίφθηκε!

   Και το Βιβλίο κλείνει κάπως έτσι:

Μοίρα γιατί τον Δίκασες, τον Έβαλες στο μάτι

και τα φτερά του τσάκισες επάνω στο Μεράκι!

Μοίρα γιατί του φόρτωσες βαρύ Σταυρό στην Πλάτη

Βαρύτερο κι’ απ’ του Χριστού στα Θεία του τα πάθη!

Πίστευες πως τη Σταύρωση Θνητός πέρα δε βγάζει

και διάλεξες  Απόστολο τη Δοκιμή να Κάνει;

Μα το’ δες Μοίρα λάθεψες κι’ οι Μοίρες κάνουν Λάθη

μια κι’ είδες τον Απόστολο και Μοίρες πως Διδάσκει!

     Και σαν επιμύθιο, όση ώρα εγώ μίλαγα, εκείνος έκλαιγε με σπαραγμούς, αποδεικνύοντας το άπειρο στους δυνατούς με τους υπέρμετρους Ευαισθησίας Συναισθηματισμούς!

*Το βιβλίο διατίθεται στο Βιβλιοπωλείο Παρ’ημίν Χαριλάου Τρικούπη 11 Αθήνα τηλ.2103811201, μπορεί να παραγγελθεί οπουδήποτε με το όνομα του Συγγραφέα και τον Τίτλο! Επίσης Ηλεκτρονικά στις Εκδόσεις «Συμπαντικές Διαδρομές.»

ΣΜΗΝΑΓΟΥ (Ι) ΚΛΙΆΚΗ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗ ΣΥΝΕΠΕΙΑ!

 

Σμηναγού (Ι) Ηλιάκη η Συνέχεια στη Συνέπεια!

   Σκέφτομαι στα Μεθεόρτια και πνίγομαι στα Εγκώμια, Παγκόσμια, Γεωπολιτικά κι’ανταποδοτικά! Κι’εκεί που σκέφτομαι μου’ρθε μια φλασιά ωφέλιμη και διαχρονικιά, που άλλους θα πονά χωρίς να βγει μιλιά και σε πιο Καθεστώτα Απολυταρχικά, έτσι ας πούμε σαν τα Ερντογανικά τα Αναθεωρητικά και επεκτατικά! Ενώ συγχρόνως θα ενισχύει τα Διεθνή κρατούντα Δικαιωματικά και Ανταποδοτικά μ’αφορμή του Ηλιάκη τα Δικαιούμενα Ηρωικά!

    Πήγα στο Χάρτη χαράσσοντας μια γραμμή περιφερειακή γύρω από την Ηρωική πλέον Κάρπαθο την Ηλιάκειο  Νήσο, καθώς την παρακείμενη Νήσο Σαρία (Άργος) στα Βόρεια και την Αγία Μαρίνα  (Κάσο) Νότιο Δυτικά – Αμφότερες Κατοικημένες -  μετρώντας δώδεκα (12 μίλια) πέρα απ’αυtές στα Ευρύτερα του Αιγαίου μας νερά, υποτυπώνοντας Αυτές λεπτομερώς στο Χάρτη Δικαιωματικά!

     Και Νόμιμο και Ηθικό το νιώθω λοιπόν  και το βλέπω να δοθεί στο περίκλειστο Πέλαγος  το όνομα «ΗΛΙΑΚΕΙΟ ΠΕΛΑΓΟΣ» των Δώδεκα (12) Μιλίων!  Εκεί όπου και το αναφαίρετο Δικαίωμα σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο - Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) που υπεγράφη στις 10 Δεκεμβρίου 1982 στο Montego Bay της Τζαμάικα και συνιστά το θεμελιώδες νομικό πλαίσιο που διέπει όλες τις θαλάσσιες δραστηριότητες, τη ναυσιπλοΐα και την προστασία των ωκεανών, ορίζοντας επακριβώς τις θαλάσσιες ζώνες! Ισχύος αυτού από 16/11/ 1994!

   

  Στη συνέχεια είδα έκπληκτος ότι το παράνομο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, που παρά πάσα έννοια Δικαίου και ηθικής θεσπίστηκε κονιορτοποιείται κυριολεκτικά από το Ηλιάκειο Πέλαγος! Αυτή καθώς η Πολυδιάστατη Σημασία του και Αξία του θα είναι και η Εθνική Προσφορά του Μεγάλου μας Ήρωα!

*Τα Παιδιά μπροστά από τον Ανδριάντα του Πατρός τους!!!

     Καλημέρα σας και Καλή σας Εβδομάδα, Ατομικώς, Εθνικώς και Διεθνώς μη Αποφράδα!

ΟΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΕΣ ΜΝΗΣΙΚΑΚΙΕΣ!

 

 

ΟΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ  ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΕΣ ΜΝΗΣΙΚΑΚΙΕΣ!

*Μ’αφορμή των Ποντίων τη Γενοκτονία!

 

Οι Τούρκοι από Ζήλεια, Κακία και Φθόνο τους Έλληνες  Μισούν!

Από Φόβο δε αναμφίβολα σφόδρα Επιθυμούν

 από Προσώπου Γης αυτοί να Εξαφανιστούν!

   Μνησικακία είναι η εμμονική διατήρηση στη μνήμη του κακού που μας έκανε κάποιος, συνοδευόμενη από Αέναη αντιπάθεια, άρνηση  παραδοχής και αποδοχής ανεπίτρεπτων λαθών με μόνιμη επιθυμία για επανάληψη κι’εκδίκηση. Πρόκειται για ένα αρνητικό συναίσθημα ψυχασθένειας, που "δηλητηριάζει" εσωτερικά αυτόν που το βιώνει, λειτουργώντας ως ένας «ψυχικά Αθεράπευτος υιός!»

   Δείτε τα Βασικά Χαρακτηριστικά της Μνησικακίας: Αδυναμία Συγχώρεσης, το άτομο ή το Έθνος αρνείται να ξεπεράσει την αδικία ή την προδοσία Αρχών και Αξιών! Η κακεντρέχεια και το κακόβουλο γεγονός έρχεται διαρκώς στο μυαλό του με σφοδρή Εχθρότητα και Συχνή επιθυμία επανάληψης  του κακού!

  Αν και στοχεύει τον άλλον, η μνησικακία βλάπτει κυρίως την ψυχική υγεία αυτού που τη νιώθει, προκαλώντας μίσος και εσωτερική ταραχή! Η Λέξη Προέρχεται από το μνήμων (αυτός που θυμάται) + κακία (το κακό), δηλαδή η διατήρηση της κακίας στη μνήμη. Συνώνυμα: Μίσος, κακία, εκδικητικότητα, πικρία, απωθημένο!

     Ο Ποιητής έγραψε: «Μογγόλοι άλωσαν την Πόλη! Θρηνεί η Οικουμένη Όλη, γιατ΄ήταν όλοι τους Χαχόλοι και εκ γενετής  Διαβόλοι!

 Ασεβείς όσο κανείς, Αχρείοι όσο ουδείς! Σπάνια στο είδος Ανθρωποειδή, όντα χαιρέκακα, ζηλόφθονα, εκδικητικά, προδοτικά,  μιασματικά, βρωμερά και το χειρότερο εξελικτικά στάσιμα και προπαντός οπισθοδρομικά! Και για να κλείσουμε συνοπτικά αυτό το Χείριστο για Λαό image, απόλυτα θρασείς, ωμοί, σκληροί Αιμοσταγείς, όσο στη Γη Λαός κανείς!

   Το αγαπημένο τους χρώμα Ένα, το Κόκκινο γιατί το συνήθισαν από το αίμα άλλων καθώς τις ανελέητες σφαγές και Γενοκτονίες που προκάλεσαν, εξολοθρεύοντας γενεές και γενεές φύλα και φυλές, με το μη «Δεδηλωμένο Αιτιολογικό ότι ήταν μακράν καλύτερες από αυτές!»

    Και εδώ τας Χείρας Επί των τύπων των Ήλων! Ήξεραν το ποιόν και την οξυδέρκεια των Ελλήνων και ότι αυτοί επιβλήθηκαν πανηγυρικά επί των κατακτητών τους, φτάνοντας στο σημείο να ρυθμίζουν αυτοί γραμμές πολιτικής και διαχείρισης ! Τρανή απόδειξη η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είτε Βυζαντινή λέγεται είτε αλλιώς πως!

   Ήταν Καθολικοί και προσπάθησαν να επιβάλλουν τον καθολικισμό και όχι μόνο εν τέλει ασπάσθηκαν τον Χριστιανισμό και την Ορθοδοξία, αλλά καθιέρωσαν και την Ελληνική Γλώσσα σαν επίσημη γλώσσα σε μια Αυτοκρατορία!

  Αποσπώντας ετσιθελικά τελικά το όνομα Ρωμιοί! Να γιατί μας μνησικακούν οι Τούρκοι και μας Φοβούνται! Να γιατί οι Μωαμεθανοί σε κανένα από τα υπόδουλα Έθνη δε φέρθηκαν τόσο σκληρά και αποτρόπαια!

   Αλλά για ποιο έθνος συζητάμε, για ποια ομοιογένεια Τουρκικής φυλής! Για τα άτακτα φύλλα που συνενώθηκαν εκόντα άκοντα για να καθαρίσουν δήθεν την κόπρο του Αυγεία και να συστήσουν μια «Πατρίδα» σαν Ανθρωποφάγα αρπακτικά ξένων περιοχών και περιουσιών, που ήταν αποδεδειγμένα άλλων;

   Η τελευταία μελέτη Γερμανικού Πανεπιστημίου απέδειξε ότι την Τουρκία συνιστούν σήμερα 55 τουλάχιστον διαφορετικά υποσύνολα με βάσει το Θρησκευτικό, το Φυσιογνωμικό, το γλωσσικό, το θρησκευτικό και όχι μόνο!

    Ε λοιπόν τί φοβόντουσαν; Μήπως άραγε τα πέντε (5) – Εφτά (7) εκατομμύρια των Ελλήνων και συναφών Φύλων αλλοίωναν τις «Φυλές» των Εβδομήντα (70) – Εκατό (100) Εκατομμυρίων; Όχι δα, απλά φοβόντουσαν την άτυπη αλλά ουσιαστική κυριαρχία  αυτών και φυσικά την Επικυριαρχία των Ιδίων εκ των Ελλήνων!

    Στο σημείο αυτό οφείλουμε να επισημάνουμε ότι όποιος μιλάει για μειονότητες στην Ελλάδα είναι Άπατρις ή Μισέλληνας! Μόνο κάποιοι Ένθερμοι του πόθου ανάληψης εξουσίας κυρίως της τοπικής αυτοδιοίκησης κόπτονται γι’αυτού του είδους τον Φατριασμό και Ακρωτηριασμό!

   Προσωπικά στην ουσία μία μειονότητα βλέπω κι’αυτή είναι η Μουσουλμανική, που παλεύουν κάποιοι με Νύχια και με δόντια να μην πλήρως Εξελληνιστεί!

    Δε προχωρώ το θέμα απλά σε μία φράση θα σταθώ! Για να  μη  στις δύο Φάσεις της Ενετοκρατίας και το τελικό αποτέλεσμα μεταβώ! Αντί γι’αυτές στην πασίγνωστη φράση θα πεταχτώ, τη γνωστή ως : «Ούνα Φάτσα Ούνα Ράτσα» - "Una Faccia, Una Razza", που καθιερώθηκε από τους Νεότερους Ιταλούς και Όχι τους Έλληνες, φράση που λέγεται με υπερηφάνεια και κατά κόρον απ’αυτούς και όχι από μας, όπως προσωπικά διαπίστωσα όταν υπηρετούσα στο Αεροπορικό Αρχηγείο της Νοτιοανατολικής Πτέρυγας του ΝΑΤΟ, στη Νάπολη της Ιταλίας, τα έτη 1985 – 1987!

   Να θίξουμε την άλωση ή στα βρωμερά των βάρβαρων κατακτητών χέρια την εξάμβλωση στα μοναδικά ιερά κειμήλια της Παγκόσμιας Κληρονομιάς και τα όργια των Καμμένων Εκκλησιών και Μοναστηριών; Όχι, δεν έχει νόημα, τοις πάσι γνωστά γι’αυτό και τα δρώμενά τους μισητά σε παγκόσμια τροχιά!

   Το Επιμύθιο γιατί πρέπει πάντα να θυμόμαστε και να μη ξεχνιόμαστε, μ’αφορμή τη Μεγάλη Προχθεσινή πολυδιάστατη Γιορτή των Κωνσταντίνου και Ελένης:

«Κωνσταντίνου και Ελένης Άστοργης της Ειμαρμένης!

Υιού και Μητρός ο Πανηγυρικός, ο Πανθρησκευτικός και Πανεθνικός!

Κωνσταντίνου και Ελένης Άστοργης την Ειμαρμένης

της Βαρέως Χρεωμένης και Δικαίου Αναμενομένης

των Ελλήνων Εορταζομένης κι’αενάως Προσδοκομένης!

 

Χρόνια Πολλά Κωνσταντίνε, Κώστα, Ντίνο, Κωστή, Ελένη, Κωνσταντίνα, Έλενα, Ντίνα, Τίνα, Λένα, Μαριλένα, Ελεονώρα!

Που κάθε Τέτοια Άγια Μέρα μας Αναζωογονείτε Ανεξίτηλες Θύμησες! Λύπες  και Αξερίζωτες Ρίζες να θυμόμαστε για να μη Ξεχνιόμαστε!!!»