ΗΜΕΡΑ ΓΕΝΕΣΙΟΥΡΓΟΥ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΓΙΣΤΟΥ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΟΥ ΑΧΑΡΙΣΤΟΥ!

Τα 52^α Γενέθλια της Νέας Δημοκρατίας

και της Ιουδαϊκής Απουσίας -Αχαριστίας -!

   Ημέρα Ιερού και Οσίου της Γενεσιουργού Επετείου αλλά και του Μεγίστου Παραταξιακού Αχαρίστου! Αντιλυσσικό Αντωνάκη, Καλό θα σου κάνει, όπως και Να'χει! Γιατί η Λύσσα σ'έχει παραπιάσει!!! Και Μα τω Θεώ αυτό το σχίσμα με τη λύσσα είναι Κρίμα Όχι για τη Νέα Δημοκρατία αλλά εν γένει για την Ελληνική  Δημοκρατία!!!

    Δεν πρόκειται να πω πολλά αλλά λίγα και καλά φυσικά για ευήκοα Αυτιά και όχι Γαϊδουρινά , αν και νιώθω ότι προσβάλλω τα ευχάριστα και καλοκάγαθα ζωάκια!

     Που ήσουνα Κύριε Σαμαρά μεγάλε Προδότη, και  πάλι μωρέ στο Ανίερο Έργο της Προδοσίας και της Αχαριστίας, το ίδιο και ο Αχάριστος Ακόλουθός σου Κωστάκης ο Παχύδερμος και προφανώς Χοντρόπετσος σε θέματα Ευαισθησίας! 

     Βρε συ Κωστάκη, το Θείο σου να Σεβαστείς και τ’όνομά του, που αν δεν το είχες ούτε Νερουλάς στη Βουλή δεν σου άξιζε να γίνεις, ναι εσύ ο Ασεβής που το χέρι σου έβαλες για καλά στη Χρεοκοπία αυτής της Χώρας!

    Ο Σημίτης έκανε όλη την προετοιμασία της Ολυμπιάδας του 2004, με τη μεγαλύτερη ρεμούλα που έγινε ποτέ στον τόπο! Μας τύφλωσε η Δόξα και τίποτα δε βλέπαμε! Και σένα σ’έπιασε η Πρεμούρα! Δόθηκε ποτέ προϋπολογισμός  κι’εκκαθαριστικό  τελικού Κόστους των Αγώνων ; Ποτέ!! Και’συ που ανέλαβες τα Ηνία στις 10 Μαρτίου του 2004  Μούγκα, Μούγκα του Κερατά! Πανάθεμα!

      Ξευτελίσατε βρε Αχρείοι εσείς οι Ανεψιοί, εσύ και ο Μιχαλάκης ο Λιάπης, τον Μεγαλύτερο Πολιτικό Άντρα της Ελληνικής Πολιτικής Ιστορίας, που αν δεν τον φέρναμε το 1974, ίσως να είχε ακρωτηριαστεί και η Ελλάδα, όπως η θυγατέρα μας Κύπρος!

    Όσο για σένα Κύριε Σαμαρά, έχουν μαζευτεί πολλά για το σαμάρι σου! Όμως ένα θα σου θυμίσω παλιάνθρωπε πριν δώδεκα (12) χρόνια στην Αντίστοιχη Επέτειο των σαράντα χρόνων  της Παράταξης, ο Υπέργηρος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, υποβασταζόμενος από το Μπαστουνάκι του, προσήλθε να σε συγχαρεί, ξεπερνώντας το Φιλί του Ιούδα, Ιούδα, που του είχες δώσει!!!

     Θέλοντας προφανώς να σου περάσει ένα Μεγάλο Μήνυμα μια και ακόμα είχες Πολιτικό Μέλλον, όπως εκείνος πίστευε! Ποτέ όμως Ιούδας δεν πήγε μπροστά σ’αυτό τον Ιερό όπως και να’χει Τόπο!

    Μήπως θυμάσαι τα λόγια που είπες στο Θάνατο του Μεγάλου Ανδρός, του Ανθρώπου που σκίασε η Μορφή ενός κάκιστου Εφιάλτη της Πολιτικής, να σου τα θυμίσω εγώ:  «Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν ο τελευταίος μίας γενιάς Ελλήνων πολιτικών με μεγάλη ιστορική παρουσία που άφησε το αποτύπωμά του στις πολιτικές εξελίξεις της χώρας!»   Δεν παρέλειψες δε να επικοινωνήσεις τηλεφωνικά τόσο με τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκο Μητσοτάκη όσο και με την Ντόρα Μπακογιάννη προς έκφραση των «συλλυπητηρίων  σου»!!!

     Αναλογίστηκες , αλήθεια για σένα, τί θα πούνε οι περισσότεροι στην αντίστοιχη περίπτωση, που σου βγήκε μέχρι το «Μάτι» για το Μητσοτάκη, τον Μακράν Καλύτερο Μεταπολιτευτικό Πρωθυπουργό, που ο Ιστορικός  του μέλλοντος έτσι θα τον καταγράψει!

    Η Ζήλεια και ο Φθόνος δεν είναι καλοί Σύμβουλοι μα’συ και ο Άλλος τους υιοθετήσατε και Βασικότατες Αρχές Αξιοπρέπειας  αθετήσατε και είναι Κρίμα, Μέγα Κρίμα, αυτό το Σχίσμα που ματαίως προσπαθήσατε να κτίσετε και το κόμμα που σας τίμησε , θέλετε ναι θέλετε να το Ξεσκίσετε!

    Τα λέω δε ετούτα εγώ που οφείλω Αντωνάκη Εφιάλτη να σου ξανασυστηθώ και θα το κάνω γιατί ακόμα υπάρχει ένας Αυτόπτης Μάρτυς στα όσα θα πω! 

   Ναι είναι ο άλλοτε στενός σου Φίλος και πολλές φορές εκλεγείς Βουλευτής με το Κόμμα της ΝΔ, Καθηγητής Αγγειολογίας σήμερα του ΙΑΣΟ Κύριος Τάκης Σκανδαλάκης, που έφτασε κάποτε και στο Αξίωμα του Υφυπουργού Εξωτερικών!

    Είχαμε γνωριστεί σ’ένα μαγαζί του Αδελφού μου στην Καλλιθέα και αφού ο αδελφός μου του είπε για μια ιδιαίτερη ικανότητα που έχω στη γραφή, εκείνος μου ζήτησε αν μπορώ να του κάνω μία μελέτη πεπραγμένων που τους είχε ζητήσει ο τότε Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης! Όταν του απάντησα θετικά εκείνος έμεινε έκπληκτος! Δεν θέλεις καμία βοήθεια μου είπε, όχι του απάντησα!

     Μετά από δύο ή τρεις μέρες πήγα στο γραφείο του ψηλά στην οδό Ακαδημίας, με Δέκα Έξι (16) δακτυλογραφημένες Σελίδες! Εκείνος κάθε πέντε (5) γραμμές που διάβαζε, σήκωνε τα μάτια του, με κοίταζε και μου έλεγε δεν το πιστεύω!

   Πριν να τελειώσει την Ανάγνωση σηκώθηκε και μου λέει «Ακολούθησε με να πάμε κάπου, στο επόμενο στενό προς το Κολωνάκι στρέψαμε σε μία πάροδο αριστερά! Μετά από ένα λεπτό φτάσαμε σε μία καλαίσθητη Πόρτα που έγραφε Αντώνης Σαμαράς Υπουργός Εξωτερικών!

     Μπαίνοντας μέσα λέει στους Γραμματείς: «Είναι Μέσα ο Υπουργός, πείτε του τον θέλω επειγόντως!» Σχεδόν αμέσως βρεθήκαμε απέναντί του! «Διάβασε» του λέει, αφήνοντας το έγγραφο επάνω στο Γραφείο του! Εκείνος δεν προχώρησε πολύ, όμως έκπληκτος ρώτησε «ποιος το’γραψε αυτό». Ναι εκεί ήταν η Αρχή της γνωριμίας με αρκετά περιστατικά!

     Μια επαφή που διακόπηκε όταν μου ζήτησε να πολιτευτώ και’γω του είπα: «Δεν κάνω για Πολιτικός!» Παραξενεύτηκε όταν του είπα το λόγο: «Οι τσέπες μου είναι Τρύπιες!» Κι’εκείνος μου είπε «Αυτό δεν είναι πρόβλημα δυο Ανθρώπους θα βρεις για να σε Στηρίξουν, όλοι για δύο ψάχνουμε!»

     Τα θυμάσαι Αντώνη μου ετούτα και τον καπνό που είδες να μεταμορφώνομαι και να εξαφανίζομαι από μπροστά σου; Θαρρώ τα θυμάσαι!

     Εν πάση περιπτώσει τη σημερινή σου κατάπτωση ποτέ δεν περίμενα, θα σε αφήσω με μια παροιμία: «Όσα δεν φτάνει η Αλεπού Αντώνη μου, τα Κάνει Κρεμαστάρια, σαν της Κατσίκας τα Μαστάρια!»

     Και κάτι ακόμα Συμβουλευτικά τελευταίο για το καλό σου, μια και αρκετές φορές τελευταία είπα: «Μπα σε Καλό σου!» Είχες κάποιες σοβαρές προειδοποιήσεις απ’τη Μοίρα, σκέψου λοιπόν καλά, Μη σου απέμεινε κάποια Καλή Καλαματιανή Συκιά, σαν ύστατη ευκαιρία για Εξιλέωση και Παρηγοριά!

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΙΆΝΘΡΩΠΟΙ!

 

Υπάρχουν κι'Άνθρωποι! 

«Πώς να μην κλάψω, πώς να μη συγκινηθώ

πώς να κρατηθώ να μην Απογειωθώ;

Στον Ουρανό ν’ ανέβω να φτάσω στο Θεό

πως υπάρχουν κι’άνθρωποι, Θεέ μου  να του Πω!»

*Μια μικρή Δημοσίευση για ένα Μεγάλο Άνθρωπο!

Τον εκ Πρεβέζης Μπάμπη, το Δικό μας Μπάμπη, τον Μπάμπη Τσόκα!

Τον απέριττο Χορηγό του καλαίσθητου Δώρου πέραν των άλλων,

ενός Αγάλματος, Κοσμήματος της Παραλία μας!

Ένα Κοσμήματος, που κατέστη Σύμβολο της Πανέμορφης Πόλης μας

και Φυσικά εννοώ την του Μπάμπη Τσόκα  Περίφημη Γοργόνα μας!

   Αυτό όμως που μου συνέβη δε θα μπορούσα ποτέ μου, όχι να το σκεφτώ, αλλά ούτε καν να το Ανθυποδιανοηθώ: «Ντρέπομαι μου είπε φίλος παιδικός, φτασμένος ολοκληρωτικά σ’όλα τα επίπεδα της Ανθρώπινης Δραστηριότητας, μηδέ εξαιρουμένης της Ηθικής και Ευεργετικής, τουλάχιστον στη Λατρεμένη του Γενέτειρα!»

   Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά, για να μη μπερδευτούμε και σε ατέρμονες περιγραφές εμπλακούμε! Ο νόστος για την Γενέτειρά μου είχε μέσα μου θεριέψει, καθιστάμενος ατίθασο κι’ανίκητο Θεριό, βλέπετε είχα δυο ολόκληρα χρόνια στην Λατρεμένη μου Πρέβεζα να’ρθώ!

   Έτσι αποφάσισα ν’άρθω για μία Εβδομάδα από την Κυριακή 28/6/2026 έως την Κυριακή 5/7/2026, γιατί στις 9/7/2026 ήμουν προγραμματισμένος για να χειρουργηθώ στο Δεξί μου χέρι λόγω Συνδρόμου Καρπιαίου Σωλήνα, μ’αιτία κυρίως την υπερβολική κόπωση λόγω γραφής! 

   Κατά τη σύντομη παραμονή μου στην Πρέβεζα  την Παρασκευή 3/7/2026 είχα μια Συνάντηση με τον Κύριο Δήμαρχο Νίκο Γεωργάκο και τον Αντιδήμαρχο Κύριο Λεωνίδα Αργυρό για μία Συναυλία στην Πόλη μας - 21/10/2026 Επετειακή Ημέρα Απελευθέρωσης της Πόλης μας - με Έργα Δικά μου υπό τη Διεύθυνση μιας Δωδεκαμελούς Συμφωνικής Ορχήστρας Υψηλού Επιπέδου, υπό τη Διεύθυνση του Διεθνούς Φήμης Πολυβραβευμένου  Συνθέτη Μιράν Τσαλικιάν – Έχει συγγράψει και τον Ύμνο της Νότιας Κορέας -!

   Απογευματινές προς βραδινές ώρες της ίδιας Ημέρας κατέβηκα στην Πόλη γιατί καθόμουν στον Αλέξανδρο Ρούγκα, εκεί πλάι από τις Φυλακές, στην πανέμορφη αυτή τοποθεσία, μια και αυτός και η Γυναίκα του είναι από πολλά χρόνια  Φίλοι μου και μου συμπεριφέρονται άψογα! 

   Καθώς ανηφόριζα το τόσο Συμπαθές Σαϊτάν Παζάρ άκουσα μια φωνή να με προσφωνεί, που συνέπιπτε με τη ματιά που έριχνα, στο γνωστό Τυπογραφείο του Τσόκα!Είδα με μεγάλη Χαρά το τυπογραφείο να φωτίζεται πέραν του Ιδιοκτήτη πλέον Πάνου Τσόκα και από το Άστρο του Θείου του Μπάμπη, του πασίγνωστου πλέον Μπάμπη, λόγω των σκηνοθετικών του Διεθνών Επιτυχιών, καθώς και  των προς τη γενέτειρά του Δημιουργιών και Αφιλοκερδών του Προσφορών!

   Ακολούθησε ένας αυθόρμητα σφιχτός εναγκαλισμός, με τον πάλαι ποτέ γείτονά μου και συμμαθητή από το πρώτο Δημοτικό Σχολείο! Αφού Καλωσοριστήκαμε και ξεπεράσαμε το σοκ της Έκπληξης, ακολούθησε ο εξής Διάλογος:

  - «Πού πας Σπύρο, πώς κι’από δω;»

   -Μπάμπη μου είχα δυο χρόνια να’ρθώ κι’είμαι συγκινημένος ετούτα τα σοκάκια σαν δρασκελώ και τούτα τα μονοπάτια σαν πατώ, να λίγο πιο πάνω είναι κι’ένα από τα σπίτια ενοικίου που αλλάξαμε και ήταν τότε που πέρασα στη Σχολή των Ονείρων μου!

   -«Θυμάσαι Σπύρο τότε που Βγήκε ο Παπάγος  Πρωθυπουργός που τρέξαμε αγκαλιασμένοι από την Ευαγγελίστρια που καθόμασταν και ήρθαμε εδώ στο Σαϊτάν Παζάρ να το Γιορτάσουμε; Ήμασταν εφτά (7) χρονών τότε και τώρα είμαστε ογδόντα και!»

   - Όλα τα θυμάμαι Μπάμπη μου, Όλα!  Ακόμα ηχεί στ’αυτιά μου εκείνο που μου είπες για τη Μάνα σου, εκείνη την απίθανη Σεβάσμια Κυρία, την τελευταία στιγμή που για τη Σουηδία έφευγες και βγήκε στο παράθυρο φωνάζοντας : «Μπάμπη Παιδί μου γύρνα, γύρνα, ξέχασες παιδί μου να πάρεις την Φλοκάτη και μου’παν εκεί που πας κάνει κρύο, πολύ κρύο!» Άστα ρε Μπάμπη  μη μου τα θυμίζεις γιατί πονάνε, πονάνε πολύ! Φτώχια και Χαρές όλα μπερδεμένα, όμως τόσο, μα τόσο ωραία!

    Αναφερθήκαμε σε αρκετά πράγματα, όλα αναμνηστικά και συγκινησιακά! Ο Αλληλοθαυμασμός μεταξύ μας μεγάλος, ο Δικός μου για τα Σκηνοθετικά του μεγαλουργήματα και τις προσφορές του στη Γενέτειρα κι’εκείνου για τη δουλειά που έκανα και κυρίως για τα λογοτεχνικά μου επιτεύγματα! Διάβαζε λαίμαργα το κάθε τι που έγραφα και απεριόριστα το θαύμαζε όπως μου έλεγε, χωρίς να παραλείπει ούτε μια άνω τελεία!

    Ξέρεις Σπύρο μου είχε πει και πάντα μου το’λεγε:

   -«Η Λογοτεχνία και η Σκηνοθεσία έχουν πολλά κοινά!»

   - Και‘μεις  Μπάμπη μου, ίδια η Βασική τους πηγή, η Ευαισθησία, ο αισθησιασμός και εν γένει ο Ψυχισμός μ’όλα του τα συναφή! Χαρίσματα που φαίνεται να εκλείπουν από την εποχή μας! Σκαρτεύουν οι Άνθρωποι στην εποχή μας Μπάμπη μου και δε ξέρω που πάνε! Εγώ θα παλέψω να κάνω τη Συναυλία στις 21/10/2026, το’χω τάμα Μπάμπη, Χρειάζονται κάποια Χρήματα, ελπίζω ο Κύριος  Δήμαρχος και οι Συντοπίτες  μας  του Δημοτικού Συμβουλίου να το συμμεριστούν!

   - «Και’γω το ελπίζω Σπύρο μου, πάντως σου υπόσχομαι να’ρθώ από τη Σουηδία, να την παρακολουθήσω αν τελικά γίνει, που εύχομαι, γιατί θ’αξίζει!»

   Με το που έφτασα την Κυριακή το μεσημέρι σπίτι μου στην Πεύκη, χτύπησε το τηλέφωνό μου! Ήταν ο Μπάμπης:

  "Έφτασες Σπύρο μου, έφτασες;"

-Μόλις Μπάμπη μου μόλις, από Δορυφόρο μ’έβλεπες;

-«Όχι Σπύρο μου, από Ένστικτο, ξέρεις με το που χωρίσαμε την Παρασκευή εσένα σκεφτόμουνα, εσένα συνεχώς και αδιαλείπτως, βρε Σπύρο σε φώναξα γιατί κάτι ήθελα να σου πω, κάτι πιο σοβαρό, απ’αυτά που είπαμε. Κάτι πολύ πιο Σοβαρό!»

- Κάτι πιο σοβαρό; Μα τί είναι αυτό το τόσο σοβαρό μ’αιφνιδιάζεις!

-«Σπύρο ναι, εγώ δεν ανέχομαι άνθρωποι του δικού σου Επιπέδου να’ρχονται κάθε φορά στην Πρέβεζα και να ψάχνονται, κατά περίπτωση, για διαμονή, που τον Αύγουστο ξέρω δε βρίσκεις!»

- Ναι Μπάμπη μου ας κάναμε καλύτερη Διαχείριση του Εαυτού μας, ξέρεις Μπάμπη, πρόσφερα πολλά σε τρίτους, έπαιρνα πολλά λεφτά με τα Πτητικά, σκέψου 10.000 δραχμές το μήνα και ένας Υπάλληλος Τραπέζης ένα χιλιάρικο!

- «Σπύρο πάψε μη μου λες τίποτα ξέρω τα πάντα για τη Ζωή σου, τα πάντα, φρόντισα και τα’μαθα, όλα τα μαντάτα! Άκου για να μην σε κουράζω. Σπύρο την οδό Αβέρωφ την ξέρεις στην Πρέβεζα, εκεί μετά  το Μασούτη στο Κέντρο! Εκεί Σπύρο, εκεί Αβέρωφ δύο (2) υπάρχει ένα καινούριο τριώροφο, είναι Δικό μου! Εκεί λοιπόν όταν του λοιπού έρχεσαι στην Πρέβεζα οποτεδήποτε και για οσοδήποτε, εκεί θα μένεις στον Τρίτο Όροφο, είναι όλος Δικός σου! Την Επόμενη φορά που θα’ρθείς θα περάσεις από τον Ανιψιό μου Πάνο, θα πάρεις τα κλειδιά και θα βγάλεις δύο άλλα, ένα για την κυρία είσοδο και ένα για τον Τρίτο Όροφο, που θα’ναι δικά σου, όσο ζεις και υπάρχεις!»

    Μπάμπη μου, θα το θυμάμαι αυτό και στην άλλη μου ζωή! Ξέρεις μου έχουν πει κάποιοι κατά καιρούς να με φιλοξενήσουν, όμως σου μιλώ ειλικρινά, ποτέ δεν δέχθηκα από κανένα να φιλοξενηθώ! Εσένα το ξέρεις, το νιώθεις  σε βλέπω αλλιώς, από μικρός, από τότε θαρρώ νιώθαμε ότι ο Ψυχισμός μας  ήταν κοινός!

    Όσο για τη Συναυλία ειδοποιήθηκα ότι ο Προϋπολογισμός του Δήμου δεν επαρκεί, τέλος χρονιάς βλέπεις και απ΄ότι ξέρω κάπου τέτοια εποχή και λίγο αργότερα βγαίνει ο Προϋπολογισμός για την επόμενη Χρονιά! Δεν πειράζει  ίσως του Χρόνου, γίνει η εκδήλωση Συναυλιακά υπό τη Διεύθυνση του Διεθνούς Κύρους και Φήμης Συνθέτη Μιράν Τσαλικιάν!

    Όμως εγώ επειδή είμαι Πεισματάρης θα προσπαθήσω να έρθω μόνος μου νa κάνω την εκδήλωση με απαγγελίες και Video Wall! Σίγουρος δε είμαι ότι ο Κόσμος θα την Ευχαριστηθεί, το ίδιο και οι υπεύθυνοι του Δήμου, την Επετειακή αυτή Ημέρα για τη Γενέτειρά μας! Ελπίζω να έρθεις και τη γνώμη σου να μου πεις! 

     Ήδη από την1η του Οκτωβρίου αρχίζω τις ελάχιστες συνεννοήσεις που απαιτούνται με τον Κύριο Δήμαρχο και τους στενούς του Συνεργάτες, ελπίζοντας πως δεν θα υπάρξουν αντιρρήσεις!

    Μπάμπη μου εάν τελικά καταστεί εφικτή η εκδήλωση αυτή θα χαρώ ιδιαίτερα να σε δω, ομού με τις Φίλες και Φίλους μας, καθώς τους λοιπούς Συμπατριώτες μας στο  Πολιτιστικό Κέντρο  Όαση του Δήμου μας!